Aku Setelah Kau Ceraikan

“Nakalabas na ako sa wakas,” bulalas ni James Alvarez habang pilit na nilalanghap ang sariwang hangin. Sa likod niya ay Horington Prison, kung saan siya nakakulong sa nakalipas na tatlong taon. Ngayon ang araw na pinalaya siya. "Hmm, iniisip ko kung kumusta ang mga magulang ko." Bitbit ang punit na canvas bag sa likod, si James ay nagmamadaling umuwi. Sa nakalipas na tatlong taon, hindi siya binisita ng kanyang mga magulang. Kaya naman nag-aalala siya sa mga ito. Habang pauwi, nakatingin pa rin si James sa suot niyang singsing na kulay bronze. May nakaukit na parang buhay na dragon. Sa tuktok ng ulo ng dragon ay isang espesyal na simbolo.

Ang singsing ay ibinigay sa kanya ni Diego, isang kaibigan mula sa bilangguan. Si Diego ay isang kakaibang tao. Siya ay patuloy na nagdadrama tungkol sa kung paano siya ang pinuno ng Dragon Sect at alam ang lahat, kabilang ang astrolohiya, heograpiya, medisina, at marami pa. Hindi lang iyon, inangkin pa niya na kaya niyang ibalik ang isang tao mula sa mga patay. Itinuring ng lahat na baliw si Diego at hindi pinansin. Si James lang ang nakikipag-chat sa kanya at nagsasalo-salo paminsan-minsan.

Sasabihin ni Diego kay James ang lahat ng uri ng kakaibang kwento tungkol sa Dragon Sect at Dragon Island. Ito ang mga pangalan na hindi pa naririnig ni James. Bukod dito, kukunin ni Diego si James na samahan siya sa kanyang meditation at martial arts training. Dahil sa pagkabagot ni James sa kulungan, masaya siyang sumama dito. Sa pagtatapos ng tatlong taon, maraming natutunan si James ng martial art techniques at medical skills mula kay Diego. Sa nakamamatay na araw ng paglaya ni James, ibinigay ni Diego ang singsing kay James at sinabihan siyang pumunta sa Nameless Island sa loob ng Eastern Sea noong ikalabinlima ng Hulyo ng taong iyon.

Ayan, ipapa-flash na sana niya ang kanyang singsing at may susundo sa kanya. Kapag nangyari iyon, bibigyan si James ng magandang pagkakataon. Kung isasaalang-alang ang dami niyang natutunan kay Diego, natural na sineseryoso ni James ang kanyang mga salita at nangakong gagawin ang sinabi sa kanya. Gayunpaman, may ilang buwan pa bago ang Hulyo. Before he knew it, dumating na si James sa entrance ng kanyang

bahay. Nang makita niya ang sira-sirang bahay sa kanyang harapan, nakaramdam siya ng pait, dahil hindi niya alam kung paano nabuhay ang kanyang mga magulang sa loob ng tatlong taon.

Dahil sa padalos-dalos kong kilos, tiyak na nagdusa ang aking mga magulang. Sa pag-iisip pabalik sa nangyari tatlong taon na ang nakalipas, napuno ng galit si James. Noon, nasa stage sila ng girlfriend niyang si Olivia Solis kung saan pinag-uusapan nila ang kasal. Magkaklase sila sa unibersidad at dalawang taon na silang magkarelasyon. Isang araw, habang nilalakad niya si Olivia pauwi, nabangga nilang dalawa si Larry Johnson, na lasing. Si Larry ay isang rich kid sa Horington, na kilala sa lahat ng kanyang mga maling gawain.

Nang makita niya kung gaano kaganda si Olivia, nagkimkim siya ng malalaswang intensyon laban sa kanya at sinimulan siyang hawakan nang pisikal. Bilang isang sikat na rich kid, hindi man lang nag-abalang tingnan si Larry kay James. Dahil dito, nagalit si James nang makitang pinagsasamantalahan ang kanyang kasintahan. Pumulot ng laryo sa lupa, binasag niya ito sa ulo ni Larry. Ang isa ay hindi kailangang maging isang henyo upang hulaan ang kinalabasan. Isinasaalang-alang kung gaano kalakas si Larry, tumawag siya ng pulis, na inaresto si James.

Dahil diyan, sinentensiyahan si James ng tatlong taong pagkakakulong dahil sa pananakit. Matapos mag-alinlangan ng mahabang panahon, marahang kumatok si James sa pinto. “Sino ito?” Nang bumukas ang pinto, lumabas ang ulo ng isang nakayukong matandang babae na may puting buhok. Iniabot ang isang kamay na parang may nararamdaman, tinanong niya, "Sino ito? Sino ang kumakatok sa pinto?" Nakapikit ang mata ng matandang babae. Ito ay hindi maaaring maging mas halata na siya ay bulag.

Natigilan si James nang makita siya. Nanlaki ang mga mata niya sa gulat habang bahagyang nanginginig ang buong katawan. Hindi siya makapaniwala na ang matanda at kulubot na babae ay ang kanyang ina, si Hannah Thompson. Paano napunta si Nanay sa ganoong kalagayan sa loob lamang ng tatlong taon? "Nay, ako po. James!" Emosyonal na tawag ni James habang humakbang ito para alalayan siya. "James? Ikaw ba talaga?" Habang ginagamit ni Hannah ang kanyang mga kamay para damhin ang mukha ni James, hindi napigilan ng mga luha ang tumulo sa kanyang mga pisngi.

"Nay, ako po. Ako po talaga." Nangingilid din ang luha sa mga mata ni James. "Mom, anong nangyari sayo?" Naguguluhan si James kung paano naging ganito ang dati niyang malusog na ina pagkatapos lamang ng tatlo maikling taon. "Um, mahabang kwento. Pumasok ka muna bago tayo mag-usap." Hinila ni Hannah si James papasok ng bahay. Nang makita kung gaano walang laman ang kanilang sira-sirang bahay, hindi makapaniwala si James. Hindi man sila mayaman, ang kanyang ama ay may matatag na trabaho.

Samakatuwid, dati silang namuhay ng simple ngunit komportable. "Ma, anong nangyari sa bahay natin?" takot na takot na tanong ni James. Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Hannah. "Pagkatapos mong umalis..." Sinabi ng kanyang ina ang lahat sa kanya. Matapos maipadala si James sa bilangguan, hindi na pinalampas ng pamilya Johnson ang bagay na iyon. Sa halip, humingi sila ng isang milyon bilang kabayaran. Naiwan nang walang pagpipilian, ibinenta ng mga magulang ni James ang bahay na binili nila para sa kanyang kasal at nanghiram ng maraming pera.

Kahit noon pa, hindi pa rin sapat. Sa wakas, kinailangan nilang bayaran ang huling tatlong daang libo nang installment. Kaya naman, nawalan ng trabaho ang ama ni James at nakahanap lang ng trabaho bilang tagalinis ng kalye. Tungkol naman sa kanyang ina, buong araw itong umiyak hanggang sa mabulag. Iyon din ang dahilan kung bakit hindi siya binibisita ng kanyang mga magulang. Habang nakikinig sa kanyang ina, unti-unting naikuyom ni James ang kanyang kamao habang ang kanyang mga mata ay kumikinang sa pagpatay na layunin. Hindi niya inaasahan na ang pamilya Johnson ay hindi magpapakita ng awa sa kanyang pamilya.

"Nay, hindi ka ba tinulungan ni Olivia?" tanong ni James na may pagtataka sa tono. Ikakasal na kami ni Olivia. Higit pa rito, nakulong ako sa pagtatanggol sa kanyang karangalan. Kaya naman, walang paraan na maupo siya at panoorin ang aking mga magulang na mapupunta sa ganitong estado, hindi ba? Napabuntong-hininga si Hannah, “Huwag na nating ungkatin iyon.

Hindi lang kami pinansin ng pamilya Solis, hindi man lang nila ibinalik ang regalo sa kasal nang hiningi ko ito pabalik. Sinabi nila na hindi nila kasalanan kung bakit nahulog ang kasal dahil napunta ka sa bilangguan. Kaya naman tumanggi silang ibalik.” “Nang makipagtalo sa kanila ang tatay mo, binugbog pa siya nito.” Habang pinag-uusapan ito ni Hannah, mas lalo siyang nanlumo Sa huli, hindi na tumitigil ang kanyang mga luha.