Chapter 5

Vanessa’s Point of View

Pagpasok pa lang namin sa malaki at eleganteng mansyon ni Darius, naging pamilyar agad sa akin ang bawat sulok nito. Hindi na ako nagulat sa mga katulong at personal staff na sumalubong sa amin—dahil sa huling buhay ko, narito na rin ako minsan.

Liningon ko si Darius na kasalukuyang nag-aayos ng kanyang coat. May bahagyangitim sa ilalim ng mga mata nito at halata ang pagod sa kanyang mukha.

“Just feel at home, matutulog muna ako, may jetlag pa ako,” maikling sabi niya habang humihikab nang bahagya.

Doon ko lang narealize... Hala. Agad nga palang lumipad pauwi si Darius mula sa States nang malaman niyang nakatakda na ang araw ng pagpili ko ng mapapangasawa! Mabuti na lang at umuwi siya agad. Kung hindi, baka natuloy ang kasal ko sa hunghang na Hendrix na ‘yon. Sobrang swerte ko talaga at umabot siya.

“Sige na, Darry! Magpahinga ka na. Ako na ang bahala rito,” nakangiting sabi ko sa kanya.

Agad siyang umakyat sa masters bedroom habang ako naman ay naiwan sa malawak na Living Room. Sinamahan ako ng isa sa mga kasambahay nila, si Manang Rosa, na mukhang mabait at agad na nagpakita ng pag-aalala.

“Ma'am Vanessa, ituturo po namin sa inyo ang magiging kwarto ninyo. Halika po,” magalang na aya sa akin ni Manang Rosa habang iginagiya ako sa ikalawang palapag.

Napakalaki ng bahay, at pagbukas pa lang nila ng p***o para sa guest suite na ibinigay sa akin, halos malaglag ang panga ko sa ganda. Napakalaki, may king-sized bed, at napaka-cozy. Pero dahil may misyon ako at hindi naman ako inaantok, pumasok sa isip ko na hindi pwedeng wala akong gawin.

Tama! Uunahin ko nang ipag-luto ng special snack si Darius para naman may plus points ako sa aking gay best friend turned husband!

Dali-dali akong bumaba papuntang kusina. Naabutan ko ang ilang kasambahay at chef na abalang-abala. Nang lapitan ko sila para sabihing ako na ang magluluto ng meryenda para kay Darius, agad silang namutla sa takot.

“Naku, Ma'am Vanessa! Huwag na po! Baka kami po ang malintikan kay Sir kapag nakita ka naming nagluluto rito!” nag-aalalang sabi ng isa sa mga kasama roon. “Mahigpit po ang bilin niya na ihatid lang kayo sa kwarto at hayaang magpahinga.”

“Ano ba kayo, huwag kayong mag-alala. Ako ang magiging asawa ng Sir niyo, kaya dapat ngayon pa lang ay sanay na kayong tinutulungan ko siya,” nakangiting pag-aaliw ko sa kanila. “Hayaan niyo na ako, ako na ang bahala sa lahat, okay?”

Kahit nag-aalinlangan, wala na silang nagawa sa kulit ko kaya hinayaan na nila ako. Agad akong nag-isip ng pwedeng lutuin. Dahil paborito ko ang de-latang sardinas na hinaluan ng itlog at kamatis, iyon ang ginawa ko! Alam ko mang pampahirap o ordinaryong ulam ito para sa isang mayaman tulad niya, tiwala akong magugustuhan niya ‘to sa unang tikim—kaya ko ‘to pinasarap ng luto!

Nang matapos ko itong lutuin at i-plate nang maayos, dinala ko ito sa dining area. Saktong-sakto naman na paglapag ko sa pagkain ay ang pagbaba ni Darius mula sa itaas, nakasuot na ito ng simpleng gray house shirt at sweatpants habang ginugulo ang medyo magulo pa niyang buhok dahil sa bagong gising.

“What are you doing here?” malamig na tanong niya, ang boses ay bahagyang paos dahil sa antok.

Napalingon ang mga kasambahay at tarang nataranta. “A-Ah Sir, kasalanan ko po, hindi ko po siya napigilan—” simula ni Manang Rosa. “Sir, pasensya na po, kasalanan ko rin po...” sabat naman ng isa pa.

Natigilan ako. Hindi ko akalaing ganito sila katakot kay Darius. Kahit pogi at mukhang inosente ang best friend ko, mukhang strikto pala talaga ito sa bahay niya. Agad akong pumagitna at hinarap si Darius.

“Darry, chill ka lang. Wala silang ginagawang masama. Ako mismo ang umagaw sa trabaho nila dahil gusto kong igora ang pagiging asawa ko sa’yo,” nakangiti kong depensa sabay kindat. “Gusto ko lang ipagluto ka ng meryenda.”

Tinitigan niya ang plato na parang may bomba rito. Kumunot ang noo niya at unti-unting lumitaw ang pandidiri sa kanyang mukha nang makita ang ulam.

“Are you crazy? Ni-hindi ko nga alam kung ano ang tawag sa pagkain na 'to. Tapos, kakainin ko? Vanessa, are you trying to poison me?” reklamo niya agad, grabe naman makabintang!

‘Emotional Damage!’ sabi ko sa isip ko.

Para patunayan sa kanya na ligtas ito, kumuha ako ng kutsara, sumandok ng sardinas at itlog, at isinubo ito sa sarili ko sa mismong harapan niya.

“See? Kinain ko nga, eh. Nalason ba ako?” taas-kilay kong tanong habang ngumunguya. Napabuntong-hininga tulad ng isang inaping prinsipe si Darius. Ang arte-arte talaga ng lalaking ‘to kahit kailan!

“Ayan, kumain na rin ako bago mo i-judge ang niluto ko. Oh, ikaw naman,” pagpilit ko habang inilalagay ang kutsarang may pagkain palapit sa plato niya.

Tiningnan niya ako nang may halong pagka-tarantang hindi maintindihan. Mukha siyang batang pinipilit kumain ng gulay. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kutsara—pero napansin ko ba't parang medyo nanginginig pa ang kamay niya?

Unti-unti siyang napanganga nang isusubo na niya ito sa kanyang bibig, hanggang sa tuluyan niya itong makain. Ngunit... ano kaya ang magiging reaksyon ng aking “gay best friend” sa unang tikim ng special sardinas ko?

ITUTULOY