Novel & Cerita แค้นรักพันธนาการร้าย

“ปล่อยมือของฉันนะ” “ไม่ปล่อยมีอะไรไหม และถ้าเธอยังดิ้น เกิดรถแหกโค้งขึ้นมา อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน”

ชะตากรรมมิอาจฝืน วาสนายากลิขิต แต่พันธนาการแห่งชีวิตกลับสร้างขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพื่ออำนาจวาสนาอันหอมหวานยั่วยวน กลับนำพาความรักที่คาดไม่ถึง รัดรึงไว้ตลอดกาล ชีวิตดุจดั่งสายน้ำ เมื่อลงเรือล่องมาแล้ว มิอาจสวนกระแสหรือหวนกลับได้อีก

ภารันต์ยืนนิ่งอยู่กลางบ้าน มือที่เปื้อนคราบน้ำมันสั่นระริก ความจริงเกี่ยวกับศลิษา ความผิดที่เขาแบกรับ และความแค้นของผู้ชายคนนั้น อัดแน่นอยู่ในลำคอจนแทบหายใจไม่ออก เขาไม่ได้กลัวว่าจะถูกทำร้าย แต่เขากลัวว่า… น้องสาวที่บริสุทธิ์ที่สุดในชีวิต กำลังจะถูกดึงเข้าไปเป็นหมา กตัวหนึ่ง ในเกมแก้แค้นที่เขาไม่อาจหลีกหนีได้อีกต่อไป

พันธะร้ายแสนรัก “ทำไมคุณถึงพูดโกหก” “โกหก” เธอทวนคำพูดของเขาแล้วเลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงถามว่าเธอโกหกเรื่องอะไร

ถูกสะโพกแกร่งขยับโยกกระแทกกระทั้นใส่เข้ามาเต็มรักแบบเน้น ๆ แต่ละทีนางร้ายสาวปากแซ่บไม่เคยหายใจได้สะดวก ห่อปากซู้ดเร่า ๆ ไม่ต่างจากตอนกินของแซ่บพริกสามเม็ด จิกเล็บบนเนื้อแน่น ฝากรอยไว้ที่แขน คอ ไหล่ หลัง พฤทธิ์ก็แทบเสียการควบคุม มอบความสุขให้ภรรยาได้ไม่กี่ที ทำนบก็คล้ายจะแตกก่อน ดีที่ปะรอยรั่วได้ ไม่งั้นต้องถูกหัวเราะแล้ว “ที่รัก ไอรีน ผมรักคุณนะครับ รักเหลือเกิน” เขาพร่ำเรียกภรรยาที่นอนใต้ร่าง บอกรักเธอทุกจังหวะการสอดใส่ “แน่นมาก” กระซิบชิดริมหูหอมกรุ่น เริ่มซุกไซ้ที่ซอกคอขาวผ่อง ไล้เลียไปตามลำคอระหงจนเปียกชื้น

ร้ายพ่ายรัก 16 ฉันยืนจ้องหน้าเจเลอร์ด้วยความคับแค้นใจแต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่ดี

�ังใจของเขามาโดยตลอด การที่จะเปิดใจรักกับลูกของศัตรูมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่เธอก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรที่สำคัญอย่างที่แม่ของเธอพูดก็ถูกเธอไม่ได้ทำความผิดอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว "ปล่อยวางซะเถอะนะคุณ หลังจากนี้ฉันจะขอชดใช้เวรกรรมต่อเอง น้ำตาลไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย สงสารลูกที่กำลังจะเกิดมาก็ได้ แก้แค้นไปคุณก็ไม่ได้อะไร สามีของฉันตายไปหรือถ้าฉันตายไปคุณเองจะมีความสุขเหรอ?"

สวัสดีค่าาาาา เริ่ม(รัก)ร้าย เป็นนิยายชุดร้ายรักนะคะ ประกอบไปด้วยนิยาย 3 เรื่องดังนี้ ร้าย(รัก) เต้ย มีน สายใจร้ายรัก ธาม เนย เริ่ม(รัก)ร้าย นะ อ้อม ฝากด้วยนะคะ

“กูรู้เรื่องของมึงดีปราบ มีลูกแล้วไงอะ กูสนที่ไหนก็กูรักมึง กูไม่ได้รักลูกรักเมียมึงนี่” ผมผลักแซนให้ห่างตัวแล้วส่ายหัวไปมาพลางมองมันด้วยความสมเพช ไม่คิดเลยว่าคำพวกนี้จะออกจากปากมัน อยากได้จนลืมผิดชอบชั่วดี “มึงโคตรหน้าด้านเลยว่ะแซน มึงก็รู้ว่ากูไม่เล่นด้วย ยั งพยายามยัดเยียดตัวเองอยู่ได้ ไม่สมเพชตัวเองบ้างเหรอวะ มึงก็สวยนะรวยด้วย ทำไมไม่มองหาคนดี ๆ ที่รักมึงวะ มาอยากได้กูทำไม มึงก็รู้ว่ากูไม่มีวันเอามึง”

เขาจ้องมองแหวนบนมือเล็กที่เธอกำมือปิดเอาไว้แน่น คงไม่มีใครกล้าเอามาใส่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอได้นอกจากไอ้เคโอและเธอคงถอดทิ้งไปแล้วถ้าเป็นคนอื่นใส่ให้ "ไม่ใช่นะคะ เขาจะกลับมาหรือไม่กลับมา เหตุการณ์ในวันนี้ก็ต้องเกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นความผิดของหนูเองที่คิดจะดึงพี่เข้ามาเกี่ ยวข้องเพื่อรักษาอาการของตัวเอง คิดว่าการมีคนรักจะทำให้ลืมเรื่องร้ายๆ ได้และคิดว่าสักวันจะรักพี่เดย์ได้ แต่ตอนนี้หนูโอ๋ทำแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว หนูโอ๋ไม่อยากให้พี่เดย์ต้องเจ็บ" "พอ พี่เข้าใจ ว่าหนูโอ๋รักมัน รักมันมาก"