ทะลุมิติมาเป็นพระชายา Novels & Stories

าได้บอกกับพวกเราต่อไปว่า พวกเจ้าไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องเสียใจ หลังจากนั้นจะดีเอง เก่าไม่ไปใหม่ไม่มา และที่กลับมาก็คือลูกสาวที่แท้จริงของพวกเจ้า นางเพียงแค่หลงทางไปเท่านั้น” “เช่นนั้นแล้ว เช่นนั้นแล้ว ข้าไม่ได้ทะลุมิติมาเกิดใหม่ ข้าไม่ได้มายึดเอาร่างกายของผู้อื่น ไม่ได้ยืมร่างคืนชีพ แต่กลับเป็นคนอื่นมาแย่งชิงร่างของข้าหรือเจ้าคะ”

มามาเจอลี่อินนอนหมดสติอยู่ข้างถนนไม่ไกลจากขบวนสินค้าครานั้นหญิงสาวบาดเจ็บหนักมาก ตอนแรกมามาคิดว่านางตายแล้วทว่าอยู่ดี ๆ ก็กลับมาหายใจและพึมพำแต่คำว่า ‘ช่วยด้วย ช่วยด้วย’ มามาเห็นว่าลี่อินเป็นสตรีหนึ่งเดียวในนั้นจึงช่วยเหลือให้หมอมารักษาที่หอสุ่ยเซียนฮวานั่นเอง ขณะมามาเล่าเรื่องให้ฟังลี่อินรับรู้ได้ทันทีว่าตอนนั้นร่างนี้คงหมดลมหายใจแล้วละ ทว่าที่กลับมามีชีวิตอีกครั้งอาจเพราะวิญญาณของนางจากที่อันห่างไกลเข้ามาสวมร่างแทน

【 หากโฮสต์ทำพลาดจนเนื้อเรื่องดำเนินไปสู่จุดจบเดิม หรือโดนเป้าหมายคนใดคนหนึ่งฆ่าตาย วิญญาณของโฮสต์จะถูกฉีกกระชากตามกฎของมิติและโฮสต์จะตายจริง ๆ โดยไม่มีสิทธิ์ฟื้นคืนชีพในโลกใดอีกเลย 】 คำว่าตายจริง ๆ ทำเอาซุปตาร์สาวถึงกับขนลุกซู่หน้าซีดลงไป

สถานะ: สำเร็จ “ภารกิจสุดท้ายเสร็จสิ้นแล้วเมี้ยว~ จากนี้ไป ระบบจะเข้าสู่โหมดจำศีล และปล่อยให้โฮสต์ได้ใช้ชีวิตของตัวเองอย่างแท้จริง ยินดีที่ได้พบเจอกันในเวอร์ชั่นนี้ และยินดีที่จะได้พบกันในเวอร์ชั่นใหม่นะขอรับโฮสต์!” หลายสัปดาห์ผ่านไป หลี่หยางจื่อค่อย ๆ ฟื้น ฟูร่างกาย ในขณะที่โลกภายนอกดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยน แต่ชีวิตของเธอกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หลังจากที่ประสบทั้งการทะลุมิติไป การต่อสู้ และการเรียนรู้ในอีกมิติหนึ่ง เธอก็กลับมาเป็นหลี่หยางจื่อที่เข้มแข็งขึ้น และรู้จักคุณค่าของชีวิตมากขึ้น

ที่สำคัญคือเขาช่างร้อนแรง นอกจากทำให้นางเอกอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างแล้วยังละลายหัวใจนักอ่านไปตามๆ กัน จบเรื่องพระเอกเพียงเท่านี้ก่อน ตอนนี้เธอข้ามภพ เอ๊ะ หรือเรียกว่าทะลุมิติ อะไรก็ตามแต่มายังโลกนิยายจีนโบราณ ถ้าอย่างนั้นมันต้องมีหนทางกลับโลกของเธอสิ

ความเจ็บปวดแล่นเข้ากลางหน้าผากจนนางต้องหลับตาแน่น มือบางกำผ้าห่มจนยับเยิน ก่อนจะทันได้เปร่งเสียงร้อง มิติก็ปรากฏขึ้นในห้วงคำนึง “ครบสูตรการทะลุมิติทีเดียว มาขนาดนี้น่าจะพอช่วยได้บ้างแหละ” นางสำรวจมิติเงียบๆ แต่ปริมานของด้านในมันเยอะจนคล้ายกับว่าเป็นโรงงานโรงงานหนึ่ ง แม้ของแต่ละอย่างจะมีแค่อย่างละชิ้นก็ตาม แต่พอนางหยิบมันขึ้นมาก็พบว่ามันมีอันใหม่มาแทนที่…คล้ายกับว่า มีไม่จบไม่สิ้นอย่างไรอย่างนั้น!!

“เดี๋ยว! เรายังไม่อนุญาตให้เจ้ากลับและยังไม่ได้ลงโทษเจ้า” พระสุรเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางออกแรงเพียงเล็กน้อย กระชากนิ้วก้อยเล็ก ๆ ที่ยังเกี่ยวติดกับพระองค์ไว้กลับมาจนอิงฟ้าเสียหลักเซถลาสู่อ้อมอกของพระองค์ แม้ว่าเสียงจะหล่อเหมือนพระเอกหนัง แต่อิงฟ้าคิดว่าเป็นเสียงของจอมปี ศาจจากนรกชัด ๆ

มู่หรงเยียนลุกขึ้นเอ่ยก่อนจะสะบัดชายเสื้อจากไปทันที บ่าวที่มาก่อเรื่องทุกคนรีบหนีจากเรือนเล็ก เรื่องที่วันนี้พระชายาตบหน้าท่านอ๋องต้องปิดปากให้สนิทอีกด้วย ส่วนเอมี่รู้สึกตัวแล้วเหมือนเธอจะตายจริงๆ แต่กลับทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนอื่น ยายนี่ตบตีกับใครสักคนแล้วพากันตก ลงไปในสระน้ำแล้วดันตุยเย่ อีกคนตายไหมไม่รู้ แต่หยางหมิงจูคนนี้ตายแล้วแน่ๆ ร่างนี้ร้ายกาจไม่น้อยเหมือนนางร้ายในนิยายเลย ก่อนจะรำพึงรำพัน "ฉันทะลุมิติมาเหรอ แล้วยายมินนี่ละตอนนี้อยู่ที่ไหน เพื่อนแกมากับฉันด้วยไหมมินนี่"

ลมหายใจถูกกระชากกลับมาอย่างรุนแรงดวงตาเปิดกว้าง หนิงอันลุกขึ้นทันที “เอ้านี่ฉันทะลุมิติมาหรือ ทำไมฉันยังไม่ตายหะ” “นี่มัน”ความทรงจำสองชุดปะทะกันในหัวโลกหนึ่ง…ทันสมัย อีกโลกหนึ่ง โหดร้าย

พลันหลิ่งฟางเซียงก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้น หรือว่าเด็กน้อยผู้นี้ก็จะเป็นผู้เล่นที่เข้ามาในเกมส์เช่นเดียวกับเธอ "เจ้าตัวเล็กบอกฉันมา นายก็ทะลุมิติมาเหมือนกันใช่หรือไม่ หากใช่ให้ส่งเสียงออกมาหนึ่งคำ"