Bites Boy หมาเด็กมันร้าย

Bites Boy หมาเด็กมันร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-30
Oleh:  SkyBlackOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
5Bab
700Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“เขาเด็กกว่า...แต่ลีลาดีกว่าผู้ชายทุกคนที่เธอเคยเจอ” ริสา อาจารย์สาววัย 28 ปี ตั้งใจจะมาแค่สอนพิเศษ แต่กลับโดนนักศึกษาตัวแสบอย่าง คราม ตามตื๊อไม่หยุด เขาร้าย เผ็ด เด็กเวร และจ้องจะงาบเธอทุกวินาทีที่ได้อยู่ใกล้ เธอผลักไสเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งแนบแน่น จากสายตาลุกวาว กลายเป็นริมฝีปากร้อนผ่าว จากแค่เด็กในห้องเรียน กลายเป็น "คนที่เธอเผลอครางชื่อ" บนเตียง... “รักต้องห้ามที่เธอห้ามใจไม่ไหว” ถ้าครามคือหมาเด็ก... ก็ขอโทษนะคะ เพราะเธอกำลังจะกลายเป็นเหยื่อที่เต็มใจโดนเขากัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

Lihat lebih banyak

Bab 1

EP - 1 งานพิเศษ

“แม่ทำไม่เราต้องมาทำงานแบบนี้ด้วยคะ”

ริสาสาวหน้าสวยที่ตอนนี้ประกอบอาชีพเป็นครูสอนพิเศษเพราะชีวิตเธอกับผู้เป็นแม่นั้นลำบาก แม่เธออายุจะเลขหกแล้วยังต้องทำงานที่บาร์แห่งนี้อยู่

“เราจนไงลูก เราเลือกไม่ได้นะ อะไรที่ได้เงินดีเราจำเป็นต้องทำถึงแม้ว่ามันจะเป็นงานที่คนมองไม่ดี”

แม่พูดตอบกลับลูกสาววัยเกือบสามสิบปี ถึงแม้ว่าเธอเองจะไม่อยากพาลูกมาลำบากแบบนี้ เพราะงานบาร์ก็รู้ ๆ กันอยู่ สายตาเหล่าชายที่มาเที่ยวก็แทะโลมลูกสาวตัวเองไม่หยุด แต่จะทำไงได้เพราะอาชีพนี้แหละถึงได้ส่งเสียจนริสาจบการศึกษา

“เราต้องอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหนนะแม่ หนูอยากให้แม่พักผ่อนได้แล้ว”

“แม่ยังไหวอยู่ เราอะกลับไปพักผ่อนได้แล้ว เดี๋ยวแม่ให้ป้าอีกคนไปส่ง”

“หนูเป็นห่วงแม่นะคะ เดี๋ยวรอกลับพร้อมกันเลยอีกไม่กี่ชั่วโมงก็เลิกงานแล้ว”

“ตามใจเราละกัน เข้าไปงีบในห้องได้นะลูก ทำงานมาเหนื่อย ๆ ยังต้องมานั่งรอแม่ทำงานอีก”

หญิงสาวส่งยิ้มให้แม่ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องพักพนักงาน ตั้งแต่จำความได้ แม่เธอก็ทำงานที่นี่มาโดยตลอดตั้งแต่สาวยังตอนนี้เกือบจะหกสิบแล้วเธอเติบโตมาในบาร์แห่งนี้ จนตอนนี้เธอเองก็จะสามสิบแล้ว ยังไม่สามารถที่จะทำให้ชีวิตแม่เธอสบายได้เลย ริสานั่งคิดถึงอดีตของตัวเอง ครอบครัวของเธอไม่สมบูรณ์แบบคนอื่น ๆ แถมยังต้องดิ้นรนมากเพราะความจนมันน่ากลัวที่สุด เธอกับแม่เคยมีเงินติดตัวแค่เพียงหนึ่งร้อยบาท เพื่อดำรงชีวิตให้อยู่รอด จนถึงตอนนี้ถึงแม้ว่าเธอเองจะเรียนจบมาพักใหญ่แต่ก็ยังไม่ได้ไปทำงานประจำที่ไหนเป็นหลักเป็นแหล่งสักที

เธอเอาแต่โทษตัวเองที่เกิดมาทำให้ชีวิตแม่ของเธอต้องลำบากขนาดนี้...หากไม่มีเธอแม่เธอคงสบายไปแล้ว ไม่ต้องมาทำงานยืนตอนรับเหล่าชายพวกนี้หรอก หญิงสาวมองออกไปเห็นแม่ของตัวเอง น้ำตาก็ค่อย ๆ ไหลออกมาอย่างห้ามความรู้สึกไม่ได้

....ตี 1....

“ริสาลูก ริสา”

“คะ คะ...คะแม่”

“กลับบ้านกันลูก ตีหนึ่งกว่าแล้ว”

ริสาฟุบหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ มารู้ตัวอีกทีตอนที่แม่มาปลุก สงสัยจะคิดมากไปจนเผลอหลับ สองคนแม่ลูกเดินทางกลับมาถึงบ้านพักก็ราว ๆ เกือบตีสอง โชคดีที่มีป้าบัว แม่บ้านที่บาร์คอยมาส่งเธอกับแม่ตลอด ป้าบัวเป็นผู้ใหญ่อีกหนึ่งคนที่เธอเคารพนับถือมาก ก็ได้ป้านี่แหละที่ค่อยช่วยเหลือครอบครัวของเธอ

เหนื่อยมากเหรอลูก แม่บอกแล้วให้กลับมานอนที่บ้าน ไม่ต้องรอ”

“ก็หนูอยากรอแม่นี่คะ แค่เห็นหน้าแม่หนูก็หายเหนื่อยแล้วค่ะ”

“แล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นกี่โมง ให้แม่ทำกับข้าวให้ไหม”

“พรุ่งนี้หนูมีสัมภาษณ์งานใหม่ค่ะ แต่เป็นช่วงบ่าย ๆ”

“งั้นก็ตื่นสายได้แล้วน่ะสิ”

สองแม่ลูกคุยกันอย่างสนุกสนานตามประสา ก่อนที่จะแยกย้ายเข้านอน นาฬิกาในห้องนอนบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีสามแล้ว เธอกับแม่พึ่งได้นอน ส่วนครอบครัวอื่น ๆ คงเป็นเวลาใกล้จะตื่น เธออยากใช้ชีวิตปกติบ้างแต่มันคงยากเพราะเราไม่มีทางเลือก หญิงสาวหลับตาลงในห้วงของความมืด โดนที่ในหัวมีแต่เรื่องให้คิดมาก

“สักวันหนึ่งฉันจะทำให้แม่สบายให้ได้เลยคอยดู” .....

ช่วงสาย ๆ ของวัน แสงแดดส่องเข้ามากระทบหน้าอันแสนหวานที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนที่นอน วันนี้เธอมีนัดสัมภาษณ์งานใหม่ซึ่งเป็นงานสอนพิเศษประจำเธอเห็นว่าค่าจ้างดีเลยลาออกจากที่เก่าเพื่อที่จะมาสัมภาษณ์งานนี้ หากไม่ได้ก็คงต้องไปหางานอื่น ๆ ทำก่อน เพราะเดี๋ยวสิ้นเดือนจะต้องหาเงินมาจ่ายค่าบ้านอีกตามเคย

“เก้าโมงแล้วเหรอเนี่ย”

หญิงสาวรีบเด้งตัวออกจากที่นอนแล้วลงไปหาผู้เป็นแม่ด้านล่าง ริสา หรือแม่เธอชอบเรียกว่าหนูพิมพ์ ในขณะที่กำลังลงบันไดบ้านกลิ่นกับข้าวหอมฟุ้งชั้นล่างบ่งบอกเลยว่าแม่เธอกำลังทำอาหารอยู่ในห้องครัว

“หืม หอมจัง แม่ใครเนี่ย”

“เรานี่นะ มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง แม่ตกใจหมด”

“แม่ทำไรคะเนี่ย กลิ่นหอมไปทั่วบ้านเลย”

“แกงจืดปลาหมึกยัดไส้หมูสับ ของโปรดไม่ใช่เหรอ หรือไม่ใช่แล้ว” ผู้เป็นแม่แกล้งพูดทำนองน้อยใจลูกสาว

“ของโปรดหนูตลอดไปค่ะ แม่ทำอะไรก็ของโปรดหนูหมดทุกอย่างเลย”

“ปากหวานจังลูกคนนี้”

“เดี๋ยวตักข้าวเลยลูก มากินพร้อมกันจัดโต๊ะเลย”

“ค่ะแม่”

หญิงสาวตักข้าวสวยร้อน ๆ ใส่จานสองจานแล้วถือมาวางไว้ตรงโต๊ะเล็ก ๆ หน้าทีวี มุมนี้คือมุมที่เธอกับแม่ใช้กินข้าวเป็นประจำนาน ๆ จะได้กินพร้อมกันสองคนแบบนี้ เพราะปกติเธอต้องตื่นเช้าไปทำงานแล้วกลับมาก็มืดค่ำ นี่เป็นวันที่พิเศษที่สุดของเธอในรอบหลายเดือน

อาหารมาเสิร์ฟแล้วค่าาาา “

“อืม…ทำไม่มันดูน่ากินขนาดนี้”

“เราไม่ได้กินข้าวแบบนี้นานหลายเดือนแล้วนะลูก”

“วันนี้มันช่างพิเศษที่สุดเลย”

หลังจากที่สองแม่ลูกพูดคุยเล่าความหลังกัน ก็เริ่มทานข้าวเช้าอย่างเอร็ดอร่อยกับเมนูโปรดของเธอ ที่ผู้เป็นแม่เป็นคนรังสรรค์ทำขึ้นมา จริง ๆ แล้วริสาเป็นเด็กที่กินง่ายอยู่ง่าย แต่เธอจะชอบอาหารทะเลมาก แต่อย่างที่บอกอะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัดเลยไม่ค่อยได้กินเท่าไร วันนี้วันดีเลยทำของโปรดของลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ ให้ลูกได้ทาน

“แล้วบริษัทเขาให้ไปสัมภาษณ์ที่ไหนล่ะลูก แม่ยังไม่รู้เลย”

“อ่อ หนูลืมบอก เป็นหมู่บ้านค่ะแม่ เป็นลูกคนรวย แม่เขาต้องการครูสอนพิเศษให้มาสอนลูกเขา”

“หืม แล้วเราจะไปไง”

“เดี๋ยวขึ้นแท็กซี่ไปค่ะ ดูจากระยะทางคงไม่กี่บาท”

“แม่ขออวยพรให้ลูกได้งานนะ ขอให้เขาเอ็นดูลูกสาวแม่คนนี้”

“ขอบคุณนะคะแม่ ถ้าได้งานนี้เราไปฉลองกินหมูกระทะกันนะคะ”

หญิงสาวสวมกอดผู้เป็นแม่พร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พรอันใดก็ไม่สู้พรจากแม่เธอจริง ๆ ถ้าได้งานนี้เธอคงจะสบายกว่านี้แน่ ๆ เพราะเงินเดือนที่เขาจ้างค่อนข้างสูงกว่าปกติ เธอเลยอยากที่จะได้งานนี้ถึงแม้ว่าจะต้องนั่งแท็กซี่ไปทุกวันก็ยังคุ้ม

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status