love return หวนรัก

love return หวนรัก

last updateآخر تحديث : 2025-03-08
بواسطة:  ต้นอ้อمستمر
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
40فصول
2.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"อ๊า พะ...พี่ฉลามเบาหน่อย" หญิงสาวใต้ร่างส่งเสียงครวญครางอย่างซ่านเสียว มือเล็กยันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ เมื่อเขากระแทกกระทั้นเธออย่างรุนแรง "หึ! พี่เหรอ? กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าพี่ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์" เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เธอมีสิทธิ์อะไรมาเรียกเขาว่าพี่ ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกเขาแบบนี้ด้วยซ้ำ เธอกล้านอกใจเขาไปเอาผู้ชายคนอื่น มีความสุขไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เธอต้องเป็นคนแบบไหนกันถึงกล้าบากหน้ามาขอเงิน ทั้งที่ทำให้เขาเอาไว้อย่างเจ็บแสบ "พะ...พี่ฉลาม

عرض المزيد

الفصل الأول

Chapter1love return หวนรัก | หัวใจที่มันเต้นแรง

Nachdem Anna Weber die Urne ihrer Mutter beigesetzt hatte, klingelte das Telefon. Am Apparat war ihre Tante.

„Anna, deine Mutter ist nicht mehr bei uns. Dass du jetzt ganz allein in Deutschland bist, macht mir Sorgen. Wie wär's, wenn du zu mir ins Ausland kommst? Dann können wir zusammen leben.“

Anna schwieg lange. Es schien, als müsste sie eine schwerwiegende Entscheidung treffen. Schließlich antwortete sie mit ungewöhnlichem Ernst: „Gut.“

„Wirklich? Das ist wunderbar, dass du kommen willst!“ Die Stimme ihrer Tante klang voller Freude. „Aber ich habe gehört, du bist verheiratet. Wird dein Mann mit dir ins Ausland gehen?“

Anna lächelte: „Keine Sorge, wir lassen uns bald scheiden.“

Das Gespräch war noch nicht beendet, als draußen plötzlich Lärm zu hören war.

Maximilian Richter war zurück.

Anna hob kurz den Blick zur Tür, ging ihm aber nicht wie sonst entgegen.

In diesem Moment kam Sophia Richter herein, Maximilians jüngere Schwester. Mit triumphierender Miene sagte sie: „Mein Bruder hat Victoria abgeholt. Du, der Ersatz, wirst bald rausgeworfen!“

Anna runzelte leicht die Stirn: „... Ersatz?“

Sophias Gesichtsausdruck wurde noch selbstgefälliger: „Wenn du Victoria siehst, wirst du es verstehen.“

Kaum hatte sie das gesagt, kam Maximilian mit Victoria Steinberg herein.

Der Fahrer folgte ihnen mit großen und kleinen Koffern.

Victoria hielt einen riesigen Rosenstrauß in den Händen. Die leuchtend roten Rosen waren so auffällig, dass Annas Augenwinkel unwillkürlich zu brennen begannen.

Er hatte tatsächlich Zeit gefunden, ihr Rosen zu kaufen.

In fünf Jahren Ehe hatte er ihr nie eine einzige Blume geschenkt.

„Victoria ist gerade aus dem Ausland zurück und hat noch keine Wohnung gefunden. Sie wird erst mal eine Weile bei uns wohnen.“

Maximilian sah Anna nicht einmal an. Sein Blick klebte an Victoria. „Räum das Gästezimmer neben meinem auf. Victoria wird dort wohnen.“

Es war keine Bitte, sondern ein Befehl.

Als wären sie kein Ehepaar. Als wäre sie nur eine Haushälterin. Wenn jemand zu Besuch kam, brauchte es nicht ihre Zustimmung, aber sie musste das Zimmer herrichten.

„Max, ich kann das selbst machen. Anna muss sich nicht bemühen“, sagte Victoria und hob den Kopf. Endlich sah Anna ihr Gesicht.

Sie erstarrte, als hätte jemand sie versteinert. Ihr ganzer Körper war steif und konnte sich nicht bewegen.

In diesem Moment verstand Anna endlich, was Sophia mit „Ersatz“ gemeint hatte.

Victoria Steinberg hatte ein Gesicht, das ihrem sehr ähnlich war.

Nur war Anna sanfter und zarter in ihrer Ausstrahlung, während Victoria eine gewisse Arroganz ausstrahlte, die von ihrer privilegierten Herkunft zeugte.

Also war es das...

Anna lachte plötzlich. Während sie lachte, wischte sie sich unauffällig die Tränen aus den Augenwinkeln: Also war es das. Endlich verstand sie es.

Sie hatte schon immer Pech gehabt. Der Himmel hatte nie auf sie herabgeschaut. Sogar ihre Mutter, ihre einzige Stütze im Leben, war an ihrem Geburtstag gestorben.

Sie hätte es wissen müssen. Wie konnte ein Pechvogel wie sie so viel Glück haben? Nur wegen einer zufälligen Begegnung von einem reichen Erben bemerkt zu werden und ihn dann auch noch zu heiraten...

Also war es das.

Jetzt ergab alles einen Sinn.

Sie war nur ein Ersatz.

„Warum weinst du denn? Ist das nötig? Victoria wohnt doch nur ein paar Tage hier. Deswegen gleich zu heulen? Anna Weber, du bist wirklich kleinlich!“, spottete Sophia.

Anna schüttelte hastig den Kopf: „Nein, es hat nichts mit Frau Steinberg zu tun...“

Doch bevor sie zu Ende sprechen konnte, bekam Victoria rote Augen: „Vergiss es, ich gehe lieber. Ich will nicht wegen mir eure Ehe belasten.“

Maximilians Gesicht verfinsterte sich sofort.

„Du gehst nirgendwohin.“ Er hielt Victoria zurück und sagte in einem Ton, der keinen Widerspruch duldete: „In diesem Haus bestimme ich! Herr Schmidt, bringen Sie das Gepäck nach oben!“

Der Fahrer sah unsicher zu Anna, rührte sich aber nicht.

Daraufhin wandte sich auch Maximilian an Anna.

„Hast du ein Problem damit?“, fragte er von oben herab.

In seiner Stimme lag sogar eine Drohung.

Anna schüttelte wieder den Kopf und lächelte mit geröteten Augen: „Ich habe kein Problem. Ich heiße Frau Steinberg herzlich willkommen.“

Kein Problem, natürlich hatte sie kein Problem.

Jemand, der sowieso bald gehen würde, was für ein Problem könnte sie noch haben?

Sie würde würdevoll Platz machen und dann für immer verschwinden. Nie wieder zurückkommen.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
40 فصول
Chapter1love return หวนรัก | หัวใจที่มันเต้นแรง
เท้าเล็กสั่นเทาค่อย ๆ ก้าวไปที่บ้านหลังใหญ่ราคาหลายสิบล้าน บ้านที่พิมพ์รดาเคยอยู่ บ้านที่เคยเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ทุกข์ เศร้า เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมายเธอเคยอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้กับ'เขา' ผู้ชายที่เกลียดเธอเข้าใส้ วันเวลาผ่านมาหลายปี พิมพ์รดาไม่เคยเฉียดมาที่บ้านหลังนี้อีกเลย แต่เพราะวันนี้มีเหตุ ที่ทำให้เธอต้องบากหน้ามาพิมพ์รดารู้ว่าเธอทำไม่ดีกับเขามาก และรู้ว่าเขาต้องเกลียดเธอ แต่จะให้ทำอย่างไร ในเมื่อตอนนี้อับจนหนทางแก้วตาดวงใจ เลือดเนื้อเชื้อไขที่เขาฝากฝังเอาไว้กำลังจะตาย จะให้เธอมองลูกจากไป โดยไม่รู้สึกอะไร และไม่พยายามทำอะไรเพื่อให้เขารอด เธอทำไม่ได้"ฉันมาหาคุณฉลาม" พิมพ์รดาเอ่ยกับลูกน้องคนสนิทของเขา คนที่ช่วยได้ในตอนนี้คือเขา เขาคนเดียวเท่านั้น"นายอยู่ข้างบนครับ""ฉันต้องการพบเขา""นายไม่ว่างครับ นายมีแขก""แต่ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขา""แต่นาย..." หญิงสาวไม่รอให้เขาพูดจบ คนร่างเล็กก็เดินตัวปลิวขึ้นบันได ขาเรียวสั่นเทาหัวใจเต้นระริกรัว แม้รู้ว่าการที่จะมาพบเจอกับเขาอีกครั้ง จะต้องเจอคำพูดที่แสนจะเจ็บหัวใจ แต่จะให้ทำอย่างไร ในเมื่อเธอช้าไม่ได้แล้วฉลาม แสงสุริยะ คือผู้
اقرأ المزيد
Chapter 2love return หวนรัก | ความสัมพันธ์ที่เปิดเผยไม่ได้
พิมพ์รดายิ้มกริ่ม เรื่องนี้เธอเก่ง สมัยเป็นวัยรุ่นขาดาดที่บ้านนอก เธอดื่มหนักเป็นประจำ เป็นนักดื่มประจำหมู่บ้านที่หญิงสาวเคยอาศัยอยู่"คนแรกใคร?" บัตเตอร์เอ่ย"พิมพ์เอง" เธอชูมือขึ้นแล้วลุกขึ้นยืน "แล้วใครที่จะแข่งกับพิมพ์คะ?""ไอ้ฉลาม""เฮ้ยกูไม่แข่ง""แล้วมึงมีสิทธิ์เลือกเหรอ?" คลาวด์หัวเราะ "รีบไปแข่งอย่าชักช้าลีลา หรือว่ามึงกลัวแพ้ผู้หญิง เลยไม่อยากลงแข่ง ใจมึงป๊อดใช่ไหม" คำปรามาสของคลาวด์ทำฉลามฉุนจัดกล้าดีอย่างไรมาว่าเขาใจป๊อดเขาลุกขึ้น เดินไปที่โต๊ะที่ตั้งแก้วเหล้าวางอยู่เรียงราย เขามองพิมพ์รดาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ใบหน้านิ่งนั้น ทำให้หญิงสาวคาดเดาไม่ออกเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่สายตาที่เขามองเธอมันกลับทำให้แปลกใจ เขามองพิมพ์รดาไม่เหมือนเดิม จนทำให้รู้สึกได้"เริ่มเลย" สิ้นประโยคที่คลาวด์เอื้อนเอ่ย พิมพ์รดาก็หยิบเหล้าขึ้นมากระดก แก้วแล้วแก้วเล่าที่เธอกระดกมันเข้าปาก เพื่อแข่งกับฉลามฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มมันลงคอ ไม่ได้ครึ่งเหล้าขาวที่เคยดื่มเลยสักนิด แต่พอดื่มไปหลายแก้วก็ทำให้มึน ๆ ตึง ๆ ได้เช่นกัน"ฮ่า ๆ พิมพ์ชนะ" พิมพ์รดากระดกแก้วเหล้าแก้วสุดท้ายลงคอพร้อมกับวางแก้วดังปึง ฉลามถึ
اقرأ المزيد
Chapter 3 love return หวนรัก | ปิดบัง
พิมพ์รดานิ่งอึ้งไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำพูดใดออกมา เพราะเธอรู้สึกช็อค รู้สึกอึ้งทำตัวไม่ถูกในสิ่งที่เขาพูด สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน มันไม่ใช่ความตั้งใจของเขา แต่มันคือความผิดพลาด เขาเมาแล้วเข้าห้องผิดเท่านั้นเอง แต่เข้าห้องผิดมาเอาคนอื่น มันก็แย่เกินทนเขาอยากจะให้เธอปกปิดความสัมพันธ์ เธอเองก็จะไม่แพร่พราย เธอจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ พิมพ์รดาลุกขึ้นจากเตียงหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ ไม่ได้ร้องไห้ไม่ได้แสดงความเสียใจออกมา"เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา""พิมพ์ไม่เอาหรอกค่ะ เรื่องระหว่างเราอย่าสนใจเลย พิมพ์จะไม่พูดเรื่องของเราแน่นอน มันก็แค่เรื่องเกิดขึ้นระหว่างคนเมาสองคน พิมพ์ไม่สนใจหรอกค่ะ สร่างเมาก็จบแค่นั้น" พิมพ์รดากระแทกเสียงเล็กน้อย แล้วหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ สิ่งที่เขาพูดในวันนี้มันทำให้เธอตระหนักแล้วว่า เขาไม่ใช่ฉลามคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก"แล้วเรื่องที่เกิดขึ้น เธอจะเอายังไง""พิมพ์ไม่สนใจหรอกค่ะ" พิมพ์รดาหยิบแพนตี้มาสวมตามด้วยบรา ใบหน้าของเธอเรียบนิ่ง นัยน์ตาแห้งแล้ง ในเมื่อเขาไม่อยากจะรับผิดชอบ หรือต้องการให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เธอก็จะไม่พูดมันออกมา"พิมพ์""...." พิมพ์รดาไม่ตอบ พอสว
اقرأ المزيد
Chapter 4 love return หวนรัก | ไม่พอใจ
"คุณนนทำอาหารอร่อยมาก ๆ เลยค่ะ" พิมพ์รดาเอ่ยปากชม มือจกข้าวเหนียวชิมน้ำพริกปลาร้าไม่หยุด "ฝีมือของคุณทำให้พิมพ์คิดถึงแม่ที่เพิ่งเสียไปเมื่อสองปีที่แล้วเลย ท่านทำอาหารอีสานอร่อยมาก""ผมเสียใจด้วยนะครับเรื่องแม่ของคุณ""ไม่เป็นไรค่ะพิมพ์ทำใจได้แล้ว ตอนนี้แม่อยู่บนสวรรค์แล้ว ท่านคงยังคงมองพิมพ์ ยังคงอยู่รอบ ๆ ตัวพิมพ์ ยังเป็นความทรงจำดี ๆ ให้พิมพ์ได้นึกถึง" หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับยิ้ม เรื่องมารดาเธอทำใจได้นานแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมดาเกิดแก่เจ็บตาย เหตุเกิดก็ต้องมีตายมันเป็นสัจธรรมที่มนุษย์ทุกคนต้องเจอ"ครับ""แต่อาหารวันนี้อร่อยมาก ๆ เลยค่ะ พิมพ์ชอบมาก ๆ เลย""ชอบก็ทานเยอะ ๆ นะครับ ผมดีใจที่คุณพิมพ์ชอบ ผมจะทำอาหารมาให้คุณพิมพ์ทานทุกวันเลยครับ""ไม่เป็นไรหรอกค่ะพิมพ์เกรงใจ คุณไม่ต้องทำมาให้พิมพ์ทานทุกวันหรอกค่ะ""แต่ผมยินดีนะครับ ผมยินดีที่จะทำอาหารให้คุณพิมพ์ทาน ผมดีใจที่มีคุณพิมพ์ทานอาหารด้วยกัน""เอางี้ดีกว่า เราทำอาหารแล้วมาทานด้วยกันดีกว่า ใครมีอาหารอร่อยตอนเที่ยงก็เอามาทานด้วยกัน""ดีเลยครับ""ค่ะ""ว่าแต่วันนี้คุณแนนไม่มาทำงานเหรอครับ?""นั่นสิคะ" คำพูดของนนนทำพิมพ์รดาฉุกคิด วันนี้เธอหั
اقرأ المزيد
Chapter 5 love return หวนรัก | โมโห
พิมพ์รดาเม้มปากตัวเอง เธอรู้ว่าเขาเป็นคนพูดจริงทำจริง ถ้าเธอขัดใจเขา เขาจะทำให้เธอคลานออกจากห้องอย่างที่พูดจริง ๆ"จะให้ทานข้าวเป็นเพื่อนไม่ใช่เหรอคะ ปล่อยสิคะพิมพ์จะไปทานด้วย" หญิงสาวเเกะมือใหญ่ออกจากแขนตัวเอง แต่ชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อย เขาดึงแขนเธอไปนั่งที่เก้าอี้"อย่าดื้อกับฉัน เพราะฉันไม่ชอบ""พิมพ์ก็ไม่เคยขอร้องให้พี่มาชอบนิ่คะ""เธอมันโคตรปากดี" ฉลามเสียงกระด้าง ก่อนเดินไปนั่งเก้าอี้ทำงานของตัว เขาจ้องหน้าพิมพ์รดาครู่ใหญ่ ก่อนจะเเกะอาหารที่เขาให้ลูกน้องซื้อมาให้ "จะไม่มีน้ำใจแกะช่วยฉันเลยเหรอ?""พี่อยากทานก็แกะเองสิคะ""แล้วช่วยฉันมันจะตายหรือไง?" พิมพ์รดาหน้ามุ่ยก่อนจะเปิดกล่องอาหารช่วยเขา "น่ากินไหม?""ค่ะ" เธอพยักหน้าเบา ๆ พร้อมกับหยิบช้อนตักอาหารเข้าปาก อาหารที่เขาซื้อมาเป็นอาหารง่าย กะเพราหมูกรอบราดข้าวไข่ดาว เธอนั่งทานมันอย่างเงียบ ๆ ไม่ปริปากพูดอะไรออกมา จนฉลามต้องพูดขึ้น "เธอกับนนนเป็นอะไรกัน?""...." พิมพ์รดาละสายตาจากกล่องอาหาร ช้อนตาขึ้นมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ ปกติเขาไม่เคยใส่ใจเธออยู่แล้ว ตอนนี้กลับแปลก ที่เขาใส่ใจเธอ"ก็ไม่เป็นไรกันค่ะ ว่าแต่ พี่จะสนใจทำไม?""เปล่
اقرأ المزيد
Chapter 6 love return หวนรัก | สารเลว
"พี่ฉลาม!""ทำไม ฉันพูดแทงใจดำเหรอถึงได้มาขึ้นเสียง!" เขากระชากแขนพิมพ์รดาแล้วบีบแรง ๆ "ผู้หญิงแบบเธออ้าขาให้มันแล้วใช่ไหมถึงได้มาสาย"เพียะ! ฝ่ามือเล็กฟาดลงใบหน้าคมคายอย่างแรงจนหน้าหันไปตามแรงตบ ฉลามเอาลิ้นดันกระพุงแก้มแล้วหันกลับมามองหญิงสาวนัยน์ตาวาวโรจน์"พิมพ์โคตรผิดหวังในตัวพี่""เหมือนที่ฉันกำลังผิดหวังในตัวเธอนั่นเหรอ?""พี่จะมาผิดหวังอะไรกับพิมพ์""ผู้หญิงแบบเธอ ฉันไม่คิดว่าจะร่านขนาดนี้""พี่ฉลาม!" พิมพ์รดาสะบัดแขนแล้วเดินไปที่ประตู"ใครให้เธอไป""พิมพ์จะไป พิมพ์จะไม่ทำงานที่นี่""เธอมีสิทธิ์เลือกเหรอ ในเมื่อเธอมาฝึกงานที่นี่ ถ้าฉันไม่เซ็นก็อย่าหวังว่าจะจบ!" คำพูดของฉลามทำพิมพ์รดาชะงัก ก่อนจะหันไปจ้องหน้าเขาอย่างไม่พอใจ "เธอไม่มีสิทธิ์เลือกอะไร อย่าลืม!""....." พิมพ์รดานิ่งไปนานมาก ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้ฉลามแทบเต้นออกมา "คิดว่าตัวเองใหญ่ในบริษัทแล้วจะทำกับใครแบบนี้ก็ได้เหรอคะ ช่างไม่มีความเป็นมืออาชีพซะจริง ๆ แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้ พี่ก็ไม่ควรมาเป็นผู้บริหารบริษัทหรอกค่ะ""หึ สิ่งที่เธอกำลังพล่ามอยู่ฉันไม่ได้สนใจหรอก ฉันสนแค่ว่าวันนี้เธอไปเอากับไอ้เวรนั่นมา""ค
اقرأ المزيد
Chapter 7 love return หวนรัก | ลึกซึ้งNc
"ปล่อยพิมพ์นะ" พิมพ์รดาประท้วง เรื่องอะไรเธอจะยอม"หุบปากไป!" ฉลามเสียงห้วนพร้อมกับถอนกางเกงของตัวเองร่นลงไปกองที่ปลายเท้า เขาไม่สนใจเสียงปรามเขารู้แต่ว่าเขาต้องการ และจะทำเรื่องนี้ให้เสร็จ"อย่าทำแบบนี้นะคะ""ทำไมฉันจะทำไม่ได้ ในเมื่อฉันเคยทำมาแล้ว" ว่าจบเขาก็ถูไถแก่นกาย แล้วดันเข้าไปในช่องสวาทของหญิงสาว เธอสะดุ้งร้องเพราะยังไม่คุ้นชิน ริมฝีปากบางเล็กก็ถูกประกบด้วยริมฝีปากหนา เขาบดจูบอย่างเร่าร้อนหิวกระหาย จนเธอจมดิ่งกับความกระหายดำมืดที่ยากจะถอดถอนมือเล็กที่คอยผลักดันร่างหนาให้พ้นกาย คราวนี้เปลี่ยนมาเป็นลูบไล้ทั่วแผ่นหลังใหญ่ เขากระแทกหนักหน่วงจนร่างเล็กสั่นคลอนไปตามจังหวะ เขาเลื่อนใบหน้าซุกไซ้ที่ซอกคอขบเม้นทำรอยเบา ๆ แล้วเลื่อนมาลิ้มรสทรวงอกสีหวาน"พะ...พี่ฉลาม" คนตัวเล็กครางเสียงกระเส่า แลบลิ้นเลียริมฝีปากเบา ๆ สมองของเธอขาวโพลน ร่างกายเบาหวิวราวกับจะล่องลอย เธอหลับตาพลิ้มเคลิบเคลิ้มหลงใหล ทุกสิ่งที่เขากระทำมันช่างวาบหวามซาบซ่านบทรักเร่าร้อนดุดันสลับอ่อนโยน เอวสอบกระแทกเน้นหนัก บทรักที่เขากระทำ พิมพ์รดาเสียวสะท้านจนแทบจะทนไม่ไหว เธอเปล่งเสียงครวญครางดังกึกก้องเมื่อเขาจับจูงมือเธ
اقرأ المزيد
Chapter 8 love return หวนรัก | ลองเริ่มใหม่ด้วยกันดู
ภายในบ้านหลังใหญ่ถูกประดับประดาด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง ทุกอย่างถูกจัดวางเรียบร้อยสะอาดตา ทุกอย่างมันสวยงามและราคาแพงมาก การที่เธอมายืนอยู่ที่นี่ทำให้เธอดูด้อยลงไปถนัดตา"ขึ้นไปข้างบนสิ ห้องเธออยู่ข้างบน""พิมพ์ว่า...""มาเร็ว ๆ อย่าอิดออด" ฉลามจับมือเล็กให้เดินตาม เธอมองมือหนาแล้วยิ้มออกมา ไม่คิดว่าเหตุการณ์วันปีใหม่ตอนนั้น จะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ถึงเขาจะยังปากไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้เย็นชาใส่เธอเหมือนอย่างตอนแรก "ห้องของเธอ" เขาเปิดประตูแล้วพาเธอเข้าไป มันเป็นห้องใหญ่เตียงใหญ่พิมพ์รดามองไปรอบๆ ก็ไปสะดุดตากับภาพของเขาในวัยเด็ก และภาพตอนโต เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ห้องนี้เป็นห้องของเขาหรืออย่างไรกัน ถึงได้มีข้าวของของเขาอยู่เต็ม"เมื่อก่อนห้องนี้เป็นของพี่เหรอคะ?""อืม" เขาพยักหน้า มิน่าล่ะถึงได้มีของของฉลามอยู่ในห้อง ที่ไหนได้มันเคยเป็นห้องของเขานี่เอง "ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่""อะ...อะไรนะคะ" พิมพ์รดาเบิกตากว้างตกใจคำพูดของเขาอยู่ไม่น้อย ตอนแรกเธอคิดว่าห้องนี้เคยเป็นห้องของเขาแล้วเขาให้เธอมาอยู่ส่วนเขาไปอยู่ห้องอื่นแล้ว "ตอนนี้ก็ยังเป็นห้องของพี่แล้วพี่ให้พิมพ์มาอยู่ทำไมคะ
اقرأ المزيد
Chapter 9 love return หวนรัก | ความสุข
เย็นของวันนั้น พิมพ์รดาอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปช่วยแม่บ้านทำอาหาร ทุกคนน่ารักมากช่วยสอนการทำอาหารให้เธอ พิมพ์รดารู้สึกมีความสุข ที่ทุกคนดีกับเธอ"อันนี้คือของโปรดคุณฉลาม" เคทถือผัดกะเพราเนื้อที่ใส่พริกแห้งเยอะมากวางไว้ที่โต๊ะ"เขากินเผ็ดขนาดนี้เลยเหรอ?""ใช่ค่ะ คุณฉลามกินเผ็ดมาก คุณฉลามบอกว่ายิ่งเผ็ดยิ่งอร่อย แล้วคุณพิมพ์ล่ะคะชอบกินอะไรเป็นพิเศษ""พิมพ์ชอบกินแกงอ่อมน้องวัว""น้องวัว" เคทขมวดคิ้ว พิมพ์รดามองการกระทำนั้นแล้วยิ้มออกมา"รกของวัว แกงอ่อมอร่อยมาก" พวกแม่บ้านครุ่นคิดก่อนจะทำหน้าตาพะอืดพะอม ก็อย่างว่าแหละ ของชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนเขาก็ชอบในสิ่งที่เธอไม่ชอบ ส่วนสิ่งที่เธอชอบบางคนก็คงไม่ชอบมันเป็นเรื่องปกติ "เรารีบทำอาหารกันดีกว่า เดี๋ยวพี่ฉลามก็มาแล้ว""ค่ะ" ผ่านไปไม่ถึงสามสิบนาที รถหรูก็ขับมาจอด เขาให้ลูกน้องหิ้วข้าวของเขามาแล้วจัดแจงเอาขึ้นไปไว้บนห้องให้พิมพ์รดายิ้มแล้วรีบไปรับกระเป๋าทำงานของเขา ฉลามก้มลงหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่แล้วขอตัวไปอาบน้ำ พิมพ์รดาหน้าร้อนกับสิ่งที่เขาทำ แต่ก็รีบเอากระเป๋าเอกสารขึ้นไปไว้ แล้วจัดแจงจัดเสื้อผ้าให้ฉลามใช้เวลาอาบน้ำครู่ใหญ่ก็เดินออกมา เ
اقرأ المزيد
Chapter 10 love return หวนรัก | จุดเปลี่ยน
"นี่ของปราณ ส่วนนี่ของพิมพ์" ลัลนายกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ "ปราณกินน้ำส้ม ส่วนพิมพ์มึงแดกเหล้ากับกู""กูไม่ขัด""ส่วนนี่ของพี่เควิลนะคะ" เธอยกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไปให้ชายหนุ่ม"พี่ไม่ดื่มครับ""ทำไมล่ะคะ เมื่อตอนปีใหม่พี่ยังดื่มอยู่เลย""ใช่ครับปีใหม่พี่ดื่ม แต่หลังวันนั้นมาพี่ก็ไม่ดื่มอีกเลย พี่ไม่อยากอุ้มลูกแล้วลูกได้กลิ่นเหล้า""งั้นเอาน้ำส้มเหมือนปราณก็ได้ค่ะ" ลัลนาจัดแจงน้ำและอาหารให้กับเควิล เป็นจังหวะเดียวกันกับที่นนนเดินเข้ามา เขามาพร้อมกับดอกกุหลาบช่อโต มอบให้กับลัลนา พิมพ์รดายิ้มเมื่อได้เห็นการกระทำของชายหนุ่ม เขากำลังสนใจเพื่อนสาวของเธอใช่ไหม แค่คิดก็ดีใจแทนลัลนาแล้วนนนเป็นคนน่ารักนิสัยดี พูดจาไพเราะถ้าลัลนาได้ผู้ชายดี ๆ แบบนนนเข้ามาอยู่ในชีวิตจะดีมาก ๆ เลย"เข้าห้องน้ำแป๊บนะ""อื้อ" พิมพ์รดาจับมือปรรณพัชร์มาด้านหลัง แล้วจัดแจงเตรียมเค้กที่เธอเตรียมเอาไว้เสียบเทียน จากนั้นก็ยกออกไป ไฟสว่างถูกปิดพร้อมกับร่างเล็กของทั้งสองเดินออกมา ปรรณพัชร์กับพิมพ์รดาร้องเพลง ลัลนายิ้มออกมาอย่างดีใจ ที่เพื่อนรักของเธอให้ความสำคัญกับวันเกิดของเธอทุกปี"happy birthday to you happy birthday to y
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status