คืนเปื้อนคาว

คืนเปื้อนคาว

last updateLast Updated : 2025-09-17
By:  นิราอรCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
69Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะความเมาเป็นเหตุ ทำให้ภพธรเผลอไปคว้ากอหญ้าหลานสาวของแม่บ้านเข้าห้องนอนกลางดึกในคืนหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมาเขาจึงพบว่าได้ข่มเหงเด็กสาวจนย่อยยับ ทว่าชายหนุ่มนั้นมีคู่หมั้นคู่หมายที่เหมาะสมอยู่ก่อนแล้ว คุณนายงามตาผู้เป็นมารดาจึงหาทางออกโดยการส่งกอหญ้าเข้าไปเรียนต่อในกรุงเทพฯ เพื่อหวังให้เด็กสาวอยู่ห่างจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวน กอหญ้าไม่เคยลืมว่าครั้งหนึ่งเขาและครอบครัวได้ทำอะไรไว้กับหล่อน ไม่เคยลืมค่ำคืนที่ร่างกายต้องแปดเปื้อนคาวราคี สาวน้อยอ่อนต่อโลกจึงได้แต่เก็บงำความช้ำชอกครั้งนั้นเอาไว้ในส่วนลึกของใจ เมื่อวันเวลาผ่านไปจึงได้รู้ว่า แม้หล่อนเป็นเพียงหญ้าต้นเล็กๆ แต่ก็ใช่ว่าใครหน้าไหนคิดจะเหยียบย่ำก็ทำได้ ทุกการกระทำในชีวิตคือบทเรียน ทุกบทเรียนมีราคา เป็นหนี้ต้องชดใช้ ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องจ่ายให้หล่อน ชนิดที่เรียกว่า ทบต้น ทบดอก...

View More

Chapter 1

EP.1 บทนำ

結婚して七年。

朝比奈澪(あさひな みお)は夫の森宮征司(もりみや せいじ)に知られずに、ひそかに娘を産み育ててきた。

娘の穂積玲衣(ほづみ れい)は今年五歳になるが、征司はその存在さえ知らない。父親になる機会を、澪が最初から与えなかったからだ。

夜勤の休憩に入ると、澪は隣のS県でひっそり育てている娘から届いたボイスメッセージを再生した。

「ねえママ、私、なんでパパに会ったことないの?私のパパって、もう死んじゃったの?」

まだ舌足らずな、甘えた声が流れてくる。

澪は一瞬、本気で考えた。生きてはいる。でも、父親としては死んだも同然だった。

最近、玲衣は少しずつ自分なりの考えを持つようになってきた。

小さな頭の中に、ひとつ悩みができたらしい。

自分は実の父親に一度も会ったことがない、ということ。

その疑問は、日ごとに大きくなっている。

そのせいで澪は、征司に打ち明けるべきかどうか、真剣に迷い始めている。

実は五歳になる娘がいるのだと。育児で一番手のかかる時期はもう過ぎている。今さら苦労もなく父親になれるなんて、ずいぶん都合のいい話ではないか。

玲衣とのトーク画面を閉じて、澪はふと日付を確かめた。

気づけば、征司との結婚生活はもう残り三か月ほどだ。

少し迷った末、澪は征司とのLINEを開いた。ほとんどやり取りのないトーク画面に、ゆっくりと文字を打ち込んだ。

【もし、私たちに子供がいたとしたら、あなたは……】

送信する前に、診察室のドアが慌ただしく開いた。

若い看護師が顔をのぞかせ、早口で澪を呼んだ。

「澪さん、急患です!妊娠初期の患者さんで、性行為のあと強い腹痛が出たそうです。かなり無理があったようで、黄体嚢胞が破裂する疑いがあります!」

澪はすぐにスマホの画面を消して、立ち上がると、眉を寄せたまま看護師の後について急ぎ足で外へ出た。

「もう、何を考えてるの。妊娠初期にそんな無茶をするなんて……少しは我慢できないの?」

看護師がカーテンを開けた瞬間、澪はそこで言葉を止めた。

ベッドに横たわっているのは、見覚えのある女だった。

二秒ほど遅れて、澪は驚きを隠せないまま相手の名を呼んだ。

「紗耶さん?」

白石紗耶(しらいし さや)は、征司の従弟の婚約者だ。

紗耶も澪を見た瞬間、ほんのわずかに動きを止めたが、返事はしなかった。

澪は反射的に彼女の状態を確認した。

紗耶の婚約者である征司の従弟は、五か月前に会社の帳簿をめぐる不正で懲役一年六か月の実刑判決を受け、今も服役中だ。

紗耶のお腹はまだ目立っておらず、見ただけでは妊娠しているとは分からない。仮に妊娠しているとしても、まだ初期のはずだ。

だとすれば、時期が合わない。

だが、今はそんなことを考えている場合ではない。澪は余計な詮索の念を胸の奥に押し込み、医療用手袋を手に取った。

「横になってください。診察しますから」

ところが紗耶は、急に身を起こした。澪が現れたことが不快でたまらない、という顔で言った。

「結構です。転院しますので」

若い看護師が困ったように澪を見る。

澪は静かに言った。

「転院するにしても、その前に状態だけは確認させてください。放っておくと危ないかもしれません」

紗耶は眉をひそめた。

澪の、どこか隙のない凛とした態度が気に入らない。

澪はそれ以上言い合わなかった。今は感情を挟んでいる場合ではない。

「少しお腹を見るだけですから」

そう告げて身をかがめ、紗耶の服の裾に手をかけた。

その瞬間、紗耶が冷たく唇を歪め、澪の手を払いのけた。

ぱん、と乾いた音が響いた。

思ったより強い力で払われ、手の甲に鋭い痛みが走った。

目を落とすと、そこはすでに赤くなっている。

澪が反応するより早く、紗耶は急に声色を変え、澪の背後へ甘えるように呼びかけた。

「征司……」

その名に、澪は手の痛みも忘れて振り向いた。

男は落ち着いた足取りで近づいてくる。

コートを腕にかけ、すらりとした長身がそこにいるだけで人目を引いた。品のある佇まいに、誰もが目を奪われてしまう。

征司は一瞬だけ澪と目を合わせた。けれど、すぐに何事もなかったように視線を外した。

彼は足を止めることもなく、冷ややかに目をそらして、赤の他人のように澪の横を通り過ぎ、ベッドの反対側へ回った。

低く澄んだ声には、わずかな心配がにじんでいる。

「具合は?」

澪はその場で息をのんだ。

紗耶の付き添いとして駆けつけてきたのが、よりにもよって征司だとは。

七年間、夫婦であることを周囲に伏せてきた、自分の夫だ。

征司の意識がすべて紗耶に向けられている。

それを見た瞬間、澪はふと思いついた。

彼は、さっき紗耶が自分の手を強く叩いたところを見ていたのだろうか。

征司に気遣われ、紗耶は固まったままの澪をちらりと見て、ほんの一瞬、勝ち誇ったような色をその目に浮かべた。

それから征司を見上げ、甘えるような声で言った。

「知ってるでしょ。お腹が痛くて、病院に来たの」

その一言で、周りの看護師は察してしまった。

つまり、例の「激しい性行為」の相手は、目の前の男だということだ。

征司は否定もせず、説明することもなかった。

澪はただその光景を見つめ、反応することすら忘れていた。

夫は目の前で、従弟の婚約者を当然のように気遣っている。

征司はもともと感情を表に出さない男だ。

けれど、二人の間に流れる空気がただならないことくらい、澪にも分かった。

まして紗耶が救急に運ばれた理由を、夫は知っている。

その事実に気づいた澪の体に悪寒が走った。

これまで澪は、征司はもともと誰に対しても淡泊な人なのだと思っていた。

愛し方を知らない人なのだと。

けれど、違う。

彼は人を愛することができないわけではない。ただ、その相手が自分ではないだけだ。

この局面とその相手があまりにも滑稽すぎて、彼女は思わず笑い出しそうになった。

例の「激しい性行為」の相手が誰なのか。そんなことは誰が見ても分かる。

澪がその場に立ち尽くしていると、征司がようやくこちらを見た。その冷ややかな一瞥に、澪ははっと我に返った。

手袋をはめ、診察しようとする手がかすかに震える。

さっき叩かれた手の痛みが、今になってじわじわと広がってきて、頭の中が真っ白になった。

ここまで来れば、答えはもう出ている。わざわざ確かめて、これ以上惨めになる必要などない。

征司が澪に何も言わないのを見て、紗耶はすべてを察したように、唇の端をわずかに上げた。

彼女は澪に聞かせるように、わざと甘えた声で言った。

「征司、私、転院したい。ちゃんと診てくれる病院に連れてって」

「分かった」

征司は迷わなかった。

紗耶が何を望んでも、彼は当然のように叶えるのだろう。

二人の間には、他人が入り込めないほどの親密さがある。

長年、目の前の男を深く愛してきた妻として、澪にそれが分からないはずがない。

その光景は見ているだけで、胸の奥が少しずつ裂けていくようだった。

紗耶の「もっとちゃんと診てくれる病院」という含みのある言い方に、澪はすぐ気づいた。

転院したいというのは、ただの口実だ。彼女が本当に言いたいのは、澪には診てもらいたくない、澪なんか信用できない、ということだった。

征司は慣れた様子で転院の手配を進め、その間も澪に声をかけることはなかった。まるで彼女がそこにいないかのように、最後まで一度も振り返らなかった。

二人が診察室を出て行ったあとも、澪はしばらく、その衝撃から抜け出せなかった。

一部始終を見ていた同僚たちは、すぐに熱のこもった噂話を始めた。

「うわ、最近の若者ってほんとすごいね」

若い看護師は目を輝かせている。

「でも、あの男、ずば抜けてかっこいいわ。あっちのほうも凄そうだよね!」

澪はうつむいたまま、どこか上の空で、手につけた医療用手袋をゆっくり外していく。

「そう」

看護師は澪の反応の薄さにも気づかず、ふいに声を落として聞いてきた。

「そういえば澪さんも、結婚してけっこう経ちますよね?お子さんはいないんですか?」

澪は手袋をゴミ箱に捨てた。

「うちの夫、EDで、治療を受けてるところなの」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Oraya
Oraya
สนุกมากกกก
2026-07-28 13:44:36
1
0
69 Chapters
EP.1 บทนำ
บทนำ“หญ้าเอ๊ย หญ้า มาหาแม่ใหญ่หน่อยเร็ว” เสียงของแม่ใหญ่เรียกหาหลานสาวตัวน้อยนามว่ากอหญ้า เด็กสาววัยสิบเจ็ดปีเศษซึ่งกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก “มาแล้วจ้า” เด็กสาวที่ยังอยู่ในชุดนักเรียนเพราะเพิ่งกลับมาถึงบ้านหยกๆ เดินแกมวิ่งเข้าไปหาแม่ใหญ่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสสมวัย นางเรียมเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้หลานสาวตัวบางที่นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามภายในห้องครัว “มาช่วยแม่ใหญ่ทำกับข้าวก่อน เสร็จแล้วค่อยกลับไป ทำการบ้าน พอดีว่าวันนี้คุณหนึ่งเพิ่งกลับลงมาจากดอย คุณนายเลยสั่งให้แม่ใหญ่เตรียมทำกับข้าวเอาไว้รอ” กอหญ้ายิ้มหวานพานคิดถึงลูกชายคนเดียวของคุณนายงามตา ภพธรหรือคุณหนึ่ง เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเศรษฐีนีม่ายในจังหวัดตาก อาชีพหลักนั้นคือค้าขาย นับตั้งแต่อัญมณีมูลค่าสูงไปจนถึงของฝากนักท่องเที่ยวมูลค่าหลักสิบ มีชื่อเสียงเก่าแก่มาเนิ่นนาน เป็นมรดกตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น กระทั่งมาถึงรุ่นของคุณนายงามตาซึ่งมีลูกชายเพียงคนเดียว ภพธรจึงเป็นส่วนสำคัญที่เข้ามาผลักดันและดูแลธุรกิจให้เจริญเติบโตยิ่งขึ้น นอกจากจะมีหน้าร้านหลายแห่งภายในจังหวัดแล้ว เ
Read more
EP.2 บทนำ
“อ้าวน้าแสง มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ” กอหญ้าหันไปมองอีกฝ่ายที่เวลานี้อยู่ในชุดอยู่บ้านต่างจากทุกวัน “ก็คุณนายน่ะสิ ให้คนไปตามน้ามาช่วยเอ็งกับแม่ใหญ่ในครัว ดูสิ อยู่ตั้งนานก็ไม่บอก เพิ่งจะมาบอกตะกี้ แม่ใหญ่กับเจ้าหญ้าทำกันเหนื่อยเลยใช่ไหม” หันไปถามนางเรียม ฝ่ายนั้นยิ้มกว้างพลางบอก “พอตัวว่ะ เอ็งมาก็ดี ช่วยเจ้าหญ้ามันยกน้ำยกท่าไปให้พวกคุณๆ ข้างนอกกันก่อนเถอะ” “ได้สิ มาเถอะหญ้า น้าช่วย” ว่าแล้วก็รีบกุลีกุจอช่วยเด็กสาวยกถาดน้ำออกไปด้านนอก เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังขรมเมื่อกอหญ้าและน้าแสงประคองถาดเครื่องดื่มออกไป แต่เมื่อทั้งคู่เดินไปถึง เสียงพูดเสียงหัวเราะก็ลดลง สายตาหลายคู่เวียนมาจบลงที่เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม เรือนร่างอ้อนแอ้นในชุดนักเรียน ถักผมเปียไว้ด้านหลัง เมื่อสาวน้อยวางถาดเครื่องดื่มแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าไปยังด้านใน เสียงพูดคุยก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นเรื่องของสาวน้อยที่เพิ่งหายลับไปทางช่องประตู “เด็กนั่นน้องสาวมึงหรือเปล่าวะหนึ่ง” คนที่เพิ่งเคยมีโอกาสมาบ้านของภพธรเป็นครั้งแรกเอ่ยถามด้วยความสนใจ ทำให้ชายหนุ่มหันมองตามสายตาของเพื่อนก่อนจะนิ่ว
Read more
EP.3 ฤทธิ์สุรา
๑ฤทธิ์สุราฟ้าครึ้มได้ไม่นาน ฝนก็พรำลงมา ร่างอ้อนแอ้นในชุดเสื้อยืดแขนสั้นกับกางเกงขายาวเดินแกมวิ่งกลับเข้าห้องพร้อมกับเสื้อผ้าที่ตากเอาไว้ เด็กสาวหันไปมองแม่ใหญ่ของตนพร้อมกับวางเสื้อผ้าลงบนพื้นห้อง “ฮัดเช้ย!” นางเรียมจามออกมา พร้อมอาการปวดหัวตุบๆ “เป็นไงบ้างแม่ใหญ่ ยังปวดหัวอยู่อีกเหรอ” สาวน้อยเอ่ยถามแม่ใหญ่ ขณะที่อีกฝ่ายมีสีหน้าอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัด “ครั่นเนื้อครั่นตัว ปวดหัวนิดๆ” นางเรียมเปรย น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยน “เดี๋ยวนี้อากาศมันแปลกๆ นะว่าไหม เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว เดี๋ยวก็ฝนตก” ตอบพลางนั่งลงบนพื้นช่วยหลานสาวพับผ้า เด็กสาวหันมองออกนอกหน้าต่างพลางตอบ “ดูท่าจะตกเยอะด้วยนะแม่ใหญ่” บอกแล้วหันมามองแม่ใหญ่ด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง จะออกไปหาหมอตอนนี้คงไม่ได้แน่ “เดี๋ยวแม่ใหญ่กินยาแก้แพ้ก่อนนอนด้วยนะจ๊ะ” คนที่ช่วยหลานสาวพับผ้ายิ้มอ่อน “อืม แม่ใหญ่เตรียมเอาไว้แล้ว” นางเงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนจะเอ่ยถามออกมาอีกครั้ง “ตอนออกไปเก็บผ้าเห็นพวกคุณๆ เขาบ้างไหม” นางเรียมหมายถึงภพธรและเพื่อนๆ ที่นั่งกินนั่งดื่มอยู่บริเวณลานหน้าบ
Read more
EP.4 ฤทธิ์สุรา
ครู่ต่อมา แก้วน้ำก็จ่อที่ริมฝีปากหยักลึกได้รูป “ดื่มน้ำค่ะคุณหนึ่ง น้ำ” ภพธรเงยหน้ามองเจ้าของเสียง คืนนี้เหล้ายาปลาปิ้งมากมาย มีทั้งของเทศและของไทย แต่ละอย่างล้วนแรงๆ ทั้งนั้นและด้วยความที่จัดหนักกว่าที่เคย ทำให้คืนนี้เขารู้สึกโหวงๆ ลอยๆ จนนัยน์ตาพร่าเบลอไปหมด มิหนำซ้ำยังร้อนผ่าวๆ แต่เดี๋ยวเดียวก็หนาวคล้ายจะเป็นไข้ “น้ำอะไร” สาวน้อยขมวดคิ้ว ก่อนจะถอนหายใจยาว นี่เขาละเมอหรือเปล่า “ก็น้ำเปล่าไงคะ เมื่อกี้คุณหนึ่งบอกหิวน้ำ” คนที่เบิกตาแทบไม่ไหวเลิกคิ้วขึ้นพลางทำเสียงรับรู้ที่เบาหวิวออกมาว่า “อ้อ” สาวน้อยถอนหายใจยาว ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ จึงรีบป้อนน้ำให้เขาเพื่อที่จะได้พาอีกฝ่ายไปส่ง แล้วหล่อนก็จะได้กลับห้องไปดูแลแม่ใหญ่เสียที แต่ไม่รู้ว่าจะนอนลงไหม เพราะป่านนี้กลิ่นเหล้าของเขาคงจะติดตัวหล่อนมาแน่ๆ แล้ว “ค่อยๆ ค่ะ” สิ้นเสียงหวานๆ อีกฝ่ายก็ทำน้ำหก กอหญ้ารีบดึงแก้วออกแล้วหันไปดึงกระดาษทิชชูที่อยู่บนโต๊ะมาเช็ดริมฝีปากให้เขา ระหว่างนั้น ใบหน้าของชายหนุ่มก็เอนมาเกือบชนดวงหน้าของหล่อน ทำให้สาวน้อยใจกระตุก รีบดึงหน้าต
Read more
EP.5 ฤทธิ์สุรา
บ่นอย่างนึกโมโห เพราะทุลักทุเลมากจริงๆ คนตัวใหญ่โต เดินเซไปเซมา ทำท่าจะล้มแหล่มิล้มแหล่ ทำให้คนตัวเล็กเช่นหล่อนเหนื่อยเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเห็นจะได้ “คืนนี้จะเดินทางถึงห้องไหมเนี่ยคุณหนึ่ง” กอหญ้าเอ่ยถาม แต่ดูเหมือนคนเมาจะยังงุนงง แล้วจู่ๆ เขาก็ร้องเพลงออกมาเสียอย่างนั้น ทำให้กอหญ้าที่ไม่เคยได้ยินเขาร้องเพลงมาก่อนถึงกับเลิกคิ้ว แล้วเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาประหลาดใจยิ่ง “ถึงกับร้องเพลงเลยเหรอคะ” สาวน้อยเอ่ยถามลอยๆ ดวงหน้าอ่อนเยาว์ยิ้มกริ่ม ปกติภพธรไม่ชอบร้องเพลง ไม่ว่าจะเป็นงานปีเก่าปีใหม่ งานสังสรรค์ งานเลี้ยงอะไรก็แล้วแต่ ต่อให้มีคนพยายามคะยั้นคะยอก็ไม่มีทางได้ฟังเสียงของเขา แต่วันนี้ ช่างเป็นบุญหูของหล่อนเสียนี่กระไร ทว่าเพลงเพี้ยนๆ ที่ดังออกมา กลับทำให้สาวน้อยหัวเราะขันไปตลอดทาง ความเหนื่อยที่ต้องพยุงคนตัวใหญ่ดูท่าจะลดลงครานี้ “เสียดายไม่ได้หยิบโทรศัพท์มาด้วย ไม่งั้นหญ้าจะถ่ายคลิปเอาไว้แบล็กเมล์คุณหนึ่ง เรียกตังค์กินหนมสักร้อยสองร้อยเลยเชียว” เสียงใสหัวเราะคิกคักด้วยความขบขัน ในที่สุด สาวน้อยก็พาคนตัวโตที่ทำตัวสั่นเป็นระยะขึ้นมาบนชั้นสองอย่างทุลักท
Read more
EP.6 ความรู้สึกผิดบาป
๒ความรู้สึกผิดบาปเช้าของวันใหม่... “ว้ายย!” ธิสาร้องเสียงหลงเมื่อตื่นมาพบว่าตัวเองนอนเปลือยกายกอดก่ายอยู่กับชัช ขณะที่อีกฝ่ายลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการง่วงงุนแกมมึนงง เหตุเพราะดื่มไปเยอะจากคืนที่ผ่านมา “อะไรคุณ” ธิสาตัวสั่นระริกด้วยความโกรธแกมตกใจแทบช็อก เพราะคนที่หล่อนคิดว่านอนด้วยกันมาทั้งคืนจะเป็นภพธร แต่... “คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!” หญิงสาวกวาดตามองไปรอบห้อง ซึ่งเป็นห้องพักที่ทางบ้านของภพธรจัดเอาไว้ให้เพื่อนๆ และห้องนี้คนของเขาจัดเอาไว้ให้หล่อน เมื่อคืนต่างก็เมากันมากหล่อนจึงพยุงภพธรเข้ามาในห้องของตนเอง... แต่ทว่า เมื่อตื่นขึ้นมาคนที่นอนเคียงกาย กอดก่ายและเปลือยเปล่า! กลับไม่ใช่เขา ชัชขยี้ตาแล้วขยับลุกขึ้นนั่งอิงหลังกับพนักเตียงอย่างเกียจคร้านโดยมีหมอนซ้อนหลังเอาไว้อีกที พลางมองไปยังสาวสวยที่ตามติดเพื่อนของเขาแจจากเมื่อสอง ทริปก่อนยิ้มๆ แล้วกวาดสายตามองผิวกายเนียนละเอียดที่โผล่พ้นจากผ้าห่มผืนใหญ่ด้วยความขบขันสีหน้าเผือดซีดของหล่อน “ทำไม ตกใจมากหรือไงที่เป็นผมน่ะ” ธิสาหัวใจวูบไหว หน้าซีดสลับแดงด้วยความไ
Read more
EP.7 ความรู้สึกผิดบาป
ก๊อก ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูห้องปลุกคนที่นอนหลับให้ตื่นขึ้นพร้อมอาการปวดหัวตุบ เขานอนมึนอยู่กับที่ไม่ขยับ ทว่าเสียงร้องเรียกจากด้านนอกห้องทำให้เขาต้องขานรับ “ครับ ตื่นแล้วครับ” คุณนายงามตาและสาวใช้คนสนิทสบตากัน ก่อนจะหันไปมองประตูอีกครั้ง “แปดโมงกว่าแล้วนะลูก ลุกขึ้นมากินข้าวปลาได้แล้วนะ เพื่อนๆ ของลูกเขาตื่นกันหมดแล้ว” คุณนายงามตายั้งปากเรื่องชัชและเพื่อนผู้หญิงของเขาเอาไว้ได้ทัน ก่อนจะหันไปสบตาคนสนิทที่ยิ้มให้ท่าน “ครับ เดี๋ยวผมลงไปนะครับ” เสียงเดินผ่านหน้าห้องไปแล้ว แต่ชายหนุ่มยังนอนนิ่ง ผ่อนลมหายใจยาว แล้วค่อยๆ รำลึกถึงเหตุการณ์คืนที่ผ่านมา แล้วเขาก็หันไปมองข้างกาย ทว่าบนเตียงกว้างของเขาว่างเปล่า ต่างจากสภาพเตียงนอนที่ยับย่น ยุ่งเหยิงราวกับผ่านมรสุมมาอย่างหนัก เขาก้มมองตัวเองแล้วใจหายวาบ รีบผุดนั่งแม้จะยังมึนงง ก่อนจะตลบผ้าห่มออก แล้วเขาก็ต้องใจหล่นวูบไปอยู่ที่ปลายเท้าเมื่อเห็นร่องรอยบางอย่างที่ทำเขาใจหาย นั่นคือหยดเลือดสีเข้มหลายหยดที่แห้งกรังติดผ้าปูที่นอนสีเทา คนที่เขาคิดถึงเป็นคนแรกไม่ใช่ใคร แต่เป็นเด็กสาว กอหญ
Read more
EP.8 ความสาวที่เสียไป
๓ความสาวที่เสียไปเด็กสาวนั่งเหม่อลอยอยู่บนเก้าอี้ยาวที่ป้ายรถเมล์เยื้องหน้าโรงเรียนเล็กน้อย ขณะที่เพื่อนๆ ทยอยกลับบ้านกันไปหมดแล้ว แต่เจ้าหล่อนยังนั่งอยู่ที่เดิม ดวงตากลมโตเหม่อมองไปบนท้องถนน สลับกับหยาดน้ำตาที่รื้นออกมาเป็นระยะ บางครั้งก็ถึงกับไหลลงมาจนต้องรีบเช็ดออกเพราะเกรงว่าใครจะผ่านมาเห็นเข้า หลายครั้งที่เด็กสาวอยากเดินไปที่กลางถนนแล้วปล่อยให้รถชนจะได้ไม่ต้องตื่นขึ้นมารับรู้อะไรอีก ทว่าเมื่อคิดถึงแม่ใหญ่ ความคิดนั้นอันตรธานหายไปเสียสิ้น เด็กสาวในชุดนักเรียนสะอื้นไห้ แล้วตัดสินใจลุกขึ้นยืนพร้อมกระเป๋าสะพายหลังสีดำ สุดท้ายแล้วไม่ว่าอย่างไรหล่อนก็ต้องกลับไปเผชิญหน้ากับความเป็นจริง ทว่าเพียงขยับลุก รถโฟร์วีลคุ้นตาก็เคลื่อนเข้ามาจอด... หัวใจของเด็กสาวดิ่งวูบตกลงบนพื้น มือเล็กเย็นเฉียบกำแน่นที่สายสะพายทั้งสองข้าง ดวงหน้าเผือดซีดร้อนวูบวาบ ก้มหน้างุดไม่ยอมเงยหน้ามองเจ้าของรถ เสียงก้าวเดินและปลายรองเท้าที่หยุดกึกลงตรงหน้า ทำให้เด็กสาวที่กระบอกตาร้อนผ่าวกะพริบตาถี่ มองเพียงแค่ปลายเท้าของเขา แต่น้ำตาเจ้ากรรมกลับไหลลงมาจนต้องรีบยกมือขึ้นเช็ดให้วุ่น ภพ
Read more
EP.9 ความสาวที่เสียไป
คุณนายงามตาหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความโกรธ เพราะพอเห็นภาพล็อกเกต ท่านจำได้ทันทีว่าหนุ่มสาวที่อยู่ในภาพด้านในคือใคร ภพธรถอนหายใจยาว ดวงตาสีเข้มสบตาคมกริบของมารดานิ่ง ส่วนนางพิมพ์หลบสายตาวูบหนึ่งก่อนจะเงยหน้ามองคุณนายงามตา ‘นอกจากสร้อยเส้นนี้แล้วเธอเจออะไรอีกหรือเปล่า’ คราวนี้ภพธรมองไปยังนางพิมพ์ด้วยสายตาเข้มจัด บังคับกลายๆ ไม่ให้พูด เพราะเพียงแค่สร้อยเส้นนี้เส้นเดียวก็เฉลยทุกอย่างเด่นชัด ทว่าคนสนิทของมารดาเห็นจะเกรงท่านมากกว่าเขาจึงอุบอิบบอกออกมาว่า ‘จะ...เจอ’ ‘อะไร!’ เสียงสั้นห้วนของคุณนายงามตาทำเอานางพิมพ์สะดุ้งก่อนพูดออกมารัวเร็วว่า ‘อิฉันเจอคราบเลือดบนผ้าปูที่นอนของคุณหนึ่งค่ะ!’ คุณนายงามตาหัวใจดิ่งวูบ หายใจหอบถี่จนนางพิมพ์ต้องรีบหายาดมให้อีกฝ่ายทันที ‘คุณนายคะดมยา ดมนี่ก่อนนะคะ’ ภพธรเม้มปากแน่น ใบหน้าของเขาหลุบมองมือของตนเอง ก่อนจะเงยหน้ามองมารดาที่กำลังมองมายังเขาด้วยสายตาผิดหวังเป็นครั้งแรก ‘ผมผิดเอง เรื่องทั้งหมดผมเป็น...’ ‘เราจะคุยเรื่องนี้อีกทีตอนที่กอหญ้ากลับมาแล้ว’ พูดจบคุณนาย
Read more
EP.10 ไกลบ้าน
๔ไกลบ้านภายในห้องโถงใหญ่ คุณนายงามตานั่งเป็นประธานบนโซฟาไม้สักมันวาวบุนวมหนานุ่มอย่างดี ไม่ทิ้งห่างมากนักบนโซฟาตัวเดียวกันนั้นคือภพธร ถัดไปบนเก้าอี้ด้านข้างคือนางพิมพ์คนสนิท และบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามคือนางเรียมและกอหญ้า บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความตึงเครียด เด็กสาวนั่งก้มหน้างุด ส่วนนางเรียมนั้นมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ต่างกับคุณนายงามตาที่มีสีหน้าเคร่งขรึม และกำลังมองสองยายหลานด้วยสายตาที่บ่งบอกว่ากำลังขบคิดอย่างหนัก “ใกล้จบม.หกแล้วหรือยัง” กอหญ้าเงยหน้าขึ้นมองคุณนายงามตาแล้วตอบเสียงแผ่ว มือทั้งสองข้างที่ประสานกันบนตักชื้นฉ่ำด้วยหยาดเหงื่อ “อีกไม่ถึงสามเดือนก็จบแล้วค่ะ” คำตอบนั้นทำให้คุณนายงามตาหันไปมองลูกชายที่นั่งนิ่ง สีหน้าแววตามองเด็กสาวนั้นค่อนข้างอ่านยาก แต่ก็ไม่ได้เกินความสามารถของคนเป็นแม่ และท่านรู้ดีว่าเวลานี้ลูกชายกำลังเกิดความสงสารเด็กสาว อีกทั้งคงกำลังโทษตนเองอยู่อย่างแน่นอน แต่สำหรับคุณนายงามตาไม่ได้คิดเช่นนั้น ท่านหรี่ตาแคบลงพร้อมความคิดบางอย่าง ลูกชายของท่านต้องได้กับคนที่เหมาะสมกันเท่านั้น ไม่ใช่เด็กในบ้านที่ไม่แน่ว่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status