LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เรื่องแปลกใหม่
--------------------------------------------------------------------------
บาร์ครัวชั้นล่าง...
“ที่นี่สามารถทำอาหารเบา ๆ ได้ค่ะ เช่น ต้มมาม่า ทอดไข่ หรืออุ่นอาหารสำเร็จในตู้เย็นทาน...” สาวใช้พูดบอกกับสองสาวผู้อยู่ใหม่ ถึงเรื่องที่เธอสองคนต้องการจะรู้
“เลย์”
“...”
“เลย์”
“ฮะ?”
“พี่เขาบอกว่าเรามาทำอะไรกินที่นี่ได้” โมอาพูดทวนสิ่งที่ได้ยินให้กับเพื่อนสนิทของเธอฟัง เพราะเมื่อครู่เลย์อิยืนเหม่อลอยถึงบางสิ่งจนไม่ทันได้ยินข้อความที่สาวใช้พูดบอก
“อ๋อ งั้นเหรอ”
“ยังตกใจเสียงเมื่อกี้อยู่เหรอ?”
“อือ ตกใจผู้ชายคนนั้นด้วย เขามองลงมาเห็นฉันพอดีเลย จะไม่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นตอนนี้ใช่ไหมโม…” เธอกังวลกับสายตาของคนหื่นที่มองลงมาเห็นเธอเข้า
“ไม่หรอก เขาบอกให้พวกเราพักฟื้นร่างกายก่อนสองสามวันไม่ใช่เหรอ…ว่าแต่ผู้ชายคนไหน?” โมอาถามให้แน่ใจ เพราะเมื่อครู่เธอไม่ทันเห็นหน้าชายคนที่ทำให้เลย์อิกลัวว่าเป็นใคร ก็ถูกเลย์อิพาวิ่งหนีเสียงน่าอายนั้นซะก่อน
“คนที่ดูโรคจิต หื่น ๆ แล้วก็ยิ้มให้พวกเราบ่อยที่สุด”
“อ๋อคนนั้นนะเหรอ”
หลังจากที่เลย์อิอธิบายถึงภาพลักษณ์ของฮาร์ท ถึงตอนนี้โมอาก็พอเดาออกว่านั่นเป็นชายที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของของเลย์อิ ไม่ใช่ชายหนึ่งในสองคนที่เป็นเจ้าของของเธอ
“ไม่เป็นไรนะ อีกหน่อยเราก็คงจะชินไปเอง...”
เด็กสาวทั้งสองคนไม่ได้มีความกล้าบ้าบิ่นอยู่ในตัวมากพอ พวกเธอจึงล้มเลิกความคิดที่จะหนีออกจากที่นี่ในทันที เพียงแค่ได้ยินคำพูดขู่ของชายทั้งสี่ เกี่ยวกับเรื่องซ่องหลังเกาะที่เหมือนกับอเวจีนรกหรือนรกขุมที่ลึกที่สุด ซึ่งการที่พวกเธอตัดสินใจเช่นนั้นก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะไม่มีใครต่อต้านอำนาจของมาเฟียทั้งสี่คนได้ นอกเสียจากว่าพวกเธอจะมีอำนาจต่อรองเหนือพวกเขา...
“ครัวที่นี่ใช้ได้ตลอดทั้งคืนใช่ไหมคะ?” โมอาถามต่อถึงสิ่งที่พวกเธออยากรู้ เพราะคาดว่าดึกกว่านี้คงจะหิว เพราะวันทั้งวันเธอได้ทานแค่โจ๊กฟักทองหนึ่งถ้วยเพียงเท่านั้น
“ได้ตลอดค่ะ แต่ถ้าเป็นอาหารที่นอกเหนือไปจากที่ฉันบอก คงต้องย้ายไปทำที่ครัวส่วนนอกของคฤหาสน์...”
“อ๋อ เราแค่จะต้มมาม่ากินกัน ไม่ถึงขั้นกับผัดกระเพราหรือว่าทำแกงหม้อใหญ่กันหรอกค่ะ...” สองสาวเกรงใจที่จะเรียกใช้งานสาวใช้ในช่วงกลางดึกเพียงแค่ต้องการให้ต้มมาม่าง่าย ๆ ให้ เธอสองคนจึงถามหาครัวเผื่อไว้
เพราะหลังจากผ่านการทำใจยอมรับมาแล้ว ก็คิดว่าการเดินออกจากห้องมาเห็นอะไรที่แปลกตาดูบ้าง คงจะทำให้พวกเธอคุ้นชินกับที่แห่งนี้ได้เร็วขึ้น
“ออกมาทำอะไรกันครับเด็ก ๆ” เจ้าของเสียงนั้นทำให้เลย์รีบเดินไปแอบอยู่ด้านหลังเพื่อนสนิทของเธอ “ตายจริง ฉันทำเลย์อิกลัวอีกแล้วเหรอเนี่ย?”
“เอ่อคือ...พวกเราแค่เดินออกมาดูห้องครัวน่ะค่ะ”
“ทำไมล่ะ หิวเหรอ?”
“คิดว่าดึก ๆ น่าจะหิวค่ะ”
“หิวก็เรียกใช้แม่บ้านสิ สั่งได้ทุกเมนูเลยนะ อยากกินอะไรสั่งได้เลย...”
“คือพวกหนูเกรงใจน่ะค่ะ ถ้าเกิดเรียกใช้พวกพี่ ๆ เขาตอนดึก ๆ” โมอาเองก็ไม่กล้าที่จะเงยหน้ามองฮาร์ทเช่นกัน แม้จะรู้สึกได้ว่าตอนนั้นเขายิ้มให้เธออยู่
“เป็นเด็กดีจริง ๆ แฮะ รู้จักเกรงใจพี่ ๆ เขาด้วย” ฮาร์ทพูดชื่นชมสองสาว ก่อนจะกระตุกขำท่าทางซุกแอบของคนขี้กลัว “ว่าแต่เลย์อิของฉันหายไปไหนแล้วนะ มองไม่เห็นเลย”
คนกระล่อนลากเสียงหยอกล้อเด็กสาว เพื่อต้องการให้เธอคลายความกลัวที่มีต่อเขาลง ก่อนที่คนขี้กลัวจะรู้สึกได้ว่ามีร่างสูงมายืนอยู่ทางด้านหลังของเธอ และจังหวะนั้นเขาก็ทำเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว ราวกับว่ามีผีหื่นยืนอยู่ทางด้านหลัง
“จ๊ะเอ๋!”
“..!”
“อยู่นี่นี่เอง มองหาตั้งนาน...” หมับ!
ร่างเล็กของคนขี้กลัวถูกโอบช้อนเข้ามาแนบชิดลำตัวสูง เขาจ้องมองเธออย่างหลงใหล แววตาคู่นั้นมีทั้งความเอ็นดูและชอบใจในตัวเด็กสาว ต่างจากแม่บ้านแสนสวยที่เขาเพิ่งเล่นสนุกด้วยเมื่อครู่ เพราะเธอทำให้เขารู้สึกอยากเป็นคนใจเย็น เพื่อเฝ้ามองวันที่เธอจะอ้าขาให้เขาอย่างเต็มใจ ครางเรียกชื่อของเขาออกมาอย่างคร่องปาก โดยที่เขาไม่ต้องบังคับให้เธอทำ...
“เลย์อิของฉันน่ารักที่สุดเลย ยิ่งมองยิ่งถูกใจ”
“...”
“…พูดกับฉันหน่อยสิ”
“...” เลย์อินิ่งเงียบอยู่แบบนั้น เพราะไม่รู้จะพูดคำว่าอะไรตอบกลับ ซึ่งท่าทางกระอักกระอ่วนของเธอมันดูน่ารักจนคนที่เห็นรู้สึกเหมือนกำลังโดนมนต์สะกด
“น่ารักจัง” เพียงแค่เห็นสายตาของเด็กสาวที่ดูทำตัวไม่ถูก กับคำสั่งของเขา ฮาร์ทก็ลุ่มหลงกับความใสซื่อที่เป็นเรื่องแปลกใหม่ที่ได้เจอ “หน้าหนูเหมือน…เหมือนแมวน้อยเลย น่าเอ็นดูจัง”
“...” คนขี้กลัวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนหื่นทีละนิด เพราะเวลานั้นเขากำลังทำให้เธอรู้สึกถึงความเอ็นดูที่ว่านั้นจริง ๆ
มือหนาลูบลงที่ศีรษะของสาวร่างเล็ก รอยยิ้มที่ไม่ได้แสร้งปั้นแต่งขึ้นของเขาดูต่างออกไปจากเขาเมื่อสิบนาทีก่อนที่เธอเห็น นัยน์ตาคู่นั้นมีเพียงความเอ็นดูต่อเด็กสาว แม้จะซ่อนความต้องการบางอย่างแอบแฝงอยู่ลึก ๆ แต่ความเอ็นดูที่มีต่อเลย์อิกลับเด่นชัดกว่า
“ไหนลองร้องว่าเหมียว ให้ฉันได้ยินหน่อยซิ๊”
“...”
“เหมียว~ แบบนี้ครับ” ฮาร์ททำตัวอย่างให้คนสวยของเขาดู ถึงสิ่งที่เขาต้องการจะได้ยินจากเธอ
“...” เลย์อิยังคงเงียบและกล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะทำตามที่ฮาร์ทสั่ง เพราะมันเป็นคำสั่งที่ค่อนข้างแปลก และดูโรคจิตเข้าขั้นน่ากลัว
“เหมียว เอาสิจ้ะ ร้องเลย” ฮาร์ทจดจ่อรอฟังคำนั้น เพราะอยากเห็นความน่ารักของเธอ ว่ามันจะอันตรายต่อหัวใจของเขามากแค่ไหน
“... เหมียว”
“อุ๊ย น่ารักจัง น่ารักสุด ๆ” ฮาร์ทปล่อยกอดออกจากเอวบาง และยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ เพราะถูกใจกับภาพน่ารักแสนอันตรายเมื่อครู่นี้ ที่ละลายพฤติกรรมความหื่นของเขาให้เปลี่ยนมาอยู่ในโหมดคลั่งความน่ารักได้ สิ่งที่ทำให้เธอดูแตกต่างไปจากสาวใช้สุดยั่วที่เขาเชือดมาเมื่อครู่ มันคือความน่ารักไร้เดียงสาที่หาเจอไม่ได้ทั่วไป
“เป็นอะไรของมึง? แล้วมาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้เนี่ย ยังไม่เข้านอนอีกเหรอ...” ขุนพลเอ่ยถามเพื่อนของเขาถึงอาการแปลก ๆ ที่เป็นอยู่ ท่าทางที่ยืนเขินบิดไปบิดมา ราวกับมีอะไรที่ทำให้เขาถูกใจจนควบคุมความโหดเหี้ยมของตนเองไม่อยู่
“เมื่อกี้เลย์อิร้องว่าเหมียว โคตรน่ารักเลยว่ะ”
“เฮ้อ ไอ้โรคจิตเอ๊ย...ทนหน่อยนะเด็ก ๆ เดี๋ยวก็ชิน” ขุนพลพูดบอกกับเด็กสาวทั้งสองคนที่ดูจะเพิ่งเคยเห็นเรื่องแปลกใหม่นี่เป็นครั้งแรก จากชายวัยสามสิบกว่า ๆ ที่มีหลายบุคลิกทั้งดีและบ้าในคนเดียว
“แมวน้อยของฉัน น่ารักจัง” ฟอด~ ฮาร์ทพูดชมความน่ารักที่ไม่ได้ปั้นแต่งของเลย์อิอีกครั้ง ก่อนจะฟัดจมูกโด่งลงที่แก้มใสอมชมพูของเธอ
นาทีนี้โมอาเองก็ยืนตัวแข็งทื่อไม่ต่างจากเพื่อนรักของเธอ เมื่อเห็นว่าหนึ่งในชายที่เป็นเจ้าของของเธอโผล่มา ความหิวในก่อนหน้าเริ่มจางหาย เปลี่ยนเป็นอยากหนีออกจากครัวให้เร็วที่สุด
“เอ่องั้น...พวกเราขอตัวเข้าห้องไปนอนก่อนนะคะ ไปกันเถอะเลย์” โมอาคิดเอาตัวลอดด้วยการหนีกลับเข้าห้องนอน เพราะนอกจากจะช่วยเลย์อิจากฮาร์ทคนหื่นได้แล้ว เธอยังช่วยตัวเองจากขุนพลได้ด้วย
“ดูรีบวิ่งกันสิ เดี๋ยวก็ล้มกันพอดี...” ขุนพลพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าสองสาวจูงมือกันวิ่งหนีพวกเขาไม่คิดชีวิต ด้วยความเร็วเท่าที่ในชีวิตนี้จะวิ่งเร็วได้
“เลย์อิของกู…โคตรน่ารักเลยว่ะ”
“ท่าจะถูกใจเพื่อนกูจริง ๆ แฮะถึงได้พูดคำว่าน่ารักไม่หยุดปากแบบนี้…”
ผู้หญิงที่ทำให้ฮาร์ทพูดจาอ่อนหวานด้วยมีอยู่ไม่กี่คน ซึ่งผู้หญิงพวกนั้นก็มีสไตล์น่ารักหวาน ๆ ไม่ต่างกัน ส่วนเลย์อินั้นอาจจะเหนือกว่าใครตรงที่เธอมีทั้งความไร้เดียงสาและมีความบริสุทธิ์ที่เขาหาไม่ได้จากผู้หญิงประดับบารมีคนก่อน ๆ ซึ่งคำว่าน่ารักที่หลุดออกจากปากของเขาบ่อยขนาดนี้ ก็พอเดาได้ไม่ยากว่าเขาชอบเธอมากจริง ๆ มากจนเลิกชมเธอว่าน่ารักไม่ได้
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ช่วงชีวิตที่สมบูรณ์--------------------------------------------------------------------------สองปีต่อมา...เวลานี้ทายาทของทั้งสี่หนุ่มมาเฟียใหญ่ ได้ลืมตาดูโลกเป็นที่เรียบร้อย พวกเขากลายเป็นพ่อลูกอ่อน ติดทั้งลูก ติดทั้งเมีย และคนที่น่าจะเหนื่อยที่สุดก็คงจะเป็นสองสาว ที่คลอดคนแรกออกมาเสร็จ สามีก็ไม่เว้นจังหวะให้ช่องคลอดได้พักฟื้น พวกเธอก็ต้องคลอดลูกคนที่สองให้กับสามีที่รอคิวเป็นคนต่อไป เพื่อไม่ให้น้อยน่ากันเรื่องลูก ที่หนุ่ม ๆ ชอบเอามาพูดขิงกัน…ลูกคนแรกที่เกิดจากเลย์อิ คือนายน้อย ‘ฮอล’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เป็นลูกของฮาร์ทตามที่ทุกคนคาดการไว้ ส่วนลูกคนที่สอง เป็นสาวน้อยวัยสองเดือน คุณหนู ‘ปอไหม’ น้องเล็กสุดท้องของบ้าน ที่เกิดจากคุณพ่อเปอร์คนอบอุ่น เขาได้ลูกสาวตามใจอยาก แม้จะได้มีลูกหลังพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในแก๊ง แต่ก็มีความสุขไม่ต่างกันส่วนลูกคนแรกของโมอาก็คือ นายน้อย ‘เจ้าขุน’ มีอายุได้เพียงหนึ่งขวบ เช่นกัน เพราะเลย์อิกับโมอาคลอดลูกชายในวันเดียวกัน และเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งฮอลคลอดในช่วงเช้า ส่วนเจ้าขุนคลอดในช่วงบ่าย และแน่นอนว่าฟัง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชีวิตรักของโมอา Nc🔞3p----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ------------------------ก่อนหน้าที่จะหมดสัญญาเพียงหนึ่งเดือน โมอามีข่าวเดทกับประธานค่ายอย่างอาร์เจ และแน่นอนว่านั่นคือแฟนหนุ่มตัวจริงของเธอ แต่ถึงอย่างนั้น ความจริงที่ทั้งคู่รักกันมายาวนานถึงเจ็ดปีก็ไม่ได้ถูกเปิดเผย ส่วนหนึ่งก็อาจจะเพราะอาร์เจที่ควบคุมสื่อบันเทิง และเวลานี้ก็เริ่มเข้าควบรวมสื่อต่าง ๆ ในยุโรปได้มากขึ้น ข่าวที่ออกไป จึงมีเนื้อหาบอกว่าพวกเขาเริ่มคบหาดูใจกันมาได้หนึ่งปี แม้จะเป็นความรักต่างวัยที่ห่างกันค่อนข้างมาก และข่าวนี้ก็ทำแฟนคลับแตกเป็นสองฝั่ง บ้างก็ยินดีกับความรักครั้งนี้ของศิลปิน บ้างก็ด่าว่าอาร์เจกินเด็ก แต่คอมเมนต์พวกนั้นก็หาทำให้รักของเขาสั่นคอนอาร์เจถูกยกให้เป็นแฟนออกสื่อของโมอา อย่างที่ขุนพลเองก็เห็นด้วย เพราะถ้าให้พูดความจริงบอกทุกคนไปถึงเรื่องความสัมพันธ์สาม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชีวิตรักของเลย์อิ Nc🔞3p----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ------------------------5ปีต่อมา...เมื่อถึงเวลาที่สองสาวหมดสัญญา พวกเธอก็กลายเป็นซุปตาร์อย่างที่ไฝ่ฝันไปแล้ว แต่ถึงจะอย่างนั้นสองสาวก็ตัดสินใจโบกมือลาสมาชิกอีกห้าคน และกลับมาใช้ชีวิตเป็นครอบครัวตามที่ให้สัญญาไว้กับหนุ่ม ๆแต่เป็นเพียงการพักงานในฐานะศิลปินชั่วคราวเท่านั้น และจะกลับไปทวงคืนความเป็นซุปตาร์ หลังจากที่พวกเธอมีทายาทให้กับแฟนหนุ่มดั่งสัญญาที่ให้ไว้“เฮียอย่าลืมที่ตกลงนะ”“เออ รู้แล้วน่า มึงอยากเป็นผัวออกสื่อออกแสงอะไรก็ตามใจ แต่กูขอมีลูกก่อน”“โอเคเฮีย ตกลงตามนั้น...” เปอร์ยอมรับข้อเสนอของฮาร์ทอย่างไม่มีข้อต่อรอง เพราะเขาอยากได้ชื่อว่าเป็นแฟนหนุ่มของเลย์อิ และสามารถจูงมือเธอไปเที่ยวรอบโลกได้ โดยไม่ต้องแคร์สายตาคน หากว่าเขาอยู่ในสถานะนั้นโดยได้รับการยินยอมจากพี่ใหญ่ เพราะจะไ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : วันรวมตัว 7มาเฟียเจ้าของเกาะ--------------------------------------------------------------------------สนามหญ้าหลังบ้าน...บริเวณสนามหญ้าหลังบ้านนี้ ถูกจัดไว้อย่างร่มรื่นเพื่อให้เหมาะกับการเป็นมุมนั่งผ่อนคลายของคนในบ้าน ซึ่งบรรยากาศเย็นสบายของช่วงเวลานี้ ทุกคนก็พากันมานั่งรวมตัวปิกนิกเพื่อพูดคุยแรกเปลี่ยนชีวิตส่วนตัวที่ผ่านมา...“บ้านไปถึงไหนแล้ววะ” ขุนพลถามกับลูก้า เกี่ยวกับคฤหาสน์หลังใหม่ ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเขตพื้นที่ปกครองพิเศษ ซึ่งอยู่ในเขตปกครองเดียวกันกับคฤหาสน์หลังที่พวกเขาสี่คนอาศัยอยู่ในทางเหนือ สถานที่ ที่จะเป็นบ้านหลังใหม่ของครอบครัวลูก้า วีเดน เจได ซันซานย์ รวมถึงเด็ก ๆ ผู้เป็นทายาทของสามมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่“ยังเหลือที่ต้องทำอีกเยอะ แต่รับรองว่าอลังการกว่าคฤหาสน์ของพวกมึงแน่” ลูก้าพูดขิง“จะย้ายมาอยู่กันเมื่อไหร่เหรอคะ”“ต้องรอซานย์คลอดลูกไอ้วีเดนก่อนน่ะ ถึงจะย้ายมาอยู่ที่นี่กันได้” เจไดพูดตอบความสงสัยของโมอา“อ้อ เหรอคะ”“เมียจ๋า เมียจ๋า” เสียงเรียกเมียของเปอร์ดังมาจากด้านในบ้าน ซึ่งเสียงนั้นไม่เพียงเรียกความสนใจของค
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หลังจากการเวิลด์ทัวร์ครั้งแรกของพวกเธอ 7-Shine จบลง ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ทั้งเจ็ดคนจะได้แยกย้ายกันไปหยุดพัก และใช้เวลากับครอบครัว ซึ่งแน่นอนว่าเวลานี้โมอาและเลย์อิก็อยู่ที่เกาะโยโล่ ที่ ที่เป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของพวกเธอ...โมอาและเลย์อิในวัยยี่สิบสองปี ดูสวยสง่าขึ้นมาก ไม่ต่างจากมาเฟียทั้งสี่ ที่ดูสุขุมและสมาร์ทขึ้นตามวัย ‘อาร์เจ ฮาร์ท ขุนพล’ ในวัยสามสิบหกปี เป็นวัยที่กำลังคลั่งรักเมียเด็กสุด ๆ ส่วนเปอร์น้องเล็กที่อยู่ในวัยสามสิบสาม ก็ดูสุขุมขึ้นไม่ต่างกัน“คิดถึงจังเลยค่ะ”“เฮียก็คิดถึงครับ” เปอร์พูดบอกถึงความรู้สึกของตนกับเลย์อิ ที่วิ่งเข้ามาสวมกอดเขาด้วยความคิดถึงอย่างที่เธอบอก สายตาของเลย์อิยังคงแสดงความรักกับชายเบื้องหน้าไม่เปลี่ยน เพราะเขาคือหนึ่งในคนที่ทำให้เธอมีทุกวันนี้“ขวัญใจ” เสียงของโมอาเรียกหาสมาชิกตัวน้อย ก่อนแฟนหนุ่มทั้งสองที่ยืนยิ้มหน้าบานรอกอดจากเธอ แต่พวกเขาก็ต้องยิ้มรอจนเหงือกแห้งเพราะเธอให้ความสนใจกับหนูน้อยมากกว่าพวกเขา“ผัวคิดถ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เฝ้ามองความสำเร็จของคนที่รัก--------------------------------------------------------------------------วงเกิร์ลกรุ๊ปน้องใหม่จากค่าย RAW อย่าง ‘7-Shine’ ที่เพิ่งเดบิ้วได้เพียงแค่ห้าเดือน ก็กวาดรางวัลบนเวทีใหญ่ ๆ ของเกาหลีอย่างนับไม่ถ้วน พวกเธอเติบโตอย่างก้าวกระโดด เพราะความเปล่งประกายของเด็กสาวทั้งเจ็ดคน ทำให้มีแฟนคลับทั้งในเกาหลีและต่างชาติ ทั้งฝั่งเอเชียและยุโรปยอดขายของอัลบั้มแรกก็สร้างสถิติสูงเกินหน้าเกินตารุ่นพี่ที่เดบิ้วมาก่อนหลายปี ซึ่งมากถึงสิบเจ็ดล้านก็อปปี้ แน่นอนว่ายอดขายเกินครึ่งมาจากการซัพพอร์ตของหนุ่ม ๆ ทั้งสี่คน ที่เวลานี้ตั้งตัวเป็นบ้านไซต์ใหญ่ของสาว ๆ หรือเรียกว่าเป็นกลุ่มแฟนคลับของ ‘7-Shine’ ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียเลยก็ว่าได้ และพวกเขาก็มีชื่อเรียกว่า ‘my shine’ ชื่อเรียกของกลุ่มแฟนคลับที่ศิลปินตั้งให้ทั้งสี่คนตามเกาะติดขอบเวทีเพื่อส่งกำลังใจให้สองสาวไม่ห่าง รวมทั้งลูกน้องนับร้อยชีวิตก็ตามไปให้กำลังใจในหญิงของพวกเขาทุกที่ ตามคำสั่งของนายท่านทั้งสี่ และหลาย ๆ สเตจ (stage) ที่ ‘7-Shine’ ขึ้นแสดง จึงมีเสียงร้องเชีย







