INICIAR SESIÓN[ ภาคิน x ลูกพีช ] เพราะความรักที่มากเกินพอดีจึงทำให้ "ภาคิน" ต้องการที่จะครอบครอง "ลูกพีช" ไว้เพียงคนเดียว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความรักของเขาสร้างความทุกข์ให้กับคนที่ได้รับมากแค่ไหน และถ้าวันหนึ่ง...เธอไม่อยากที่จะทนกับเขาอีกแล้ว "พีชว่าเราลองถอยคนละก้าวก่อนดีไหม มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทบทวนอะไรๆ มากกว่านี้" "หมายความว่ายังไง" "พีชเหนื่อย และพีชคิดว่าเราไม่...อึก!" "คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดคำนี้ออกมา..." "...เธอก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ" สำหรับ "ล่ามรัก" จะประกอบไปด้วยเรื่องราวของ 2 คู่ ได้แก่ 1.Chained Love ล่ามรัก [ภาคิน x ลูกพีช] 2.Chained Love ล่ามรัก 2 [พิชญ์ x มัดหวาย] โดยตัวละครจะมีความเกี่ยวข้องกันคือ 'พิชญ์' และ 'ลูกพีช' เป็นพี่น้องกันค่ะ
Ver másปึก!"แอ๊ะ!" ของเล่นชิ้นเล็กถูกปาลงบนพื้นอย่างแรงทำเอาลูกพีชที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาต้องเงยหน้าขึ้นมามองสองพ่อลูกด้วยความสงสัย เธอเลิกคิ้วมองอีกคนเป็นเชิงคำถามเมื่อเห็นสีหน้าที่บูดบึ้งของลูกน้อย"คินโกงลูกเหรอ""เห็นฉันเป็นคนยังไง""ฮึก..." ริมฝีปากเล็กเริ่มเบะคว่ำลงพร้อมกับดวงตากลมที่เริ่มมีน้ำตาไหลซึมออกมาคลอเบ้าเมื่อไม่ได้รับสิ่งที่ต้องการ พรินซ์ส่งสายตามองผู้เป็นแม่อย่างเว้าวอนเพียงเท่านั้นทั้งสองคนก็รู้ความหมายอัตโนมัติ"อยากให้แม่เล่นอะไรคะ""อาาา" ลูกพีชขยับลงมานั่งด้านล่างตรงหน้าของเด็กน้อยพลางเอี้ยวตัวไปหยิบของเล่นชิ้นเล็กขึ้นมาเพื่อที่จะเล่นกับลูก แต่พรินซ์กลับค่อยๆ คลานเข้ามาหาเธอแล้วพยายามปีนป่ายร่างบางของผู้เป็นแม่ด้วยความยากลำบาก"แม่ท้องอยู่นะครับ" ภาคินที่เริ่มเป็นห่วงเกี่ยวกับภาพที่เห็นตรงหน้าขยับตัวเข้ามามาอุ้มลูกชายขึ้นมากอดไว้แทนก่อนพรินซ์จะได้ทำอะไรมากกว่านั้น เด็กน้อยพยายามดิ้นให้หลุดออกจากพันธนาการของผู้เป็นพ่อแต่ก็ไม่เป็นผล ใบหน้าใสเริ่มบูดบึ้งในตอนที่โดนขัดใจทำให้ภาคินต้องอธิบายกับคนในอ้อมกอดด้วยเหตุผลของผู้ใหญ่"ตอนนี้แม่กำลังจะมีน้องนะครับ พรินซ์เล่
@สองปีต่อมา"อุ๊บ! แหวะ!" เสียงอาเจียนที่ดังโอ้กอ้ากมาจากห้องน้ำปลุกให้ภาคินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของเช้าวันใหม่ ชายหนุ่มปรือตามองเด็กชายตัวน้อยบนแผงอกแกร่งเพียงนิดจากนั้นจึงหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดน้ำลายใสที่เปื้อนอยู่ตรงหน้าอกและริมฝีปากของลูกน้อย เขาค่อยๆ จับลูกชายวัยหนึ่งขวบกว่าๆ พลิกตัวนอนลงอย่างเบามือเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนการพักผ่อนของอีกคนจากนั้นจึงเดินเข้าไปหาภรรยาสาวที่ตอนนี้กำลังพ่วงสถานะคุณแม่ลูกสองแล้ว"อึก..คิน" ลูกพีชหันกลับมาสบตาสามีหนุ่มน้ำตาคลอเบ้าอย่างน่าสงสารทำเอาภาคินต้องรีบเดินเข้าไปสวมกอดเธอเอาไว้ด้วยความเป็นห่วง มือหนายกขึ้นมาลูบผมยาวสลวยเพื่อเป็นการปลอบโยนอีกคนไปด้วย"เป็นอะไร หรือไม่สบายตัวตรงไหนหรือเปล่า?" ลูกพีชส่ายหน้าน้อยๆ โดนที่ยังคงมีเสียงสะอื้นไห้ดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ ท่อนแขนเรียวสวมกอดที่เอวสอบไว้แน่นแล้วแนบพวงแก้มลงบนแผงอกกว้างราวกับเป็นที่พึ่งก่อนจะเอ่ยประโยคที่น่าเอ็นดูออกมา"พีช ฮึก! พีชอยากนอน พีชอยากนอนตื่นสายบ้าง ฮืออ~ เมื่อคืนก็นอนไม่หลับเพราะแพ้ท้องวันนี้ก็ต้องตื่นแต่เช้าอีกแล้ว พีชไม่ได้นอนเต็มอิ่มเลย ฮือ...""อันนี้อาการแพ้ท้องอย่างหนึ่
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!"อ๊าาา! ไม่ไหวแล้ว สะ..แสบไปหมดแล้ว" ร่างเล็กที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่มุมห้องเปล่งเสียงร้องกระท่อนกระแท่นออกมาอย่างหมดแรง หากไม่ได้มือของภาคินที่คอยจับประคองเอาไว้เธอคงจะล้มไปตรงนั้น หลังจากบทรักครั้งแรกจบลงภาคินก็เป็นฝ่ายกลับมาคุมเกมอีกครั้งเนื่องจากลูกพีชได้ใช้แรงไปมากพอสมควรจากการที่พยายามปรนเปรอสามีหนุ่มให้เขาพึงพอใจบทรักที่เร่าร้อนถูกบรรเลงขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าโดยฝีมือของคนด้านหลัง ภาคินกัดฟันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความเสียวซ่านที่ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งที่สี่แล้วแต่เรือนร่างขาวเนียนก็ยังคงสร้างความประทับใจให้เขาได้เสมอ สะโพกแกร่งอัดกระแทกเข้าใส่จุดอ่อนไหวเน้นๆ อีกสองสามครั้งไม่นานก็ปลดปล่อยห้วงอารมณ์สุดท้ายออกมา"อ อ่าส์!!""แฮ่ก~" ลูกพีชทรุดตัวอย่างหมดแรงหลังจากรับรู้ถึงความอุ่นวาบบริเวณท้องน้อยบ่งบอกว่าบทรักครั้งนี้ได้จบลงแล้ว ภาคินประคองเรือนร่างเล็กด้วยความทะนุถนอมจากนั้นจึงถอดแก่นกายใหญ่ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักออกมา แล้วจัดการช้อนลูกพีชเข้าสู่ท่อนแขนแกร่งในท่าเจ้าสาวอย่างรู้งาน"อื้อ~ ไม่ทำแล้วนะ ตรงนั้นของพีชแสบไปหมดแล้ว" ลูกพีชบ่นเสียงอู้อี้แล้วซุกหน้าเข้
พรึ่บ~ร่างบางในชุดคลุมสีขาวสะอาดถูกวางลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่ด้วยความแผ่วเบาโดยฝีมือสามีป้ายแดงของเธอ ภาคินก้าวขึ้นมาคร่อมร่างของลูกพีชไว้ด้วยความรวดเร็วแล้วก้มลงมากดจูบที่ริมฝีปากเรียวบางอย่างดูดดื่มซึ่งลูกพีชเองก็ยกแขนขึ้นมาคล้องที่ลำคอหนาเอาไว้แล้วตอบรับรสจูบของภาคินด้วยความร้อนแรงไม่ต่างกัน ฝ่ามือหนาที่บีบขย้ำหน้าอกใหญ่เริ่มเลื่อนลงมาต่ำลงเรื่อยๆ ก่อนจะปลดสายเสื้อคลุมออกอย่างง่ายดายเพียงเท่านั้นก็อวดเรือนร่างเปลือยเปล่าให้เขาเห็นอีกครั้ง"พร้อมหรือยัง? วันนี้ฉันสดได้แล้วใช่ไหม?" เจ้าของใบหน้าคมคายผละจูบออกมาถามคนที่นอนอยู่เสียงเว้าวอนเพราะตั้งแต่ที่ลูกพีชตัดสินใจกลับมาคบกันเขาก็ป้องกันกับเธอตลอดแม้ทั้งคู่จะเรียนจบและทำงานแล้ว ถึงลูกพีชจะยอมอนุญาตในบางครั้งเพราะเห็นใจอีกคนแต่ภาคินกลับปฏิเสธเธอตลอดด้วยเหตุผลที่ว่าหากพลาดขึ้นมาลูกพีชจะเป็นฝ่ายเสียหายได้ ที่ผ่านมาเธอเป็นฝ่ายตามใจและคิดถึงความรู้สึกของเขาตลอดดังนั้นในตอนนี้ภาคินจึงเลือกที่จะสนใจความรู้สึกของอีกคนมากกว่าตัวเอง เขาคงทนไม่ได้หากหญิงสาวที่เขารักจะต้องถูกคนอื่นนินทาเพราะการกระทำที่ไม่คิดของเขา นั่นจึงทำให้ภาคินรอจนถึงวันนี้วั





