Kapag nag-iisip tayo tungkol sa mga kumbensyonal na may-akda na humubog sa mga kwento at istilo ng panitikan, maraming pangalan ang agad na pumapasok sa isip. Una sa lahat, hindi ko maiwasang banggitin si William Shakespeare. Ang kanyang mga dula at tula, tulad ng 'Romeo and Juliet' at 'Hamlet', ay hindi lamang nagbigay-diin sa masalimuot na kalagayan ng tao kundi naging pundasyon din ng maraming modernong kwento. Ang mga character niya ay tunay na kumakatawan sa mga emosyon na nararanasan ng lahat, mula sa pag-ibig hanggang sa pagkasawi. Nakakaengganyo talagang isipin kung paano ang kanyang mga salita ay nananatiling relevante sa hanggang sa kasalukuyan.
Isang iba pang may-malaking impluwensya ay si Jane Austen. Sa kanyang akdang 'Pride and Prejudice', nailahad ang mga komplikadong relasyon sa lipunan at mga pag-aalinlangan ng mga tao sa pag-ibig at katayuan sa buhay. Ang witty at malalim na pagsusuri niya sa mga karakter ay nagbigay ng isang bagong pananaw sa mga kababaihan ng kanyang panahon, at ang kanyang mga akda ay patuloy na naging inspirasyon para sa mga nobelang romansa. Kaya naman talagang nakakasindak ang tindi ng kanyang ambag sa pagsusulat.
Palaging kasama sa listahan ng mga mahuhusay na may-akda si Leo Tolstoy, ang kanyang malikhaing kwento sa 'War and Peace' at 'Anna Karenina' ay nagbibigay ng sulyap sa masalimuot na buhay ng mga tao sa ilalim ng mga kondisyon ng digmaan at pagkahilahilihan. Ang kanyang husay sa pagdagdag ng tahimik na analisis sa mga karakter at ang kanilang mga moral na dilema ay nagbibigay liwanag sa ating mga pagpili. Ang dami ng simbolismo at ang kanyang mga tema ay patuloy na nananatiling tinalakay at sinasaliksik. Sa huli, ang mga may-akdang ito ay hindi lamang naging tagapanimula ng mga kwento kundi pati na rin ng mga ideya at pagbabago sa lipunan. Ang kanilang mga akda ay bahagi ng kulturang pilosopikal na nagpapalalim sa pag-unawa natin sa sarili at sa ating paligid.