Novelas y relatos de จักรพรรดิดาบสะท้านฟ้า

จักรพรรดิตัวปลอมตกตะลึง ให้ตายเถอะสวรรค์ เมื่อกี้ฉันไม่กระพริบตา ฉันอายุมากขึ้นแล้วและดวงตามันก็แห้ง “หยุด! หยุด! ฉันไม่ได้ตั้งใจกระพริบตา!” จักรพรรดิตัวปลอมร้องออกมา เมื่อเห็นถึงสถานการณ์ที่กำลังจะปะทุขึ้น

จ้าวจิ้งเทียนมองบิดาของตนด้วยแววตาเรียบเฉย เหมยฮองเฮาผู้นี้ช่างเป็นลมปากข้างหมอนที่มีอิทธิพลต่อจิตใจของเสด็จพ่อไม่น้อย "ลูกต้องการแต่งนางเป็นชายาเอกพ่ะย่ะค่ะ หากเสด็จพ่อไม่ยอมตกลง ลูกก็จะไม่แต่งตั้งสตรีตระกูลใดให้ขึ้นเป็นหวงไท่จื่อเฟยอีก หากลูกต้องไร้วาสนาต่อนา ง ลูกขอปลดตนเองออกจากการเป็นองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ"

38 เปิดหน้ากาก 1 เรือนวังท้ายสระเจ้าฟ้าธรรมาเทพ ท้องฟ้าที่คราแรกกระจ่างใสไร้เมฆจู่ ๆ แปรเปลี่ยนเป็นร้องครืน ๆ ประกายแสงดาบบนฟากฟ้าฟาดเปรี้ยงลิบ ๆ มุมโค้ง บรรยากาศน่ากลัวทะมึนจนดารากาขดตัวลง ดวงตาตื่นตระหนกยามจับถ้อยคำของพี่สาว

เทพเจ้าธาตุไม้ถามขึ้นด้วยความใคร่รู้ “น้ำตาเทพเจ้าแห่งสายลม” “น้ำตา บิดาท่านต้องร้องไห้ขนาดไหนถึงได้น้ำตาเป็นขวดขนาดนั้น”

หวังเจี้ยนจำต้องหุบปากฉับพลัน ทั้งที่ยังเอ่ยไม่จบประโยค ด้วยเกรงอาญาจากโทสะของจักรพรรดิหนุ่มตรงหน้า ผู้ที่ได้รับสมญานามว่า โกรธาเมฆาคำราม ยามพระองค์ไม่พอพระทัยเพียงนิด ด้วยเหตุผลบางเบาเพียงหมอกควัน ก็สามารถทรงกริ้วและพิโรธหนัก กระทั่งเมืองยังย่อยยับในพริบตา แค่ คำสั่งประกาศิตเทียมฟ้าเพียงประโยคเดียว

บัณฑรกระโดดลอยตัวขึ้นสูงกลางอากาศ ดาบยักษ์ในมือเปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้า เขาหมุนตัวกลางอากาศเหมือนพายุหมุน แล้วปักดาบลงที่พื้นกลางวงล้อมศัตรู “ทักษะราชวงศ์: คมเขี้ยวจันทราถล่มปฐพี!” ตูมมมมมมม! แรงกระแทกส่งผลให้เกิดคลื่นกระแทกน้ำแข็ง ระเบิดออกเป็นวงกว้าง พื้นหิน แตกร้าวและถูกปกคลุมด้วยแท่งน้ำแข็งแหลมคมที่พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินเสียบร่างของธิดาราตรีและมดยักษ์ที่หลบไม่ทัน

จักรพรรดินี—มารดาของเยี่ยนหมิง—หน้าซีดเผือด มือที่กำชายเสื้อสั่นเล็กน้อย แต่ยังพยายามฝืนวางท่าไม่ให้ผู้ใดเห็นความหวาดหวั่น จักรพรรดิรับสารต่อ สีพระพักตร์เคร่งเครียด “ศัตรูเปลี่ยนกระบวนทัพ…ใช้กลศึกเผด็จศึกเร็ว เยี่ยนหมิงรับมือไม่ทัน”

“ฝ่าบาท... พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิ มิใช่เพียงบิดาของแผ่นดิน แต่คือผู้ชี้เป็นชี้ตายแก่ระเบียบราชสำนัก ความใจอ่อนในยามเช่นนี้... อาจมิใช่พระเมตตา แต่คือเชื้อเพลิงให้ไฟทรราชย์ลุกโชน!” คำกล่าวอันเต็มไปด้วยกลอุบายหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย ทุกวาจาแม้เอ่ยด้วยถ้อยแห่งความจง รักภักดี แต่กลับเจือด้วยแรงปรารถนาเร้นลับ การโค่นศัตรูทางอำนาจให้สิ้นซากด้วยพระนามของความยุติธรรมและที่บัลลังก์มังกร จักรพรรดิหนุ่มยังคงเงียบงัน พระเนตรทอประกายลึกดุจห้วงเหมันต์ สะท้อนให้เห็นชัดว่าพระองค์... มิได้หวั่นไหวเพียงเพราะเสียงโหมกระหน่ำเหล่านั้น

างตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว แต่ในความหวาดกลัวนั้น นัยน์ตากลับฉายแววแห่งความเด็ดเดี่ยวและไม่ยอมแพ้ “ฝ่าบาท!!” เสนาบดีรั่วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยและดูถูก “ถึงเวลาที่ท่านจะต้องประกาศสละราชบัลลังก์แล้ว หากท่านยังคงดื้อรั้น ไม่แน่ว่าเลือดของพระธิดาของท่านอาจ จะเปื้อนบัลลังก์ของท่านในไม่ช้า ส่วนอ๋องอี้นั้น ป่านนี้คงไปรอท่านในนรกแล้วล่ะ” องค์จักรพรรดิมองไปที่พระธิดาอันเป็นที่รัก หัวใจของพระองค์บีบรัดด้วยความเจ็บปวดและทรมาน พระองค์ทรงรู้ดีว่าทางเลือกของพระองค์นั้นมีไม่มากนัก

มือขวายกขึ้นจับยามและวิถีดวงดาว พร้อมใบหน้าแหงนมองท้องฟ้าเบื้องบนเมื่อปรากฏดาวจักรพรรดิในทิศตะวันออกและอยู่ตรงกับเมืองหลวงแล้วในขณะนี้ ท่ามกลางเสียงร้องเรียกของบุตรชายคนโต “ท่านพ่อรอข้าด้วย!” จางฮั่นร้องเรียกตามหลังบิดาด้วยความเป็นห่วง จางฟงหันกลับไปตามเสียงเรียกของบุ ตรชายคนโตทันใด