โอกาสครั้งที่สอง Novels & Stories

"Ngumiti ba ako?" "Naku! Alam na alam ko ang kilos mo,.EJ!" Napakunot noo naman siya. Is it my second time na tinawag ko siyang gano'n? Yong una ay yong ano, nag-ano kami. Basta yon na yon kachurchi. Napailing na lang ako dahil sa kakulitan ng utak ko. "Kilala mo naman pala ako. Do you think magagawa ko pang mambabae after ng second chance na ibinigay mo sakin, Tsang?" seryoso niyang saad.

It had simply been waiting to be rebuilt stronger than ever. The second chance around brought something different something bittersweet. It was sweeter precisely because we knew what we'd almost lost... love is sweeter the second time around. I wasn't entirely sure about many things in life, but watching his face, feeling the steady presence of him beside me, I was willing to try. Just like he was willing to try. Just like we were both willing to take this risk again. "I..." I started to speak. "I can't believe this. I can't believe a billionaire, someone like you, with everything you could possibly want, falls for someone so ordinary like me."

“Talagang huli na, Goddy…” Napapikit si Halina nang maramdaman ang basa sa likuran niya. Kasunod niyon ang pagsinghot nito. “Sorry, mahal…” Mahigpit na yakap ang naramdaman niya mayamaya. “Sana bigyan mo ako ng second chance…” “Wala nang second chance, Goddy. Wala na. Pinagmukha mo akong tanga. Kasal ka kay Pia… Saka hindi ko na kayang magtiwala muli sa ’yo…”

Sa di inaasahang pagkakataon, nagkaroon ako ng second chance para umibig muli. Hindi ko hiniling ngunit kusa itong binigay sa akin. O baka naman, matagal na itong nasa tabi ko at ngayon ko lamang napansin. Kahit ano pa man iyon, nagpapasalamat pa rin ako sa nag-uumapaw na pagmamahal na natatanggap araw-araw.

Kaya ko naman siyang papag-aralin hanggang sa makatapos siya. Sa pagpunta ko sa Maynila ay sisigundahin ko na magiging akin siyang muli. Sana talaga ay wala pa siyang boyfriend o minamahal na lalaki. Siguro ako n'yan na wala pa kaya habang nandoon ako ay hindi ko na sasayangin ang pagkakataon na nandoon ako. I'll make her mine again. May second chance pa kaming dalawa.

--- At maaaring sa susunod na pagkakataon. Hindi na nila siya mahanap.

Mariing sabi ni Alberto. Napapikit si Amara. Ang nangyari limang taon na ang nakalipas ay sugat na hindi madaling maghilom. Ngunit kung bibigyan siya ng pagkakataon na pumili muli, aalis pa rin siya.

sa ospital. May nakasulat sa likod: “You survived once. You won’t the second time.”

Ngunit hindi na nakabawi ang kompanya ni Daddy at patuloy na bumubulusok sa pagkalugi. Paano ba naman hindi malulugi ang kompanya, eh, lahat ng perang kinikita ay napupunta sa pagsusugal na siyang kinahihiligan ni Tito Fred noon pa man. Kaya nang singilin ito ng taong pinagkakautangan nito ng malaki ay wala itong naipambayad dito. At nang magpasya ang creditor nito na hindi na nito sisingilin ang malaking pagkakautang ni tito kapalit ng pagpapakasal ng anak nito sa nag-iisang anak na lalaki ng kanyang creditor ay pumayag si Tito. Ngunit hindi ang anak nito ang ipinakasal sa anak ng creditor nito kundi ako. At wala naman akong choice kundi ang pumayag dahil hanggang ngayon ay patuloy pa rin n

Kung pwede lang ay ayaw na niyang matapos ang pagkakataon na iyon. “Thank you for giving me a second chance, for waiting for me Sabrina.” Binigyan niya ito ng sandalik halik sa labi bilang sagot sa lalaki na ikinatawa nito. Matapos ang kanilang moment ay bumaba na si Sabrina ng pagbuksan siya nito ng pinto. “Susunduin kita mamaya okay?” nakangiting sabi ng lalaki habang ang mga papasok na empleyado ay napapatingin sa kanila at ang iba ay kinikilig ng makita sila. “No need, may gagawin pa kasi ako. Maybe tomorrow pwede mo akong ihatid papasok,” nakangiti niyang sabi na ikinatango ng lalaki at hinalikan siya sandali sa labi at umalis na.