เสแสร้ง の小説・ストーリー

มได้ ตอนนี้จึงยากมากที่เขาจะอ่อนโยนหรือไม่รุนแรง ที่เขากำลังทำอยู่ คือ เสแสร้งเป็นไอ้ต้าวลูกหมา เสแสร้งอ่อนโยนเพื่อที่จะง้อขอคืนดีกับเธอ และตลอดเวลาที่รู้จักกัน เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ มันคือความเสแสร้งแกล้งทำเป็นเหมือนว่าตนเองนั้นอ่อนโยน ความจริงแล้วเขาคือบุคคลที่โหดเห ี้ยมที่สุดในโลกใบนี้แล้ว

ปลายฝนเอ่ยถามไปด้วยเสียงกล้า ๆ กลัว ๆ "ฉันคิดว่าเราสองคนอาจจะพักผ่อนน้อย ทำให้สมองของเรามันอาจจะสร้างภาพลวงตาได้ ผีไม่มีจริงหรอก" ซีแอลลูบหัวตอบปลายฝนอย่างปลอบโยน

"ไม่จริง!!!" เซียวฮองเฮาที่เพิ่งรู้ตัวว่าเอ่ยสิ่งใดออกไปก็เริ่มลนลานขึ้นมา นางเสแสร้งแกล้งทำเป็นตีหน้าเศร้า ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเรียกพลังแล้วค่อยอ้าปากพูดให้น้ำเสียงลื่นหูที่สุดเขาที่เพิ่งปิดไมโครเวฟตั้งเวลาเสร็จก็หันมามองฉัน “เสแสร้ง” ฮะ? เขาพูดคำว่า เสแสร้ง จบก็ขยับตัวไปชงกาแฟส่วนฉันน่ะเหรอคะ? ฉันก็ปรี๊ดอยู่คนเดียวไง เออเสแสร้ง ก็รู้นี่ แล้วใครมันจะไม่เสแสร้งแกล้ง พูดดีกับคนที่รู้อยู่เต็มอกว่ากำลังแก้แค้นตัวเองถามจริง?

หญิงสาวเปิดประตูออกมา พยายามทำสุ้มเสียงให้เป็นปกติ “ไม่มีอะไร… แล้วทำไมร้องเสียงดังล่ะ… ทำเอาพี่ตกใจ” สามีของแอนสงสัย “แอน… เอ่อ… แอนฝันร้ายค่ะ” หญิงสาวโกหก “โถ… แค่ฝันไปน่ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะคนดี ไปนอนเถอะนะ”

' ม่อซางแสร้งทำหูตั้งชัน จ้องมองไปยังความว่างเปล่ากลางอากาศราวกับเห็นสิ่งมีชีวิตลึกลับ "กรร!" เขาร้องเสียงหลง ทำท่ากระโดดตะครุบ 'ผีเสื้อจินตนาการ' ที่ไม่มีอยู่จริง ร่างสีแดงพุ่งทะยานผ่านหน้าไป๋เยว่ไปอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ฉันแสร้งทำเป็นพยายามหยุดร้องไห้ “ให้ผมเป็นให้ก็ได้” “เป็นอะไร~” “เป็นผัว” “บะ บ้าหรอ พี่ไม่เล่นนะ” “ไม่เล่นก็ไม่เล่น เอาเป็นผัวจริงๆ เลยก็ได้”

“อ่อ ต่อหน้าลูกแสร้งรักกัน” “แกล้งรักก็ดีน่ะสิ นี่แค่แกล้งก็ไม่ทำ ชอกช้ำใจฉิบชาย” “อายุขนาดนี้ยังจะตัดพ้อ” “ก็กูจนปัญญา”

เหยียนเฉิงอวี่ตกตะลึงจนหัวใจเจ็บปวด ดวงตาของเขาสาดประกายโกรธเกรี้ยว เศษเสี้ยวแห่งภาพลวงค่อยๆ ปริแยก ภาพของ ‘เงา’ ที่คอยรักและเอาใจใส่หวั่นเยว่ ทุกอย่างทับซ้อนกับภาพของเหยียนเฉิงอวี่และเฉินซี แท้ที่จริงแล้วใครกันที่เป็นภาพลวง ใครกันคือความจริง เขาคือเหยียนเ� �ิงอวี่ หรือเงาที่มีแต่ความชั่วร้ายเห็นแก่ตัว ใครกันแน่ที่สร้างภาพลวงเหล่านี้ขึ้นมา

"พันธหลอกลวงน่ะเหรอ" "..." เขาถึงกับชะงักงันกับคำว่าหลอกลวง คำนี้มันทำให้เขารู้สึกเจ็บใจและโกรธตัวเองทุกครั้งที่ทำอะไรโง่ๆลงไป เพราะเพียงแค่นึกสนุกจึงต้องมาอยู่ในสภาพที่ต้องรู้สึกผิดอยู่แบบนี้