MasukShare
ตอนที่ 20 ชมรมเลือกคนเข้า
Tanggal publikasi:
2025-12-21 14:04:02ฝีเท้านับพันคู่รีบเร่งก้าวในยามเช้า รถหลายคันจอดนิ่งเป็นแนวยาวเต็มหน้าโรงเรียน เสียงเล็กใหญ่เจี๊ยวจ๊าวเป็นระนาว ประโยคทักทายเอ่ยสวนกันเป็นระยะ ๆ ถึงเวลาของอีกวันในการก้าวเท้าเข้าสู่การเก็บเกี่ยวความรู้ในสถานที่ที่รวมผู้คนมากมาย บางคนมาด้วยพลังที่เหลือล้น พร้อมเปิดสมองรับเอาความรู้กลับบ้าน บางคนมาด้วยความเหนื่อยหน่าย เดินก้าวช้า หาวไปตามทาง บางคนมาแค่กายหยาบแต่จิตวิญญาณยังคงหลับฝันดีบนเตียงนุ่ม แต่ใด ๆ หน้าที่ของการเป็นนักเรียนยังคงปลุกวิญญาณของพวกเขาลากสังขารเหี่ยวเฉาราวกับซอมบี้ ให้เดินก้าวขาอ่อนแรงสู่รั้วแห่งความรู้นี้
“แม่จอดตรงนี้แหละ เดี๋ยวหนูเดินไปเอง” สาวน้อยปลดถอดเข็มขัดนิรภัยที่พาดขวางลำตัว “ไม่ให้แม่ไปส่งถึงหน้าโรงเรียนเหรอ หนูจะได้ไม่ต้องเดินไกลไงล่ะ” แม่ชะลอขับช้า ๆ เผื่อลูกสาวคิดเปลี่ยนใจ “ไม่ค่ะ จอดตรงนี้เลยค่ะ ตรงนี้ค่ะ” สาวน้อยเอื้อมมือเล็กจับที่เปิดประตู พร้อมพุ่งตัวพ้นออกจากรถ “โอเค ๆ” แม่จอดรถแน่นิ่ง สาวน้อยเปิดประตูพุ่งตัวออกจากรถ พร้อมปิดประตู “ตอนเย็นให้แม่มารับไหม ?” แม่เลื่อนกระจกเอ่ยถามลูกสาว “ไม่ค่ะ เดี๋ยวหนูกลับเอง” สาวน้อยเดินเร่งแซงหน้ารถไป “จ้า ๆ ถ้าเปลี่ยนใจให้แม่มารับ โทรหาแม่นะ” “ค่ะแม่ สวัสดีค่ะ” สาวน้อยยกมือไหว้คล้ายจะประชดที่แม่ตามเซ้าซี้ ไม่ไปสักที “นี่แหละคือคำที่แม่ต้องการ --- แม่ไปล่ะ” แม่ยิ้มปริ่ม โบกมือลา เหยียบคันเร่งพุ่งรถออกไป สาวน้อยมองหน้ามองหลังรอบทิศหาเพื่อนที่รู้ใจ พร้อมก้มมองโทรศัพท์อยู่เป็นระยะ ๆ “เจสแกอยู่ไหน ?” “ใกล้ถึงแล้ว แกอยู่ไหนแล้ว” “หน้าโรงเรียน --- แนบรูปถ่ายป้ายโรงเรียน” “รอหน้าป้ายนะ เรากำลังจะถึงแล้ว --- แนบรูปถ่ายผ่านกระจกรถ” “เค รอนี่นะ --- แนบรูปเสาป้ายจอดรถข้าง ๆ ป้ายโรงเรียน” “--- อ่านแล้ว” สาวน้อยยืนไหล่พิงเสากดเข้าเฟซบุ๊ก เพียงไม่กี่วินาที สาวน้อยที่ตาปรี่ยังไม่ตื่นร้อยเปอร์เซ็นต์ กลับตาตื่นขึ้น เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ ก็มีคนขอเป็นเพื่อนมาห้าร้อยกว่าคน “เมื่อวานยังมีแค่สองคนอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงมีคนแอดมาเยอะขนาดนี้” สาวน้อยพูดกับตัวเอง “แก รอนานไหม ?” เจสวิ่งแจ้นตาตื่นมาหาเธอทันทีที่ลงจากรถ “ไม่นาน เพิ่งถึงเมื่อกี้เอง” “ป้ะ” ทั้งสองเดินคู่กันเข้าโรงเรียน “แกดูไม่มีพลังเลยเลยวันนี้” เจสมองหน้าเธอพร้อมเอ่ยสิ่งที่สงสัยในใจ “แกดูนี่ดิ” สาวน้อยยื่นหน้าเฟซบุ๊กของเธอ ให้เพื่อนสาวดู เจสตาตื่นขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นยอดคนแอดมา “โหแก ... คนแอดมาห้าร้อยกว่าเลยเหรอ” “เมื่อวานมีสองคน มีแค่แกกับพีทน่ะ” สาวน้อยปิดหน้าจอเก็บเข้ากระเป๋า “มันแปลกอยู่นะ” เจสหยุดคิด “ช่างมันเหอะแก รีบไปกันเถอะ หิวข้าว” สาวน้อยเดินย้อนกลับมาคว้ามือเจส ที่ยืนแข็งทื่อเดินต่อ . . . “กานต์ ... ยืมปากกาหน่อยดิ” หนุ่มน้อยยื่นกระเป๋าปากกาให้เพื่อน ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาลอกการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ อย่างจริงจัง “นี่มึงยังไม่เสร็จอีกเหรอไอ้บอล” พีทเดินหัวเราะร่ามาแต่ไกลทักทายเพื่อนรัก แต่กลับไม่ได้รับการตอบกลับ เพราะเพื่อนรักของเขากำลังรักการบ้านที่ต้องส่งในอีกไม่กี่นาทีมากกว่า “หวัดดีพวกมึง” พีทเอ่ยทักทายเพื่อนที่นั่งแลกอ่านการ์ตูนกัน ยกเว้นบอลที่กำลังลอกการบ้าน “นี่ ! ฝากส่งด้วยนะเพื่อน หรือจะเอาของกูไปลอกก็ได้นะ ถ้าอยากได้คะแนนเยอะน่ะ ฮ่า ๆ” พีทวางสมุดเล่มเขียวลงบนกองสมุดข้างเพื่อนรักของเขา “ขอบคุณนะเพื่อน แต่กูเชื่อใจไอ้แคนว่ะ” บอลยังคงก้มหน้าก้มตาลอกต่อ แม้จะโต้ตอบกลับมาก็แค่คำพูดก็ตาม “เออกานต์ ปกติป๊อบเล่นเฟซบ่อยไหม เราแอดไปตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้ยังไม่รับแอดเลย” “ไม่รู้ดิ น่าจะไม่ค่อยเล่นนะ ก็นาน ๆ ที จะเห็นป๊อบหยิบขึ้นมาเล่นน่ะ” “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” “ไปแอบขอเฟซกันตั้งแต่เมื่อไหร่” หนุ่มน้อยเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มกริ่ม “ร้านน้ำลุงใจดีไง ตอนจะกลับน่ะ” “โอเค้” หนุ่มน้อยยักไหล่ตอบ “เสร็จแล้วโว้ยยยยยยย” เสียงบอลที่นั่งเงียบมานาน ร้องออกมาด้วยความโล่งอย่างสุดขีด “พากูไปส่งหน่อยดิ” บอลหันหน้าเข้าหากลุ่มเพื่อนที่กำลังตั้งใจเร่งอ่านการ์ตูนที่แลกกันอ่านอยู่ “ใคร ? มึงชวนใคร” พีทตอบแทรกขึ้น “มึงก็ได้” บอลเดินมาเกี่ยวคล้องแขนพีท “ไม่ ๆ กูขี้เกียจ” พีทพยายามปัดแขนออก “น่า ... เพื่อนรัก เดี๋ยวกูเลี้ยงเกมตอนเย็น วันนี้กูไม่ได้ซ้อม” “สองชั่วโมง” พีทชูนิ้วสองนิ้ว “กูให้สาม” บอลชูสามนิ้ว “โอเค ดีล” ทั้งสองเดินหอบสมุดสี่ห้าเล่มของกลุ่มเพื่อน ไปส่งตามธรรมเนียมของคนขอไปลอก “ไปกันเถอะเรา ไปรอเข้าแถวกัน” / “ปะ” แก๊งเด็กเนิร์ดประจำห้องคิงหยิบกระเป๋าขึ้นสะพาย ปิดหนังสือการ์ตูนที่ยืมกันอ่าน ด้วยพันธะระยะเวลายืมแค่หนึ่งวัน
Bab terbaru
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 60 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ 2
“อะ อะโอเค มากันครบแล้วเนาะ เราจะเริ่มกันเลยนะ น้อง ๆ นั่งยืดตัวขึ้น หลับตา ทำสมาธิ คิดทบทวนกับสิ่งที่เราซ้อมกันมา สิบห้านาทีหลังจากนี้ พี่อยากให้น้อง ... น้องครับ หลับตาด้วยครับ น้อง ...” “น้องใจสลายมา” พี่สาวคนที่หอบร่างเธอมา เดินเข้ามากระซิบข้างหูด้วยความเบาที่พยายามจะเบาที่สุด จนมีเสียงแอบแทรกเข้าไมค์ ทำให้หลายคนที่กำลังหลับตาทำสมาธิ ถึงกับสมาธิหลุดกันถ้วนหน้า จนหัวหน้าสตาฟต้องพูดแทรกขึ้น ก่อนที่มีเกิดเหตุแตกตื่นทางด้านจิตใจ “โอเค หลับตาลงครับ ทุกคนหลับตา ยกเว้นน้องคนนั้น ไม่เป็นไร ไม่ต้องหลับตาก็ได้ หลับหมดหรือยัง หลับหมดแล้วใช่ไหม ยกเว้นน้องนะ (น้ำเสียงนุ่มนวล) ทำสมาธิ พี่อยากให้น้อง ๆ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เอาชัยชนะมาให้ได้ ...” “ต่อไปจะเป็นการแข่งขันของคณะสีชมพู ขอเสียงปรบมือให้กำลังใจ ... พร้อมนับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์ ... เริ่มจับเวลา” สิ้นเสียงประกาศเริ่มจับเวลา เสียงกลองพร้อมเสียงร้องเพลงตะโกนสุดเสียง เร้าอารมณ์คึกดีดอย่างไม่กลัวคอแตก อุปกรณ์หยิบจับถนัดมืออย่างฉับไว มีเพียงแต่ ... สาวน้อยที่ยังนั
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 59 ตาค้างต้านลมจนมีน้ำแอบไหลซิบ ๆ
ภายใต้ความอ้ำอึ้ง นิ่งสงบของห้วงเวลา เหมือนโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับเหมือนถูกทำให้หยุดหมุนเพียงชั่วครู่ สาวน้อยที่กล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะพูดออกมา สวนทางกับความรู้สึก หนุ่มน้อยที่ยืนรอฟังประโยคจากคนที่สนิทและรู้ใจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาก็พร้อมจะรับฟังเธออยู่เสมอ“คือ ... เอ่อ ... คือ ... คือว่า ... ป๊อบว่าป๊อบ ........... ป๊อบ ... ชอบ ...”“ชอบ ...”“... ชอบ ...”“ไงคะ รอนานไหม ?”เสี้ยววินาทีที่ประโยคสำคัญกำลังถูกพ่นออกมาให้ตัวเบา กลับมีเสียงนุ่มหวานของหญิงสาวแทรกมาจากข้างหลังของเธอ“ครับ ไม่นาน ๆ เค้าก็เพิ่งมา”เธอคนนั้นเดินเข้าเคียงคู่หนุ่มน้อยอย่างแนบชิด พร้อมมือที่คว้ากุมแน่นหนึบ สาวน้อยยืนมองภาพตรงหน้าด้วยร่างกายที่แข็งทื่อ สั่นไปทั้งตัว ราวกับถูกสาปให้เป็นหินขยับตัวไม่ได้“กานต์ ...” สาวน้อยเอ่ยเบาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“อ้อ ป๊อบนี่พี่ฝ้าย แฟนกานต์”“ดีค่ะน้องป๊อบ พี่ฝ้ายนะ เป็นแฟนกานต์” เธอยกมือทักทายพร้อมเอนหน้าซบลำตัวหนุ่มน้อย เพื่อการันตีว่าเป็นแฟนกันจริง“... แฟนเหรอ ... แฟน ... หมายความว่ายังไง ?” เสียงเรียบของสาวน้อยยังคงบ่งบอกว่าเธอยังคงช็อกกับเหตุก
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 58 ยังไงก็ต้องวันนี้ 2
เวลาล่วงเลยไปประมาณชั่วโมงเศษ ๆ เสียงดนตรีดุริยางค์ก็เริ่มสะกิดต่อมตื่นเต้นของเหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งกันนิ่งกับกีฬาสีปีแรกในรั้วมัธยม จนบางคนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นชะโงกมองดูตามเสียง หัวขบวนหักเลี้ยวเข้ารั้วของโรงเรียน นำโดยคทากรของโรงเรียนที่วาดลวดลายควงคฑาอย่างแข็งแรงและสง่างาม ตามมาด้วยวงโยธวาทิตที่เดินเรียงกันสับขาโดยพร้อมเพรียง แม้จะเป็นแค่งานในโรงเรียนแต่ทุกคนก็งัดความสามารถออกมาจนหมด ไม่ให้เสียชื่อรางวัลระดับประเทศที่ได้เมื่อต้นปี เหล่าน้องมอหนึ่งที่นั่งมองดูความตื่นตาตื่นใจ ก็ฝืนคำสั่งรุ่นพี่ที่ย้ำนักย้ำหนาว่าให้นั่งนิ่ง ๆ ลุกขึ้นยืนมองกันแทบจะทุกคน คงมีแค่คนที่เป็นตะคริวเท่านั้นที่ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ สาวน้อยมองข้ามสิ่งที่ทุกคนตื่นตา ควานกวาดสายตามองหาเป้าหมายหัวใจอย่างใจจดใจจ่อ “สีฟ้าขบวนที่เท่าไหร่กันนะ” เธอพูดพึมพำในใจ “... ขบวนสุดท้าย” “เธอพูดว่าอะไรนะ ?” สาวน้อยคิ้วขมวดฉับพลัน มองข้างตามเสียงอย่างตกใจ “ก็เธอถามไม่ใช่เหรอ เธอถาม ฉันก็ตอบ” สาวแว่นตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ ตอบกลับด้วยส
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 57 ยังไงก็ต้องวันนี้
“แข่งเป็นไงบ้างลูก แม่ขอโทษนะ ไม่ได้ไปเชียร์เลย” แม่เปิดประตูรับลูกชายที่เดินโซเซก้าวเข้าบ้างด้วยความเหนื่อยล้า ที่เก็บอาการมาโดยตลอดเวลา จนก้าวขาเข้าบ้าน “ชนะครับแม่” หนุ่มน้อยยิ้มตาตี่ บอกกล่าวแม่ด้วยน้ำเสียงของพลังงานที่จวนจะหมดเต็มที แม่เข้าสวมกอดลูกชาย โดยทิ้งความสนใจในเหรียญทองที่เขาถือไว้ให้เป็นแค่วัตถุที่บ่งบอกแค่ว่า “นี่สินะ ชัยชนะ” “ยินดีด้วยนะลูก เหนื่อยแย่เลย กินไรมาหรือยัง ไปนั่งรอนะ เดี๋ยวแม่หาไรให้กิน” “ครับแม่” หนุ่มน้อยลากร่างอ่อนล้า ทิ้งตัวลงโซฟาแบบล้มทั้งยืน ยกเหรียญที่ห้อยอยู่ในมือขึ้นมองย้อนแสงไฟ ก่อให้เกิดความคิดมากล้นขึ้นในหัว “อยากให้พ่อได้เห็นเหรียญนี้จัง” เพียงสิ้นสุดความคิด น้ำตาก็เอ่อไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง โดยที่ไม่ได้ร้องไห้ มือปาดน้ำตาที่ไม่ได้สั่ง “นี่สินะที่เขาเรียกว่า ร้องไห้ในใจ” “อาหารเสร็จแล้วลูก ลุกมากินข้าวนะ” มือนุ่มจับสัมผัสหน้าขาอย่างอ่อนโยน “ครับแม่” “ลูกร้องไห้เหรอ ?” “ปะ เปล่าครับ ผะ ผม แค่แสบตานิดหน่อยครับ” มือทั้งสองรีบปาดน้ำตาพร้อมดั
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 56 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ 2
หนุ่มน้อยยกมือขอบอลจากแดนหลัง บอลถูกยกสูง เพื่อให้มีเวลาในการคิดว่าจะเล่นแบบไหน ทางทีมสีส้มที่เห็นว่าหนุ่มน้อยมักได้แต้มจากการหยอด จึงขึ้นบล็อกแค่ตัวเดียว ที่เหลือบีบเข้ามารองหยอดกันเกือบทั้งทีม ก่อนที่หนุ่มน้อยจะรวบตัวกระโดดสูงเหวี่งวงแขนสุดวง ข้อมือเคาะหัวบอลอย่างหนัก บอลพุ่งเฉียงหนีบล็อกมาทางขวา พุ่งลงพื้นเฉียดเส้นหลังไปอย่างชัดเจน ก่อนจะมีสัญญาณของผู้กำกับเส้นชี้ลงในสนามพร้อมเสียงนกหวีดเป่ายาวชี้มาที่ฝั่งเขา 16 – 14 แต้มบนกระดาษพลิกเปลี่ยน สิ้นสุดการแข่งขัน เสียงกรี๊ดพร้อมท่าทางการดีใจหลายรูปแบบวิ่งกรูเข้าในสนามอย่างชุลมุน แต่เป็นความชุลมุนที่เต็มไปด้วยความสวยงามอย่างบอกไม่ถูก ก่อนสถานการณ์จะถูกคลี่คลายลงด้วยการที่นักกีฬาต้องยืนคำนับคู่แข่ง เสียงกรี๊ดพร้อมเสียงปรบมือดังลั่นโรงเรียน สาวน้อยวิ่งเข้าหาหนุ่มน้อยด้วยของเต็มมือพะรุงพะรัง “เก่งมากเลยนะกานต์ ป๊อบดีใจด้วยนะ” เสียงสั่นสะอื้นกล่าวต่อหน้าหนุ่มน้อยที่เต็มไปด้วยเหงื่ออาบหน้าที่ปริ่มสุข “ขอบคุณนะป๊อบ” สิ้นประโยคหนุ่มน้อยโน้มตัวทั้งร่างเข้าสวมกอดสาวน้อยที่ปริ่มจะร้องอย่า
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 55 การกอดกันคือการที่คนสองคนเอาหัวใจมาแนบกันสินะ
เสียงนกหวีดลั่นสัญญาณเริ่มแข่งขัน ด้วยสถานการณ์ของทีมสีฟ้าในตอนนี้ดูท่าจะเหลือแค่ทางเดียว คือต้องทุบหม้อข้าวสู้เท่านั้น ถ้าชนะในเกมนี้ก็ได้ยืดชีวิตไปสู้ต่อในเกมต่อไป แต่ถ้าแพ้ก็คงต้องก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้แบบสิ้นรูป เสียงเล็กแหลมร้องลั่นตะโกนเชียร์ข้างสนามอย่างไม่ย่อท้อ ใบหน้าที่มองด้วยความภูมิใจ พร้อมยกชูป้าย กู่ร้องเชียร์หนุ่มน้อยสุดใจ แม้เสียงที่ตะโกนเชียร์กับเสื้อพละสีต่างจะแตกต่างจากกลุ่มกองเชียร์ก็ตาม “อีป๊อบ มึงร้องยังกะสีมึงเลยนะ” เพื่อนสาวเดินมาเทียบข้าง พร้อมหัวที่เปียกโชกกับชุดที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ด้วยแข่งเสร็จก่อนหน้าและคว้าแชมป์ระดับมอปลายมาได้หมาด ๆ “อีเจส มาร้องช่วยกูเลย” มือเล็กคว้าแขนคนข้าง ๆ เข้ามาใกล้ตัว “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ กูต้องเชียร์แฟนกูอยู่แล้วปะ” “ใครแฟนมึง” สาวน้อยหันมองด้วยสีหน้าตกใจ “กานต์ไง” “ตบ” “กูล้อเล่น” เกมการแข่งขันเริ่มขึ้น สีฟ้าเป็นฝ่ายเสิร์ฟลูกก่อน ครั้งนี้มีการเปลี่ยนตำแหน่งนิดหน่อย จากเกมก่อน ๆ หนุ่มน้อยอยู่ในตำแหน่งโค้งสองที่ต
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 26 สต๊อล์กเกอร์สาว 2
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ พี่คิดถึงแทบแย่” ชายหนุ่มยันมือวางลงบนโต๊ะ ทับหน้าหนังสือที่เธอกำลังอ่าน “น้องปานใจไม่คิดถึงพี่เลยเหรอ” ชายหนุ่มถามด้วยเสียงออดอ้อน พร้อมค่อย ๆ ก้มมองเสยหน้าที่เธอกำลังก้มอยู่ “ไม่ค่ะ” สาวน้อยหลับตาเบือนมองหน้า พร้อมตอบอย่างมั่นใจ “ไม่ใจ
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 25 สต๊อล์กเกอร์สาว
อีกหนึ่งสัปดาห์สอบกลางภาค ทุกครั้งที่เวลาวนมาถึงฤดูกาลแห่งการสอบ เหล่าผู้เป็นนักเรียนมักจะคิดเสมอว่า ทำไมเวลามันถึงเดินเร็วขนาดนี้ แป๊บ ๆ จะสอบอีกแล้ว หนังสือที่เคยเมินมองมาตลอด หลับใหลในกระเป๋า กลับมีความหมายและเปล่งประกายขึ้นภายในไม่กี่วัน นับเป็นช่วงเวลาที่โต๊ะเก้าอี้ต่าง ๆ
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 24 อะไรเย็น ๆ แตะแก้ม 2
หนุ่มน้อยยิ้มให้ก่อนจะเดินไปยังห้อง เปิดประตูเดินเข้าไป สาวน้อยมองตามจนหนุ่มน้อยเข้าไปถึงในห้องชั่วโมงชมรมเป็นหนึ่งในชั่วโมงที่โรงเรียนให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยแบ่งช่วงบ่ายของวันศุกร์ทั้งช่วงจนถึงเลิกเรียน เป็นชั่วโมงของชมรมทั้งหมด นักเรียนที่เลือกชมรมเข้ากับความชอบของตัวเองก็สามา
Promise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน ตอนที่ 23 อะไรเย็น ๆ แตะแก้ม
“เข้าไหม ?” “เหมือนเดิม” “โอเค” “ดีล” บทสนทนาของสองสาวที่เดินผ่านหน้าห้องชมรมเรื่องเล่าขนหัวลุกที่มีรายชื่อสมาชิกพร้อมรูปถ่ายหน้าตรงแปะอยู่หน้าห้อง ไม่เพียงแค่เดินผ่าน แต่กลับไม่มองเหลียวมองเลยด้วยซ้ำตลอดช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านไป ทุกครั้งที่มีชั่วโ
Anda juga akan menyukai
สุดทางเสือ
นิยายของเนม14.0K DibacaCraving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว11.1K DibacaMyDear วิศวะตัวร้าย
เรนเดียร์ B-5211.3K DibacaMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
6RICH 13.0K DibacaBEST FRIEND เพื่อนไม่เลื่อนสถานะ
ไรท์ฟิน651 Dibacaถ้าฉันเป็นเขา
นังหมูปีศาจ301 Dibacaสยบรักผู้ปกครองร้าย
ดาวแคระ (miss.mk)510 Dibacaวิศวะร้ายพ่ายรักภรรยา
นิษฐา011.6K Dibaca
