เสือร้ายขังรัก Novels & Stories

เสือร้ายดิ้นสะบัดกายอยากจะหลุดจากกุญแจมือหนัง แล้วเอาคืนคนตัวเล็กซะเหลือเกิน แต่ไม่ว่าจะออกแรงกระชากเท่าไรปลอกแขนก็ไม่ยอมหลุด "อ่าาาาาส์ ลีไม่ไหวแล้วเหรอคะ" มุมปากแสยะยิ้มร้าย เงยหน้ามองปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงของม‍า‍เ‍ฟี‍ยห‍นุ่‍มด้วยความพอใจ "ไม่ไหวแล้ววี่ ล ีอยากเอาวี่จะบ้าตายอยู่แล้ว"

สิงหราชเน้นย้ำจังหวะเข้าลึกและหนักหน่วง ราวกับจะชดเชยเวลาที่ห่างกันไป พิมพ์พธูหัวสั่นหัวคลอน ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความสุขสม เธอโอบกอดแผ่นหลังแกร่งของเสือร้ายไว้แน่นขณะที่เขาโถมกายเข้าใส่ไม่ยั้ง "พี่เสือ... แรงๆ... ตอกพิมพ์แรงๆ... พิมพ์เป็นของพี่คนเดียว อ๊าาา!" "พี่ก็เป็น ของพิมพ์คนเดียวเหมือนกัน...!" เสือร้ายโหมกระแทกไม่ยั้งจนถึงขีดสุด เขาอุ้มเรียวขาของเธอขึ้นพาดบ่าแล้วส่งตัวตนเข้าถึงจุดลึกที่สุดรัวเร็ว

เสือร้ายลูบลงตามลำตัวผ่านเอวคอดกิ่วลงสะโพกงาม วกเข้าสู่กลางความสาวที่ผลิบานรอคอย ร่างระหงสะดุ้งเฮือกยามเขาจับเนินเนื้ออูมเต็มฝ่ามืออย่างแรงไม่ผ่อนปรน ก่อนส่งเสียงครางในลำคอ ไฟรักหิวโหยช้านานเกินกว่าจะทานทน เธอต้องการเขาอย่างที่เคยเป็นมาตลอดหากแต่เก็บงำไว้ข้างในปกปิดคว ามต้องการไม่ให้ใครรู้

ร่างสูงชะโงกอยู่เหนือคนตัวเล็ก เขาขยับบั้นเอวถูไถลำกายบนกลีบเนื้อบานฉ่ำ ตาคมล้ำลึกจ้องมองใบหน้าสวยอย่างหื่นกระหาย เธอเหมือนกวางน้อยที่กำลังจะถูกเสือขย้ำ เธอกำลังมองเขาด้วยสายตาที่น่าสงสาร เขาเป็นเสือร้ายที่หมายขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว ถ้าหากกลืนกินเธอได้ เขาจับเธอกลืนลงท้อง ไปแล้ว ธันวาขยับหัวมนทู่จดจ่อร่องรัก เขากัดฟันแน่น ในตอนที่กระแทกของใหญ่ใส่ร่องคับแน่นเต็มแรง

พ่อนักมวยกล้ามโตคงนึกว่าเธอคือตุ๊กตาจริง ๆ จับรวบเอวเล็กแล้วยกร่างเธอโยนไปกลางเตียง แล้วโผนทะยานตามติด แบะต้นขาพุ่งท่อนเนื้อสอดใส่ จ้วงลึกเข้าคราวเดียวดันสุด “อ่า เฮียเสือ” “หมดเวลาเล่นแล้วเจ้โปรด ของจริงได้สักที” โปรดปรานเบิกตาแล้วค่อยหรี่ลงจนปรือ เสือร้ายตั วเขื่องเข้าสู่ภายในโพรงถ้ำทั้งตัว คับแน่น เต็มตื้นจนซ่าน...

ขวัญชนกอุทานในใจ ที่แท้สองคนนี้เป็นเพื่อนรักกันหรอกรึ แต่กลับแอบใช้ผู้ชายคนเดียวกันอย่างนั้นใช่ไหม เสือร้ายของเธอเป็นเสือผู้หญิงตัวฉกาจ ที่แท้เขาคือคนหล่อที่ใช้ผู้หญิงเปลืองและไม่เลือกหน้า เธอไม่อยากชมบทละครรักสามเศร้าของพวกเขาอีกแล้ว จึงคิดจะหลีกหนีแล้วเข้าไปในร้า นเสีย แต่เพียงก้าวเดียวเท่านั้นที่เธอย่างเยื้อง เธอกลับถูกมือใหญ่ฉุดไปยืนเคียงข้าง และเขาพูดออกมาหน้าตาเฉย โดยไม่ขอความเห็นเธอสักคำ “นี่ไง แฟนของผม!!!”

เกี่ยวกระหวัดรัญจวนในโพรงปากเล็กจนเจ้าของพื้นที่ครางประท้วงเบา ๆ มือขาวเปลี่ยนมากำแน่นที่อกเสื้อของเสือร้ายในขณะที่ใบหน้าถูกยึดไว้ไม่ให้ถอยหนี น้ำลายเปรอะเลอะที่มุมปากแต่ใครเล่าจะสนใจในเมื่อมีสิ่งที่แสนเย้ายวนอยู่ตรงหน้า ต่างละโมบโลภมากในตัวของกันและกัน อยากจะครอบ ครองและกลืนกินไม่ให้ใครได้เห็น TBC

“ในเมื่อไม่มีเมลินดาแล้ว นายอยากจะออกไปเสี่ยงมากนักฉันก็คงห้ามไม่ได้ แต่ยังไงก็ต้องกลับมาที่นี่ อย่างน้อยนายช่วงเวลาที่นายนอนหลับก็ยังปลอดภัยกว่าอยู่ในรังหนูนั่น อย่าลืมว่าตอนนี้ยังไว้ใจอะไรไม่ได้ ตราบใดที่ยังไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าจินไตย์ตายแล้วจริง ๆ ” เรนทนฟังไม่ไหวอีก ต่อไป เขาไม่ตอบอะไรทั้งนั้น รีบวิ่งเข้าห้อง มันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดไว้เลยสักนิด สุดท้ายแล้วคนที่เหมือนอยู่ในกรงขัง ก็คือเขาเอง!

"สวยแต่ว่าพยศ" "ชอบอะไรที่ท้าทายไม่ใช่เหรอวะ เสือร้ายกับกวางน้อยจอมพยศ...กูว่าแม่งเข้ากันดีออก"

ตอนนี้เธอเริ่มร้อนใจขึ้นมาแล้วสิ เธอจะไปหามาคืนจากที่ไหน สองสาวเกาะแขนกันเดินเข้ามาในร้านสุดท้ายของห้าง เป็นอีกครั้งที่โมรินเปิดภาพแหวนให้พนักงานดู “ไม่มีคะ แต่สามารถสั่งทำเลียนแบบได้คะ แต่ไม่ทราบว่าแหวนวงนั้นมีสัญลักษณ์อะไรพิเศษหรือเปล่า อย่างเช่นตัวเลข ตราประ จำตระกูล สามารถเอาแบบมาให้ทำได้คะ”