17

“จะไปไหน”

“นี่คุณ ฉันหายใจไม่ออก”

“เพลงนี้ต้องกอดแน่น ๆ ไม่รู้หรือไง ถ้าคุณดิ้นรนโวยวายผมจูบคุณแน่ ๆ”

“คุณนี่มัน!”

“ผมให้อภัยคุณเพราะคืนนี้ผมจะเอาคืน” ประโยคของเขาทำให้เธอหน้าแดง

“ฉันจะไม่ยอมคุณอีกแล้วคอยดูไปสิ”

“ก็ลองดูกัน”

“หึ!” กุลยาทำเสียงในลำคอ

“หึ!” เขาทำเสียงในลำคอใส่เธอกลับ

“ทำเสียงเลียนแบบฉันทำไม”

“ทำเสียงเลียนแบบผมทำไม” เขาพูดตามเธอ ก่อนจะยักคิ้วกวน ๆ

“นี่คุณ”

“นี่คุณ” เขายกยิ้มมุมปากที่ได้ยั่วเธออีก

“ฉันยอมคุณก็แล้วกัน ยอมให้กับความหน้าด้านของคุณ” เธอด่ากลับ เขายิ้มกว้างมากกว่าเดิม

“ยิ้มอะไรของคุณเป็นบ้าหรือไง”

“ยิ้มเวลาที่คุณเถียงผมคอเป็นเอ็น คุณยั่วง่าย อารมณ์ขึ้นเร็ว เวลาอยู่บนเตียงผมก็อยากให้คุณอารมณ์ขึ้นเร็ว ๆ แบบนี้แหละ จะได้...”

“หยุดพูดลามกเดี๋ยวนี้นะ”

“ผมพูดลามกตรงไหน ตรงไหนเรียกลามก”

“คุณนี่มัน!” เธอชักจะเหลืออดกับความกวนประสาทของเขาเหลือเกินแล้ว

“ปากคุณน่าจูบ”

“เอ๊ะ! คุณ ปล่อยเลยนะ”

“คุณบอกว่าอยากเต้นรำกับผมเอง”

“ฉันไม่อยากเต้นกับคุณแล้ว” กุลยากระทืบเท้าใส่เขาอีกรอบ แต่คราวนี้คนรู้ทันรีบหลบ

“ผมหลบทัน โอ๊ย!” กุมภ์ร้องเสียงหลงเมื่อโดนเข่าของเธอกระแทกเข้าที่กล่องดวงใจแทน เขารู้ทันว่าจะโดนเธอกระทืบแต่หลบเข่าน้อย ๆ ที่กระแทกเข้ามาไม่ทัน

คนในงานหันมามองกันเป็นตาเดียว นายหัวหนุ่มหน้าเขียวหน้าเหลืองกุมเป้ากางเกงกระโดดไปมา ในขณะที่กุลยาเดินหนีเข้าห้องพักแบบไม่เหลียวหลัง

คืนนี้เธอจะไม่ยอมเขาอีก!!!

คอยดูเถอะ!!!

“คุณกุมภ์เป็นยังไงบ้างคะ” นุชรีเอ่ยถามพลางขำ ไม่เคยเห็นพี่ชายโดนผู้หญิงทำแบบนี้มาก่อน

“ยังจะมาหัวเราะอีก พี่สะใภ้ของเราน่ะแสบนักนะ”

“โอ๊ย! อกอีแป้นจะแตก นี่คุณกุมภ์ไปทึกทักว่าเขาเป็นเมียแล้วเหรอคะ เขารับรักพี่หรือยัง ผู้ชายอะไรโคตรหน้าด้าน”

“รักอะไรกัน พี่แค่... แค่จะรับผิดชอบเขาเท่านั้นเอง” เสียงของกุมภ์แผ่วลงในช่วงท้าย เขาเริ่มไม่มั่นใจตัวเองว่ารู้สึกเช่นไรกับกุลยากันแน่

“ฮั่นแน่! ทำไมเสียงช่วงท้าย ๆ เหมือนไม่ค่อยแน่ใจล่ะคะ ระวังน้าไม่รู้ใจตัวเองจะโดนคนอื่นงาบไปกิน”

“ใครกล้า” กุมภ์ทำเสียงเข้ม

“ไปทำอีท่าไหนให้โดนเขาสอยกล่องดวงใจจนเจ็บจุกแบบนี้”

“ไม่ได้ทำท่าไหนเลย จริง ๆ” กุมภ์พูดไปแล้วหน้าแดง กุลยาก็แสบเอาเรื่องเหมือนกัน

“ได้ข่าวว่าคืนนี้คุณกุมภ์จะได้นอนนอกห้องเหรอ”

“หือ... ใครคาบข่าวไปบอก”

“อ้าว... หรือไม่จริง” คนถามหัวเราะคิกคักกับสีหน้าของพี่ชาย

“รู้ดี” กุมภ์ตบหน้าผากน้องสาวเบา ๆ

“โอ๊ย! เจ็บนะคุณกุมภ์”

“เลิกซ้ำเติมพี่ได้แล้ว ช่วยคิดแผนการหลอกล่อพี่สะใภ้ของเราให้ออกจากถ้ำหน่อย” กุมภ์หาแนวร่วมขบวนการล่อหลอกเมียให้ออกจากถ้ำ

“คิก ๆ คุณกุมภ์แผนสูงจะตายไป คุณนุชไม่ช่วยหรอก ถ้าทำไม่ได้ก็อย่ามีเมียเลยชาตินี้”

“จำไว้เลยพี่เชื้อขอความช่วยเหลือไม่ยอมช่วย เวลาเราจะหาผัวพี่จะไม่ช่วย”

“คุณกุมภ์”

“ครับ”

“ตบปากสิบที”

“เรื่อง?”

“งั้นคุณนุชขอแช่งให้คุณกุมภ์ง้อเมียไม่สำเร็จ”

“กินแห้วได้เลย” ประโยคของพี่ชายทำให้นุชรีหมั่นไส้เป็นอันมาก คอยดูเถอะง้อเมียไม่ได้เธอจะหัวเราะให้ฟันร่วง

กุมภ์ยังคิดหาทางเข้าห้องไม่ได้เพราะห้องน่ะไม่ใช่แค่ไขกุญแจเข้าไปแล้วจะเข้าไปได้เลย ด้วยว่ามันล็อกจากด้านในอย่างแน่นหนา หน้าต่างก็ติดเหล็กดัดกันขโมยเอาไว้ ตอนเขาสร้างก็ไม่ได้คิดว่าจะปีนเข้าหาเมียหรอกนะ คิดแค่จะกันโจรเท่านั้น นี่ถ้าไฟไหม้ขึ้นมา คงหนีตายออกทางหน้าต่างไม่ได้

ทุกอย่างมักมีสองด้านเสมอ ทั้งข้อดีและข้อเสียปนเปกันไป

“นายหัวคะ เรายังไม่ได้เต้นรำกันเลยนะคะ” เสียงยั่วยวนของกุลธิดาทำให้กุมภ์หันไปมองหญิงสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับกุลยาราวกับแกะ ก่อนที่เขาจะยกยิ้มมุมปาก เพราะคิดอะไรขึ้นมาได้

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นตรงหัวเตียงทำให้กุลยาสะดุ้งหันไปมองอย่างหวาดระแวง เธอรีบมองประตูและหน้าต่างห้องในทันที ปรากฏว่าทุกบานล็อกเรียบร้อยแล้ว จึงผ่อนลมหายใจออกมาแรง ๆ ยังไงกุมภ์ก็เข้ามาในห้องของเธอไม่ได้แน่ ๆ ถ้าเธอไม่ปลดกลอนประตูให้เขา

เธออาบน้ำสระผม และสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้ว ดีหน่อยว่าหาทางหนีทีไล่เอาไว้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นคืนนี้คงโดนกุมภ์ลากขึ้นเตียงอีกเป็นแน่แท้ แค่คิดถึงบทรักร้อนแรงของเขาก็ทำให้เธอหน้าแดงลามไปถึงใบหู

เสียงโทรศัพท์ที่ยังดังอยู่ไม่ยอมหยุดทำให้เธอต้องยกหูขึ้นรับ แต่ไม่ยอมกรอกเสียงลงไป ถ้าเป็นกุมภ์เธอก็จะกดวางสายทันที

-นายหัวน่ะ ไม่เอาค่ะ คิก ๆ- เสียงคุ้นเคยนั้นทำให้กุลยาตาโต นั่นเสียงน้องสาวของเธอนี่นา

-คุณธิดานี่ผิวดีจังเลยนะครับ-

-นายหัวน่ะ อย่าลูบสิคะ- เสียงสยิวของน้องสาวทำให้กุลยาตัวแข็งทื่อ อย่าบอกนะว่าตอนนี้กุมภ์กำลังจะทำมิดีมิร้ายน้องสาวของเธออยู่ นี่เธอต้องมานั่งฟังคนทั้งสองเล่นจ้ำจี้กันเหรอ

-นายหัวทำแบบนี้ไม่กลัวพี่กุลว่าเอาเหรอคะ-

-ห้องสี่ศูนย์แปดมันอยู่ด้านหลังรีสอร์ต กุลยาไม่รู้หรอกครับ ป่านนี้นอนหลับไปแล้ว-

กุลยากระแทกโทรศัพท์ลงบนแป้นแบบไม่กลัวพัง ก่อนจะเปิดประตูออกมาจากห้องพัก เธอเดินไปทางด้านหลังรีสอร์ต ที่ห้องสี่ศูนย์แปด ยังไงก็ต้องขัดขวางไม่ให้กุมภ์ทำอะไรน้องสาวของเธอ ถึงไม่ได้รักไม่ได้ชอบกุมภ์ แต่เธอก็ไม่อยากให้พี่น้องมีผัวคนเดียวกันกับเธอ

กุลยากัดปากตัวเอง ไม่อยากยอมรับว่ากุมภ์คือผัว คำสั้น ๆ คำนี้กระแทกใจของเธออย่างจัง

ทางด้านกุมภ์ เขานอนรอเหยื่อสาวที่ออกมาจากห้องส่วนตัวอย่างอารมณ์ดี แค่จินตนาการถึงเรือนร่างหอมกรุ่นของเธอ อีกทั้งสัดส่วนยวนตาที่สัมผัสแล้วให้ความรู้สึกระทึกหัวใจทุกครั้ง เขาก็ใจเต้นแรงแทบจะโลดออกมานอกอก

มือหนาเริ่มสัมผัสแก่นกายด้วยความเผลอไผล ไม่อยากบอกว่านี่คือการช่วยตัวเองเพราะมีอารมณ์เพียงแค่คิดถึงกุลยา ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอมีอิทธิพลกับตัวเขามากเพียงใด

“อ๊า...” เสียงของนายหัวหนุ่มครางออกมาเพียงแค่จินตนาการถึงหญิงสาวที่เขาปรารถนา แล้วประตูห้องก็เปิดโครมเข้ามา ท่ามกลางความตกตะลึงของกุลยา

เธออ้าปากค้างตาโต ชี้นิ้วสั่นระริกมาที่เขา ก่อนจะกวาดสายตามองหาน้องสาวคนสวยแต่ปรากฏว่าไม่มีใครสักคนในห้อง นอกจากกุมภ์เท่านั้น

กุลยาตกใจก่อนจะได้สติว่าเธอคงพลาดท่าเสียทีเขาอีกแล้ว หญิงสาวหมุนกายทำท่าจะเปิดประตูหนีออกไปจากจุดเกิดเหตุ แต่อิสรภาพของเธอสิ้นสุดลงด้วยอ้อมแขนแกร่งของคนเถื่อน

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” เธอกระโดดตัวลอยเพื่อจะหลุดออกจากอ้อมแขนของเขา แต่เขากอดรัดเธอเอาไว้แน่น กอดปล้ำพาเธอไปยังเตียง

กุลยาถูกเขากอดจนเสียหลักหงายหลังลงไปบนเตียงเดียวกับเขา พอจะดิ้นหนีเขาก็กอดรัดเธอให้นอนคว่ำลงกับเตียงอีกรอบ

“คนเจ้าเล่ห์ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ”

“ผัวกำลังหื่นเลย”

“ไอ้บ้าลามก” กุลยากรีดร้อง

“ไหนบอกว่าจะไม่ยอมออกมาจากห้องยังไงล่ะ หึหึ!” คนเจ้าเล่ห์เอ่ยถามด้วยสีหน้ามีความสุข กอดรัดทาบทับเธอจากทางด้านหลัง ยิ้มร่าที่หลอกแม่เสือออกจากถ้ำได้สำเร็จ

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะไม่ยอมคุณอีกแล้ว ไอ้คนเจ้าเล่ห์”

“เคยได้ยินไหม เข้าถ้ำเสือก็ต้องได้ลูกเสือออกไปด้วย”

“บ้าน่ะสิ สุภาษิตอะไรของคุณ”

“ก็สุภาษิตของผมไง เข้าถ้ำเสือต้องได้ลูกเสือติดท้องกลับบ้านด้วย”