ฤทธิ์รักแม่ม่าย นิยาย & เรื่องราว

อีกแน่ “เธอไม่ได้ทำอะไรพี่ไกรนะลูก กะทิเข้าใจผิด สิ่งที่เกิดขึ้นเพราะพี่ไกรเขารักพี่เมี่ยง พี่ไกรเขาต้องการปกป้องผู้หญิงที่เขารัก และถ้าวันนี้จะไม่มีพี่ไกรอยู่บนโลก แม่ก็ภูมิใจที่พี่ไกรทำดีที่สุดแล้ว กะทิเข้าใจแม่ไหมลูก วันนี้ลูกอาจจะไม่เข้าใจเพราะลูกยังไม่ได้สัมผัสกับความรัก แ ต่หากวันหนึ่งเมื่อความรักเดินทางมาใกล้ กะทิจะรู้ว่าแม่พูดถูกทุกอย่าง”

“ฉันเป็นแม่ที่ไม่สามรถเลี้ยงลูกให้ได้ดี อิทธิฤทธิ์ไปไกลเกินกว่าคนอย่างฉันจะพาเขากลับมาเป็นคนเดิมได้ แต่ฉันเชื่อว่าความสวยทั้ง รูปภายนอกและภายในของเธอ จะทำให้ลูกชายของฉันค่อย ๆ เปลี่ยนตัวเอง ” “แต่คุณฤทธิ์ไม่ได้รักนิดานะคะ” หญิงสาวไม่คิดเหมือนศิริ คนได้ไม ่รักกันจะทำให้อีกฝ่ายเปลี่ยนแปลงตัวเองได้อย่างไรกัน

คุณหญิงวรรณามองลูกสาว จากทารกผิวขาวจ้ำม่ำตัวน้อยจนกลายเป็นสาวสวย นางเองก็เช่นกัน เลี้ยงแล้วก็ทั้งรักทั้งผูกพัน “นี่ถ้าตาฤทธิ์เก่งด้านบริหารเท่ากับตาตฤณก็คงจะดี” เห็นนายแม่ของตัวเองออกปากชมเปรอะคนอื่นเหนือพี่ชาย น้องสาวทนนั่งฟังไม่ได้ “ไม่จริงค่ะคุณแม่ พี่ฤทธิ์ของ พลอยเก่งมาก เป็นหมอสูติฯ มือทอง เป็นคนมองการณ์ไกล พี่ฤทธิ์บริหารงานได้ดีค่ะ แค่ติดที่ว่าใจดีไปหน่อย ถึงภายนอกจะดูเหมือนดุๆ เขี้ยวๆ แต่คนที่รู้จักพี่ฤทธิ์จริงๆ จะรู้ว่าพี่ฤทธิ์เป็นคนมีคุณธรรมมากแค่ไหน”

ฮ่องเต้ตรัสพลางจุมพิตที่ขมับของนาง "หม่อมฉันเพียงแต่อยากให้เขารู้เท่าทันใจตนเองเพคะฝ่าบาท" "หมิงอวี่... พ่อจะบอกเจ้าอย่างหนึ่ง" เซียวจื่อเซียนหันไปหาบุตรชาย "สิ่งที่ทำให้แม่ของเจ้าเป็นนางพญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่เพราะนางเก่งกาจในการวางแผน แต่เพราะนางมีความรักที่มั่นคง รักที่เปลี่ยนใจที่แตกสลายให้กลายเป็นแผ่นดินที่ร่มเย็นได้"

"ศรัทธาของกูอาจจะขี้ขลาด แต่ความรักที่มีต่อเพื่อนกู... มันใหญ่กว่ามนต์ดำกระจอกๆ ของมึงโว้ย!" ​ธามฟาดกางเขนเหล็กลงไปที่ไม้เท้ากระดูกของแม่เฒ่าอย่างแรง! ​เปรี้ยง!

เธอเอ่ยเสียงสั่นพร่า คุณหลวงฤทธิ์เห็นกิริยาของแม่คนงาม ดังนั้นก็ยิ้มละไม เขาลดกายลงมานอนทาบทับร่างนวลไว้ครึ่งหนึ่งพลางรวบมือที่ปิดหน้าของเธอออกอย่างอ่อนโยน เขากระซิบปลอบขวัญด้วยสำนวนที่แสนตะล่อมให้เธอคลายกังวล “อย่ากลัวไปเลยแม่คนงามของพี่... แม้สิ่งนี้มันจะด ูใหญ่โต แต่มันก็เกิดขึ้นด้วยความรักความเสน่หาที่พี่มีต่อเจ้าแต่เพียงผู้เดียว พี่สัญญาว่าจักทำอย่างเบามือและถนอมเจ้าให้มากที่สุด พี่มิยอมให้เจ้าต้องเจ็บช้ำเกินทนดอกหนาคนดี”

“เหตุใดข้าถึงไม่มีแรง ข้าแรงดีเสียยิ่งกว่าอะไร อีกทั้งเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็ยังทนได้” “เอ็งทำอะไรเหนื่อย นอนหายใจอยู่ในเรือนน่ะรึ” ลัลนาที่กำลังนั่งกอดอกเชิดหน้าโต้เถียงกับคนเป็นแม่อย่างไม่ยอม อีกทั้งยังโอ้อวดความเก่งของตัวเองออกมาอย่างภูมิใจแต่พอโดนย้อนถามก็เหมือนจ ะเพิ่งรู้ตัวว่าเธอเผลอพูดเรื่องที่ไม่ควรมีผู้ใดล่วงรู้ต่อให้ผู้นั้นจะเป็นแม่ของเธอก็ตาม

“ภัทร...” “ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อกับแม่คือ toxic parents สำหรับภัทรครับ แม่กลัว empty nest syndome ก็เลยทำตัวติดลูก ทำตัวไร้ความสามารถเพื่อที่จะไม่ให้ลูกไปไหน วิจารณ์ทุกอย่าง กดลูกตัวเองให้ต่ำ ไม่เคยชื่นชมยินดีหรือเห็นด้วยกับสิ่งที่ลูกทำ ไม่เคยเชื่อใจ เอาแต่พร่ำให้ลูกรู้สึกผิด และต้องการเป็นผู้ชนะลูกต ลอดเวลา แม่สังเกตตัวเองมั้ยครับว่าแม่กลัวตัวเองจะไม่จำเป็นต่อภัทร แม่ถึงได้พยายามทำตัวมีส่วนร่วมกับทุกเรื่อง พยายามลิขิตชีวิตโดยอ้างว่าห่วงลูกบ้าง ทำเพื่อลูก แต่จริงๆ ทำเพื่อตัวเองจะได้มีตัวตน ซึ่งมันโคตรจะห่วยเลย”

แน่นอนไป๋จิ้งหาวไม่มีวันให้อภัย ไม่มีวันลืมว่าความรักหนึ่งเดียวของเขาถูกพรากไปด้วยแผนการสกปรกที่ต่ำช้ามากเพียงใด ห้องทั้งห้องเงียบสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจสั่นไหวของผู้เป็นแม่ “ทั้ง ๆ ที่ลูกไม่ควรต้องรับกรรมใด ๆ จากแม่เลย…” นางจับมือบุตรชายแน่นขึ้น “แต่แม่กลับทำให้ลูกเติบ� �ตมาท่ามกลางความเย็นชา ความโกรธ และความแตกแยก”

ต่อให้เป็นนักบวชที่ถือศีลมาร้อยแปดพันเก้าข้อก็อดกลั้นไม่อยู่หรอก เมื่อมาเจอแรงยั่วยวนไม่ประสีประสาอันแสนน่ารักน่าใคร่ซะขนาดนี้ แถมยังเป็นจากแม่สุดที่รัก ซึ่งคีรินทร์ต้องยอมรับว่ากับเธอสมองด้านการควบคุมอารมณ์ของตนเองทำงานได้ต่ำพอๆ กับไม่อย่างควบคุมนั้นแหละ เมื่อปากอิ่มงับเข ้ากับใบหูมาเบาๆ สติสตังและอารมณ์ร้อนแรงที่ข่มเอาไว้ของคีรินทร์ก็ขาดผึงทันที ไม่ว่าเธอจะทำลงไปด้วยรู้ตัวหรือลืมตัวเขาก็ไม่สนใจแล้ว รู้แต่ว่าขณะนี้เขาต้องการแม่ยอดขมองอิ่มใจแทบขาด ถ้าคืนนี้ไม่ได้ทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจและแรงอารมณ์เบื้องลึก เขาคงขาดใจตายเป็นแน่แท้