เล่ห์รักเมียเก็บมาเฟีย の小説・ストーリー

ในเมื่อปิดอะไรมันไม่ได้อีกแล้วก็สู้บอกความจริงไปเลยว่าอะไรเป็นอะไร เพราะไอ้พ่อเลี้ยงมันต้อนจนต้องเล่าให้มันฟังว่าความสัมพันธ์ของเขากับน้องสาวมันอยู่ในรูปแบบไหน ส่วนเรื่องที่มันทั้งเล่าทั้งขู่ว่ามีคนอยากได้อิงฟ้าไปเป็นลูกสะใภ้ เรื่องนี้ยังไม่กระจ่างเลย แทนที่มันจะตอบคำถามดันยิ้ มเจ้าเล่ห์คิดแล้วโมโห อยากจะกระชากคอมันมาเค้นหาความจริงจะแย่ มันสนุกแต่เขากลับไม่สนุกด้วยเลย อย่าให้ถึงทีบ้าง จะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดู และใครคิดจะมาพรากเมียเขาไปจากอกบอกเลยว่าไม่ยอม แม้ว่าคนผู้นั้นจะเป็นพ่อเลี้ยงทวีศักดิ์ก็ตาม

“ไม่เลยค่ะ พี่มินนี่ ไม่มีอะไรต้องกังวล ที่จริงเรากำลังพูดถึงลลนาและไมเคิลอยู่ นั่นแหละค่ะ ที่ลลนาเริ่มมีแฟนใหม่แล้ว” ลลนาเสริมอย่างภูมิใจ “ใช่ค่ะ ไมเคิลเขาทำให้ฉันรู้สึกดีมาก จริงๆ ก็ไม่อยากให้พี่มินนี่พลาดอะไรไปนะ” ……………………………………………………………………….

เอเดรียนหยุดนิ่ง ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากความสงสัยไปเป็นความสนใจจริงจัง เขาเอนตัวพิงเก้าอี้เล็กน้อย รอฟังในสิ่งที่เธอจะพูดต่อ อลิซหายใจเข้าลึกๆ เธอรู้สึกถึงความร้อนที่หัวใจ แต่ครั้งนี้เธอต้องพูดออกมา "อลิซรู้ว่าพี่เป็นมาเฟีย อลิซรู้ว่าพี่มีชีวิตที่อันตราย แต่อ ลิซ...ไม่กลัวขนาดนั้นแล้ว อลิซรู้สึกว่าพี่ดูแลอลิซ ตลอดเวลา ไม่ใช่แค่เพราะเงิน แต่เพราะ...พี่เองก็มีความรู้สึกกับ อลิซเหมือนกัน"

“เดือนละห้าแสนบาท คงไม่ใช่แม่บ้านอย่างเดียวมั้งไรเฟิล นั่นมันค่าจ้างเมียเก็บของลูกไม่ใช่เหรอ” “นั่นมันเมื่อก่อนครับ ก่อนที่ผมจะพบพุดซ้อน แต่ตอนนี้ร้อยล้านผมก็ให้เธอได้” “ไรเฟิล! นี่ลูกหลงเสน่ห์แม่นั่นจริงๆ ใช่มั้ย”

ถ้าเปรียบกฤษฎิ์คือศัตรูตัวฉกาจวายุไม่สามารถเดาทางหรือจับทางได้เลย เพราะกฤษฎิ์นิ่งมากสายตาที่คมดุแถมยังเย็นชาทำเอาเขามองไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่นับว่าเป็นศัตรูที่ล้มได้ยากมากในความรู้สึกของเขา “มาเฟียตัวพ่อ เจ้าเล่ห์ เหลี่ยมจัด ไม่นิยมทำอะไรที่ผิดกฏหมาย โ หดพอตัวแต่โคตรร้าย อ้อ ที่สำคัญรักเมียมาก ใครแตะไม่ได้พ่อฆ่าทิ้งอย่างเดียว ส่วนลูกสาวก็อย่างที่เห็นสองหมัดเจ็บ ๆ แสบ ๆ คัน ๆ ดีไหมล่ะ”

ถึงเวลาอำลาพี่ดีแลน และ น้องเอลลี่แล้วนะคะ ขีดรัก มาเฟียร้าย เป็นเซตมาเฟียคลั่งรักเรื่องที่4 ต้องขอบคุณรี้ดๆที่น่ารักทุกคนที่ติดตามกันมา

จูเพ่ยเพ่ยดีใจจนน้ำตาไหล โอบกอดเอวสอบแน่น นางไม่แน่ใจว่าเล่ห์กลรักครั้งนี้เป็นนางติดกับ หรือว่าเขาติดกับกันแน่ ทว่า หลุมเล่ห์แห่งรักนางและเขาต่างตกลงไปด้วยกัน

"ทำไมคุณแม่ถึงทำแบบนั้นแล้วทำไมคุณพ่อถึงยังไม่จัดการไอ้คนขับรถทำไมถึง.. "พยัคฆ์ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักแม่ของแกนะ ฉันรักแม่ของแกมากจนยอมได้ทุกอย่าง และฉันก็รักแกมากมากกว่าแม่ของแกด้วย คงจะถึงเวลาที่แกต้องรู้ความจริงสักที" พ่อเลี้ยงเดินไปที่โต๊ะทำงานหยิบซองเอกสารสีน้ำ หนาวนั้นยื่นให้กับลูกชายเขายื่นมือรับซองเอกสารมาจากพ่อแต่ยังคงมองหน้าด้วยความสงสัย "อะไรหรอครับ"

ฉันอยากให้มันเป็นการเริ่มต้นที่ถูกต้องทั้งต่อเขา และต่อหัวใจของฉันเอง โดยปราศจากเล่ห์ คำหลอกลวง และมีเพียงคำว่ารักเท่านั้นที่ยังคงดำรงอยู่ ตราบนานเท่านาน. THE END

เอ่อจริง ก็เขายกสมบัติที่มีให้เมียกับลูกไปหมดแล้ว ถ้าเมียทิ้งก็เหลือแค่ไข่แน่ ๆ "เนี่ย เห็นไหมรักเมียขนาดนี้ ต้องมีรางวัลแล้วนะ" "มีข้ออ้างตลอด" มาเฟียหนุ่มยิ้มก่อนที่มือหนาจะขยี้หัวเล็กเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูแล้วยื่นช้อนให้เมียรัก "ช้อนค่ะ"