เสแสร้ง Novels & Stories

สามหมาบ้าหนุ่มขยับยิ้มที่มุมปากแววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของนักข่าวตัวน้อย กลิ่นเบเกอรี่ไม่ใช่กลิ่นเนื้อหวานแต่กระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนได้อย่างมหาศาล "ยากสิ... เพราะพวกกูชอบสร้างปัญหา มากกว่าแก้ปัญหา มีอย่างเดียวที่ชอบแก้คือแก้ผ้า" ภาคย์โน้มลงไปกระซิบชิดใบหู "และตอนน ี้ปัญหาอย่างมึงกูอยากแก้มากกว่าใคร~"

‘กูไม่อยากฝืนความรู้สึกตัวเอง’ ‘ฝืนหน่อยเถอะ แค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง’ ‘ไม่ กูไม่ชอบการเสแสร้งแกล้งทำ มึงก็รู้’ ‘มึงไม่รู้สึกสงสารเจ้าสาวของมึงบ้างเหรอวะ ใครมองมาก็ดูออกว่ามึงไม่ได้เต็มใจจะแต่งงานกับเธอ’

ปลายสายตอบอย่างมั่นใจ “ถ้าทุกคนเห็นด้วยผมก็ยินดีรับครับ” “หึ! แต่ถ้าทำออกมาไม่ดี ฉันเล่นงานแกแน่” จินดาขู่ กันต์ธีร์ขำหึในลำคอ ก่อนตอบกลับ “ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ทำให้ชื่อเสีย… เฮ้ย! ชื่อเสียงของพี่เสื่อมเสียแน่นอน”

แพตตี้แสร้งแก้ตัวแทนเพื่อน “เข้าใจผิดอะไร นี่ถ้าเขาไม่เมา พวกเราก็คงไม่ได้เห็นธาตุแท้สินะ ฮึ่ย! แกทำพวกเราแสบมากนะแพตตี้” แพตตี้แสร้งทำหน้าสลด

​เมื่อ "ปรางค์นลิน" ซูเปอร์โมเดลสาวสุดฮอตขยันยั่วยวนกระเทาะเปลือกน้ำแข็งในใจบอดี้การ์ดสายขรึมอย่าง "ภาม"... ยิ่งเขาพยายามเว้นระยะห่าง เธอยิ่งขยับเข้าใกล้ ท่ามกลางความมืดและคมกระสุนจากอดีต มีเพียงอ้อมกอดของ "คุณหมีน่านิ่ง" ที่จะปกป้องเธอได้

ซูอวี้เออร์แสร้งทำท่าทางเหมือนเจ็บป่วยเดินโอดโอยออกมา นางดูไม่มีเรียวแรง น่าสงสารเหลือเกิน แต่แววตาที่สื่อถึงความยั่วยุยากที่จะปิดบัง ไม่เสียแรงที่เรียนรู้ทักษะเสแสร้งมาตั้งเนิ่นนาน ไม่คิดรู้สึกละอายใจจริงๆ เลยเชียว

เธอแกล้งตอบ “แน่ใจว่าสิ่งที่เธอเล่ามาเป็นความจริง ไม่แต่งเรื่อง” “จริงสิมาขนาดนี้จะหลอกกันทำไม ไม่เชื่อฉันเหรอ เผอิญงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำเป็นงานที่ฉันไม่ถนัดจะให้สาบานไหมล่ะ” มุกรดาแสร้งทำสีหน้าจริงจัง

ผมถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ซิดนีย์แค่นเสียง ก่อนจะตะโกนใส่ผม "ไอ้คนเสแสร้ง! คุณยังกล้าแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีกเหรอ"

เขาแสร้งสบตาแสดงความจริงใจ ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองไม่มีความหมายอะไรเลยต่อหญิงสาว หรือแผนการที่วางไว้ต้องเลื่อนกำหนดให้เร็วกว่าเดิม ….....................…......................................

"คุณคีย์" "ถ้าหายดีแล้วและไม่ได้เป็นอะไรก็ออกไปทำงานต่อ ไหนๆไอ้อรรถมันก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องมาทำเป็นเสแสร้งแกล้งสร้างภาพ"