เมื่อนางร้ายเอาคืน นิยาย & เรื่องราว

ก่อนที่ข้าจะฆ่าท่านอีกคน! เนตรงามมองกร้าว บ่งบอกว่าทำได้จริง แค่นางหยามเกียรติโดยการปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้า แค่นั้นก็ร้ายกาจพอแล้ว แต่นางยังฆ่าคนของเขาเช่นผักปลา

ิษของเจ้าสำนักจะสลายไปได้ก็ต่อเมื่อได้รับเลือดของนางและน้ำทิพย์ที่มากพอ หากอยากจะช่วยให้เขาหายดี นางคงเลือดหมดตัวก่อน บางครั้งนางก็แอบคิดอย่างตลกว่าคนร้ายต้องการสังหารนางทางอ้อมรึเปล่า แต่นางเป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง แถมสติสัมปชัญญะหลายปีมานี้ก็ขาดหายไปหลายส่วน จ ะเอาเวลาไหนไปสร้างศัตรูที่เก่งกาจขนาดนั้นได้

“ทำไมจะทำไม่ได้ในเมื่อเธอเคยทำให้ฉันตายทั้งเป็นมาแล้ว วันนี้ฉันจะเอาคืนเธอบ้าง อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีกเด็ดขาด ถ้าเห็นเธออีกครั้งฉันฆ่าเธอตายแน่” “มาแล้วค่ะมาแล้ว” ป้าสมัยเดินมาพร้อมกับบอดี้การ์ดหุ่นล่ำผิวสีทั้งสอง “เอาตัวออกไปให้พ้นหน้าฉัน แล้วอย่าให้เข้ามาในบ้าน หลังนี้อีก”

“เจ้าคิดว่าตนเองฆ่าตัวตายไปแล้วครอบครัวจะรอดไปได้หรือ ข้ารู้ว่าใครสั่งให้เจ้ามาทำร้ายพระชายาเย่ ทว่าเจ้าอย่าลืมว่าใครที่เป็นใหญ่ในวังหลัง ข้ารับรองเลยว่าถ้าเจ้าตายไปครอบครัวของเจ้าเก้าชั่วโคตรจะไม่มีผู้ใดเหลือรอด” นางกำนัลรู้ดีว่าที่หญิงสาวเอ่ยนั้นเป็นความจริง ถ้าหากนางทำ งานนี้สำเร็จครอบครัวทั้งหมดจักต้องไม่มีผู้ใดเหลือรอด แล้วนางควรทำเช่นไร ไม่ว่าเลือกทางใดนางและครอบครัวก็จะต้องตายอยู่ดี

เห็นนางพยายามหยิบยกโทษทัณฑ์มาขู่ โจรร้ายพลันหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวกับเพิ่งได้ฟังเรื่องตลกที่สุดในชีวิต “หากคืนนี้ข้าขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกับเจ้า ต่อให้ตายก็คุ้มค่าแล้ว” ร่างบางสะท้านวาบ เมื่อตระหนักแล้วว่าบุรุษตรงหน้าถูกความหื่นกระหายเข้าครอบงำสติจนหมดสิ้น เห็นทีครานี้น างคงได้ฆ่าตัวตายเพื่อรักษาความบริสุทธิ์แล้ว ทว่าเหมือนโจรร้ายจะล่วงรู้ความคิดนี้ มือร้อนหนาบีบเข้าที่คางของนางอย่างแรง

เจ็บแปลบไปหมดทั้งตัว โดยเฉพาะร่องสาว แต่ก็ต้องกัดฟันหนีจากคนใจร้ายมาให้ได้ “ทำเป็นล้มจะให้ฉันอุ้ม ที่แท้ก็วิ่งปร๋อ แค่เสียตัวไม่ทำให้เธอตายหรอกนะ แต่ถ้าเธอยังขืนชักช้าไม่ทันใจฉัน เธอตายแน่” ประโยคของคนใจร้ายทำให้หนึ่งธิดาสะดุ้งสุดตัว

เจ็บจนอยากหัวเราะออกมาให้ดังที่สุด ดวงตาคู่งามแข็งกร้าวขึ้นเรื่อย ๆ นางเงยหน้าขึ้น มองไปยังเส้นทางเบื้องหน้าด้วยสายตาแน่วแน่ ...นางมีลู่ทางทำมาหากินบ้างแล้ว เพียงแต่ลงมือทำก็เท่านั้น นางเป็นนางร้ายแล้วอย่างไร หากนางไม่ไปขัดขวางความรักของพระนางซะอย่าง ความตายก็คงไม่ จำเป็นต้องเป็นจุดจบของนางหรอกกระมัง

ในเมื่ออยากให้ฉันร้ายก็จะร้ายจนคนที่มันร่วมมือกันทำร้ายฉันมันตายกันไปข้างหนึ่งเหมือนกัน มู่ฟ่านปิงทั้งตอบทั้งคิดในใจ ก่อนจะลุกขึ้นกระชากประตูออกไปอย่างรุนแรง

ในใจของหลานอวี่ จ้าวลั่วเอินได้กลายเป็นนางมารร้ายไปแล้ว ตราบใดที่นางยังไม่สามารถช่วยเซียนอวี่ได้ แน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมให้นางจากไป แม้ว่าน้องสาวของเขาจะตาย เขาก็จะลากนางลงนรกไปด้วย กล่าวลอดไรฟัน “เช่นนั้นข้าจะสังหารเจ้าก่อน” นางเดินออกจากฉากบังลม ปรายตามองเขาอย่างดูแคลน “แม ้แต่จะแตะต้องตัวข้ายังทำไม่ได้ อาศัยอะไรมาสังหารข้า ฝันอยู่หรือ?” หางคิ้วของเขากระตุก “สตรีหน้าเหม็น”

โหลวอี้เยี่ยนไม่คิดว่านางจะมีพิษสงร้ายกาจเช่นนี้ เขายกกระบี่ขึ้นจะฆ่านางทิ้ง ก็มีธนูยิงเข้าที่แขน ฟิ้ว...! เฮือก...! “สำหรับแผนสกปรกที่ฆ่าพ่อข้า...” “แล้วนี่สำหรับคนที่ต้องตายเพราะเจ้าทุกคน” นางหยิบกระบี่ที่ตกพื้นขึ้นมาเสียบท้องของเขาเข้าเต็มแรง เลือดสีแดงฉานกระเซ็นเต็มหน้าของน าง นับว่านางได้ล้างแค้นสำเร็จแล้ว