Novel & Cerita แม่บ้าน

อวี๋ซิน หญิงสาวยุคใหม่ที่เคยมีชีวิตสุขสบายในเมืองใหญ่ เธอตื่นขึ้นมาอีกที กลับพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของหญิงสาวอีกคนในยุค 70 บ้านดินผนังแตกร้าว... เด็กฝาแฝดวัยสามขวบร้องไห้อย่างหิวโหย... และไม่มีข้าวสักเม็ดเหลืออยู่ในบ้าน ในยุคที่ความอดอยากคือความจริง การมีชีวิตอยู่ได้ในแต่ละวันคือการต่อสู้ แต่เมื่อเสียงประหลาดดังขึ้นในหัว [ระบบตลาดลับกำลังทำงาน แต้มเริ่มต้น 1000 แต้ม สามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรยุคใหม่กับสินค้าพื้นฐานได้] โชคชะตาของเธอก็เปลี่ยนไปในพริบตา จากหญิงยุคใหม่ที่เคยขายของออนไลน์มือทอง เธอต้องกลายเป็น "แม่เลี้ยงเดี่ยว" แห่งยุคอดอยาก ใช้แต้มในระบบแลกข้าว ไข่ และสิ่งจำเป็นเพื่อเลี้ยงลูกให้รอด พร้อมต้องปกปิดความลับจากสายตาเพื่อนบ้านที่ช่างสอดรู้

"อึก! คุณแดน..." "คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก "อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน... "อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!" ______________________________________________ เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ! ______________________________________________ คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)

"โอ๊ย เมียถึงแล้ว โอ๊ย ๆ ๆ ออก ออก โอ๊ะ ๆ ๆ ๆ" ดาวอ้าปากหวอ กระตุกอย่างรุนแรง เธอถึงสวรรค์ไปแล้ว เมียรักของก้องถึงจุดสุดยอดในอาการที่รุนแรงแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ตั้งแต่อยู่กินกันมา ดาวไม่เคยแสดงออกได้อย่างรุนแรงขนาดนี้ให้เขาเห็นเลย ก้องเห็นลุงรงค์ ยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แกกระแทกส่งให้เมียรักของเขาเป็นระยะ ๆ ขณะที่เธอกำลังกระตุก นอนตาปรือเหมือนเติมเต็มให้เธอได้สุขสมสุดๆ อย่างที่เธอต้องการ แกโน้มตัวลงไปจูบปากสวยของดาว โดยเธอเองจูบตอบแก ดูดลิ้นกับแกอย่างไม่รังเกียจ มือทั้งสองของเธอประคองแก้มของแกไว้อย่างรักใคร่แกนักหนา แกดูดลิ้นของดาวเข้าไปเต็มกระพุ้งแก้ม เมียรักของเขาเองก็ไม่แพ้กัน เธอดูดลิ้นของแกกลับสลับไปมาอย่างเร่าร้อน "อูย เสียวอีกแล้ว ผัวขา" ดาวเสียงกระเส่าอ้อนแก หลังจากที่ทั้งคู่จูบกันนัวเนียอยู่พักหนึ่ง พูดเสร็จ ก้องเห็นเมียรัก พลิกตัวในท่าคลานสี่ขา หันสะโพกงอนงามมาให้แกด้วยอาการรีบเร่ง

ในวันที่ฉันกับสามีพาลูกไปเที่ยวสวนสนุก เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เพราะช่วงให้นม เสื้อฉันเผลอเปียกเป็นรอยเด่นชัด ทำให้คุณพ่อของเพื่อนลูกที่เรียนอนุบาลด้วยกันหันมาเห็นเข้า เขามาบอกว่าอยากดื่มนม แถมยังใช้รูปที่แอบถ่ายมาข่มขู่ฉัน แม้สามีและลูกจะอยู่ไม่ไกลนัก แต่เขากลับยิ่งขยับใกล้เข้ามาแล้วสั่งให้ฉันปลดเข็มขัดเขาออก...

อุตส่าต์หนีไปดามใจที่กรุงเทพตั้งห้าปี กลับมาเจอเธอที่เป็นอดีตและไอ้ที่เกาะขาหนึบนั่นก็คงจะลูกของผัวใหม่ล่ะสิท่า เหอะ! หน้าไม่เห็นเหมือนพ่อเลยสักนิด “ถ้าได้ฉันเป็นพ่อนะไอ้หนู สาวกรี๊ดแกจนตดแตกแน่”“พี่กล้า_” “พี่กล้ามีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” “ผัวไปไหน?” “ไม่มีจ้ะ” “เหอะ” “มันทิ้งไปมีเมียใหม่ หรือเห็นผู้ชายแล้วบอกว่าตัวเองไม่มีผัวล่ะ?” กลับบ้านมาคนว่าง ๆ แบบเขาก็ควรจะทำอะไรที่มันมีประโยชน์สักหน่อยสิ อย่างเช่นการไปแอบมองอดีตแบบเธอ ขับรถวนรอบหมู่บ้านอย่างกับรถเติมน้ำเปล่าไม่ใช่น้ำมัน แล้วถามคำถามกวนส้นตี_แบบนี้ เขาสะใจมากที่ได้เยาะเย้ยคนแบบเธอ ผู้หญิงใจร้ายที่ทำเขากินไม่อิ่มหลับไม่เต็มตามาห้าปีเต็ม แต่ไม่รู้ว่าทำไมเวลาเจอหน้ากันเขาต้องใจอ่อน แพ้ให้กับความใสซื่อไร้เดียงสาของเธอตลอด แถมเจ้าเด็กน้อยหน้าหล่อลูกชายที่เกาะเธอหนึบด้วยอีกคน เขาทั้งเเกลียด ทั้งสงสาร จนกระทั่งวันที่เขาต้องมารู้ความจริงบางอย่าง… “แล้ว…แล้วถ้าเป็นลูกกูจริงทำไมน้ำค้างถึงไม่บอกกูวะ”

หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่เธอต้องชดใช้แทนด้วยร่างกายเพียงเพราะเขาเป็นคนยื่นมือมาช่วยชีวิตพ่อของเธอไว้จากกลุ่มมาเฟีย และนี่คือสิ่งที่พ่อบังเกิดเกล้าของเธอพูด "ผมขอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตผมทดแทนหนี้ที่พ่อเลี้ยงจ่ายให้ ปลายฝนลูกสาวของผมครับ" นับตั้งแต่วันนั้นเธอจึงกลายเป็น "เมียเก็บ" "เมียขัดดอก" ของพ่อเลี้ยงเมฆาคนที่เริ่มต้นเป็นเจ้าหนี้แต่จบลงด้วยการเป็นหนี้หัวใจ

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

รวมเรื่องสั้นครบรสหลากหลายอารมณ์หลากหลายเหตุการ์ณ อ่านเพลินยาวๆ ฟินจิกหมอนขาด เน้นNC เป็นหลัก สายหื่นห้ามพลาด! #นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นมาเพื่อคอ NC โดยเฉพาะ#

“กันตาไม่ได้อยากได้อะไรของพี่เลยสักนิด สมบัติที่คุณย่าครอบครองอยู่ มันก็เป็นของพี่ทั้งนั้น กันตาเป็นแค่คนอื่นจะไปมีสิทธิ์ได้อย่างไร?” กันตาพยายามอธิบาย แต่เหมือนเป็นหนึ่งจะไม่ยอมฟัง “รู้แล้วก็ดี หัดเจียมเอาไว้ อย่าคิดใฝ่สูงเกิดตัว เพราะคนอย่างเธอ จะไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ไปปฏิเสธคุณย่าให้พี่ด้วย ว่าเธอไม่ได้อยากแต่งงานกับพี่” “กันตา...” หญิงสาวอึกอัก คุณย่าพระคุณล้นหัว เธอจะกล้าขัดได้อย่างไร อีกทั้งความรู้สึกบางอย่างในใจ ความรู้สึกที่เธอพยายามซ่อนเอาไว้ลึก ในก้นบึ้งของหัวใจ มันกลับไม่อยากให้เธอขัดเจตนารมณ์ของคนที่เลี้ยงดูมา “กันตาทำไม่ได้” “พี่ว่าแล้ว คนอย่างเธอมันคิดใหญ่ใฝ่สูงเกินตัว เธอมันก็แค่เด็กในบ้าน ไม่รู้จักเจียมกะลาหัว”

ครั้งหนึ่งเฉาเยว่เคยอ่อนโยนและใจดี แต่ความเมตตานั้นกลับพาครอบครัวสู่หายนะ เมื่อสามีต้องนอนนิ่งไร้สติ ลูกชายยังเล็กเกินจะปกป้องตัวเอง ครานี้ นางจะไม่ยอมอีกต่อไป เพื่อไม่ให้ใครกล้าทำร้ายครอบครัวของนาง