เสแสร้ง Novels & Stories

"คุณคีย์" "ถ้าหายดีแล้วและไม่ได้เป็นอะไรก็ออกไปทำงานต่อ ไหนๆไอ้อรรถมันก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องมาทำเป็นเสแสร้งแกล้งสร้างภาพ"

ในใจและในสายตามีแต่หล่อน......ตอนนี้ที่คุณมาขอคืนดีกับฉัน ก็ไม่ใช่เพราะคุณตาสว่างคิดได้หรอกนะ แต่เป็นเพราะจู่ๆ คุณก็ค้นพบว่า เสิ่นอวี่เวยไม่ใช่กระต่ายน้อยที่ใสซื่อไร้พิษสงอย่างที่คุณจินตนาการเอาไว้ หล่อนโกหกเป็นสันดาน หล่อนขี้อิจฉา หล่อนทำตัวเหมือนผู้หญิงบ้า ที่ทำให้คุณร ู้สึกขยะแขยงจากก้นบึ้งของหัวใจ"

‘เสแสร้ง’มินตราลอบด่าวิเวียนที่แสร้งทำว่าเธอไม่อยากถ่ายอีกเทคทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วยินดียิ่งกว่าอะไร “พี่ว่าเบาไปมันดูไม่สมจริงไหนวิวลองตบดูสิพี่จะได้ดูว่าแรงมือต้องประมาณไหน”

คนป่วยแกล้งว่า ในขณะที่เด็กหญิงหัวเราะเสียงใส ก่อนจะหันไปทักทายผู้หญิงอีกคนในห้อง “ สวัสดีค่ะ คุณมาร-ตี “ ปากอิ่มจิ้มลิ้มแสร้งเรียกแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ว่าตัวเองออกเสียงผิด มารตีรู้สึกว่าความอดทนที่ตัวเองแสร้งทำมาใกล้จะพังทลายลงเมื่อเด็กหญิงผู้นี้ปรากฎตัว เธอไม

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

เธอหันมาตอบเสียงนิ่ง "พูดความจริง" "ฉัน....เฮ้อ แค่คิดว่าสิ่งที่โซ่พูดมามันคือความจริง" "เรื่องอะไร?"ผมขมวดคิ้ว "เรื่องที่ว่า ฉันขายตัว"

(OoO) “...หึ...เป็นไงล่ะถึงกับแสดงทำเสแสร้งไม่รู้เรื่องต่อไม่ไหวเลยละซิ” “ไม่...ไม่...มะ...ไม่” (OoO)

เขาแกล้งแหย่เธอ “คุณได้ยินแล้วน่า” “ฉันได้ยินแต่เสียงนี้อ่ะ…” เขาเริ่มทำเสียงครางเหมียว ๆ เลียนแบบแมวขี้อ้อน จนเธอหลุดขำ

Don’ t worry about this crowd No one you know is around We can do anything we want ไม่ต้องกังวลเรื่องผู้คนเหล่านี้หรอก ไม่มีคนที่เธอรู้จักอยู่หรอกนะ เราอยากทำอะไรก็ได้ But soon this has to end And we could only pretend Cause our love only leads to dead end แต่เรื่องนี้มันจะจบลง และเราทำได้แต่แสร้งทำว่ามันยังดีอยู่ เพราะความรักของเรามันมุ่งสู่ทางตัน ราเรซ

คราแรกกะจะแสร้งหลับตาเฉยๆ แก้อาการประหม่า แต่อาการเหนื่อยล้าจากการตื่นเช้าบวกกับแอร์เย็นฉ่ำของรถหรูทำให้ร่างบางหลับสนิทอีกทั้งเพลงสากลเสียงเบาๆ ราวกับเสียงกล่อมนอน “ไอรีน” “...” “ไอรีน” เสียงเข้มเรียกชื่อคนตัวเล็กที่หลับสนิท “อื้ออ...ขออีกแป๊บ~” เสียงเล็กคางอื้ออึงในลำคอ พร้อมเอ ่ยเสียงเบางัวเงียทั้งหลับตา เมื่อโดนปลุกในขณะที่กำลังหลับได้ที่ตามประสาคนขี้เซา