Ep23

"แฟนเหรอมันเป็นแฟนเหรอ" ล่ามถามฉันด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "งั้นลองโดนฉันเอาหน่อยแล้วกันเผื่อมันจะตอกย้ำให้เธอจำได้ว่าใครเป็น ผัว ของเธอ"

"กรี๊ดดด" ฉันกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่นเมื่อล่ามโน้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอฉันอย่างแรงตามอารมณ์เดือดดาลของเขา ล่ามขบเม้มลำคอฉันจนรู้สึกเจ็บแสบและฉันคิดว่ามันคงเป็นรอยแดงแน่ ๆ "ปล่อยนะล่าม" ปากก็ร้องบอกให้เขาหยุดแต่ทว่าคนตัวโตก็ไม่คิดจะฟังกัน ล่ามพันธนาการร่างกายฉันไว้ด้วยตัวของเขาจนฉันไม่สามารถดิ้นหนีได้ แขนทั้งสองข้างโดนจับตึงจนรู้สึกเจ็บ ขาก็มีร่างของล่ามยืนแทรกกลางระหว่างขาอยู่ ฉันหมดหนทางสู้ทำได้แค่เพียงเอ่ยอ้อนวอนให้เขาเห็นใจหยุดการกระทำแสนป่าเถื่อนนี้สักที

"แฟนเหรอมันเป็นแฟนเหรอ" ล่ามเอาแต่พูดย้ำแต่คำนี้ในขณะที่ริมฝีปากก็สัมผัสกับร่างกายของฉันไม่หยุดและตัวฉันเองก็รู้สึกเจ็บทุกครั้งกับสัมผัสของเขา ทุกการกระทำของล่ามมันเต็มไปด้วยไฟโทสะและความป่าเถื่อนไร้ซึ่งความอ่อนโยนหรือปรานีฉันสักนิด

ฉันไม่น่าไปพูดอะไรแบบนั้นเลย ไม่น่าพูดว่าฉันคบกับต่ออยู่ ไม่น่าอยากจะเอาชนะคนอย่างเขาเพราะยังไงซะฉันก็พ่ายให้คนอย่างล่าม ฉันไม่สามารถสู้ล่ามได้สักทาง ฉันไม่มีอะไรสู้เขาได้เลยสักอย่าง สุดท้ายก็ตกเป็นเบี้ยล่างให้เขาย่ำยีอย่างไร้ทางหนีอยู่ดี

"หยุดสักทีเถอะล่ามเลิกบ้าได้สักที ฉันไม่ใช่สิ่งของนะล่ามที่นายจะมาทำอะไรกับฉันก็ได้ ฉันมีหัวใจ ฉันมีความรู้สึก"

"แต่เธอเป็นของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์ไปเป็นของใครนอกจากฉันเข้าใจไหมเรยา" ล่ามเงยหน้าขึ้นมาตะคอกใส่หน้าฉันแววตาของเขาแข็งกร้าวจ้องมองฉันราวกับจะเชือดเฉือนกันให้ตาย

"ฉันไม่ใช่ของนาย" ฉันตะโกนตอบกลับเขาไป "ฉันไม่ใช่ของนาย เหมยอิงต่างหากที่เป็นของนาย เธอเป็นแฟนนาย นายไม่ควรทำแบบนี้ล่าม นายควรจะนึกถึงความรู้สึกเหมยอิงให้มันมาก ๆ หน่อยถ้าเธอรู้เธอจะเสียใจแค่ไหนที่รู้ว่าแฟนตัวเองกำลังจะเป็นบ้าเพราะผู้หญิงคนอื่น" ฉันเอ่ยเตือนสติคนที่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่อย่างล่ามแต่ดูเหมือนว่าคำเตือนของฉันจะไม่เป็นผลเมื่อคนอย่างเขาไม่คิดจะฟังกัน

"ช่างหัวเหมยอิงสิ" ฉันอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ ในตอนที่ได้ยินล่ามพูดประโยคนี้ออกมา ผู้ชายคนนี้ที่เคยป่าวประกาศว่ารักแฟนนักหนา รักแฟนยิ่งกว่าสิ่งใด ใครแตะต้องหรือว่าร้ายแฟนตัวเองไม่ได้ยกผู้หญิงที่ชื่อว่าเหมยอิงไว้บนหิ้งแต่ทว่าตอนนี้ผู้ชายคนนี้กลับดูไม่แยแสแฟนตัวเองสักนิด ไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าแฟนจะรู้สึกยังไง "ใครจะเป็นตายก็ช่างหัวมัน ตอนนี้ฉันสนใจแค่เธอเท่านั้น เธอที่เป็นของฉันคนเดียว"

"อ๊ะ ล่าม" จบประโยคล่ามก็โน้มตัวลงมาซุกไซ้ซอกคอฉันตามเดิม เขาทำทุกอย่างตามอารมณ์เดือดดาลของตัวเอง เขาสนใจแค่ความรู้สึกตัวเองไม่สนใจด้วยซ้ำว่าการกระทำของเขาจะทำให้ฉันเจ็บไหม

"เธอเป็นของฉันได้ยินไหมเรยา" ล่ามกระซิบถามที่หูของฉันก่อนจะใช้ฟันคม ๆ ของเขาขบกัดใบหูฉันอย่างแรงราวกับคนโรคจิต "เธอเป็นของฉัน"

"ฉันไม่ใช่ของนาย"

"งั้นฉันจะทำให้เธอดู" ล่ามเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน

".........."

"ว่าเธอเป็นของใคร" จบประโยคล่ามก็รวบตัวฉันขึ้นอุ้มก่อนจะพาเดินมายังห้องนอนของเขาที่มีไว้พักผ่อนจากการทำงานเหนื่อย ๆ ระหว่างทางเดินไปห้องฉันดีดดิ้นสุดแรงขืนตัวเองสุดชีวิตให้หลุดพ้นจากพันธนาการของล่าม ร้องโวยวายให้ใครช่วยก็ไม่ได้เพราะห้องทำงานของล่ามเป็นห้องเก็บเสียงและตอนที่เขาลากฉันเข้ามาในห้องทำงานล่ามเองก็ได้ทำการปิดประตูล็อกอย่างแน่นหนาเหมือนเขาเตรียมการมาล่วงหน้าในการที่จะสั่งสอนฉัน

ตุบ

เดินมาถึงเตียงนอนล่ามโยนฉันลงบนที่นอนอย่างไร้ความปรานีถึงที่นอนมันจะนุ่มแต่แรงกระทำก็ส่งผลให้ฉันเจ็บตรงซี่โครงและไม่ทันที่ฉันจะถดตัวหนีตอนนี้ฉันก็มานอนอยู่ใต้ร่างของล่าม

ล่ามไล่สายตามองสำรวจตัวฉันก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันเรียวปากหยักบิดยิ้มเย้ยหยันมองฉันที่นอนไร้หนทางหนีอยู่ใต้ร่างเขาด้วยความสะใจ

"ฉันจะทำให้เธอดูย้ำให้เธอได้จำว่าเธอเป็นของใคร"

"ไอ้ล่าม ไอ้เลว" ฉันก่นด่าคนที่ซุกไซ้ตัวฉันอยู่อย่างคนเอาแต่ใจด้วยความโมโหในตอนนี้ที่มือของฉันเป็นอิสระฉันใช้มือจิกผมล่ามที่กำลังโลมเลียเต้านมอวบของฉันอย่างเมามัน

"โอ้ยย" ฉันกระชากหัวล่ามให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันก่อนจะใช้เล็บยาว ๆ ของฉันจิ้มตาเขาจนล่ามร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บ เมื่อเห็นว่าล่ามกำลังเจ็บฉันรีบผลักตัวเขาออกหากกระโดดลงจากเตียงวิ่งมาที่ประตูห้องด้วยความไวในจังหวะที่ฉันเอื้อมมือคว้าจับลูกบิดประตูเป็นจังหวะเดียวกันที่คนเจ็บอย่างล่ามตามมาคว้าตัวฉันไว้ได้ทัน

"กรี๊ดดด ปล่อยนะล่าม ปล่อยดิวะ" ฉันดีดดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของล่าม

ตุบ

ก่อนที่ฉันจะโดนล่ามจับทุ่มลงบนที่นอนอีกครั้ง ล่ามกัดฟันกรอดยกมือขึ้นชี้หน้าฉันเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างสุดจะกลั้นอารมณ์โกรธ

"แสบนักนะมึง" เขากระโจนตามมาขึ้นคร่อมฉันด้วยความไวจับฉันแหกขาโชว์ร่าแพตตี้สุดยั่วยวนที่ฉันชอบใส่ ทุกอย่างมันไวไปหมดไวจนตอนนี้แก่นกายแข็งขืนของใครอีกคนกำลังจ่ออยู่ตรงช่องทางคับแคบของฉัน

"ฉันมีแฟนแล้วนายอยากขึ้นชื่อว่าเป็นชู้กับแฟนคนอื่นเขาหรือไง" ฉันถามล่ามด้วยน้ำเสียงหวั่น ๆ กับการกระทำแสนอุกอาจของเขา

"หยุดพูดไม่เข้าหูสักทีได้ไหม เธอเป็นของฉันเธอไม่ได้ยินหรือไง แล้วต่อให้เธอจะเป็นแฟนหรือเป็นเหี้ยอะไรกับไอ้เวรนั่นแล้วมันยังไงในเมื่อความจริง ฉัน เป็นผัว ของ เธอ" ท้ายประโยคล่ามพูดช้า ๆ ชัด ๆ เน้นทีละคำเหมือนกำลังย้ำคำพูดของเขาให้ฉันฟังและจำให้ขึ้นใจว่าเขาน่ะเป็นผัวตัวจริงของฉัน

"นายไม่ใช่ผัวของฉัน" ฉันเชิดหน้าเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

"จะพูดจะจาอะไรก็ช่วยเกรงใจท่อนเอ็นของฉันที่มันกำลังจะเสียบเข้าไปในร่องเธอหน่อยเรยา" น้ำเสียงราบเรียบของล่ามทำเอาไรขนฉันลุกซู่ "เพราะไม่อย่างนั้นเธออาจจะตายคาควยก่อนได้เสวยสุขกับไอ้เวรนั่นแน่"