ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / You are my Sunshine / YAMS BOOK 2 Kabanata 2

แชร์

YAMS BOOK 2 Kabanata 2

ผู้เขียน: Quen_Vhea
last update วันที่เผยแพร่: 2025-09-01 00:01:43

Daphne's POV

Isang linggo na lang at aalis si Wilbert papuntang Palawan para sa business meeting niya. Gusto ko man maging excited sa family trip na susunod pagkatapos nun, hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba — parang may kutob akong hindi ko maipaliwanag.

Pagkatapos naming ihatid si Samantha sa school, dumiretso na ako sa Dior Fashion House. May meeting

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 8

    Daphne’s POVIlang linggo na ang lumipas mula nang gabing iyon sa abandonadong bodega sa port area, ngunit hanggang ngayon, paminsan-minsan ay nagigising pa rin ako sa kalagitnaan ng gabi, habang mahigpit na nakayapos kay Wilbert para masigurong totoo ngang kasama ko na siya at ligtas na siya sa kamay ni Veronica.Ang kaso laban kay Veronica at sa mga tauhan niya ay mabilis na umusad. Dahil sa mga ebidensyang nakuha ng aming pribadong imbestigador, pati na rin sa mismong video at sa mga pahayag ng mga taong nadawit, tuluyang naisara ang kaso. Nakulong si Veronica nang walang piyansa, at ayon sa balita mula sa legal team namin, posibleng abutin siya ng matagal na taon sa loob ng rehas dahil sa kidnapping, illegal detention, at attempted murder. Hindi na niya kailanman magagawa pang saktan ang pamilya ko. Tapos na ang bangungot. Tapos na ang takot.Ngayon, sabado ng umaga, maliwanag ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking salamin ng aming mansiyon. Ang hangin ay sariwa, at ang buon

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 7

    Daphne’s POVMalamig ang bakal ng baril na nakadikit sa gilid ng ulo ko, ngunit ang mas naramdaman ko ay ang nagbabagang poot sa mga mata ni Veronica. Sa ilalim ng madilim at abandonadong bodega, tila huminto ang pag-ikot ng mundo. Ang bawat patak ng tubig mula sa tumutulo naming bubong ay parang orasan ng kamatayan, binibilang ang bawat segundong natitira sa buhay naming dalawa.“Ang tapang mo talaga, Daphne,” malamig na wika ni Veronica habang dahan-dahang umiikot sa kinatatayuan ko, hawak pa rin ang baril na nakatutok ngayon sa dibdib ko. “Inakala mo ba na habang-buhay kang magpapakasasa sa yaman at sa pagmamahal ng lalaking inagaw mo sa akin, eh magiging tahimik na lang ako sa isang tabi?”Pinilit kong patatagin ang aking tuhod na nanginginig. Huminga ako nang malalim, pilit tinatanggal ang takot upang mapalitan ito ng galit. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan sa harap ng babaeng ito. Siya ang sumira sa kapayapaan ng pamilya ko, siya ang may gawa nito kay Wilbert, at hinding-

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 6

    Daphne’s POVIlang oras na ang lumipas mula nang umalis ang imbestigador, pero nananatili sa pandinig ko ang mga salitang binitawan niya. Veronica. Ang pangalang iyon ay parang lason na unti-unting dumadaloy sa sistema ko. Matagal ko nang isinantabi ang pangalang iyon, matagal ko nang inakalang natapos na ang kabanatang kasama siya sa buhay ni Wilbert bago pa man kami magsimula. Pero nagkamali ako. Bumalik siya, hindi para manggulo lang kundi para agawin ang lahat ng sa akin.Nakatayo ako ngayon sa tapat ng bintana sa ikalawang palapag, pinapanood ang pagbaba ng araw. Kulay kahel at pula ang kalangitan, maganda tingnan sa malayo pero para sa akin, ang kulay na iyon ay parang nagbabagang apoy na handang tumupok sa aming buong pamilya.“Mommy?”Napalingon ako nang marinig ang boses ni Sam sa likod ko. Agad kong pinunasan ang anumang bakas ng pag-aalala sa mukha ko at hinarap siya na may ngiti.“Bakit, anak? Tapos ka na ba sa assignment mo?” tanong ko habang lumalapit sa kanya at inaayos

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 5

    Nang gabing iyon, matapos makatulog sina Sam at Alby, saka lamang ako tuluyang bumagsak. Kanina ko pa pinipigilan ang sarili ko habang sabay kaming naghahapunan, habang pinipilit kong tawanan ang mga kwento ni Alby tungkol sa klase nila, at habang hinahaplos ko ang buhok ni Sam bago sila ihatid sa kwarto. Pero ngayong tahimik na ang buong bahay, hindi na napigilan ng katawan ko ang pagod, ang kaba, at ang sakit na kanina pa sumasakal sa lalamunan ko. Napaupo ako sa sahig ng kwarto ko, nakahawak sa gilid ng kama habang tahimik na humihikbi. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ko pa rin ang sulat na may linyang nagdulot ng matinding panginginig sa buong katawan ko: "Wilbert is mine, from the very start ninakaw mo lang." Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mukha ni Wilbert sa video—ang mga pasa sa mukha, ang rehas o madilim na background ng abandonadong silid, at ang mga bakal na posas sa kanyang mga kamay. Sino ba ang may kayang gumawa nito sa kanya? Sino ang nagmamay-ari sa mal

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 4

    Daphne’s POVKinabukasan, maaga akong nagising. Hindi ko alam kung talaga bang nakatulog ako o basta na lang akong nakapikit buong gabi. Parang sunod-sunod lang ang mga nangyayari. Parang gising ako sa bangungot.Pero kahit gusto ko na lang umiyak buong araw, hindi puwede.Hindi puwedeng malaman ng mga anak ko.Pagbaba ko, nadatnan ko si Sam na nagsusuklay ng buhok sa dining area habang si Alby naman ay nanonood ng cartoons. Pareho silang nakangiti. Walang kaalam-alam. At ayoko pa silang bigyan ng dahilan para matakot.“Good morning, Mommy!” bati ni Sam habang nakangiting lumapit at humalik sa pisngi ko.“Morning, anak,” pilit kong ngiti. “Nagugutom ka ba? Gusto mo ba ng pancake o

  • You are my Sunshine   YAMS BOOK 2 Kabanata 3

    Daphne’s POVAraw ng alis ni Wilbert papuntang Palawan. Maaga siyang nagising, naligo, at tahimik na nag-empake ng last-minute essentials habang ako’y nakaupo lang sa kama, hawak ang mug ng mainit na tsaa. Tahimik lang ang buong kwarto, parang may bumabalot na malamig na hangin sa paligid.“Hon, gising ka na pala,” sabi niya habang sinusuksok ang laptop sa travel bag.“Hindi naman ako halos nakatulog,” sagot ko, sabay higop sa tsaa.Lumapit siya sa akin, hinaplos ang buhok ko at ngumiti. “I’ll be back agad. Just three or four days.”“Hmm. Be careful,” maikli kong sagot. Gusto ko siyang yakapin nang mahigpit, pero may bumabara sa dibdib ko. Parang

  • You are my Sunshine   Kabanata 3

    Daphne's POVKinabukasan, maaga akong nagbihis ng simpleng white blouse at black slacks. Maingat kong sinuklay ang buhok ko at sinuot ang pinakapresentableng flat shoes ko.Pagdating ko sa Bryd Mall, halos hindi ko alam kung saan ako pupunta dahil sobrang laki ng lugar at puro sosyal ang nakikita k

  • You are my Sunshine   Kabanata 2

    Daphne's POV"Now," sabi ni Wilbert, nakapamewang habang nakatingin sa akin, "are you going to tell me what's wrong, or do I have to force you to eat first before ka pa ulit himatayin dito sa condo ko?"Napayuko ako at umiling. "No need... I'll just go. Salamat na lang ulit." Tumayo ako, pero bigla

  • You are my Sunshine   Kabanata 1

    Daphen's POV"Iha, I'm sorry, but you have a stage 2 brain tumor," sabi ng doctor sa akin. I froze upon hearing it. Kaya pala palagi na lang sumasakit ang ulo ko-it's because of the tumor na lumalaki sa ulo ko."Iha, are you still there?" pagtawag sa akin ni Doc. Kaya napabalik ako sa ulirat at ngu

  • You are my Sunshine   Kabanata 6

    Daphen's POVPagpasok ko sa opisina, iba ang tingin ni Wilbert sa akin. Hindi na siya yung tipikal na malamig at walang pake. Parang pinag-aaralan niya ang bawat galaw ko."Sit," sabi niya habang nakaupo sa swivel chair niya. "We need to talk."Napalunok ako. Naku, baka tanggalin na niya ako dahil

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status