18

“อ๊าย... คนเจ้าเล่ห์ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” กุลยาดิ้นรนจนหอบ เพิ่งรู้ว่าเสียท่าเขาก็ตอนที่ชุดนอนของเธอถูกถลกขึ้นไปเหนือสะโพกนี่แหละ

“เรื่องอะไรจะปล่อย เนื้อเข้าปากเสือ ปลาเข้าปากแมว ถ้าไม่เคี้ยวนี่ผมโง่เป็นควายเลยนะ”

“สุภาษิตอะไรของคุณ”

“ก้นเมียนิ่มมากเลยนะ” เขาฟาดก้นเธอหนึ่งทีแกล้งให้คนที่ดิ้นอารมณ์ขึ้น

“โอ๊ย! ไอ้คนซาดิสม์”

“ผมว่าท่านี้ก็ดีนะคุณ ตื่นเต้นดีออก”

“คนลามก อย่านะ”

“อย่าช้าใช่ไหม” คนชอบแกล้งถลกชุดนอนของเธอขึ้นไปเหนือสะโพก ทำเอากุลยากรีดร้องทันที

“ห้องพักตรงนี้มันอยู่ด้านหลัง ร้องเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินหรอก”

“คุณทำอะไรธิดา”

“ทำอะไรเหรอ” เขาถอดเสื้อของเธอออกไปจากตัว ในขณะที่ยังกดเธอเอาไว้บนที่นอนกว้าง กุลยาถึงกับขนลุกซู่เมื่อปลายลิ้นของเขาสัมผัสกับแกนสันหลังของเธอ

“คุณ อ๊าย...” กุลยาร้องด้วยความสยิวที่โดนลิ้นของเขาสัมผัสกับแกนสันหลังของเธอระรัว ลิ้นที่เปียกชุ่มกับความสากร้อนทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความกระสันซ่าน

“คุณเพิ่งนอนกับน้องสาวของฉัน แล้วคิดจะมานอนกับฉันอีกเหรอ คนสกปรก”

“ใครบอกว่าผมนอนกับน้องสาวของคุณกัน” เขาไล้หลังมือกับแขนเปลือยของเธอเล่น

“ก็ฉันได้ยิน”

“คุณนี่ชอบคิดลามกเนอะ ได้ยินแล้วเห็นหรือเปล่า”

“ก็... ก็ถึงไม่เห็น แต่ประโยคที่คุณคุยกับน้องสาวของฉันก็ส่อไปในทางนั้น”

“เมียใครโคตรลามก”

“นี่คุณหาว่าฉันลามกเหรอ” เธอดิ้นรนจะหันมาคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เขาจึงอาศัยจังหวะนั้นสอดแทรกเรือนกายเข้ามากลางหว่างขาของเธอ มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ เธอกำลังจะเสียท่าเขาอีกแล้ว

“ก็จริงนี่นา ได้ยินแต่เสียง คุณกลับจินตนาการจนผมสยิวเลย” ปลายนิ้วของเขากำลังจุ่มจ้วงเข้าไปในซอกกายสาวของเธอ หญิงสาวได้แต่กัดริมฝีปากไม่ให้ร้องครางออกมา

“คุณกำลังหยาดเยิ้มเลยเมียจ๋า”

“คนบ้า” เขาพูดเสียเธอจั๊กจี้เหลือกำลัง แล้วนิ้วของเขาก็สอดแทรกเข้ามาเสียมิดเม้น กุลยาเผลอครางมันออกมาด้วยความกระสันเสียว กายสาวของเธอตอดรัดนิ้วแกร่งที่ฝากฝังเข้ามาก่อนที่มันจะขยับเป็นจังหวะ

“คุณ อื้อ...” เธอร้องครางได้แค่นั้นก่อนจะกัดริมฝีปากด้วยความกระสันซ่าน มือน้อยจิกไปกับหมอนใบโต สะโพกของเธอถูกเขายกขึ้น ก่อนที่ความเป็นชายของเขาจะเข้ามาแทนที่นิ้วแกร่ง

เธอเผลอหยัดสะโพกตามติดนิ้วของเขา แล้วก็ต้องร้องครางเสียงหลงเมื่อเขาหลอกล่อให้เธอตอบรับเขาด้วยความเต็มอกเต็มใจ

“แบบนี้เรียกว่าลงล็อก” เขากอดรัดมาจากทางด้านหลัง

กุลยาเบี่ยงใบหน้าหนีเมื่อเขาหอมแก้มเธอแรง ๆ คล้ายจะแกล้ง

“แก้มเมียฮ้อมหอม”

“ใครเป็นเมียคุณกัน อี๋...” ยิ่งเธอพูดแบบนั้นเขาก็ยิ่งหอมแก้มเธอแรง ๆ ขึ้นไปอีก ที่สำคัญก็คือเขายังแอบกัดติ่งหูเล็ก ๆ ของเธอจนทำให้รู้สึกสยิว

“นอกจากแก้มเมียจะนุ่มแล้ว นมเมียก็นุ่มด้วย โอ๊ย!” กุมภ์ร้องเสียงหลงเมื่อโดนเธออ้าปากงับมือของเขาที่กอบกุมทรวงสาวเอาไว้

“เจ็บครับเมีย แบบนี้ต้องทำโทษ” สิ้นประโยคของเขากุลยาต้องร้องครางเสียงหลงเมื่อกายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าในร่างของเธอแบบรุกเร้ารุนแรง ทำเอาเธอเสียวซ่านจนต้องร้องครางไม่ขาดปาก นานนับชั่วโมงกว่าบทรักจะเสร็จสิ้นลง

“ผมชอบท่านี้นะ อยู่ด้านหลังของคุณ โอ๊ย!” กุลยาบิดหูเขาเต็มแรง

“โรคจิต!”

“คุณก็น่าจะชอบนะ ร้องครางซะผมลุ้นไปด้วยเลยว่าจะเสร็จตอนไหน” เธอถลึงตาเข้าใส่เขา แต่กุมภ์หัวเราะหึหึ ดึงร่างเปลือยมากอดล็อกเอาไว้ไม่ให้เธอหนี

“ฉันเกลียดคุณที่สุด”

“อย่าหลงรักผมแล้วกัน ผมบอกแล้วว่าคุณหนีผมไม่พ้นหรอก”

“คุณทำอะไรกุลธิดา”

“ผมน่ะเหรอจะกล้าทำอะไรน้องสาวของคุณ” เขาหัวเราะในลำคอ

“คุณเป็นผู้ชาย”

“ผมเป็นผู้ชายแล้วโดนปล้ำไม่ได้เหรอ”

“คุณหลอกฉันเหรอ” กุลยากัดปากตัวเอง เพิ่งสำนึกว่าเธออาจจะโดนหลอก

“ผมเปล่าหลอกอะไรคุณนะครับ คุณคิดไปเองคนเดียว” เขากอดรัดเธอแรง ๆ หอมแก้มนวลฟอดใหญ่อย่างมันเขี้ยว

“นี่คุณ ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะกลับห้อง”

“ไม่เอา ผมไม่ให้กลับ จะล็อกคุณเอาไว้ทั้งคืนเลย” เขาล็อกเธอเอาไว้    จริง ๆ กอดรัดไม่ให้เธอหนีไปไหนได้

“นี่คุณ”

“ครับ ว่ายังไงครับคุณเมีย”

“ฉันไม่ใช่...” เธอจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่เมียเขา

“งั้นมาทวนความจำกัน” เขาขึ้นคร่อมทับ

“ฉันไม่เอาแล้วนะ ฉันเหนื่อย” เธอดันอกกว้างของเขาเอาไว้ ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะอย่างสบายอารมณ์ของเขา

“ถ้าไม่อยากเหนื่อยก็นอนเฉย ๆ ผมน่ะปลุกง่ายนะ แค่แตะก็มีอารมณ์แล้วละ” เขาจับมือเธอมาสัมผัสกับแก่นกายชาย ทำเอาคนสัมผัสถึงกับตาโต

“อย่าคิดที่จะประทุษร้ายผมอีกนะ ไม่อย่างนั้นผมทำโทษคุณหนัก ๆ” เพราะไม่อยากโดนทำโทษเธอเลยต้องจำใจนอนนิ่งให้เขากอด

กุมภ์ยิ้มกริ่มนึกไปถึงก่อนหน้านั้น เขาวางแผนกับอังคารลูกน้องคนสนิทไว้เป็นอย่างดี แต่ที่ผิดแผนคือมันดันไม่โทร. มาแจ้งเขานี่แหละว่าเมียเขามาแล้ว เธอเลยดันมาเห็นฉากเด็ดตอนเขาช่วยตัวเองเสียอย่างนั้น

“ไอ้อังคารช่วยกูหน่อย”

“อะไรของนายหัว ทำท่าทำทางน้ำเสียงแบบนี้ผมโคตรหลอนเลย” อังคารมองเจ้านายอย่างหวาดระแวง

“แกยื่นหูมาสิเดี๋ยวบอกแผนการทั้งหมดให้ฟัง” คนมากแผนการกระซิบกระซาบให้ลูกน้องฟัง

“นายหัวจะมอมเหล้าคุณกุลธิดาแล้วอัดเสียงเอาไว้ ก่อนโทร. ไปหลอกคุณกุลยาให้มาหาหลังจากวางยานอนหลับคุณกุลธิดา แล้วให้ผมอุ้มไปส่งห้อง โอ๊ย! นายหัวตบหน้าผากผมทำไมครับ” อังคารร้องเสียงหลง

“แล้วทำไมมึงต้องบรรยายแผนการของกูเสียงดังลั่นขนาดนี้ มึงกลัวจะไม่มีคนรู้เห็นหรือได้ยินเหรอไอ้หอกหัก”

“อ้อ... ครับ ขอโทษครับ”

“ไอ้นี่”

“ทำไมเจ้านายต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยล่ะครับ”

“เมียล็อกห้องหนี”

“ฮ่า ๆ ๆ”

“มึงขำทำส้นตีนอะไรไอ้อังคาร”

“ขอโทษครับ ผมแค่หลุดขำเฉย ๆ ครับ” อังคารพยายามกลั้นขำเอาไว้อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช

“แผนการของกูดีไหมไอ้อังคาร”

“ก็ดีนะครับ นายหัวมีความพยายามดีมาก ๆ เลย” อังคารเอ่ยชมเปาะ แถมยกนิ้วให้เสียด้วย

“งั้นมึงก็ไปทำตามแผน”

“แต่ระวังนะครับนายหัว”

“ระวังอะไรของมึง”

“ระวังจะโดนคุณกุลธิดางาบน่ะสิครับ ผมนี่กลัวใจเธอจริง ๆ มองเจ้านายอย่างกับเจ้านายเป็นอาหารอันโอชะ”

“กูก็หลอน”

“เป็นผมไม่หลอนเท่าไหร่นะครับ ผู้หญิงสาว ๆ สวย ๆ มาทอดสะพานให้ขนาดนี้”

“พูดมาก รีบไปทำตามแผน”

กุมภ์หลุดจากภวังค์ความคิดเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขารีบกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์โทรศัพท์ของลูกน้องคนสนิท ส่วนคนที่ถูกเขาดูดพลังงานไปจนหมด นอนหลับไปแล้ว เขาเลยค่อย ๆ ย่องออกมาคุยโทรศัพท์ตรงระเบียงด้านนอกเพื่อรับลมเย็น ๆ ด้วย

“มึงอยู่ไหน” กุมภ์เอ่ยถามลูกน้อง

“ผมเกือบโดนคุณกุลธิดาปล้ำ”

“มึงไม่ได้วางยานอนหลับเขาเหรอ” กุมภ์กะพริบตาปริบ ๆ ก็เขาสั่งให้อังคารวางยากุลธิดาแล้ว เธอเมาเพราะเขานี่แหละมอมเหล้าเธอ เพื่อให้เธอเข้ามาอยู่ในแผนการ

“วางครับ แต่เขาปัดทิ้ง ผมเลยอุ้มไปส่งห้องแบบทุลักทุเลมาก พูดแต่ว่าอยากได้นายหัวเป็นผัว”

“แค่ก ๆ ๆ” กุมภ์ถึงกับสำลัก ตบอกไปมา ดีนะที่เขาฉลาด จึงรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้

“ดีที่กูรอดมาได้ ก็ว่าอยู่...”

“ว่าอะไรหรือครับนายหัว”

“กูให้มึงดูต้นทาง ถ้าเมียกูออกมาจากห้องเมื่อไหร่ก็ให้มึงรีบโทร. มาบอกกู แล้วมึงทำส้นตีนอะไรอยู่ไอ้อังคาร” กุมภ์ด่าลูกน้องเป็นชุด

“ขอโทษครับนายหัว” อังคารทำเสียงอ่อย