เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 9 น้อยใจ
วันที่เผยแพร่:
2026-08-31 21:34:08แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ เผยให้เห็นร่างของเธอยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียงหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่เขาต้องไปรับเธอกลับจากร้านนั่งชิว
ความทรงจำที่ชวนเวียนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยไว้ในสมอง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อแสงสว่างปลุกเธอให้ตื่นจากนิทรา เธอขยับกายช้าๆ ก่อนจะพบว่าเสื้อผ้ายังคงเป็นชุดเดิมที่ใส่ไปเที่ยวกับเพื่อเมื่อคืนนี้ เธอถอนหายใจ โล่งอก ซาร่านวดขมับเบาๆ เพื่อไล่ความมึน ก่อนจะหยิบแก้วน้ำอุ่นกับยาบนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมากินจนหมด แล้วจึงลุกขึ้นจัดการตัวเองในห้องน้ำ ความเย็นของสายน้ำช่วยเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมา เธอใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเรียบร้อยที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ 'ป้าอุ่นกลับมาทำงานแล้วสินะ' แต่เธอจำได้ว่า ป้าแม่บ้านลาหยุดต่อนี่นา หรือจะเป็นเขา เมื่อตั้งสติได้ เธอก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะลงไปแสดงความขอบคุณเขาอย่างจริงใจ แม้สายตาดุๆ และน้ำเสียงติดรำคาญของเขาจะทำให้หวั่นใจอยู่บ้าง แต่หากเมื่อคืนเขาไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยพาออกจากร้านนั่งชิวแห่งนั้น เธออาจจะต้องเจอเรื่องเดือดร้อนที่รับมือไม่ไหวไปแล้ว ซาร่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะหมุนลูกบิดประตูและก้าวลงบันไดไปยังชั้นล่าง กลิ่นหอมของกาแฟดำที่ลอยมาแตะจมูกเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่า เจ้าของคฤหาสน์กำลังรอเธออยู่จริงๆ "ตื่นแล้วหรอ มาดื่มกาแฟก่อนสิ " เขาพูดกับเธอพลางยกกาแฟขึ้นมาจิบ ถึงแม้ลึกๆภายในหัวใจของเธอจะยังโกรธคารัส' ให้ตายสิ' เธอกำมือเข้าหากันแน่นโดยไม่รู้ตัวความรู้สึกขัดแย้งตีด่วนอยู่ในอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งความเกลียดความใจดีของเขา ทั้งกลัวตัวเองที่ดันจำมันได้แม่น แต่ในเมื่อเขาเลือกที่จะยื่นมือเข้าช่วย.เธอเองก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะทำเป็นมองไม่เห็นบุญคุณ ความโกรธก้อนโตถูกบังคับให้กดทับลงไปชั่วคราว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อรวบรวมความกล้าก่อนจะตัดสินใจเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา "เรื่องเมื่อคืน" เธอเอ่ยขึ้นเสียงแผ่วเบาแต่พยายามบังคับให้มันคงที่สุด "ขอบคุณนะ " เขานิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะระบายยิ้มบางๆที่ดูเรียบเฉยและเจือความเหนื่อยล้าออกมาเล็กน้อยดวงตาคมคายมองตรงมาที่เธอด้วยแววตาอ่านไม่ออก "มันเป็นหน้าที่ของฉันเธอปลอดภัยก็ดีแล้ว" 'อ๋อ..เขาแค่ทำตามหน้าที่สามีในนาม' เธอคิดในใจ ดังนั้นคำพูดเมื่อสักครู่ทำให้เธอต้องรีบเก็บความรู้สึกดีๆที่เผลอมีให้เขาเก็บลงไปในก้นบึ้งของหัวใจ เขาเห็นเธอนิ่งไป พรางเอ่ยขึ้นต่อไปว่า "เธอมีอะไรอยากได้เพิ่มไหม หรือถ้าอยากได้อะไรก็บอกฉันมานะ" "จะมีสักครั้งสักวันไหม...ที่นายจะคิดว่ามันไม่ใช่แค่หน้าที่" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องกว้างมีเพียงเสียงลมหายใจคนสองคนเขาชะงักไปเล็กน้อยประกายตาไหววูบเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกลับมาเรียบเชยดังเดิม "อย่าคิดมากเลย ..ในเมื่อตดลงกันไว้แบบนี้ฉันก็ต้องทำตามเหมือนที่รับปากไว้ เธอแค่อยู่ในจุดของเธอให้ดีที่สุดก็พอ" น้ำเสียงของเขายังคงทุ้มต่ำและมั่นคงแต่มันกลับบาดลึกในใจคนฟังอย่างน่าประหลาด 'เธอไม่ได้ต้องการสิทธิ์อะไรทั้งนั้น เธอแค่อยากรู้ว่าภายใต้หน้าที่ของเขาและสัญญาของเรามันมีความรู้สึกของเขาอยู่บ้างไหม ' และยังจำคำพูดเขาได้ดีเสมอว่าอย่าเอาใจไปเล่นกับความรู้สึกเพราะเขาไม่มีวันให้เธอได้ วันนี้เธอขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเขาหันหลังเดินไปยังนั่งที่โต๊ะอาหารแล้วค่อยๆ จัดการกับอาการตรงหน้า
บทล่าสุด
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 29 วิเศษมาก
******* และแล้ว... วันที่แสนพิเศษที่สุดในชีวิตของซาร่าก็มาถึง กำหนดวันแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ วันนี้เธอพร้อมแล้วที่จะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดและมีความสุขที่สุดในโลก เคียงคู่กับสามีผู้เคยเย็นชาที่สุด แต่บัดนี้กลับกลายเป็นคนที่อบอุ่นและคลั่งรักเธอที่สุดในชีวิต หัวใจดวงน้อยเต็มไปด้วยความรักอันหนักแน่น... รักที่เธอมีให้เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป เช้าวันงาน ซาร่าไม่ได้เดินทางไปแต่งตัวที่สตูดิโอแต่งงานหรือห้องชุดในโรงแรมหรูหราที่ไหน แต่กลับได้แต่งหน้าทำผมอยู่ภายในห้องนอนกว้างขวางของคฤหาสน์แทน แม้จะแอบแปลกใจกับความลับและขั้นตอนอันแปลกประหลาดที่สามีจัดเตรียมไว้ แต่เธอก็ยอมทำตามด้วยความเต็มใจ ทีมช่างแต่งหน้าและช่างทำผมระดับประเทศบรรจงเนรมิตความงามให้อย่างพิถีพิถัน ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยโทนสีนวลละมุน งดงามโดดเด่นสมฐานะ *เจ้าสาวของมาเฟียและเจ้าพ่ออันดับหนึ่งของประเทศ* ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ตัดเย็บจากผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดเรียบหรู ออกแบบให้เว้าเปิดเผยไหล่เนียนสวยและร่องอกอวบอิ่มเล็กน้อยอย่าง
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บนที่ 28 แต่งงานกันนะ
เมื่อความลับถูกเปิดเผยจนหมดเปลือก และแผนการเซอร์ไพรส์ไม่จำเป็นต้องเป็นความลับอีกต่อไป บรรยากาศอึมครึมระหว่างทั้งคู่ก็ละลายหายไปในทันที เหลือไว้เพียงความหวานอบอวลและประกายเพชรวาววับที่ส่องสว่างอยู่ตรงหน้า คารัสยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลายและไร้ซึ่งความกังวล เขานำกล่องกำมะหยี่สีแดงส่งให้เธอได้มองดูใกล้ๆ ชัดๆ ด้วยตาตนเอง "ในเมื่อไม่เป็นความลับแล้ว... งั้นฉันก็ไม่ต้องแอบๆ ซ่อนๆ ไปเจอดีไซเนอร์ หรือคอยหลบๆ ซ่อนๆ คุยโทรศัพท์อีกต่อไปแล้วสินะ" คารัสเอ่ยเย้าเสียงนุ่ม นัยน์ตาคู่คมฉายแววเจ้าเล่ห์และคลั่งรัก "หลังจากนี้ ถ้าจะเลือกชุดแต่งงาน เลือกธีมงาน หรือปรับไซส์แหวน เธอก็ต้องไปกับฉันด้วยตัวเองทั้งหมด ห้ามหนีไปไหนอีกเด็ดขาด" ซาร่ามองแหวนเพชรสวยหรูตระการตาตรงหน้าด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกผิดที่เคยเข้าใจเขาผิดผสานเข้ากับความหวานซาบซึ้งจนแก้มเนียนร้อนผ่าวและเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เธอหลุบสายตาลงต่ำ อ้อมแอ้มตอบกลับไปแก้เขิน "ใคร... ใครบอกว่าจะยอมไปกับคุณกัน" "ไม่ไปไม่ได้แล้วครับ" คารัสคุกเข่าลงข้างเตียงอย่างนอบน้อม ค่อยๆ หยิบแหวนเพชรวงงามออกจากกล่
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 27 ความลับ
ขณะที่กำลังก้มๆ เงยๆ ช่วยแม่จัดเก็บของกระจุกกระจิกภายในบ้านเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากความเจ็บปวดในใจ ซาร่าก็พลันรู้สึกหน้ามืด เวียนหัววูบขึ้นมาจนต้องรีบเอามือยันขอบโต๊ะไว้ ร่างบางคล้ายจะทรงตัวไม่อยู่ ก่อนที่ความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงจะตีขึ้นมาจากช่องท้องจนเธอต้องรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที "อุ๊บ... อ้วก!" ซาร่าโก่งคอโก้งโค้งอาเจียนออกมา แต่กลับมีเพียงน้ำย่อยและลมเท่านั้นที่ออกมาจากลำคอ ใบหน้าหวานซีดเผือด เหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมตามไรผม ร่างกายรู้สึกหมดแรงอย่างประหลาด เมื่อความเวียนหัวเริ่มทุเลาลง ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ... *'ไม่นะ... สภาพแบบนี้มัน...' * ซาร่ายกมือขึ้นกุมหน้าท้องตัวเองด้วยความตื่นตระหนก พลันนึกขึ้นได้ว่า ประจำเดือนของเธอขาดหายไปร่วมเดือนแล้ว! 'เป็นไปไม่ได้... เรา... เรามีอะไรกับคารัสแค่ครั้งเดียวเองนะ! ครั้งเดียว..เอ่อ...หรือสองครั้งในคืนนั้นที่ห้องน้ำและบนเตียง... ไม่จริงน่ะ!' ความสับสนและความกลัวถาโถมเข้าใส่จนซาร่าทำตัวไม่ถูก หากเธอท้องขึ้นมาจริงๆ ในช่วงเวลาที่เธอกำลังเข้าใจผิดและหนีเขามาแบบนี้ เธอจะทำอย่างไรต่อไป? "ซาร่า! เป็นอะ
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 26 เข้าใจผิด
การผ่าตัดแขนของแม่ซาร่าผ่านพ้นไปได้ด้วยดีอย่างราบรื่น คุณแม่ย้ายเข้าพักฟื้นในห้องพักพิเศษระดับ VIP ที่เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และในทุกๆ วันที่ซาร่าเดินทางมาเยี่ยมแม่ ร่างสูงใหญ่ของคารัสก็จะคอยก้าวตามหลังเคียงข้างเธอมาด้วยเสมออย่างไม่เคยขาด ซาร่าไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับการนั่งนอนเฝ้าไข้จนเสียสุขภาพ เพราะคารัสได้จัดหาพยาบาลพิเศษคอยดูแลคุณแม่อย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งคุณแม่เองก็รับรู้ได้ถึงความหวังดีนั้น เธอมักจะคอยบอกให้ซาร่ากลับไปทำงานและใช้เวลากับสามีให้เต็มที่ สำหรับผู้เป็นแม่... การได้เห็นลูกสาวมีความสุข ได้เห็นรอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าที่เคยเศร้าหมอง และได้รู้ว่าลูกสาวได้อยู่กับผู้ชายที่รักเธอจากใจจริง แค่นี้ก็ทำให้คนเป็นแม่อิ่มเอมใจและมีความสุขที่สุดแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ภาพที่คารัสคอยคอยประคอง คอยดูแลเอาใจใส่ซาร่าอย่างทะนุถนอม ไม่เคยแสดงท่าทีเย่อหยิ่ง ถือตัว หรือหยิบยกเรื่องความแตกต่างทางฐานะเงินทองขึ้นมาข่มแม้แต่นิดเดียว ยิ่งทำให้แม่ของซาร่ามองลูกเขยคนนี้ด้วยความเอ็นดูและปลื้มปิติในหัวใจอย่างถึงที่สุด
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 25 คืนที่แสนสุข
นับตั้งแต่วันนั้น คารัสก็ย้ายข้าวของเข้ามานอนร่วมห้องกับเธออย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งกำแพงหรือสัญญาใดๆ กั้นกลางอีกต่อไป ภายในห้องน้ำกว้างขวาง ร่างบางของซาร่ากำลังนอนเอนกายแช่น้ำอุ่นละมุนอยู่ในอ่างจากุชชี่สุดหรู ฟองสบู่กลิ่นหอมอ่อนๆ ปกคลุมเรือนร่างโง้งเว้า ละอองไอน้ำลอยฟ่องสร้างบรรยากาศผ่อนคลาย หลังจากที่ผ่านเรื่องราวเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ตึก... ตึก... เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาในห้องน้ำอย่างถือสิทธิ์ ทำให้ซาร่าที่กำลังหลับตานิ่งชะงักกึก เธอรีบลืมตาและหันขวับไปมองทันที ดวงตากลมโตเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ! ร่างสูงใหญ่ของคารัสก้าวเข้ามาในสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันเกาะอยู่ที่เอวสอบ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและมัดกล้ามสมบูรณ์แบบที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราว เขาไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาอย่างคัดค้านและลนลานของเธอเลยสักนิด เขาปลดผ้าขนหนูออกอย่างถือดี ก่อนจะก้าวลงมาในอ่างจากุชชี่บานใหญ่ลงมานั่งซ้อนหลังเธอทันที! "คารัส! ทำอะไรเนี่ย!" ซาร่าร้องอุทาน ละล่ำละลักพยายามจะขยับตัวหนี แต่กลับถูกอ้อมแขนแกร่งรวบเอวบางไว้แน่นจนแผ่นหลั
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 24 ใจอ่อนเข้าแล้วไง
ขณะที่รถยนต์กำลังแล่นไปตามถนนอย่างราบรื่น ซาร่าที่กำลังนั่งจับมือกับคารัสอยู่ก็พลันชะงักกึกขึ้นมา ความทรงจำสำคัญเรื่องหนึ่งสะกิดใจเธออย่างจังจนดวงตากลมโตเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ 'จริงสิ! ฉันลืมไปเสียสนิทเลย!' เพราะมรสุมเรื่องการถูก kidnapping(ลักพาตัว) และเรื่องของทิชาที่ถาโถมเข้ามาจนวุ่นวาย ทำให้เธอมัวแต่ตกอยู่ในฝันร้ายจนเกือบลืมเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตไป นั่นคือเรื่อง แม่ของเธอ ที่มีกำหนดการเข้ารับการผ่าตัดแขนในอีก 2 วันข้างหน้านี้แล้ว! ความกังวลใจฉายชัดขึ้นบนใบหน้าหวาน ซาร่ากระชับมือหนาของคารัสแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว สีวันที่แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วทำให้คารัสสังเกตเห็นได้ทันที "เป็นอะไรไปซาร่า? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" คารัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยทันที ชายหนุ่มเอี้ยวตัวมามองเธอด้วยความตื่นตัว "คารัสคะ..." ซาร่าหันมามองเขาด้วยสายตาร้อนรุ่มและรู้สึกผิด "ฉัน... ฉันเกือบลืมไปเลย อีกสองวันแม่ของฉันต้องเข้ารับการผ่าตัดแขนแล้ว" คารัสมองท่าทางลนลานของภรรยาแล้วยิ้มบางๆ ออกมา แทนที่เขาจะตกใจหรือแสดงอาการเครียด เขากลับใช้นิ้วโป้งไล
บางทีคุณอาจจะชอบ
วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.8K viewsในนามภรรยาของตาย
อิมฮายอน (poxnnxdda)10.9K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris11.2K viewsหนี้รักมาเฟีย (Dear Debtor,)
ซีซั่นฟิน9.7K viewsFriend Zone | ข้ามเขตเพื่อน
อิษสรา | ISSARA1.2K viewsพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2K viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา1.3K viewsเดิมพันรักหมอเถื่อน
Wabibi1.3K views
