ตอนที่ 3

จิ๊บกับโน้ตกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ ทำงานที่ตัวเองถนัดในแต่ละวันเช่นเดิม ในขณะที่แพงค่อนข้างจะเหนื่อยเพลียไปบ้างเมื่อใช้เวลาวันหยุดสุดสัปดาห์ส่วนใหญ่กับไนน์แฟนหนุ่ม เธอค่อนข้างจะอ่อนเพลีย ขาสั่นเดินช้าไปบ้าง เนื่องจากช่วงหัวค่ำเมื่อวานหลังอาหารเย็น เธอเล่นบทคาวเกิร์ลขี่ม้าเสียฉ่ำอกอิ่มท้อง ก็ไม่แปลกหากเธอจะเดินแทบก้าวเท้าไม่ออก

ชายหนุ่มกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ หลังจากพบกับแฟนช่วงสุดสัปดาห์ มันเป็นเวลาที่ดีสำหรับเขาช่วงสองสามเดือนมานี้ แฟนสาวของเขาเป็นคนน่ารักและขี้หึงเอาเรื่อง บนเตียงไม่ต้องพูด ถึงไหนถึงกันทำเขาแตกไปสองรอบติดๆ ได้ ถือว่าแพงก็เป็นคนแข็งแรงพอตัวอยู่

ไนน์ทำงานอาชีพเป็นนายแบบ เขาจึงต้องรักษาหุ่นให้ดูดี มีกล้ามเป็นมัด ร่องซิกแพ็คให้สวยงามอยู่เสมอ ไม่แปลกใจหรอกหากแฟนสาวของเขาจะหึงหวงเขาได้มากมายขนาดนี้ วันนี้ก็เหมือนกับทุกๆ วัน แต่มันไม่เหมือนเดิมเพียงแค่ จิ๊บมาที่ทำงานของไนน์ เพราะต้องมาส่งเสื้อผ้าเพื่อถ่ายแบบ

ไนน์กำลังเปลือยอกเผยซิกแพ็คสวยงาม เรือนร่างราวกับเทพบุตรปั้นมาก็ว่าได้ จิ๊บกำลังหอบเสื้อผ้าห่อพลาสติกกันฝุ่นไว้ในอ้อมอก เผลอไปเห็นไนน์กำลังอยู่ในเสื้อผ้าน้อยชิ้นแล้ว จิ๊บเกิดรู้สึกน้ำเดินแบบไม่ได้ตั้งใจ แววตาจับจ้องมองไนน์อย่างลืมตัว เขาสวยงามและหล่อมาก เผลอตัวทำเสื้อผ้าที่หอบเอาไว้หล่นหมด ไนน์หันมาพอดีเจอกับจิ๊บ เขาจำได้ว่าเป็นเพื่อนแพง

“มาผมช่วย” ไนน์เห็นว่าจิ๊บกำลังทำเสื้อผ้าหลุดมือ เธอก้มลงเก็บให้เป็นระเบียบอย่างเดิม เพราะมันจะต้องถูกใช้เอาไว้ถ่ายแบบให้กับนางแบบนายแบบที่นี่ จิ๊บรู้สึกเขินหน้าแดงเมื่อพบว่าไนน์เดินเข้ามาช่วยเธอเก็บเสื้อผ้าที่ทำหล่นทั้งหมด ส่งมอบให้ด้วยความใจดี

“รู้จักกับเขาหรอ?” เพื่อนร่วมงานในทีมถ่ายแบบ ถามไนน์ด้วยความสงสัย เห็นว่ารู้สึกสนิทว่าเคยรู้จักกัน

“เพื่อนแฟนครับ” ไนน์ตอบไปตามตรง เพราะเขาจำได้ว่า จิ๊บเป็นสาวหวานซ่อนเปรี้ยว แถมเป็นเพื่อนแพงแล้ว จะไม่ให้เขาช่วยเหลือเพื่อนแฟนได้อย่างไร

“ขอบคุณไนน์มากๆ เลยนะ ฉันแค่ตั้งใจเอาเสื้อผ้ามาส่งจากห้องผ้าที่มีชื่อน่ะ” จิ๊บทำงานเป็นคนส่งเสื้อผ้าจากห้องผ้าร้านดังๆ เธอรับงานนี้มาโดยเฉพาะ เพราะจะได้มีโอกาสพบกับดีไซเนอร์ และทีมแฟชั่นอีกมากมาย เธอจะได้มีโอกาสย้ายงานมาอยู่สายแฟชั่นบ้าง

“เดี๋ยวผมก็จะพักเที่ยงแล้ว ไปทานอะไรด้วยกันมั๊ย?” ไนน์ชักชวนเห็นว่าเพื่อนแพงน่าจะใกล้พักเที่ยงแล้วเช่นกัน

“อ่า... มีอะไรก็แนะนำบ้างนะคะ” จิ๊บทักตอบอย่างสุภาพเสียงหวาน แต่แววตาเธอดันไปมองเรือนร่างเปลือยเปล่าช่วงบนของไนน์ แอบเผลอเม้มปากเข็ดเขี้ยวเล็กน้อย รู้สึกได้ว่าน้ำเดินเช่นกัน

******

ช่วงพักเที่ยงในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แถวนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว แต่ไนน์ยืนหลับตากัดฟันตัวสั่น เพราะช่วงล่างของเขากำลังแข็งยกลำเต็มที่ เพราะเรือนริมฝีปากนวลนิ่ม กำลังเอร็ดอร่อยเต็มปากเต็มคำกับหนอนใหญ่ของเขากำลังแข็งตัวยืดยาวเสียแทงเข้าไปภายในปากของจิ๊บแทบสุดโคน

หญิงสาวกำลังกลืนกินอย่างเมามันปากจนไม่อยากจะถอนมันออกมา ด้วยฟินสนุกปาก กับของยาวของผัวเพื่อน แม้แพงจะบอกว่าห้ามยุ่ง เธอก็ขอแค่ใช้ปากคงไม่ผิดกระมัง ไนน์ปากสั่นเสียวอย่างพึงพอใจ แพงยังไม่ยอมใช้ปากให้เขาเลย แต่จิ๊บนี่ก็ใช้ปากเก่งจริงๆ ตอนพูดก็ออกจะหวานๆ สุภาพ แต่พอใช้ปากล่ะทำเขาเข็ดเขี้ยวอยากจับอุ้มแตงเสียจริงๆ

“จะ...จิ... จิ๊บ...!” ไนน์ปากสั่นเรียกชื่อเธอด้วยความฟินเสียว เขาเกือบจะแตกคาปากเธออยู่แล้ว

“อือ!” จิ๊บกำลังเพลิดเพลินใช้ปากดูดกลืนอย่างฟิน จนไม่อาจถอนมันออกมาได้ ไนน์เริ่มกัดฟันแทบกลั้นต่อไปไม่ไหว เขาอัดฉีดของเหลวอุ่นพุ่งชนลำคอของจิ๊บแทบล้นทะลักออกจากขอบปาก จิ๊บสำลักไม่ทันตั้งตัวน้ำตาไหลอาบสองแก้ม แต่ก็กลืนกินของเหลวร้อนหวานๆ ดื่มกินอย่างฉ่ำปอดอิ่มท้อง เรือนหน้าหญิงสาวแดงก่ำหอบหายใจ

ไนน์ก้มหน้าลงมา พบว่าจิ๊บสวยงามราวกับนางฟ้าจนเขาอยากจะจับเธอเปลื้องผ้าอุ้มแตงให้เต็มสองแขน แต่มาระลึกได้ถึงคำพูดของแพงว่า จิ๊บเป็นเพื่อนเธอ เขาลังเลใจเมื่อพบว่าเรือนหน้าของจิ๊บแดงก่ำน้ำขุ่นเลอะริมฝีปาก เรียวนิ้วเขาปาดน้ำขุ่นออกจากหน้าของจิ๊บ แต่หญิงสาวยิ้มหวานให้แก่ไนน์

“วันนี้เลิกงานกี่โมงล่ะ?” จิ๊บยิ้มหวานหวังเพียงว่าไนน์จะอยากไปต่อกับเธอที่ไหนสักแห่ง โดยมิให้เพื่อนสาวรู้

“จบรอบบ่ายจะอยู่รอบผมแถวนี้มั๊ยล่ะ? เผื่ออยากให้ช่วยเลือกเสื้อผ้าตอนถ่ายแบบ” ไนน์ตอบสุภาพ ไม่อยากตอบเธอตรงๆ ว่า รับคำเชิญจึงใช้เพียงแค่คำเลี่ยงเพื่อให้เธออยู่ก่อน และดูไม่น่าสงสัยสำหรับคนอื่นๆ

******

เสียงตอกก้อนเนื้ออัดเข้าช่องแคบในท้องน้อย จัดกระแทกหนักๆ ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกห้องหนึ่ง มันเย็นกว่าห้องเก่าเมื่อตอนเที่ยง เพราะมันมีแอร์ไนน์รู้ว่าห้องนี้น่าจะเหมาะหลังจากที่ทุกคนเลิกงานแล้ว จะไม่มีใครอยู่แถวนี้ เขาจึงขอใช้ห้องนี้อยู่กับจิ๊บตามลำพังได้โดยไม่ต้องกลัวว่าใครในที่ทำงานจะรู้ว่าเขาอยู่กับสาวคนหนึ่ง

ร่างหญิงสาวถูกอุ้มไว้ใต้สองแขน ช่วงล่างเปลือยกางเกงถ่างขากว้างเพราะเธอกำลังหันหน้าสวมกอดร่างชายหนุ่มอุ้มเธอเอาไว้ สองขาก่ายกอดปล่อยให้ของใหญ่ยาวอวบอิ่มกำลังแข็งขันเต็มกำลัง จ่อหัวบากอวบอ้วนสอดใส่อัดแทงกระแทกเสียบลึกโดยไม่ต้องเกรงใจว่าจะมีใครได้ยิน

จิ๊บไม่เคยรู้จักเสียวฟินแบบนี้มาก่อนเลย หลังจากผ่านความเจ็บปวดครั้งแรก ไนน์รู้สึกถึงกับความคลั่งได้ว่ามันเป็นครั้งแรกของจิ๊บที่เธอไม่เคยบอกมาก่อนเลยว่า เธอไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน ทำตัวหวานซ่อนเปรี้ยว แต่ที่แท้ก็ของแกะกล่องที่ไนน์พึ่งจะได้มาเจอ เขากอดรัดและโอบอุ้มเธอไว้อย่างถนุถนอมมากกว่าแพง

เบียดร่างหญิงสาวพิงกำแพง พร้อมๆ กับโยกสะโพกดันหนอนใหญ่ของเขาอัดเสียบเข้าไปให้ลึกที่สุดจนมิดลำ จิ๊บรู้สึกเจ็บจุกแน่นท้องเสียน้ำตาไหล มันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง ถึงว่าแพงหึงหวงไนน์มากนัก เธอแค่หลงใหลความงามและความใกล้ชิดกับไนน์ เผลอตัวกับเขาแบบนี้ในที่ลับ เพื่อนสาวเธอคงไม่รู้หรอก

เพียงแค่คิดหลังจากกำลังฟินได้เสีย เข้าด้ายเข้าเข็ม ไนน์กำลังกระแทกอย่างเมามันหน้าดำหน้าแดงน้ำลายยืด เขาสอดเรือนหน้าเข้าไปที่ลำคอของจิ๊บทั้งพรมจูบขบเม้ม สูดกลิ่นกายของจิ๊บเพื่อให้ตัวเองเกิดอารมณ์

หนอนใหญ่ของเขาก็ยิ่งขันแข็งอยากมุดช่องแคบที่บีบรัดตลอดลำของเขาได้หมด ยิ่งแทงยิ่งลึก ชายหนุ่มก็ยิ่งฟินน้ำลายไหล ของไหลหลั่งไหลหล่อลื่นให้กิจกรรมพิเศษนี้ราบรื่นกว่าตอนแรกที่พยายามแทงพรหมจรรย์ขาด ช่วงเวลานี้เองที่สายมือถือจากแพงโทรมาหลังไนน์เลิกงาน ชายหนุ่มไม่อยากรับสาย เพราะกำลังฟินอยู่กับจิ๊บ

“นะ...นั่น...พะ...อ๊า... อ๊า...แพง...อ๊า... โทร...อุ๊บ!” จิ๊บพยายามทักให้ไนน์หยุดกระแทกเธอ แต่มือหนาร้อนกลับยกมาปิดป้องเธอ ปล่อยให้ขาข้างหนึ่งของเธอปล่อยลงมา แต่ก็ยังถูกหนอนใหญ่มุดลึกเสียบแทง ดันเข้าลึกหนักกว่าเดิม

“เดี๋ยวผม...โทรกลับไป!” ไนน์กำลังเสียวหน้าดำหน้าแดงเต็มที่ เขาปล่อยมือออกจากปากเธอ พลางช้อนขาของจิ๊บขึ้นมาอีกครั้ง กระดกยกหนักๆ เสียบเน้นลึกๆ เสียจิ๊บครางเสียงหลง ชายหนุ่มเร่งความเร็วซอยกระแทกถี่รัวๆ จนร่างทั้งสองตัวสั่น ไนน์เริ่มจะทนต่อไปไม่ไหว เผลออัดฉีดพวยพุ่งแตกในร่างจิ๊บอย่างลืมตัว เพราะเขาอยากทำอย่างนี้กับสาวที่มีพรหมจรรย์ให้แก่เขา

“อ๊า!!” จิ๊บเสียวสุดลึกเผลอครางอย่างลืมตัว สองมือกอดรอบเรือนไหล่แกร่งสวยงาม ตัวเธอสั่นเสียวจนเรียวขาหมดเรียวแรงที่จะทรงตัวเอง เธอเริ่มหมดสติในขณะที่ไนน์ยังอุ้มแตงเธออยู่ ของใหญ่ยาวแข็งตลอดลำ ยังเสียบคาจนน้ำข้นขุ่นขาวทะลักล้น เขาอุ้มเธอไว้แนบแน่นไม่ปล่อยวาง พลางเดินไปยังเก้าอี้โซฟาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า วางร่างของจิ๊บอย่างแผ่วเบาที่สุด

มองเธอหญิงสาวที่มอบครั้งแรกให้แก่เขา แม้ว่าจะเป็นเพื่อนแฟน แต่เขาก็ดันเผลอได้เสียกับไปเธอแล้ว เพราะกลิ่นตัวเธอหอมกว่าแพงอีก เรือนร่างเธอช่วงล่างเปลือยเปล่า ทำให้ไนน์ต้องหาผ้ามาห่มให้จิ๊บไม่ให้ดูโป๊วเปลือยเสียดายมากกว่าเดิม ชายหนุ่มรู้สึกผิดเล็กๆ ที่เขาทำเรื่องไม่ดีขึ้นมาเสียแล้ว แต่เพราะจิ๊บน่ารัก และตัวหอมนี่แหละ แถมใช้ปากให้เขาแตกในปากครั้งแรกอีก เขารู้สึกอยากเปลี่ยนใจจากแพงมาคบกับจิ๊บแทนเสียแล้ว

เสียงมือถือดังมาอีกระรอบ ไนน์จึงหันไปรับสายแพง ซึ่งต่อสายซ้ำแล้วซ้ำเล่า รับช้าเพียงนี้เธอโทรจิกหาเขาไม่เว้นวาง ทั้งๆ ที่เมื่อวานก็จัดหนักให้เธอไปสองถึงสามดอก ไนน์แค่รู้สึกเหนื่อย และหงุดหงิดที่ไม่ได้เวลาเป็นส่วนตัวกับจิ๊บมากกว่านี้

“ทำไมรับสายช้า อยู่กับใครหรอ?” แพงบ่นเสียงหงุดหงิดเพราะเธออยากจะไปหาไนน์ที่ทำงาน

“ผมกำลังเดินทางกลับบ้าน เลยไม่ได้ยินสายที่โทรมา นี่ผมกำลังจะถึงบ้านแล้ว ทานข้าวเย็นรึยัง? ...” ไนน์โกหกแพงเป็นครั้งแรก เพื่อมิให้จิ๊บกับแพงทะเลาะกันเพราะเขา ความจริงคือเขายังอยู่ที่ทำงาน และเสียบจิ๊บจนพรหมจรรย์ครั้งแรกของเธอก็ขาดสะบั้นอีกต่างหาก

“อ่อ แพงอยากไปหาที่บ้านน่ะ” หญิงสาวอยากทำกิจกรรมต่อจากเมื่อวาน เธอแค่รู้สึกหิวแฟนหนุ่มเป็นพิเศษ

“เราตกลงกันแล้วนะแพงว่าจะมีเวลาดีๆ ด้วยกันช่วงสุดสัปดาห์ ผมต้องเข้าฟิสเนตดูแลสุขภาพ และตอนนี้ผมขอหาอะไรกินหน่อยนะ” ไนน์ตัดบทเพราะความจริงตอนคบกันก็ตกลงไว้แบบนี้ และแพงก็ชอบแหกกฎที่ตกลงอยู่บ่อยครั้ง

“อ่า แพงขอโทษนะไนน์ คือคิดถึงน่ะ

“คิดถึงหรือหิวรึแพง? ผมก็เหมือนกันนะ... แต่เราจะกินให้อิ่มตอนสุดสัปดาห์ดีมั๊ย?” เขาพยายามพูดให้เป็นปกติ เพื่อมิให้แพงสงสัย...

“ตกลงจ้า” แพงยอมวางสายแต่โดยดี ทำให้ไนน์รู้สึกโล่งอกว่า เขารอดจากการโดนสงสัย และจิ๊บก็ยังสลบอยู่

******