You ain’t my girlfriend | เธอไม่ใช่แฟนพี่

You ain’t my girlfriend | เธอไม่ใช่แฟนพี่

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-31
โดย:  Meowmaoยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
8บท
449views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คีย์ อัครเดช นันทวัฒน์ ชายหนุ่มหน้าหล่อ ที่อกหักจากรักแรก เพราะน้องสาวเพื่อนรักหักหลัง ทำให้เกิดความแค้นกับสองพี่น้อง เพื่อแก้แค้นเขายอมทำทุกอย่างโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น “เธอโทษพี่ไม่ได้นะใบชาเรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนผิด” ใบชา ธารณินท์ ศิลานนท์ สาวหน้าหมวยที่มีนิสัยไม่ยอมคนแต่ยอมเขาคนเดียว ไม่ว่าเขาจะใจร้ายกับเธอมากแค่ไหนเธอก็ยังรักเขาเสมอ “พี่คีย์อยากทำอะไรกับชาก็แล้วแต่ใจพี่”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แนะนำตัวละคร

The second explosion hit before Lyra reached the courtyard.

The ground buckled under her bare feet. Burning wood rained from the eastern gate as the blast tore the night open. Sparks scattered across the training ring where lanterns had been hanging only minutes ago, their soft golden glow now drowned beneath smoke and fire.

Someone screamed.

The sound cut off so suddenly that the air felt wrong.

“Lyra—move!”

Her mother’s voice snapped through the chaos. Strong hands seized Lyra’s shoulders and shoved her toward the tree line beyond the pack grounds.

“Run! Don’t stop running!”

Lyra stumbled forward but twisted back immediately, her heart hammering against her ribs.

The celebration had started less than an hour ago.

There had been music and laughter in the square. The scent of roasted meat drifted from the kitchens while elders argued over old stories.

Now the lanterns swung wildly above burning rooftops.

“What’s happening?” Lyra demanded.

Her mother didn’t answer.

She was staring toward the northern ridge.

Dark figures were pouring through the shattered gates like a living flood.

Black armor.

Silver wolf crests.

Nightfang.

Lyra’s stomach dropped.

“No…” her mother breathed, grabbing Lyra’s wrist and dragging her backward. “Inside the forest. Now! Go!.”

“But Dad—”

“He’ll hold them off,” her mother said quickly, though her grip tightened painfully. “Your father knows what he’s doing.”

A roar split the courtyard. Not a roar of fear, but a battle roar.

Lyra tore free from her mother’s grip just as her father sprinted across the training field. Mid-stride, his body twisted, bones cracking as his wolf burst free in a flash of silver fur and muscle.

He slammed into a Nightfang warrior, sending the larger wolf skidding across the dirt.

But more enemies poured through the gate behind them.

Too many.

The square that had been filled with laughter and celebration moments ago had become a battlefield.

Claws ripped through flesh.

Wolves collided with bone-shaking force.

Someone shouted orders from the west tower, then the platform collapsed in a storm of sparks.

Panic clawed its way up Lyra’s throat.

“This isn’t a raid,” she said hoarsely. “They’re not stealing supplies.”

Her mother met her gaze.

For the first time in Lyra’s life

She saw fear there.

“I know.”

Then she shoved Lyra toward the forest.

“Run.”

Lyra ran.

Branches tore at her arms as she sprinted past the last row of houses. Smoke chased her through the trees while the sounds of battle thundered behind her.

She barely made it ten steps into the forest when a scream ripped through the night.

Her father’s.

Lyra froze.

Her body turned before her mind could stop it.

“Dad!”

She sprinted back toward the courtyard.

The destruction was worse.

The meeting hall burned like a funeral pyre, flames clawing toward the sky. Half the houses had collapsed into blackened ruins.

And beside the shattered fountain in the center of the square, her father’s wolf lay lifeless.

Lyra’s breath vanished.

“No.”

A Nightfang warrior stepped over the body and raised his sword.

Before the blade could fall, another wolf crashed into him from the side.

Her mother.

They rolled across the ground in a blur of snapping teeth and flashing claws.

Lyra ran toward them, and a figure dropped from the burning roof of the meeting hall.

He landed directly in her path.

Stone cracked beneath his boots.

For a moment, he didn’t move.

The fire behind him cast long shadows across the courtyard, but Lyra could still see the black armor and the silver crest across his chest.

Not just a warrior.

An Alpha.

Cold dread flooded her veins.

Everyone in the territories knew that armor.

Even before he lifted his head, Lyra knew.

Kael Draven.

The Nightfang Alpha stepped forward slowly, boots crunching over shattered glass and ash.

Lyra’s legs locked in place.

This was the monster who had destroyed her home.

Kael stopped a few feet away and studied her.

“You’re the Alpha’s daughter,” he said quietly.

It wasn’t a question.

Lyra swallowed and forced herself to stand straighter.

“If you’re going to kill me,” she said, her voice trembling despite her effort to sound brave, “then do it.”

Kael didn’t reach for his weapon.

Instead, he glanced past her toward the burning pack grounds.

Something flickered across his face.

Not triumph.

Not cruelty.

Anger.

“You shouldn’t be here,” he muttered.

Lyra blinked.

“What?”

He stepped closer.

Too close.

Heat from the burning hall wrapped around them both as his gaze moved across her face like he was memorizing it.

Then distant horns sounded from the northern ridge.

Nightfang horns.

Retreat.

Kael’s jaw tightened.

“Leave,” he said sharply.

Lyra stared at him.

“You just destroyed my—”

“Run!” Kael snapped.

His hand closed around her arm and shoved her toward the forest.

Lyra stumbled back in shock.

Behind him, Nightfang warriors were already withdrawing across the courtyard as the horns echoed again.

The attack was over.

Just like that.

Lyra looked past Kael at the burning ruins of Silvercrest.

“My family—”

“Go,” Kael said quietly without turning around.

For one frozen moment, she hesitated.

Then instinct took over.

Lyra ran into the forest.

She didn’t stop until the sounds of battle faded into the distance.

When she finally collapsed beside a fallen tree, her lungs burned, and her body shook so violently she could barely breathe.

Smoke still rose above the trees where Silvercrest had stood for generations.

Now it was gone.

Her father.

Her mother.

Her pack.

All gone.

And the man who destroyed it all had looked straight at her

and let her live.

Lyra wrapped her arms around herself as the truth settled cold and heavy in her chest.

She was the last wolf of Silvercrest.

And somewhere behind her in the burning ruins of her home

Alpha Kael Draven knew it.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
8
แนะนำตัวละคร
เรื่อง : You ain’t girlfriend | เธอไม่ใช่แฟนพี่ โดย : meowmaoบทนำ & แนะนำตัวละคร คีย์ — อัครเดช นันทวัฒน์ ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นด้วยดวงตาคมกริบที่มักจะเปล่งประกายความเย็นชาและเฉยเมย เขาเคยเป็นคนอบอุ่น อ่อนโยน และมีอารมณ์ขันในแบบที่ใครอยู่ใกล้ก็รู้สึกสบายใจ แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปในวันที่เขาถูก “หักหลัง” จากคนที่ไว้ใจที่สุด เขาเติบโตมาในครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อมแต่ไม่สมบูรณ์แบบ ความคาดหวัง ความกดดัน และภาพลักษณ์ของ “ลูกชายคนโตของตระกูลนันทวัฒน์” ทำให้เขาเคยชินกับการเก็บความรู้สึกไว้ลึกที่สุดและยิ้มให้ทุกสถานการณ์แม้หัวใจจะพังแค่ไหนก็ตาม รักแรกของเขาคือ “พลอยแก้ว” เด็กสาวที่เคยเป็นเหมือนแสงสว่างในชีวิต เขารอเวลาที่จะสารภาพรักกับเธอด้วยความหวังและความมั่นใจ แต่กลับกลายเป็นว่า คนที่เขารัก กลับกลายเป็นคนรักของเพื่อนสนิท และที่เขาเจ็บยิ่งกว่า คือ “ใบชา” น้องสาวของเพื่อนที่เขาไว้ใจให้ช่วยนัดพลอยแก้วออกมา กลับกลายเป็นคนที่รู้เห็นกับเรื่องนี้ทั้งหมด หัวใจของเขาแตกสลาย… จากคนที่เคยให้ความเชื่อใจ กลับกลายเป็นความโกรธแค้นที่ฝังแน่นในใจ เขาเลือกจะหนีจากทุกอย่าง เปลี่ยนตัวเองให้กลา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-28
อ่านเพิ่มเติม
บทนำ
บทนำ “น้องพลอยเป็นแฟนกับพี่นะคะ” เสียงของ ใบไม้พี่ชายของใบชาดังขึ้นท่ามกลางสายตาของผู้คนรอบข้าง ช่อดอกไม้ถูกยื่นไปตรงหน้าของสาวน้อยผู้แสนอ่อนหวานอย่างพลอยแก้ว ร่างบางยิ้มออกมาอย่างเขินอาย ก่อนจะตอบตกลงเสียงใส เพราะลึก ๆ ก็แอบมีใจให้กับชายหนุ่มรุ่นพี่ตรงหน้า…“ค่ะพี่ไม้… พลอยยอมเป็นแฟนกับพี่ค่ะ”เสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นทันทีจากกลุ่มเพื่อนที่ยืนล้อมวงชมความน่ารักของทั้งคู่ ราวกับนี่คือฉากจบแสนหวานของนิยายวัยใส ทว่าท่ามกลางความสุขของคนกลุ่มนั้นดันมีใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่อีกฟากหนึ่งของตึก… ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวคีย์มองภาพนั้นด้วยแววตาเย็นเฉียบ มือกำของขวัญกับช่อดอกไม้แน่นจนสั่น ของทั้งสองสิ่งถูกบดขยี้ด้วยมือของเขาเองของที่ตั้งใจเตรียมเอามามอบให้กับหญิงสาวที่เขาหลงรักมานานแสนนานโดยที่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าจะถูกเพื่อนสนิทแย่งไปหน้าตาเฉยเขาไม่ควรมาเห็น… แต่ก็มาเห็นจนได้เขาไว้ใจ ใบชาน้องสาวของเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต ให้ช่วยนัดสาวน้อยที่เขาเฝ้าชอบมานานมาพบกันในวันนี้ เขาตั้งใจจะสารภาพความรู้สึกที่เก็บงำมานานทั้งหมดแก่เธอ…แต่สิ่งที่ได้เห็นกลับเป็นภาพคนที่เขารัก… ตอบตกลงเป็นแฟนกับเพื่อนสนิทของเขา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-28
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1
@หน้าโรงเรียนเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง “ชา! ทางนี้!” “พี่ไม้! เรียกอะไรดังขนาดนี้เล่า!” คนถูกเรียกเอ็ดกลับด้วยสีหน้าเลิ่กลั่ก ขณะกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหาอย่างรีบร้อน มือยังยกขึ้นกดกระโปรงนักเรียนไม่ให้ปลิวเพราะลมแรง“อะไรเล่า ก็เห็นเดินช้าจะไปเรียนสายอยู่แล้วเนี่ย” ใบไม้ยักไหล่ตอบหน้าตายตามประสาคนชอบแกล้งน้องสาว“แล้วพลอยล่ะ? ไม่ออกมารับเองเหรอ?” ใบไม้มองซ้ายขวาหาคนที่เป็นเจ้าของของที่เขาเอามาให้ หวังว่าจะได้เจอหน้าเธอสักประเดี๋ยว“ยุ่งอยู่ ซ้อมดรัมหนักมากกก” ใบชาตอบลากเสียงยาวใส่พี่ชาย พลางพยักเพยิดหน้าไปทางอาคารเรียนด้านใน “ไหนของล่ะ?” ร่างบางแบมือเร่งเร้าคนเป็นพี่ “อะนี่…ของสำคัญเลยนะเว้ยไอ้ชา ห้ามหล่นเด็ดขาด” เขายื่นกล่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ให้ด้วยท่าทางจริงจัง ปากบอกน้องสาวย้ำให้ชัดว่าสำคัยมากแค่ไหนเพราะน้องสาวของเขาเป็นพวกไม่ชอบระวังเลยกลัวว่าจะทำของของเขาหล่นกลางทางเสียก่อน“ในนี้มีเครื่องสำอางของโปรดพลอยที่พี่สั่งให้มาใหม่ ถ้าตกแตกนะ แกจบเลย” “โอ้โหของพลอยล้วนเลยสินะ แต่ให้ชาหอบไปให้แทนเนี่ยนะ? ไหนล่ะค่าฝากอะ!” ใบชาทำหน้าทะเล้นทันที มือยังไม่รับกล่องเสียที แต่แบมืออีกข้างเพิ่มเพื่อหว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-28
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
@ห้องเรียน“ไปไหนมาเนี่ย ครูใกล้จะเช็กชื่อแล้วนะ!” เสียงขมิ้นเอ่ยถามขึ้นทันที เมื่อเห็นเพื่อนสาววิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาในห้องเรียนด้วยท่าทางเร่งรีบ “เอาของไปให้พลอยมาน่ะ” ใบชาตอบพลางทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งของตัวเอง ก่อนจะหยิบหนังสือเรียนออกมาวางบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว นิ้วเรียวกรีดเปิดหน้าหนังสือไปยังบทเรียนของวันนี้ด้วยความเคยชิน “อีกแล้วเหรอ?” ขมิ้นเอ่ยถามพร้อมกับทำสีหน้าเซ็งจัด เหมือนจะชินกับบทบาทคนกลางของเพื่อนสนิทเข้าไปทุกที “แล้วพี่คีย์ล่ะ? เขาได้ติดต่อแกมาบ้างไหม?” คำถามของขมิ้นที่เอ่ยชื่อหนึ่งขึ้นมา ทำให้ใบชาชะงักไปทันที… ชื่อที่เธอพยายามหลีกเลี่ยง ชื่อที่เธอแทบจะลืมไปแล้วว่าเคยมีอยู่ในความทรงจำของเธอด้วยซ้ำ หรือจริง ๆ แล้วก็แค่พยายามไม่นึกถึงชื่อนี้เฉย ๆ เท่านั้น…“ก็ตั้งแต่ปีก่อน…ก็ไม่มีการติดต่อมาอีกเลยนะ” ใบชาตอบเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าลงมองหนังสือตรงหน้า ราวกับต้องการซ่อนบางอย่างไว้ใต้เงาตัวอักษรที่กำลังจดจ้องมันอยู่ทันทีที่พูดจบ ภาพในอดีตก็ย้อนกลับเข้ามาในหัว หลังจากวันนั้นวันที่ใบไม้กลับมาจากไปหาคีย์ เขาไม่ได้พูดถึงพี่คีย์อีกเลย และที่หนักไปกว่านั้นคือคำพูดเด็ดขาด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-28
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
สองอาทิตย์ต่อมา“โห้ยยย! ข้อสอบโคตรจะยาก!” เสียงบ่นอุบของขมิ้นดังลั่นทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องสอบ สีหน้าบูดเบี้ยวอย่างไม่ปิดบังอารมณ์ ทำเอาใบชาที่นั่งฟังเพลงอยู่ล่างตึกต้องถอดหูฟังออกทันที“ขมิ้นน เป็นไรรึเปล่า มันยากมาก…ขนาดนั้นเลยเหรอ?” ใบชาถามพร้อมลุกขึ้นยืนมองเพื่อนสนิทที่เดินหน้าหงิกเข้ามาใกล้ “ไม่ใช่แค่ยากอะ มัน ยากมากกกกกกกก! ตัวเลือกก็หลอกตลอด กว่าจะเลือกได้แต่ละข้อหัวแทบแตกอะ!” ขมิ้นโอดครวญพลางฟุบหน้าลงกับไหล่ใบชาอย่างหมดแรงแค่อ่านหนังสือสอบมาตลอดทั้งอาทิตย์ก็ว่าแย่แล้วการมาสอบนี้แย่กว่ามากจริง“เอาน่าแกเก่งอยู่แล้วน่า อย่างน้อยก็พอทำได้ใช่ไหม?” ใบชาพูดปลอบใจพลางลูบหลังเพื่อนเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ต้องได้สิยะ!…แต่ไม่เต็มคะแนนแน่เลยอะดิ ฮือปวดหัวจะบ้า” ขมิ้นยังไม่วายอวดครวญกับเพื่อนสาว พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา“ไม่เป็นไรน่า ยังมีอนาคตให้เราสองคนได้สู้ต่อนะ!” ใบชาตบไหล่เพื่อนเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ ไม่ได้ให้กำลังใจแค่เพื่อนแต่รวมตัวเธอด้วยนี่แหละ“เอ้อ แล้วนี่สอบเสร็จแกมีไปไหนต่อปะ?” ขมิ้นที่เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ก็รีบเอ่ยถามเพื่อนทันที สีหน้ากึ่งมีเลศนัย “ก็ว่าจะก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-29
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
@ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง “โห… ที่นี่ใหญ่มาก! มีร้านดังแทบจะครบทุกแบรนด์เลยอะ ใหญ่กว่าห้างแถวโรงเรียนอีกแน่ะ!” ขมิ้นพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น ดวงตาเปล่งประกายขณะหันซ้ายหันขวาสำรวจทุกมุมของห้างใหม่ที่เพิ่งเคยจะมา ราวกับว่าได้ค้นพบสถานที่ใหม่“คอยดูนะ ฉันจะมาทุกวันเลย!” ใบชาเพียงเดินเคียงข้างเงียบ ๆ พลางฟังเพื่อนสาวพูดเจื้อยแจ้วโดยไม่ได้พูดตอบกลับอะไร… แววตาเธอทอดมองไปไกล ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ “นี่ชา แกไม่คิดจะตื่นเต้นกับฉันเลยเหรอ?” ขมิ้นหันมาทำหน้ามุ่ยใส่เพื่อนสนิททันทีเมื่อเห็นอีกคนเงียบกริบไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ใบชาเหลือบตามองเพื่อนอย่างนึกเหนื่อยใจ ‘อะไรอีกล่ะเนี่ย…’ ร่างบางได้แต่คิดในใจอย่างเอือมระอา กับนิสัยขี้น้อยใจของขมิ้นที่แค่เธอไม่กรี๊ดกร๊าดด้วยก็ทำท่าเหมือนโลกจะถล่ม “ก็ตื่นเต้นแหละ…มั้ง” ใบชาพูดพลางยักไหล่เบา ๆ ก่อนจะปรายตามองเพื่อนสนิทที่ทำหน้าบูดอยู่ข้าง ๆ แล้วส่งยิ้มจาง ๆ ไปให้แบบคนเอือมแต่ก็ยังรักอยู่ดี “จะให้กรี๊ดบ้านแตกเหมือนแก ฉันก็ทำไม่ได้นะเว้ยไอ้บ้า” ใบชาพูดพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะต้องการจะจิกกัดใส่เพื่อนรักเบา ๆ“เชอะ! เอ้ะ!” ขมิ้นกำลังจะงอนเดินหนี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-30
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
“ดูจากชุดที่พี่คีย์ใส่… ฉันว่าเขาคงสอบติดที่มหาลัยที่เราเล็งกันไว้แน่ ๆ เลยนะชา” ขมิ้นพูดด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย เธอรู้สึกได้ว่าถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ คงหนีไม่พ้นต้องเจอกันในเร็ววันแน่ ๆ ใบชาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้า ๆ “ก็… ถ้าเจอกันจริง ๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเหมือนกัน” เสียงของใบชาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมากกว่าปกติ ขมิ้นถึงกับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ นี่เพื่อนสนิทของเธอเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันแบบนี้ได้ทั้ง ๆ ที่ปกติไม่เป็น หรือว่าเป็นเพราะความโกรธที่เกิดขึ้นจากพฤติกรรมของพี่คีย์เมื่อครู่นี้กันแน่… ขมิ้นมองหน้าใบชาอย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดเสียงเบาลง “ชา… ถ้ามันเกิดขึ้นจริง ๆ แกต้องเข้มแข็งนะ อย่าปล่อยให้อดีตมาครอบงำแกจนลืมดูแลตัวเอง” ใบชายิ้มบาง ๆ แต่สายตายังคงหม่นเศร้า “ฉันจะพยายามนะขมิ้น… แต่บางครั้งมันก็ยากเกินไปจริง ๆ น่ะแหละ” ขมิ้นยื่นมือไปจับมือเพื่อนแน่นขึ้น “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่ข้างแกเอง ไม่ปล่อยให้แกต้องเผชิญเรื่องพวกนี้คนเดียวแน่นอน” เมื่อใบชาได้ยินคำพูดนั้นของเพื่อน น้ำตาก็เอ่อคลอเบ้าอย่างไม่รู้ตัว“ขอบคุณนะ… ขมิ้น” ทั้งสองคนยืนอยู่ตรงนั้น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-31
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
สองอาทิตย์ต่อมา“กรี๊ดดด!!! เราสอบติดจริง ๆ ด้วย!!” เสียงร้องดังลั่นจนแทบทำแก้วหูแตก ไม่ใช่เสียงใครที่ไหน นอกจากขมิ้นที่ตอนนี้แทบจะกระโดดออกนอกหน้าต่างห้องของใบชาเพราะความดีใจจนล้นปรี่ที่สอบติดกันทั้งคู่แบบที่ตั้งใจเอาไว้“เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้น!?” ใบไม้รีบวิ่งพรวดเข้ามาในห้องน้องสาวด้วยความตกใจ หลังได้ยินเสียงกรีดร้องเมื่อครู่ เพราะคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวของตัวเอง จึงทำให้พุ่งตัวมาอย่างไม่ทันจะคิด“พี่ไม้! ขมิ้นกับชาสอบติดนิติมอพี่แล้วนะ!” ขมิ้นที่ตื่นเต้นจนแทบจะระงับความรู้สึกไว้ไม่อยู่ รีบบอกข่าวดีกับพี่ชายของเพื่อนทันที หากมีพ่อแม่ของใบชาอยู่ด้วยก็คงวิ่งไล่ประกาศไปรอบ ๆ เสียแล้ว“จริงปะเนี่ย?!” ใบไม้ถึงกับอุทานออกมาอย่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน เมื่อได้ยินข่าวน่ายินดีแบบนั้น ตอนตัวเขาเองสอบติดที่นี่ก็น่ายินดีมากแล้ว ยิ่งน้องสาวสอบติดอีกคนพ่อกับแม่ของเขาคงได้ภูมิใจมากแน่ ๆ“จริงสิพี่ไม้! ขมิ้นเพิ่งเช็กจากเว็บมหา’ลัยมาเมื่อกี้เลย!” ขมิ้นยังคงกระโดดโลดเต้นอยู่กลางห้องด้วยท่าทีที่ไม่ต่างจากเดิม ไม่รู้ไปเอาแรงมากจากไหนนักหนาใบชานั่งยิ้มกว้างอยู่ที่ปลายเตียง แม้จะไม่ได้แสดงออกมากเท่าเพื่อน แต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-31
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status