เสแสร้ง Novels & Stories

ปีที่ 8 ของการคบหาดูใจกับฟู่จิ่ง หลินเหยียนกลับต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะอาการป่วย วันแรกที่ออกจากโรงพยาบาล หลินเหยียนบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างฟู่จิ่งกับพี่สาวของเธอขณะเดินอยู่ตรงทางเดิน "ฟู่จิ่ง นายบ้าไปแล้วหรือไง? นายแอบเอากระดูกสันหลังของหลินเหยียนไปให้ฉีชูหร่านจริงๆ เหรอ?" "ทั้งๆ ที่นายก็รู้ว่าหลินเหยียนร่างกายไม่แข็งแรง แต่ยังโกหกเธอว่าเป็นแค่โรคกระเพาะแล้วให้เธอเสี่ยงอันตรายทั้งอย่างนั้น?" ฉีชูหร่านเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฟู่จิ่งที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลินเหยียนไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เพัยงยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพ่อกับแม่ที่อยู่ต่างประเทศ และตอบตกลงเรื่องการแต่งงานทางธุรกิจกับตระกูลลู่ทันที...

หนึ่งเดือนก่อนแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เขากลับต้องการมีลูกกับรักแรกของเขา ฉันไม่เห็นด้วย เขาก็เอาเรื่องนี้มาพร่ำบ่นให้ฟังทุกวัน จนกระทั่งครึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน ฉันก็ได้รับใบตรวจครรภ์ ถึงได้รู้ว่ารักแรกของเขาตั้งครรภ์ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่แท้เขาก็ไม่เคยคิดที่จะขอความเห็นชอบจากฉันตั้งแต่แรกแล้ว และในตอนนั้นเอง ความสัมพันธ์ที่ยาวนานหลายปีก็เหมือนหมอกควันที่จางหายไป ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงยกเลิกงานแต่งงาน ทำลายความทรงจำทั้งหมดระหว่างเรา ตัดสินใจเข้าร่วมห้องปฏิบัติการวิจัยที่ตัดขาดจากโลกภายนอกในวันแต่งงาน นับจากนี้ไป ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีก!

ตอนที่ฉันกลับคืนสู่ตระกูล 'คอสเตลโล' ในฐานะลูกสาวสายเลือดแท้ๆ ที่หายตัวไปนาน ฉันกลับต้องสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ตกทอดมาจากลูกสาวบุญธรรมของพวกเขา แถมคนขับรถของที่บ้านก็ยังมารับแค่เธอคนเดียวเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังเอาแต่รู้สึกผิดต่อลูกสาวที่พวกเขาฟูมฟักเลี้ยงดูมาตลอดในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ดังนั้น ทันทีที่รัฐบาลประกาศเปิดตัว 'ระบบความยุติธรรม' พวกเขาก็รีบจับทุกคนในครอบครัวลงทะเบียนก่อนที่ฉันจะทันกะพริบตาเสียอีก พ่อถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "เมื่อมีระบบนี้คอยควบคุมให้เกิดความเท่าเทียมกันอย่างเด็ดขาด บริทนีย์ก็จะไม่มีวันต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป" แม่กุมมือฉันไว้ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้ฉันโต้แย้งใดๆ "ลูกกลับมาที่บ้านหลังนี้และแย่งชิงทุกอย่างที่เป็นของเธอไป แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมกับบริทนีย์เลยนะ" ส่วนพี่ชายก็ไม่คิดแม้แต่จะปิดบังความรังเกียจที่มีต่อฉัน "ฉันยอมรับน้องสาวแค่คนเดียวเท่านั้น เธอน่ะได้อะไรไปมากกว่าที่สมควรจะได้แล้ว อย่ามาทำตัวได้คืบจะเอาศอกให้มันมากนัก" ฉันต้องกินอาหารเหลือทิ้ง... ขณะที่เธอมีเชฟส่วนตัวคอยรังสรรค์เมนูให้ ฉันต้องทนร้อนเหงื่อตกอยู่ในห้องเก็บของแคบๆ... ขณะที่เธอนอนหลับสบายในห้องสวีทสุดหรูที่สั่งทำพิเศษ เห็นแบบนั้น... ฉันก็แทบจะหลุดขำออกมา เพราะทันทีที่ระบบที่ว่านี่เริ่มทำงาน พวกเขานั่นแหละ... ที่จะเป็นฝ่ายพังพินาศเสียเอง

ลั่วเซิงและเจียงซื่อคือคู่สร้างคู่สมที่ทุกคนในโรงเรียนต่างยอมรับ เจียงซื่อเป็นเดือนโรงเรียนสุดฮอตที่ใคร ๆ ก็รุมล้อม เขารูปร่างสูงโปร่ง ขายาว มีใบหน้าหล่อเหลาดุดันสะกดสายตา มักจะอยู่ในชุดแจ็กเก็ตกันลมสีดำที่ดูเย็นชาอยู่เสมอ ทั้งมาดกวนและกร้าวใจ ทำเอาสาว ๆ นับไม่ถ้วนยอมพุ่งเข้าหาประหนึ่งแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ทว่าในสายตาของเขากลับมีเพียงลั่วเซิงมาโดยตลอด พวกเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน ตอนอายุ 1 ขวบในพิธีเสี่ยงทายก็คว้าตัวกันและกันไว้ อายุ 7 ขวบผู้ใหญ่ก็จับหมั้นหมาย อายุ 14 มอบจดหมายรักให้กัน อายุ 16 สารภาพรัก พออายุ 18 ก็สัญญาว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน...จนกระทั่งปีที่อยู่มัธยมปลายปีสาม มีนักเรียนย้ายมาใหม่ในห้องชื่อว่าซูม่าน ตอนที่ครูประจำชั้นจัดกิจกรรม “เพื่อนช่วยเพื่อน” ก็ตั้งใจจับคู่ซูม่านให้กับเจียงซื่อ พร้อมกับย้ำแล้วย้ำอีกว่า “ถ้าเธอไม่รับ ก็อย่าหวังว่าจะได้คบกับลั่วเซิงในโรงเรียนอีกเลย”

กลับมาเกิดใหม่ ฉันตัดสินใจใส่ชื่อของน้องสาวลงในใบคำร้องขอจดทะเบียนสมรส ครั้งนี้ฉันช่วยลู่ฮ่าวเซวียนให้สมปรารถนา ชาตินี้ฉันเอาชุดเจ้าสาวให้น้องสาวสวม และเอาแหวนแต่งงานให้น้องสาวใส่ก่อนเขาก้าวหนึ่ง ฉันเร่งให้การเจอกันทุกครั้งของเขากับน้องสาวเร็วขึ้น เขาพาน้องสาวไปเมืองหลวง ฉันลงใต้ไปเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเซินโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เพียงเพราะชาติก่อนฉันอายุเกินห้าสิบปี เขากับลูกชายยังคงคุกเข่าขอฉันหย่า ช่วยสนองให้พรหมลิขิตสุดท้ายของเขากับน้องสาวสำเร็จ กลับมาเกิดใหม่อีกชาติ ฉันแค่อยากกางปีกโบยบินไปให้สูงไม่สนเรื่องความรัก

พ่อกับแม่ปลอมแปลงใบรับรองการตรวจดีเอ็นเอเพื่อดัดนิสัยให้ผมว่านอนสอนง่ายโดยบอกว่าผมไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของพวกเขา พี่สาวไม่สนใจคำอ้อนวอนของผมดึงดันจะส่งผมเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวชให้ได้ “ตัวซวย ทำไมแกไม่ไปตายซะ” ส่วนคู่หมั้นที่ผมรักที่สุดไม่เพียงแต่ยืนมองอยู่เฉย ๆ กลับยังใช้เส้นสายทำให้ผมต้องทนรับการทรมานสารพัดรูปแบบอยู่ข้างในนั้น ห้าปีแล้วในที่สุดผมก็ว่านอนสอนง่าย แต่ทำไมพวกเขากลับต้องการให้ผมกลับไปเป็นคุณชายใหญ่ที่หยิ่งยโสโอหังเหมือนเมื่อก่อนอีกล่ะ

ฉันกับน้องชายประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยกัน หัวใจของฉันแตก ต้องผ่าตัดด่วน แต่แม่ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล กลับเรียกหมอทั้งหมดไปที่ห้องของน้องชาย เพื่อตรวจร่างกายทั้งตัวให้เขาที่แค่ถลอกเล็กน้อย ฉันอ้อนวอนให้แม่ช่วยฉัน แต่เธอกลับทำหน้ารำคาญแล้วตะคอกใส่ฉัน “จะเรียกร้องความสนใจไม่ดูเวล่ำเวลาเลยหรือไง! แกรู้ไหมว่าน้องชายแกเกือบกระดูกหักแล้ว!” สุดท้าย ฉันก็ตายอยู่ตรงมุมหนึ่ง โดยไม่มีใครสังเกตเห็น แต่เมื่อแม่ที่เกลียดฉันที่สุดรู้ข่าวการตายของฉัน เธอกลับเสียสติไป

ห้าปีของการแต่งงาน หลินซูหรานได้ให้กำเนิดลูกชายคนหนึ่งแก่ฟู่ถิงเซิน เดิมทีเธอคิดว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป จนกระทั่งโจวลั่วหนิงกลับประเทศ เธอถึงได้เข้าใจว่าตัวเองเป็นแค่ส่วนเกิน ฟู่ถิงเซินทอดทิ้งเธอครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อโจวลั่วหนิง แม้แต่ลูกชายแท้ ๆ ของเธอก็ยังสนิทสนมกับโจวลั่วหนิงเท่านั้น แต่โชคดีที่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่สัญญา เจ็ดวันหลังจากนี้ หลินซูหรานก็จะเป็นอิสระอย่างเต็มตัวแล้ว