LOGIN"อย่าเข้ามานะ นี่แน่ะๆ"หญิงสาวทั้งตีน้ำ ทั้งวักน้ำสาดใส่ จนชายหนุ่มเริ่มหมดความอดทน ร่างสูงไม่พูดพร่ำทำเพลง ตรงเข้าไปหาคนร่างบาง ก่อนจะรวบตัวเธอ แล้วแบกขึ้นบ่า เดินขึ้นฝั่งไปเร็วๆ ลุงพงษ์ส่ายหัว เมื่อเห็นการกระทำของนายหัวหนุ่ม "ลำบากลำบนแท้"บ่นพร้อมกับส่ายหัวไปมา ไม่เข้าใจว่าเจ้านายจะดั้นด้นพาคุณคนสวยมาที่นี่ทำไม จะมาหาแต่ละครั้งก็แสนจะลำบาก "ลุงวางของแล้วก็กลับไปได้เลยนะ คืนนี้ผมจะนอนที่นี่"ธนากรหันมาบอกคนงาน ก่อนจะแบกคนบนบ่าเดินต่อไปเร็วๆ ในท่านี้อารดาเวียนหัวจนแทบอาเจียน แค่เมาเรือก็แย่พอแล้ว ยังจะมาถูกจับห้อยหัวอีก "กรี๊ดดด! ช่วยด้วย!"ส่งเสียงร้องไปอย่างนั้น ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีประโยชน์ "จะแหกปากทำไมวะ!"ธนากรตวาด ก่อนจะโยนคนบนบ่าลงพื้นอย่างแรง "โอ้ย!"อารดาเจ็บจนร้องไม่ออก ร่างบางตัวงอ ก่อนจะยกมือกุมท้อง "อย่าสำออย ลุกขึ้น!" หญิงสาวไม่ตอบ แต่ยังคงนอนเอามือกุมท้องอยู่แบบนั้น ตาคมเข้มกวาดมองไปทั่วตัว คนที่อยู่ตรงหน้า
View More"BODY shots! Body shots!" malalakas na sigaw ng mga naglalaro ng truth or dare sa loob ng bar.
Maingay, madilim at mausok dahil sa mga sigarilyo ang makikita mo sa loob ng bar. Halos mapuno na rin ang mga lamesa ng mga tao. Grupo-grupo ang mga nasa bar. Mayroong nasa dance floor at mga naglalaro ng truth and dare. Sa isang sulok naman ay ang grupo nina Anastacia at mga kaibigan niya. Walang pakialam si Anastacia na panay ang tungga ng alak habang matalim na nakatingin sa isang pares na naghahalikan hindi kalayuan sa kanyang table. "Anastacia, stop..." saway ni Camille sa kanya. Sinundan nito ng tingin ang kanyang tinitingnan kanina. Nanlaki ang mga mata ni Camille. "Oh my! Is that true?" "Bakit anong nangyari? Alin ang totoo?" Usisa naman ni Sophia. "Tingnan mo doon, sa pinakadulo nitong mesa natin..." turong sabi ni Camille. "Who?" "It's Zach... may kahalikan na ibang babae." Sagot ulit ni Camille. Biglang napatingin sila kay Anastacia. Kahit madilim sa bar, alam nilang umiiyak na ang kanilang kaibigan. Nilapitan nina Camille at Sophia si Anastacia. Inakbayan nila pareho ito. "Hayaan mo na si Zach. Alam mo namang kilalang playboy 'yon. May magbabago pa ba sa lalaking 'yon," sabi ni Sophia na pinapagaan ang loob ng kaibigan. Pinunasan ni Anastacia ang mga luha sa kanyang mata. Saka muling kinuha ang baso na may lamang alak at ininom ang laman. Straight at walang itinira hanggang sa kahuli-hulihang patak. Malakas na ibinagsak niya iyon sa lamesa na ikinagulat nina Camille at Sophia. "Kaya ko rin ang ginagawa niya." She loves Zach more than her own life. But there's one thing she can't give him—her virginity. Kaya pakiramdam ni Anastacia, kaya ito nakikipaglaro sa iba't ibang babae ay para pilitin siyang magdesisyon na ibigay na rin dito ang kanyang virginity. But Anastacia made an oath to keep her virginity until marriage. Kung makakapaghintay si Zach hanggang sa araw ng kasal nila, saka lang niya ito hahayaang makuha ang kanyang katawan at buong puso. Narinig nina Camille at Sophia ang bahagyang panginginig ng boses ni Anastacia. Alam nilang hindi iyon simpleng galit. Nasasaktan na ang kaibigan nila. "Ana, huwag kang padalos-dalos," pigil agad ni Camille. Padalos-dalos? She's so calm. Kung hindi baka kanina pa niya nangudngod ang mukha ng babaeng kahalikan ng boyfriend niya. But she will stoop her low. Alam niya ang worth niya bilang babae. Biglang tumayo si Anastacia. Bahagya pa siyang muntik matumba dahil sa dami ng nainom ngunit agad ding nakabawi. "Bakit? Siya lang ba ang puwedeng magsaya?" mapait niyang tanong. Hindi na niya hinabol ng tingin si Zach. Sa halip ay nilibot niya ang buong bar hanggang sa may mahagip ang kanyang mga mata. Isang lalaki ang nakaupo mag-isa sa bar counter. Tahimik itong umiinom at walang pakialam sa ingay ng paligid. Nakasuot ito ng itim na polo na bahagyang nakatiklop ang manggas. Nakayuko lamang ito habang iniikot ang baso ng whiskey sa kamay. Huminga nang malalim si Anastacia. "Perfect." "Anastacia!" sabay na tawag nina Camille at Sophia na naglakad palayo. Ngunit hindi na siya lumingon. Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa isang lalaking estranghero napukaw ang kanyang pansin. Nang maramdaman ng lalaki ang paglapit niya, marahan itong nag-angat ng tingin. Nagtagpo ang kanilang mga mata. "Wala bang may-ari ng upuang 'to?" tanong ni Anastacia habang itinuturo ang bakanteng stool sa tabi nito. Saglit siyang sinukat ng lalaki ng tingin bago bahagyang umiling. "Wala." Hindi na nag-atubili si Anastacia at umupo sa tabi nito. "Can I borrow you for a few minutes?" direkta niyang tanong. Bahagyang tumaas ang kilay ng lalaki. "For what?" Ngumiti si Anastacia, ngunit halatang pilit lamang iyon. "Gusto ko lang makita ng boyfriend ko na hindi lang siya ang kayang humanap ng kasama ngayong gabi. I mean, ex-boyfriend."หลังจากเสร็จพิธีแล้วธนากรกับอารดาก็ถูกส่งตัวขึ้นมา ชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของหญิงสาว หนุ่มสาวต่างมองหน้ากันเพราะ ไม่คิดว่าจะมีขั้นตอนนี้ปนอยู่ด้วย ธนากรตั้งใจว่าหลังจากเสร็จพิธีแล้ว จะขับรถไปหาแก้วสุนีย์ที่โรงพยาบาล แล้วจะพาอารดากลับใต้เลย แต่นี่กลายเป็นว่าเขาต้องอยู่บ้านเจ้าสาวก่อนเจ็ดวัน ตามที่ผู้ใหญ่ ทั้งสองฝ่ายตกลงกัน“คิดอะไรอยู่คะ”อารดาเดินเข้ามาสวมกอดสามีจากทางด้านหลังเมื่อเห็น ชายหนุ่มยืนมองออกไปนอกหน้าต่างนานแล้ว“บ้านอ้อมใหญ่มากนะครับ” ธนากรหันกลับมาชวนคุย เมื่อมองไปสุดพื้นที่บริเวณรั้วบ้าน“ค่ะ ก็บ้านอ้อมรวยนี่คะ”อารดาตอบสามี ของคำตอบหญิงสาวเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาได้เป็นอย่างดี ธนากรรู้ว่าภรรยากำลังประชดเขาเพราะหลังจากที่เขาโชว์โฉนดที่ดิน อารดาก็รู้ทันทีว่าครอบครัวของธนากร ไม่ใช่ชาวสวนธรรมดา คนที่จะมีที่ดินบนเกาะได้ก็ต้องรวยมหาศาลเช่นกัน“พี่นะคะ ที่ดินบนเกาะนั่นยกให้อ้อมจริง ๆ เหรอคะ” หญิงสาวถามเพราะชายหนุ่มยืนยันว่าให้เธอ“ใช่ครับ พี่ยกให้แล้วอ้อมจะเอาไปทำอะไรก็แล้วแต่อ้อม”“ถ้าอ้อมจะทำรีสอร์ตล่ะคะ”“ก็ตามนั้นครับ” ธนากรตอบภรรยา ทั้งที่ใจจริงแล้วเ
คุณอรอุมานั่งหน้าตาบูดบึ้ง เมื่อคนรับใช้ขึ้นมารายงานว่า ขบวนที่เดินทางมาสู่ขออารดามาถึงแล้ว วันนี้เป็นฤกษ์ดีทางบ้าน ฝ่ายชายจึงเดินทางมาสู่ขอลูกสาวนาง ยังจะมีเรื่องอะไรให้นางช็อกมากไปกว่านี้อีกไหม เมื่ออาทิตย์ที่แล้วอารดาควงแขนคู่หมั้นบุกมา ถึงบ้าน เพื่อมาบอกกับนางว่าเธอกับคู่หมั้นตกลงที่จะถอนหมั้นกัน เพราะต่างคนต่างมีคนที่ตัวเองรัก และที่ทำให้นางช็อกจนแทบสติหลุดก็คือลูกสาวตัวดีบอกกับนางว่าที่หายไปหลายเดือนเธอไปอยู่กับสามี ที่มีอาชีพเป็นชาวสวนยาง“ใครจะมาก็ช่าง ฉันไม่สนใจหรอก ไปบอกคุณผู้ชายนะว่าฉัน ไม่ว่าง” บอกกับคนรับใช้ เพราะไม่อยากลงไปสนิทชิดเชื้อกับคนที่อยู่ คนละชั้นกับนาง คิดแล้วก็พาลให้โมโห คุณมนตรียอมเข้าไปได้อย่างไร มีดองเป็นชาวสวนยางเนี่ยนะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น อารดาก็เหลือเกิน หลุดจากช่างก่อสร้างมาได้ยังโล่งใจไม่ได้เท่าไร สุดท้ายไปคว้าหนุ่ม สวนยางมาเป็นสามี ให้มันได้อย่างนี้... ลูกสาวคนเดียวที่นางฟูมฟักมายิ่งกว่าไข่ในหิน“ลงไปหน่อยนะคะคุณผู้หญิง สงสารคุณหนูนะคะ” สายพินแม่บ้านเก่าแก่พยายามหว่านล้อม เพราะนางสงสารคุณหนูของนาง“ลงไปให้เขาหัวเราะเยาะน่ะเหรอ ตระกู
ธนากรพารถกระบะคู่ใจมาจอดที่สวนสาธารณะที่เขา ชอบมานั่งเล่น สมัยที่เรียนอยู่กรุงเทพฯ ครั้งสุดท้ายที่เขามาสวนแห่งนี้ ก็ตอนที่เขาอกหักจากมินรญา แล้วบังเอิญมาเจอกับอารดาเป็นครั้งที่สาม ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกับตัวเองเมื่อคิดถึงหน้าคนรัก ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงที่ขี้เหวี่ยงขี้วีนและน่ารำคาญคนนั้นจะกลายมาเป็นคนที่เขารักสุดหัวใจครืด… ครืดมือถือเครื่องบางสั่นอีกครั้ง ตาคู่คมทำเพียงแค่ปรายตามอง ก่อนจะกระดกเบียร์ในกระป๋องลงคอ อยู่ ๆ ก็เกิดน้อยใจจนพาล ไม่อยากรับสาย ไม่อยากอ่านแชต และไม่สนใจข้อความที่เธอส่งมา เพียงแค่คิดว่าฐานะอย่างเขาไม่คู่ควรกับเธอ เธอมีคู่หมั้นแล้วจริง ๆ ใช่ไหม ความน้อยใจความเสียใจประเดประดังเข้ามา เบียร์ในมือถูกสาดลงคอรวดเดียวหมดกระป๋อง ก่อนที่กระป๋องใหม่จะถูกเปิดแล้วดื่มลงคออีกอึกใหญ่ ๆ“มาทำอะไรตรงนี้คะ”เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ร่างสูงที่จมอยู่กับความคิดของตัวเองสะดุ้ง อารดาถอนหายใจ เธอคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่มาที่สวนนี้เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยเจอกับเขาที่นี่“อ้อม...”ชายหนุ่มมองคนที่ยืนเท้าเอวตรงหน้า ก่อนจะครางชื่อเธอออกมาเบา ๆ มือแกร่งยกขึ้นขยี้ตา หรือว่าเขาจะเ
หลายวันต่อมา... ธนากรตัดสินใจเดินทางมาหาคนรักที่กรุงเทพมหานคร เมื่อรู้สึกว่าการคุยกันผ่านโทรศัพท์มือถือไม่เพียงพอต่อความคิดถึง ครั้งหนึ่งเขาเคยเสียคนรักไปเพราะคำว่าไว้ใจจึงกลัวว่าทุกอย่างมันจะซ้ำรอย ธนากรเคลียร์งานทุกอย่างให้เรียบร้อย เขามีเวลาอยู่กรุงเทพฯ ได้เป็นอาทิตย์ ชายหนุ่มโทร. หาแก้วสุนีย์ บอกเรื่องราวที่เดินทางเข้ากรุงเทพฯ ให้เธอทราบ เขาเลือกที่จะไม่ไปเจอกับมินรญา เพราะทุกอย่างมันจบไปแล้ว ตอนนี้หัวใจของเขามีแค่อารดาคนเดียวเท่านั้นชายหนุ่มขับรถยาวไม่หยุดพัก เพราะอยากเจอคนรักให้เร็วที่สุด เรื่องขึ้นมากรุงเทพฯ เขาไม่ได้บอกให้อารดารับรู้ เพราะอยากเซอร์ไพรส์เธอ ชายหนุ่มรู้ว่าจะไปพบคนรักได้ที่ไหน เพราะเธอบอกที่อยู่ที่บ้านและที่ทำงานของเธอเอาไว้ กระบะโฟร์วีลสี่ประตูขับเข้ามาจอดใต้อาคารขนาดใหญ่ที่ชื่อบริษัทตรงตามที่อารดาบอกไว้ ชายหนุ่มเลือกที่จะมาหาเธอที่นี่เพราะยังไม่กล้าเข้าบ้านทันทีที่รถของเขาหักพวงมาลัยเข้ามา รปภ.ที่อยู่หน้าป้อมก็เป่านกหวีดดังลั่น พร้อมกับโบกให้รถเขาออกมาจากใต้อาคาร ไม่นานก็มี รปภ.อีกคนวิ่งเข้ามาช่วยกันขวางรถเขาเอาไว้ พร้อมกับโบกมือให้เขาออกไป“จอดไม่ได้เหรอครับ
ทันทีที่มาถึงกรุงเทพฯ อารดาก็รีบเดินทางมาหามารดา ที่โรงพยาบาล เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด เพราะทันทีที่สบตากับคนที่นอนอยู่บนเตียง เธอก็รู้ได้ทันทีว่ากำลังถูกหลอก“มาแล้วเหรอยายตัวดี แล้วนั่นใส่ชุดอะไรมา”คุณอรอุมาเอ่ยถามก่อนจะมองลูกสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วไปหยุดที่แหวนบนนิ้วนางข้างซ้าย
เมื่อเห็นคนบนเตียงนั่งนิ่งธนากรก็ตกใจ ชายหนุ่มมองใบหน้าสวยก่อนจะกระเถิบเข้าไปใกล้อีกนิด เขาไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเขาเป็นคนทำมันทั้งนั้น ถึงแม้เธอจะเต็มใจและไม่ขัดขืน แต่เขาก็ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอรู้สึกยังไงกับเขากันแน่“พี่รักอ้อมนะ”“คะ!” อารดาตาโตเมื่อได้ยินคำพูดที่ชายหนุ่ม
อารดากดไลก์ให้กับรูปภาพของอธิป หัวใจดวงน้อย กระตุกเมื่อเห็นชื่อสถานที่ที่ปรากฏอยู่ด้านหลังชายหนุ่ม อธิปคงเข้าไปคุยงานที่บริษัทของเธอ ถ้าตอนนี้เธออยู่ที่กรุงเทพฯ ก็คงมารับงานนี้เอง เพราะโครงการนี้เธอเป็นคนสร้างมันขึ้นมา หญิงสาวถอนหายใจออกมาเบา ๆ เมื่อเห็นสถานที่ที่คุ้นเคยก็อดคิดถึงไม่ได้ ตอนนี้ธนา
ปภังกรมาส่งหญิงสาวที่บ้าน ทั้งสองคุยกันเข้าใจแล้ว โดยที่ปภังกรยอมถอนหมั้น แต่เรื่องนี้อารดาต้องคุยกับครอบครัว ของเธอเอง เท่ากับว่าตอนนี้ปัญหาของเธอแก้ไปได้แล้วหนึ่งเปราะ หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู เมื่อเห็นคนรักยังไม่อ่านข้อความก็อดเป็นห่วงไม่ได้ และยิ่งหัวเสียหนักเมื่อโทร. ไปแล้วก็ยังเ





