Novel & Cerita 유대

อุแว้! อุแว้! อุแว้! เสียงลูกน้อยที่นอนในเปลดังขึ้นทำให้คนเป็นพ่อที่เพิ่งกลับมาจากตากผ้าอ้อมลูกเสร็จต้องยกมือขึ้นปาดเหงื่อ เขาจ้างแม่บ้าน และแม่ยายช่วยเลี้ยงลูก แต่ทำไมเขาเหนื่อยเหมือนเดิม เพราะภรรยาเด็กยอดรักนั้นอยากให้เขาทำเอง วันๆ เขาไปทำงานแล้วก็ต้องกลับมาซักผ้าอ้อมข องลูกที่เพิ่งอายุได้สี่เดือน ลูกชายที่ถอดแบบเขามาทุกอย่าง แม้กระทั้งเพศชาย เด็กชายชวิน คอนแวนต์ หรือชาบู แน่นอนว่าชื่อนี้แม่ยายเขาตั้งให้

“หัวหน้าแคมป์ ชื่อพลโทโซเต็ง” “พลโทโซเต็ง!!!” “อย่าพยายามหนีล่ะ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเขาเบื่อเมื่อไหร่ เขาก็ปล่อยตัว ไม่กักไว้หรอก” มันเตือนด้วยความหวังดีสินะ...เมื่อรถกระบะคันใหญ่แล่นเข้าสู่แคมป์ของพวกค้ายา ที่ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้ายและจิตใจเลวทราม...โดยเฉพาะห ัวหน้าของพวกมัน!!!

โวยวายเมื่อลิ้นสัมผัสกับรสขมของกาแฟในแก้ว รสชาติยังขมปร่าติดปลายลิ้น “แน่ใจนะว่าทำตามสูตร!” “อเมริกาโน ก็รสนี้แหละค่ะ” อเมริกาโนคือกาแฟไม่ใส่นม ไม่ใส่น้ำตาล แล้วเขาบ่นว่าขมมันถูกต้องเหรอ

ร้องห้าย TangMo AA: จะไหว้พระก่อนนอน ขอพรให้ลูกอย่าร้องเลยคืนนี้ #มนุษย์แม่ NamWan Nine: เบา ๆ สามคน สลับกัน #ตายอย่างสงบศพหมดสภาพ ลงปุ๊บคนมาคอมเม้นกันใหญ่ ส่วนมากจะเป็นพวกหัวอกเดียวกัน และอ้าว... พี่ทีเปลี่ยนชื่อเฟซบุ๊กแล้วเหรอ?

เขาก็เหมือนกับปีศาจร้ายที่ตามหลอกหลอนรังควาญเธอไม่หยุดหย่อน ข่าวที่รู้จากเพื่อนๆ ไม่ได้ทำให้ใบบัวรู้สึกประหลาดใจอะไรเพราะเท่าที่รู้มาคุณปู่ของเขาก็เป็นผู้บริจาคและผู้สนับสนุนรายใหญ่ของมหาวิทยาลัยหลายแห่งรวมถึงมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ การที่เขามาทำหน้าที่นี้แ ทนคุณปู่ของเขาก็ไม่เห็นแปลกอะไร สถานะทางสังคมรวมถึงฐานะของเลโอยิ่งตอกย้ำให้ใบบัวตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างเขากับเธอ ไม่คู่ควรต่ำต้อย ไม่เหมาะสม เด็กอย่างเธอไม่มีวันยืนเคียงข้างผู้ชายคนนั้นได้อย่างแน่นอน

ลย แผ่นหลังที่เดินหายออกไปจากห้อง ทำให้ใบหน้าของผู้เป็นพ่อจืดเจือนลง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียบสนิท จนไม่กล้าพูดอะไรอย่างใจคิดออกไป คนตรงหน้ามีท่าทีน่าเกรงขาม ถ้าเขาจำไม่ผิด ชื่อและนามสกุลที่เขาแนะนำตัวตอนมาถึงนั้น เป็นชื่อของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งในต่างประเทศแน่ๆ