CHAPTER 1

Evangeline POV

Sa isang kilalang restaurant, naisip kong i-surprise si Dylan. Kanina bago ako pumunta rito, sinabi kong magkikita kami dahil may ire-regalo ako sa kaniya. Handa na rin akong ibigay sa kaniya ang matagal na niyang hinihingi.

Pero dalawang oras na ang lumipas, wala pa rin si Dylan.

“Jeez. Dylan, nasaan ka na ba?” Pabalik-balik akong naglakad malapit sa p***o bago ako huminga nang malalim. “Relax, self. Baka na-traffic lang siya.” Pinilit kong ngumiti. “Faithful sa’yo si Dylan. Tandaan mo, ikaw lang ang babaeng pinangakuan niyang pakakasalan.”

Kahit kinukumbinsi ko ang sarili ko, may kakaibang kaba nang nagsisimulang gumapang sa dibdib ko. Lumabas ako para hintayin siya. Ilang beses ko na rin siyang tinawagan, pero patuloy lamang na tumutunog ang cellphone niya at ayaw niyang sagutin.

Hanggang sa bigla kong namataan ang pamilyar na pigura mula sa hindi kalayuan. Si Dylan. May bitbit siyang isang kumpol ng mga pulang rosas kaya napangiti pa ako. Tatawagin ko na sana siya ulit pero bigla akong natigilan nang makita ang isang babaeng mabilis na lumapit sa kaniya. Yumakap ito, at bago pa man ako makapag-react, nakita kong hinalikan niya ang babae.

Para bang biglang tumigil ang mundo, ko, mabilis din nawala ang ngiti sa labi ko. Hindi ko namalayan na humahakbang na pala ako palapit sa kanila na para akong hinihila ng sariling mga paa kahit pilit na sumisigaw ang isip ko na huwag pumunta.

Pero nang mas lumapit ako, mas malinaw ko ng nakita ang babae na halos gumuho ang mundo ko nang makilala ko siya. Ang pinsan kong tinuring na kapatid.

“Dylan?” mabigat ang paghinga kong sambit sa pangalan ng boyfriend ko.

Hindi ko alam paano narinig ni Dylan ang boses ko pero nakita ko sabay silang dalawa na napatingin sa kinatatayuan ko, na gulat na gulat nang makita ako. 

“Evangeline?” nanerbyos naisambit ni Dylan.

“Kailan pa, Dylan?” Parang naubusan ako ng lakas. Kasabay ng mga salitang iyon ay ang tuluyang pagpatak ng mabibigat kong luha.

“Evangeline, let me—”

Hindi ko na siya pinatapos. Dumapo ang palad ko sa pisngi niya at malakas ko siyang sinampal. Pagkatapos, hinarap ko ang pinsan ko, at siya rin ay sinampal ko. Kaagad niyang hinawakan ang pisnging tinamaan ko. At akmang hahawakan niya ang kamay ko, pero mabilis ko iyong inilayo.

“How could you, Bettani? Nagtiwala ako sayo… pero ikaw rin pala ang susulot sa boyfriend ko!”

“Ate… please.” Namumuo ang luha sa mga mata niya. “I’m sorry—”

“Mga hay*p kayo!” Pasigaw kong sabi habang puno ng galit ang mga mata ko. “Paano n’yo nagawa sa akin ’to?”

Biglang hinawakan ni Dylan ang kamay ko. “Eve, please…” Sabi niya, puno ng pagsusumamo ang tinig niya. “Magalit ka lang sa akin. Huwag kay Bettani.”

Napatingin ako sa kaniya nang may pagtataka dahil bumaba ang boses niya at parang kinakabahan.

“She’s pregnant.”

Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabi niya.

“Pregnant?” Napaawang ang labi kong sambit.

Hindi agad pumasok sa isip ko ang sinabi niya. “Paano siya nabuntis? Bakit ang pinsan ko pa na pinagkatiwalaan ko sa lahat!”

Pumagitna kaagad si Dylan sa amin nang makita niyang umiiyak, at nanginginig si Bettani. Para niya itong pinoprotektahan mula sa akin. Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa. Mas lalo akong nasaktan sa pinakita niya.

“I am the father, Eve.” Tinitigan ako ni Dylan nang diretso. “I love her more than you. And I’m sorry.”

“No!” Napahiyaw ako. “Paano mo nagawa ’to?!” Napuno ng luha ang mga mata ko habang paulit-ulit kong pinagsusuntok ang dibdib niya. “Napaka-hayop n’yong dalawa! Niloko n’yo ako!”

Bigla niya akong niyakap, ngunit lalo lamang akong nagpumiglas.

“Hit me all you want. Pero si Bettani pa rin ang pipiliin kong mahalin, Evangeline. Siya ang totoong mahal ko.”

Para akong sinakal. Sa isang iglap, nawala ang lahat ng alaala ng mga taon na pinagsamahan namin. Lahat ng pinangako niya ay kasinungalingan.

“Bitawan mo ako!” Buong lakas ko siyang itinulak palayo sa akin. At bago pa man niya ako mapigilan, tumakbo na ako palayo sa kaniya.

Hindi na ako lumingon kahit tinawag ako ni Bettani. Ayoko silang makita, at gusto ko na lang magpakalayo-layo sa kanilang dalawa.

All those years, napaniwala ako na ako lang ang minahal ni Dylan, at hindi niya ako magawang saktan. Nag-absent pa ako sa final exam para i-surpresa siya pero nauwi lang pala sa walang kwentang bagay ang pinagpaguran kong ginawa.

SA HALIP na umuwi, sa isang nightclub ako nagpunta. Gusto kong malasing, gusto kong makalimot. Pagpasok ko sa loob, sinalubong agad ako ng malakas na tugtugan pero wala akong pakialam. Ang gusto ko lang ay makalimot. Dumiretso akong lumapit sa bar at naupo sa isang stool.

“Bottles… please.”

“Ma’am?”

“Bigyan mo ako ng bote.”

Kinuha niya ang isang bote ng whiskey at inilapag iyon sa harapan ko. Hindi pa man niya tuluyang naiaabot ang baso, sinalinan ko na iyon at mabilis na nilagok. Napapikit ako sa hapdi ng alak na dumaan sa lalamunan ko.

Mula sa isa hanggang sa tatlong bote ang natungga ko. Umiikot na rin ang paningin ko, at hihingi na sana ako ng isa pa pero umiling ang bartender na akala mo concern ito. Nagngitngit sa galit ang puso ko at akmang magwawala pero bago ko pa man magawa iyon, may humawak na sa braso ko.

“Evangeline!” Napalingon ako sa babaeng lumapit sa akin. Si Cha ito. “Girl. Anong ginagawa mo rito?” 

“Umiinom.”

Umupo siya sa tabi ko at agad na kinuha ang baso sa kamay ko.

“Hoy!” Tanging sabi ko pero pinigilan niya ako.

“Enough, Evangeline, halos isang case na ang naiinom mo! Tell me, anong problema?”

Nanginig ang labi ko. “Please.” At doon muling bumagsak ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan. “Niloko ako ni Dylan kasama si Bettani.”

Nanigas ang mukha ni Cha. “Your cousin? That little b*tch!”

Nakwento ko lahat kay Cha ang nangyari kaya galit na galit siya, at naawa sa akin.

“Hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Ayoko muna umuwi sa amin, ayoko makaharap si, Bettani baka ano pang magawa ko sa kaniya.”

“Don’t worry. Sumama ka sa akin.” Sabi ni Cha. Bahagya siyang napangiti kahit bakas ang pag-aalala sa mukha niya. “May VIP room dito.”

“Hindi na. Wala akong pera para sa VIP room.”

“Ano ka ba? Hindi mo kailangang magbayad. Pag-aari ito ng fiancé ko.”

Napakunot-noo ako, at hindi makapaniwala. “Your fiancé owns this club?”

Tumango siya. “Yes! At dito kami magkikita. You know, he misses my hugs, my moan—.” Kinuha niya ang bag niya at tumayo. 

Napangiwi naman ako dahil alam ko naman kung anong sinasabi niya.

“Halika. Dadalhin kita sa Room 36.”

Hindi na ako nakipagtalo. Marahil dahil pagod na ako. O baka dahil wala na rin akong pakialam kung saan ako pupunta basta makalayo ako sa lahat.

Tahimik akong nakasandal sa balikat niya habang umaakyat kami pero saglit kaming tumigil nang tumunog ang phone niya at pagkakita ko sa naka-display. Ibang pangalan iyon, hindi na Adam.

“Maiwan na muna kita. Alam mo naman, ayoko paghintayin ang daddy ko. Basta Room 36, ah? H’wag 63!”

Pagpaalam ni Cha. Humakbang ako sa hallway. Ang tahimik ng paligid, kaya naisip kong hanapin ang kwarto. Kinuha ko ang key card na binigay ni Cha, naglakad ako patungo sa mga p***o, at hindi ko na mabasa ang mga numero sa mga p***o.

“Room 36, hmp. Buti naman—Teka sandali! Ano ba ang ginagawa mo?” Medyo nagulat ako nang biglang may humatak sa braso ko pagkapasok ko pa lang sa room na pinasukan ko.

Madilim ang loob ng silid kaya hindi ko makita ang mukha ng lalaki.

“Ano ba—” hindi ko natuloy ang gusto kong sabihin dahil isang mapusok na halik ang natanggap ko.

“I miss you so much sweetheart…” baritono ang boses na bulong niya sabay isinandal ako sa pinid ng p***o.

Pumiglas ako dahil sa takot. Pero laking gulat ko na lang nang humigpit lalo ang paghawak niya sa braso ko sabay diniin ang sarili palapit sa akin.

Jeez. Naramdam ko bigla na parang may matigas na nakatusok sa may tiyan ko. Inaninag ko ang mukha niya pero hindi ko makita ang kabuohan nito dahil nakapatay ang lahat ng ilaw. 

I was about to react, but he cupped my face and claimed my lips. ‘Yung tipong halik na parang hindi ako makakahinga, bigla na lang din akong nakapatingkayad dahil humigpit ang paghawak, at pagdiin niya sa beywang ko.

Parang gumapang ang libo-libong boltahe sa kaugatan ko, at nakakanginig ng tuhod ang boses niya na parang unti-unti ko naramdaman ang panghihina, nang dinadahan-dahan niya ang paghaplos sa beywang ko pababa sa legs ko. Napaawang ang labi ko, para akong dinala sa ulap nang marahan dumampi sa leeg ko ang mainit niyang labi.

Pumasok sa isip ko na niloko ako ni Dylan. Bakit hindi ko siya gantihan din. Dala ng kalasingan para akong sinapian. Kiniliti ako sa simpleng sinabi ng lalaki. Hindi ko alam kusang gumalaw ang katawan ko, inangkin ko ang labi nito hanggang sa gumalaw pabalik ang labi niya at mas diniinan ang paglapit ng aming katawan.

I can taste the minty sweetness of his lips, nakakadala kaya hindi ko alam bakit hindi ko magawang humiwalay. Naramdaman ko na lang, umangat ako dahil binuhat na niya pala ako kaya mabilis kong pinulupot ang magkabilang binti ko sa takot na mahulog.

“Scared?” tanong niya at kahit alam kong hindi niya makita ang reaksyon ko, tumango pa rin ako bilang sagot.

Humakbang siya nang ilang hakbang, maya-maya naramdaman ko na lamang ang malambot na higaan. Kaagad siyang pumaibabaw sa akin, at mapusok na inangkin ang labi ko, bumaba ang halik sa leeg ko patungong ibabaw ng dibdib ko. Kahit may suot pa akong damit, para bang tumagos ang mainit na labi niya kaya hindi ko napigilang mapasinghap.

“Can I kiss down there?” para bang bata na paghingi niya nang permiso.

Ako naman si inosente. Hindi ko alam kung anong isasagot, kaya ang pananahimik ko ay sagot ‘yun sa pakiusap niya.

Napakagat-labi ako nang kumilos ang mga daliri niya paloob ng suot kong blouse, hinanap ang bundok na nakatago sa suot kong bra sabay minamasahe ito. Hinayaan ko siya nang unti-unti bumubukas at natatanggal ang mga botones, at saka niya sinunod ang skirt na suot ko. Dumama ang mabigat, malapad niyang kamay sa may panty ko pababa.  

Halos hindi na ako huminga nang dumampi ang labi niya sa parteng ‘yun. Ang init, nakakakilabot, at nakakanginig. At hindi ko mapigilan ang sarili na madarang sa mainit niyang mga haplos. 

Kahit madilim ang paligid, kitang-kita ko pa rin ang napaka-puti, at malapad niyang dibdib. Napalunok ako. Pero bigla ko na lang napataas ang puwitan ko.

“Ah… gosh! S-stop… A-anong ginagawa mo sa akin?” Napamulagat ako.  

I can feel something is inside me.  

Hindi siya nagsasalita, tinuloy lang niya ang ginagawa sa akin habang pinipigilan ang kamay ko sa pagpupumiglas. Para akong maiihi sa hindi malaman na dahilan, nanginginig ang mga binti ko at dama ko na parang may nabubuo sa puson ko na gustong kumawala. Lalo nang maramdaman ko ang isang matigas na bagay, na alam kong daliri niya iyon. Isa pa lang pero para nang mawawasak ang loob ko.

Wala akong sapat na lakas para pigilan pa siya, dinadaig na rin ako ng kalasingan, at para bang sinadyang pagurin ang katawan ko para malaya niyang maisagawa, ang isang bagay na matagal na sanang makuha. Noon din para akong maiiyak na ewan.

“Gosh! Do-don’t” 

“Hmp?”

Umiling ako, at hindi ko na talaga kayang pigilan pa, lumakas ang ung*l na kumawala sa labi ko hanggang sa parang naihi ako, tumirik din ang mga mata ko sa kakaibang kiliti at sarap. Dahil sa nangyari, bumagsak ang katawan ko, at naubos ang lakas ko. Pero ganun na lang ang takot ko nang may kung anong dumampi sa hita ko, matigas iyon na hindi ko mawari kung ano. Nakita ko na lang na pumantay siya sa akin, inangkin ang labi ko, humaplos pababa ang palad niya at saka itinutok sa pagitan ng hita ko ang matigas na bagay.

Bago ako makapagsalita. Napaawang na lang ang labi ko sa sobrang sakit, naitulak ko siya at napainda. Sa sandaling ‘yun naghalo-halo ang nadarama ko. Nadarama ko din ang bigla niyang pagtigil pero maya-maya itinuloy niya ang ginagawa habang ako ay hirap na hirap na.

“Ah! F*ck!” tanging lumabas sa bibig niya. Binilisan niya pa lalo ang pagbaon sa loob ko na para bang gusto niya akong wasakin. 

Nagdikit ang mga katawan namin kaya sa likod niya ako humawak na para bang unti-unti ko na rin nagustuhan ang binibigay niya. Binigyan ko nang daan para buo niyang ipamalas ang lahat. At sa pangalawang pagkakataon muli na rin sumabog ang kakaibang nadarama kong sarap.

I can feel myself trembling, completely overwhelmed by the intensity of the moment, while I hear his deep groans. Bumagsak siya sa tabi ko, hingal at naghahabol ng hininga niya. Dala ng pagod at antok, tuluyan na rin akong nakatulog.

BANDANG alas-kwatro nang maaga. Pagmulat ko ng mata, nakabukas na ang ilaw mula sa lampshade, kaya mabilis akong napabangon mula sa pagyakapan namin ng hindi ko nakilalang lalaki. 

“God! Anong kagagahan ‘to Evangeline.” Pumatak ang luhang naibulyaw ko sa sarili. 

Mabilis akong bumaba ng higaan, dahan-dahan na hinanap ang mga nakakalat kong damit na kahit masakit ang gitnang bahagi ng katawan ko, pinilit kong kumilos para makaalis kaagad habang hindi pa nagising ang lalaki.

Pumatak ang luha kong napatitig nang sandali sa lalaking mahimbing pa rin natutulog, pinahiran ko ang luha ko pero hindi ko na maibalik ang lahat sa pagiging pabaya ko. Pagkatalikod ko, hindi na ako lumingon pa at nagtuloy-tuloy na lang sa paghakbang paalis.