เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 19
วันที่เผยแพร่:
2026-11-02 23:12:15บรรยากาศหน้าห้องทำงานประธานเงียบกริบลงทันที ราวกับเข็มสักเล่มตกพื้นก็ยังได้ยิน เสียงลมหายใจของพนักงานรอบบริเวณแทบจะขาดห้วง เมื่อสายตาคมกริบดั่งพญาอินทรีของ เยี่ยนอวิ๋นเชิน กวาดมองไปที่กองเอกสารหนาเตอะ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดของคุณจิน
คุณจินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับรังสีความกดดันอันเย็นเยียบของท่านประธานหนุ่ม
"ท่าน... ท่านประธานคะ คือว่า..." คุณจินพยายามจะเอ่ยแก้ตัวเสียงสั่น
ทว่า ก่อนที่เยี่ยนอวิ๋นเชินจะได้เอ่ยปากตำหนิอะไรออกไป ฉู่ฉิงยวี่ กลับสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตัดสินใจก้าวออกมายืนบังหน้ากองเอกสารเหล่านั้นไว้ ร่างบางเงยหน้าขึ้นสบตากับประธานหนุ่มเป็นเชิงขอร้องชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้จัดการฝ่ายการเงินด้วยแววตานิ่งสงบแต่เด็ดเดี่ยว
"ท่านประธานคะ..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "เรื่องเอกสารชุดนี้... ให้ดิฉันเป็นคนจัดการเองค่ะ"
เยี่ยนอวิ๋นเชินชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตาคมวูบวาบด้วยความแปลกใจ เขากำลังจะเอ่ยปากไล่คุณจินออกไปทันทีฐานกลั่นแกล้งพนักงาน แต่เมื่อเห็นแววตามุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ของฉู่ฉิงยวี่ เขาก็เลือกที่จะยืนกอดอกนิ่งๆ พิงกรอบประตู แล้วรอดูว่าหญิงสาวจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร
คุณจินที่ตั้งสติได้ รีบกลับมาเชิดหน้าขึ้นทำเป็นเยาะหยัน "จัดการเองงั้นเหรอ? เอกสารงบดุลของบริษัทลูกสามปีซ้อน ตัวเลขซับซ้อนขนาดนั้น ต่อให้ให้เวลาเธอทั้งสัปดาห์เธอก็ดูไม่ทันหรอก อย่ามาอวดเก่งไปหน่อยเลย!"
ฉู่ฉิงยวี่ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือโกรธเคือง เธอเพียงแค่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหยิบแฟ้มเอกสารบนสุดขึ้นมาเปิดผ่านอย่างรวดเร็ว
"ที่คุณจินบอกว่าตัวเลขซับซ้อน คงหมายถึงส่วนต่างของงบดุลไตรมาสที่สามของบริษัทสาขาย่อยทางภาคเหนือสินะคะ?"
ฉู่ฉิงยวี่เอ่ยชื่อโครงการขึ้นมาลอยๆ แต่มันกลับทำให้สีหน้าของคุณจินเปลี่ยนสีทันที!
"เอ่อ... มันทำไมล่ะ?" คุณจินเสียงเริ่มตะกุกตะกัก
"ถ้าคุณจินเปิดดูหน้าสี่สิบห้าของแฟ้มนี้จริงๆ จะเห็นว่าอัตราส่วนสภาพคล่องของสาขานั้นถูกหักกลบด้วยค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานที่ซ้ำซ้อน ซึ่งทางฝ่ายการเงินของคุณจินน่าจะคีย์ตัวเลขผิดพลาดไปสามล้านหยวนตั้งแต่รอบปีที่แล้ว..."
ฉู่ฉิงยวี่วางแฟ้มลงเบาๆ แล้วเงยหน้ามองคุณจินด้วยสายตานิ่งสนิท "ถ้าดิฉันไม่ตรวจพบแล้วทำเรื่องแก้ไข บอร์ดบริหารในที่ประชุมสัปดาห์หน้าคงเห็นความผิดปกตินี้และเรียกสอบสวนฝ่ายการเงินแน่ๆ ค่ะ... แบบนี้ยังเรียกว่าดิฉันอวดเก่งอยู่ไหมคะ หรือว่าคุณจินตั้งใจเอาเอกสารชุดนี้มาให้ดิฉันช่วย 'ตรวจสอบความสะอาด' ให้กันแน่?"
คำพูดที่เฉียบคมและแม่นยำราวกริบมีด ทำเอาคุณจินหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มกรอบหน้า พนักงานคนอื่นๆ ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ไม่คิดว่าพนักงานระดับล่างคนนี้จะมีความเชี่ยวชาญด้านตัวเลขและงบการเงินได้อย่างทะลุปรุโปร่งในเวลาอันรวดเร็วขนาดนี้
เยี่ยนอวิ๋นเชินที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆ ถึงกับนัยน์ตาประกายวับขึ้นด้วยความทึ่งและความคาดไม่ถึง
เขารู้ว่าเธอเก่งเรื่องงานเอกสาร แต่นี่เธอกลับมองออกถึงข้อผิดพลาดระดับวิกฤตของฝ่ายการเงินได้ภายในเวลาแค่แวบเดียวผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตาและความอ่อนแอจริงๆ
"ฉะ... ฉัน..." คุณจินละล่ำละลักพูดไม่ออก ได้แต่ก้มหน้าด้วยความอับอายขายหน้า
"พอได้แล้ว!" เยี่ยนอวิ๋นเชินเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจ บรรยากาศรอบตัวกลับมาคุกรุ่นอีกครั้ง "คุณจิน... พรุ่งนี้เช้าผมต้องการรายงานการตรวจสอบบัญชีทั้งหมดของฝ่ายคุณบนโต๊ะทำงานของผม ถ้ายังมีข้อผิดพลาดแบบนี้หลุดลอดไปอีก เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากบริษัทได้เลย!"
"คะ... ค่ะท่านประธาน!" คุณจินรีบก้มหัวรับคำด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะรีบกวาดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะของฉู่ฉิงยวี่แล้วเดินหนีออกไปจากตรงนั้นอย่างลิบลี้ ท่าท่ามกลางสายตาสมเพชของพนักงานคนอื่น
เมื่อความวุ่นวายคลี่คลายลง เยี่ยนอวิ๋นเชินก็หันกลับมามองฉู่ฉิงยวี่ที่ยืนสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับอารมณ์
ชายหนุ่มสาวเท้าย่างก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละนิด สายตาคมกริบสำรวจใบหน้าเนียนใสที่ฉายแววความภาคภูมิใจปนความเหนื่อยล้าเล็กๆ
"เก่งนี่..." น้ำเสียงทุ้มเอ่ยชมแผ่วเบา มีเพียงเธอและเขาที่ได้ยิน "ไม่คิดว่าเธอจะซ่อนเขี้ยวเล็บไว้เยอะขนาดนี้... ฉู่ฉิงยวี่"
ฉู่ฉิงยวี่เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา หัวใจเต้นตักตักด้วยความประหม่า เธอย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงนอบน้อม
"ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะท่านประธาน... ดิฉันแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดค่ะ"
เยี่ยนอวิ๋นเชินจ้องมองรอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปากของเธอ ความรู้สึกชื่นชมและโหยหาตีรวนขึ้นมาในอกจนเขาต้องรีบเบนสายตากลับไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหว
"เลิกงานแล้ว... ตามฉันมาที่ห้องทำงาน" เขาเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องไป ทิ้งให้ฉู่ฉิงยวี่ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
บทล่าสุด
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 21
กลิ่นเจลเย็นๆ อ่อนจางผสมผสานไปกับไอรุ่นๆ จากฝ่ามือหนาที่กำลังบรรจงนวดคลึงข้อมือและฝ่ามือของ ฉู่ฉิงยวี่ อย่างเบามือ ทำให้บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวที่เคยตึงเครียด กลับอบอวลไปด้วยความอ่อนโยนจนน่าประหลาดหญิงสาวก้มมองการกระทำอันขัดกับท่าทีปากร้ายของเขา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาจากปลายนิ้วของเขาทำให้ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เธอคิดมาตลอดว่าสำหรับเยี่ยนอวิ๋นเชินแล้ว เธอคงเป็นเพียงผู้หญิงใจดำที่น่ารังเกียจที่สุด... แต่สัมผัสในตอนนี้กลับบอกเธอว่า เขายังคงใส่ใจและห่วงใยเธอในมุมลึกซึ้งที่เขาเองก็พยายามปฏิเสธขณะที่เยี่ยนอวิ๋นเชินก้มหน้าก้มตานวดคลึงฝ่ามือเรียวที่เต็มไปด้วยร่องรอยการทำงานหนัก ภาพความทรงจำเก่าๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างห้ามไม่ได้มือหนาชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะเผลอหลุดปากพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและติดจะตัดพ้อ"มือคู่นี้... เมื่อก่อนเคยนุ่มนวลกว่านี้แท้ๆ..." เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบาราวกับพึมพำกับตัวเอง "ทำไมกันนะ... ทำไมมือที่เคยสัญญาว่าจะจับกันไว้เดินไปข้างหน้าด้วยกัน ถึงเลือกที่จะปล่อยมันทิ้งไปในคืนฝนตกเม
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 20
เสียงประตูกระจกปิดลงเบาๆ หลังร่างบางก้าวตามเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของประธานหนุ่ม บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบและเป็นส่วนตัว แตกต่างจากความวุ่นวายภายนอกเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิงฉู่ฉิงยวี่ ยืนกุมมือประสานกันไว้ด้านหน้าอย่างสำรวม ดวงตากลมโตมองไปยัง เยี่ยนอวิ๋นเชิน ที่กำลังหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ สีหน้าของเขายังคงนิ่งขรึมและยากจะคาดเดา"นั่งลงก่อนสิ..." เยี่ยนอวิ๋นเชินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย พางพยักพิดไปที่เก้าอี้บุนวมฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน"ขอบคุณค่ะท่านประธาน แต่ดิฉันยืนรับคำสั่งดีกว่าค่ะ..." เธอปฏิเสธด้วยความเกรงใจเยี่ยนอวิ๋นเชินปรายตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ "ดื้อรั้นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน... ตามใจเธอ"เขาวางปากกาในมือลงแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจเรือนร่างบอบบางที่ยืนเหนื่อยอ่อนมาตั้งแต่เช้าตรู่ แม้เธอจะเพิ่งโชว์ความสามารถจัดการกับคุณจินได้อย่างเฉียบขาดจนเขาแอบทึ่ง แต่ความห่วงใยลึกๆ ที่เขามีต่อเธอกลับถูกซ่อนไว้ภายใต้มาดขรึม"ทำได้ดีมากเรื่องงบการเงินเมื่อกี้..." น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ "ไม่คิดว่าคนสะเพร่าอย่างเธอ จะมีความจำแม่นยำเ
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 19
บรรยากาศหน้าห้องทำงานประธานเงียบกริบลงทันที ราวกับเข็มสักเล่มตกพื้นก็ยังได้ยิน เสียงลมหายใจของพนักงานรอบบริเวณแทบจะขาดห้วง เมื่อสายตาคมกริบดั่งพญาอินทรีของ เยี่ยนอวิ๋นเชิน กวาดมองไปที่กองเอกสารหนาเตอะ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดของคุณจินคุณจินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับรังสีความกดดันอันเย็นเยียบของท่านประธานหนุ่ม"ท่าน... ท่านประธานคะ คือว่า..." คุณจินพยายามจะเอ่ยแก้ตัวเสียงสั่นทว่า ก่อนที่เยี่ยนอวิ๋นเชินจะได้เอ่ยปากตำหนิอะไรออกไป ฉู่ฉิงยวี่ กลับสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตัดสินใจก้าวออกมายืนบังหน้ากองเอกสารเหล่านั้นไว้ ร่างบางเงยหน้าขึ้นสบตากับประธานหนุ่มเป็นเชิงขอร้องชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้จัดการฝ่ายการเงินด้วยแววตานิ่งสงบแต่เด็ดเดี่ยว"ท่านประธานคะ..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "เรื่องเอกสารชุดนี้... ให้ดิฉันเป็นคนจัดการเองค่ะ"เยี่ยนอวิ๋นเชินชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตาคมวูบวาบด้วยความแปลกใจ เขากำลังจะเอ่ยปากไล่คุณจินออกไปทันทีฐานกลั่นแกล้งพนักงาน แต่เมื่อเห็นแววตามุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ของฉู่ฉ
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 18
เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงบ่ายสองโมงครึ่ง กองเอกสารการเงินกองโตบนโต๊ะของ ฉู่ฉิงยวี่ ค่อยๆ ลดจำนวนลงไปทีละแฟ้มตามความตั้งใจและหยาดเหงื่อของเธอ หน้าผากเนียนมีเม็ดเหงื่อผุดซึมบางเบาเนื่องจากเธอแทบจะไม่ได้เงยหน้าขึ้นพักสายตาเลยตั้งแต่เช้าทันใดนั้น เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องดังคลิกๆ ใกล้เข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเธอ"อ้าว... นี่เหรอคะ ผู้ช่วยส่วนตัวคนใหม่ของคุณชายเยี่ยน?"เสียงแหลมสูงเจือความเย้ยหยันดังขึ้น ฉู่ฉิงยวี่ชะงักมือที่กำลังพิมพ์แป้นพิมพ์ แล้วเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง เธอก็พบกับ คุณจิน ผู้จัดการฝ่ายการเงินอาวุโส หญิงวัยกลางคนแต่งกายด้วยชุดแบรนด์เนมราคาแพง ทว่าแววตาที่มองเธอกลับเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและริษยาอย่างไม่ปิดบังรอบข้าง บรรดาพนักงานในแผนกที่แอบเหลือบมองอยู่เริ่มส่งเสียงซุบซิบกันเบาๆ เนื่องจากทุกคนในบริษัทต่างรู้ดีว่าคุณจินเป็นคนถือตัวและจู้จี้เรื่องงานขนาดไหน แถมยังไม่เคยยอมรับเด็กเส้นคนไหนง่ายๆฉู่ฉิงยวี่รีบพยุงตัวลุกขึ้นยืนโค้งทักทายตามมารยาท "สวัสดีค่ะคุณจิน ดิฉันฉู่ฉิงยวี่ค่ะ มีอะไรให้ดิฉันรับใช้หรือเปล่าคะ?"คุณจินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "หึ! รับใช้เหร
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 17
หลังจากผ่านเหตุการณ์ชวนใจเต้นบนรถยนต์มาได้ รถหรูของตระกูลเยี่ยนก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบท่าที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของสำนักงานใหญ่ เยี่ยนซิ่งกรุ๊ป อาคารสูงระฟ้าใจกลางเมืองประตูรถถูกเปิดออก ฉู่ฉิงยวี่ รีบก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ใบหน้าที่ยังคงหลงเหลือร่องรอยความแดงก่ำจากความเขินอายถูกปรับให้เรียบนิ่ง เธอก้มหน้าก้มตาถือแท็บเล็ตและกระเป๋าเอกสารเดินตามหลังประธานหนุ่มเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวขึ้นสู่ชั้นผู้บริหารทันทีณ พื้นที่ทำงานหน้าห้องประธานโต๊ะทำงานตัวใหม่ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยบริเวณมุมด้านนอกห้องกระจกส่วนตัวของเยี่ยนอวิ๋นเชิน ทันทีที่มาถึง ฉู่ฉิงยวี่ก็ได้รับมอบหมายงานชิ้นใหญ่ทันที—กองเอกสารการเงินและรายงานโครงการควบรวมกิจการย้อนหลังสามกองโตถูกนำมาวางกองไว้บนโต๊ะจนแทบมองไม่เห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์"เอกสารทั้งหมดนี่... สรุปประเด็นสำคัญและทำรายงานวิเคราะห์ความเสี่ยงเสร็จภายในบ่ายสามโมงวันนี้"เยี่ยนอวิ๋นเชินยืนสั่งงานด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและเย็นชา วางมาดประธานผู้เคร่งครัดราวกับเมื่อครู่ไม่ได้เพิ่งจะแกล้งหยอกล้ออะไรเธอในรถเลยแม้แต่น้อย"ค่ะ... ดิฉันจะรีบทำให้เสร็จตามกำหนดค่ะท่านประธาน" ฉู
กาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ บทที่ 16
ระยะห่างที่ใกล้จนเกินไปทำให้บรรยากาศภายในห้องโดยสารด้านหลังร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน ลมหายใจอุ่นร้อนของ เยี่ยนอวิ๋นเชิน เป่ารดอยู่ข้างแก้มเนียนของ ฉู่ฉิงยวี่ จนเธอแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงทว่า แทนที่เขาจะผละตัวถอยห่างตามที่ควรจะเป็น เยี่ยนอวิ๋นเชินกลับยิ่งรุกหนักขึ้นไปอีกขั้นมือหนาข้างที่ถือแท็บเล็ตวางลงเบาๆ ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวยาวจะเลื่อนขึ้นมา เชยคางมนของเธอขึ้นช้าๆ บังคับให้ใบหน้าที่แดงก่ำจนลามไปถึงใบหูต้องเงยขึ้นสบตากับนัยน์ตาคมกริบที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับยากจะคาดเดา"มองหน้าฉัน..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบาแต่ทรงพลังจนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ "เหม่ออะไรอยู่ ฉู่ฉิงยวี่? ตัวเลขบนจอแท็บเล็ตมันน่ามองกว่าหน้าฉันรึไง?""ดิฉัน... ดิฉันไม่ได้..." ฉู่ฉิงยวี่พยายามจะเบี่ยงหน้าหนีด้วยความเขินอายและตื่นตระหนก แต่ปลายนิ้วที่ตรึงคางเธอไว้อย่างมั่นคงกลับไม่อนุญาตให้เธอขยับหนีไปไหนได้เลยหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ยิ่งไปกว่านั้น มืออีกข้างหนึ่งของเขากลับเลื่อนลงจากพนักพิงเบาะ มาแตะเบาๆ ที่ เอวบางของเธอผ่านเนื้อผ้าชุดสูท ก่อนจะลูบไล้แผ่วเบาผ่านเรียวขาภายใต้กระโ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat109.8K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.7K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.8K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.6K viewsพราก
วรศิษฏ์96 viewsเมียในนามที่สามีเกลียดชัง
Duangkwan42 viewsรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.5K viewsTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX2161 views
