피폐물 Mga Nobela at Kwento

"ฮึก ฮึก ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ ที่ผ่านมาคุณไม่ได้รักเมเลยเหรอคะ" "รักงั้นเหรอ คนอย่างกูเนี้ยนะจะรักผู้หญิงที่โตมาจากกองขยะอย่างมึงได้ลง ตัวมึงแม่งโคตรสปกรก ไม่รู้ว่ามีเชื้อโรคติดตัวมาบ้างหรือเปล่าวันๆเอาแต่คุ้ยถังขยะเก็บขยะ แม่งแค่คิดกูก็จะอ้วก มึงรู้อะไร มั้ยว่าแต่ละครั้งที่กูแตะต้องตัวมึงกูรังเกียจมึงมากแค่ไหน" "คุณพี อืออออ ทำไมคุณใจร้ายแบบนี้"

ยกเว้นเซียวเม่ยเอ๋อร์ ร่างกายของคณะทูตชนป่าเถื่อนทางตอนเหนือคนอื่นๆ ก็เต็มไปด้วยสิ่งสกปรก นอกจากไข่เน่าใบผักเน่าแล้ว ยังมีอุจจาระและปัสสาวะที่มีกลิ่นเหม็นเน่ามากอีกด้วย

เขาวางสมาร์ตโฟนลง ขณะที่หญิงสาววางแฟ้มผู้ป่วยลงบนโต๊ะของเขากองโต “แกงจืดหมูสับ ใส่เลือดไก่ ใบตำลึง ไข่เจียวแล้วก็ต้มยำรวมมิตรค่ะ” หญิงสาวตอบยิ้มๆ พลางเรียงแฟ้มไปด้วย

ปด้วยคราบโคลนและสิ่งปฏิกูลของพวกคนพาล เหยียบย่ำและบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนจมมิดลงไปในแอ่งน้ำขัง เนื้อเต้าหู้แหลกเหลวผสมปนเปกับเศษทรายและดินโคลนจนกลายเป็นเพียงเศษขยะที่ไร้ค่า ไร้ซึ่งความน่ารับประทาน ไร้ซึ่งราคาค่างวดใดๆ อีกต่อไป เสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างบ

พี่ภูมิขมวดคิ้วยุ่ง “ดูในหนัง” “หนัง? หนังอะไรของมึง” “หนังโป๊” “จัญไร” “ฮ่าๆๆ” “มึงแม่ง... ชอบทำให้กูเหนื่อยใจ”

หมอเอาปากกาจิ้มบนกระดาษ "อืม... โอเคครับ ไม่มีปัญหาอะไร ทั้งพ่อและแม่ ไม่มีพาหะธาลัสซีเมียครับ" เห้อโล่งใจ

​อื้อ ​พิมพ์ตอบเป็นแค่นี้หรือไง ไอ้ณะ ​จะให้พิมพ์อะไรยาวๆ ล่ะ คนกำลังทำงานโว้ย ​เออ ก็นึกว่ากำลังคิดถึงเค้างะ ​จะให้คิดถึงอะไรล่ะ ต้องทำมาหากินปะ ​ก็คิดถึงน่ะสิ ว่าเมื่อคืนไปทำอะไรกันไว้บ้าง ณะไม่คิดจะถามหรือไง

เจ็ดวันแล้วที่ผมยังไม่อาจสลัดภาพคลิปวิดีโอสุดฉาวเหม็นโฉ่นั้นออกไปจากหัว ห้องนอนมืดๆ กับเตียงเย็นๆ นี้เป็นเหมือนสุสานที่ฝังผมให้จมลงสู่ห้วงนรกอเวจีอันดำมืด ผมจมชีวิตตัวเองให้อยู่กับโลกแห่งความอ้างว้างเดียวดายเพียงลำพัง ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีไอแพด ไม่มีอินเตอร์เน ็ต ไม่มีโซเชียล ไม่มีญาติ ไม่มีพี่น้อง ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟนคลับ ไม่มีงาน ไม่มีอะไรเลยนอกจาก...