3-Sketch Sa Hatinggabi (Kassandra)

"Akala mo ba matatago mo sa akin ang ginagawa mo sa oras ng pahinga mo, Kassandra?"

Napatalon ako sa gulat at mabilis na isinara ang lumang sketchbook ni Mama na nakapatong sa maliit na wooden table ng aking kwarto. Sa p***o ng kasambahay quarters, nakasandal si Rainier. Nakaluwag ang kanyang itim na necktie, nakatupi ang mga manggas ng kanyang puting dress shirt hanggang siko, at may hawak siyang baso ng bourbon sa kanyang kanang kamay.

"Nanonood ka ba sa mga p***o ng tauhan mo para lang mang-asar, Mr. Vergara?" inis kong tanong habang pinipilit na itago ang sketchbook sa ilalim ng aking unan.

Dahan-dahan siyang pumasok sa loob ng kwarto. Ang kanyang mabibigat na hakbang ay gumawa ng kakaibang kaba sa aking dibdib habang sinusuri ng kanyang madilim na mga mata ang manipis kong kasuotan... isang simpleng pambahay na sando at shorts.

"Hindi ko kailangang manood sa p***o para malaman na nangarap ka pa ring maging designer," panunukso niya sa akin sabay lapit sa gilid ng aking kama. Inilapag niya ang kanyang baso sa maliit na nightstand. "Tumingin ka sa salamin, Kassandra. Isa ka na lang katulong sa bahay ko. Ang pangarap mong pumantay sa mga sikat na pangalan sa fashion world ay tapos na noong bumagsak ang negosyo ng pamilya mo."

Napatayo ako mula sa kama, nakataas ang aking noo habang nakatitig nang deretso sa kanyang guwapong mukha.

"Maaaring nawala ang pera ng pamilya ko, Rainier, pero hindi nawala ang talento ko," palaban kong sagot, nakadikit ang aking dibdib sa kanya sa sobrang lapit ng aming pagitan. "At mas masarap mangarap nang mula sa sariling pawis kaysa maging tulad mo... na nakabase lang sa pangalan at yaman ng tatay mo."

Kumislap ang galit sa kanyang mga mata, ngunit bago siya makasagot ay pumasok sa nakabukas na p***o si Tanya Hernandez, ang creative director ng Vergara Empire, kasama si Bianca na parehong may hawak na portfolio ng bagong flagship collection.

"Sir Rainier, pasensya na sa istorbo sa hatinggabi, pero kailangan niyo na pong pirmahan ang final board para sa Autumn Gala," mabilis na sabi ni Tanya na tila nagulat nang makita kaming dalawa sa ganoong lapit.

"Rainier! Bakit ka narito sa kwarto ng maid na 'to?!" galit na sigaw ni Bianca habang nakatingin sa aming dalawa.

Hindi siya pinansin ni Rainier. Kinuha niya ang illustration board mula kay Tanya at inilapag ito sa mesa sa harap ko.

"Sige nga, Kassandra," malamig at mapanghamong sabi ni Rainier habang nakatitig sa akin. "Dahil napakataas ng tingin mo sa sarili mong talento, sabihin mo sa harap ng creative director ko kung ano ang tingin mo sa pangunahing gawa ng kumpanya ko."

Lumapit si Bianca para hilahin ang braso ni Rainier. "Babe, nababaliw ka na ba? Bakit mo ipapakita sa isang katulong ang flagship collection natin? Wala siyang alam dyan!"

Tiningnan ko ang illustration board. Isang mamahaling gintong gown na may mabibigat na embellishments sa chest area. Ngumiti ako nang bahagya, isang ngiti ng tiwala sa sarili na nagpagalit lalo kay Bianca.

"Ang gown na ito ay isang malaking kapahamakan," deretso kong pahayag habang itinuturo ang gitnang bahagi ng draft. "Ang timbang ng mga kristal sa ibabaw ng bodice ay masyadong mabigat para sa ginamit niyong manipis na chiffon base layer. Kapag isinuot ito ng modelo sa runway at humakbang nang mabilis, mawawalan ng hugis ang neckline at babagsak ang buong tabas ng dibdib."

Napasinghap si Tanya, ang kanyang mukha ay namutla habang mabilis na binuksan ang kanyang technical specification sheet.

"Paanong... paanong nalaman mo 'yan?" nauutal na tanong ni Tanya. "Iyon ang naging problema namin sa sample fitting kaninang hapon! Hindi namin makuha kung bakit nagfo-fold ang neckline!"

Napanganga si Bianca sa matinding pagkapahiya habang nakatitig kay Tanya. "Tanya! Bakit ka nakikinig sa kanya?!"

Tumawa nang mahina si Rainier, isang maliit ngunit makapangyarihang halakhak na nagpatahimik sa buong silid. Humarap siya kay Tanya nang may malamig na utos.

"Lumabas na kayo ni Bianca," utos ni Rainier.

"Pero Rainier!" apela ni Bianca habang nanginginig sa galit.

"Sabi ko lumabas kayo," ulit ni Rainier sa mas mabigat na boses.

Nang tuluyang maisara ni Tanya at Bianca ang p***o, umikot si Rainier sa aking harap. Mas lalo niyang inilapit ang kanyang katawan sa akin hanggang sa maramdaman ko ang init ng kanyang balat at ang mabilis na pagtibok ng kanyang dibdib. Isinandal niya ang kanyang mga kamay sa gilid ng mesa, ikinulong ako sa kanyang pagitan.

"Napakahusay mo talagang manghusga, Kassandra," pabulong niyang sabi, ang kanyang malamig na boses ay naging mainit at puno ng pagnanasa. "Gusto kong depensahan mo ang bawat solusyon na sinasabi mo sa mga disenyo ko. Mula ngayon, hindi ka lang maglilinis... bawat draft na ilalabas ng kumpanya ko ay dadaan sa mga kamay mo."

"At bakit ko gagawin 'yon?" tanong ko habang itinutulak ko ang kanyang dibdib gamit ang aking dalawang kamay, naramdaman ko ang matigas niyang kalamnan sa ilalim ng aking mga palad. "Hindi ako bayad para ayusin ang mga bulok na konsepto ng kumpanya mo."

Iniyuko niya ang kanyang ulo, ang kanyang mga labi ay bahagyang dumampi sa gilid ng aking tainga na nagdulot ng matinding panginginig sa aking buong katawan.

"Dahil gusto mong patunayan sa akin na mas magaling ka," pabulong niyang banta habang humahawak ang kanyang kamay sa aking baywang. "Gusto mong makita kong lumuluhod ako sa talento mo."

Inangat ko ang aking mukha para salubungin ang kanyang tingin, ang aming mga ilong ay halos magdikit na sa sobrang lapit.

"Huwag mong pagkamalan na ang pananahimik ko sa bahay na ito ay pagpapasailalim sa'yo, Rainier," galit at puno ng pagnanasang bulong ko sa kanya. "Dahil sa oras na matapos ko ang kailangan ko rito, ako mismo ang magpapabagsak sa korona mo."

Ngumiti si Rainier nang napakalapad, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa matinding kagustuhang kontrolin at angkinin ako.

"Gawin mo, Kassandra... dahil mas lalo akong nasasabik kapag lumalaban ka sa akin!"