LOGINShare
21
publish date:
2026-05-27 21:29:12“กุลไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ขอบคุณพี่พจน์มากนะคะ” เธอรู้สึกว่าขอบตาร้อนผ่าว พจน์เป็นผู้ชายที่ดีที่เธอไม่คู่ควรอีกต่อไปแล้ว กุลยาคิดอย่างเศร้าเสียใจ
“ครับ คิดถึงกุลจัง สุดสัปดาห์นี้เราไปเที่ยวด้วยกันนะครับ เราไม่ได้เที่ยวด้วยกันตั้งนานแล้ว” พจน์ดึงมือของคู่หมั้นสาวมากุมเอาไว้
อีกด้านหนึ่ง กุมภ์กับลูกน้องกำลังยืนดูภาพสวีตหวานของคนทั้งคู่อยู่ กุมภ์กระแทกหมัดกับต้นไม้หลายครั้ง มองภาพนั้นแล้วรู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย
“โหย... นายหัวไม่เจ็บเหรอครับ” อังคารเอ่ยถาม ตกตะลึงกับความขึ้งโกรธของเจ้านายหนุ่ม ชกต้นไม้โดยไม่กลัวเจ็บเลยสักนิด นี่ถ้าเป็นเขา ชกไปทีเดียวคงร้องโอดโอยไปแล้ว
“ไอ้อังคาร”
“ครับนายหัว”
“กูเจ็บบรรลัยเลยมึงเอ๊ย” นายหัวหนุ่มสะบัดมือแรงๆ ก่อนจะกุมเอาไว้กับต้นขาเพรียว ร้องไม่ออกเพราะเจ็บมาก ๆ
“อ้าว... ผมก็เห็นว่านายหัวชกเอาชกเอาแบบในหนัง อย่างเท่เลยอะ ไหงเป็นงี้ล่ะครับ” อังคารเกาหัวแกรก ๆ
“พระเอกในละครของมึงปัญญาอ่อนไง ชกต้นไม้แล้วไม่เจ็บ กูนี่สติดีทุกประการ ชกแล้วเจ็บบรรลัย”
อังคารหลุดขำออกมาแทบจะทันที ก่อนที่จะโดนถลึงตาเข้าใส่
“ผมว่านายหญิงน่ะคงจะรักคู่หมั้นของตัวเองมากเลยนะครับ” อังคารหันไปมอง ทั้งสองยังยืนคุยกันอยู่แบบนั้น คล้ายไม่อยากจะจากกัน
“เหอะ! หมอนั่นเป็นแค่คู่หมั้น แล้วมึงรู้ไหมกูเป็นใคร” กุมภ์ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง
“เจ้านายยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แล้วผมจะไปรู้เหรอครับ”
“ไอ้นี่!” กุมภ์ทำท่าจะตบกะโหลกลูกน้องคนสนิท แต่อีกฝ่ายหลบทัน
“ผมหลบทัน โอ๊ย!” อังคารโดนถีบยอดอก หงายหลังไม่เป็นท่า
“กูนี่ผัว ไอ้หมอนั่นแค่ชู้ กูกับหมอนั่นกุลยาจะเลือกใคร”
“เลือกหมอนั่นครับ”
“ถ้ามึงมีเมียกูจะยุให้เมียมึงเลือกชู้”
“น่าสงสารนะครับ”
“สงสารกูใช่ไหม เมียมีชู้”
“สงสารนายหญิงครับ มีผัวเถื่อน ๆ แบบนายหัว คงต้องเอาเท้าก่ายหน้าผากเวลานอน”
“ไอ้อังคาร”
“ครับ ผมไม่พูดแล้วครับ แล้วนั่นนายหัวจะไปไหนครับ”
“มึงไปรอกูที่รถ”
“นายหัวจะฉุดนายหญิงกลับเกาะอีกแล้วเหรอครับ” อังคารถามด้วยใบหน้าเหลอหลา
“เปล่า แค่ไปเตือนสติว่าอย่ามีชู้”
“จะดีเหรอครับ”
“ดีสิ มึงอย่าพูดมากสิ กูจะรีบไปรีบกลับ”
อังคารเกาหัวไปมา ก่อนจะเดินไปแอบซุ่มมองเจ้านายอย่างลุ้นระทึก
“ฝันดีนะครับ พี่ไปละ ไว้เจอกันวันหยุดนะ” พจน์โบกมือลาคู่หมั้นสาว ในขณะที่กุลยายิ้มให้คู่หมั้นของตัวเอง พอเขาลับหายออกไปแล้ว เธอก็หมุนตัวเตรียมเข้าบ้านแต่ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อมีมือหนาของใครบางคนมาอุดปากเธอเอาไว้แล้วลากเธอไปยังมุมหนึ่งของต้นไม้ใหญ่ลับตาคน
“อื้อ ๆ ๆ”
“อย่าร้องนะ ไม่งั้นผมจะจูบคุณจริงๆ ด้วย”
“คนป่าเถื่อน” กุลยาจำเสียงและกลิ่นกายของเขาได้ หัวใจของเธอเต้นระทึกอย่างประหลาด ก่อนที่ใบหน้าจะบึ้งตึงขึ้นมาในทันที
“จำผัวได้ด้วยเหรอ”
“นี่คุณ! คุณไม่ใช่”
“หรือต้องเตือนความจำ”
“ปล่อยนะ คิดจะทำอะไรของคุณ” กุลยาดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดเอาไว้แนบอก เธอโดนปล้ำจูบจนปากช้ำก่อนที่เขาจะยอมปล่อยริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ
กุลยารัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง ในขณะที่กุมภ์ประคองใบหน้าของเธอเอาไว้ก่อนจะเอ่ยถามเสียงนุ่ม
“คิดถึงผมไหม” เป็นประโยคคำถามที่ทำให้กุลยาต้องกะพริบตาปริบ ๆ หัวใจของเธอมันเต้นผิดจังหวะอย่างไม่น่าเชื่อ
“ใคร... ใครจะไปคิดถึงคุณกันล่ะ”
“อ้อ... คงมีคนให้คิดถึงแล้วสินะ ไม่บอกมันไปล่ะว่าคุณมีผัวแล้ว”
“หยาบคาย”
“ผมไม่อนุญาตให้คุณยุ่งกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น”
“ในฐานะอะไรไม่ทราบ ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ เมื่อไหร่คุณจะเลิกยุ่งกับฉันสักที”
“ก็ได้ ผมไม่ยุ่งกับคุณ แต่ไปยุ่งกับน้องสาวของคุณแทนแล้วกัน”
“คุณอย่าเอาเรื่องนี้มาขู่ฉันนะ”
“หรือคุณไม่ห่วงน้องสาวของคุณอีกแล้ว”
“ฉันมาลองคิด ๆ ดู กุลธิดาก็โตแล้ว เขาควรที่จะตัดสินใจอะไรเองได้ ฉันเป็นแค่พี่สาวของเขา ไม่สามารถไปตัดสินใจอะไรแทนเขาได้หรอก” เมื่อตอนเย็นหลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย กำลังจะออกมารับประทานอาหารกับคุณยายและพจน์ กุลธิดาก็โทร. มาหาเธอ คุยกับเธอเรื่องของกุมภ์ ถึงสาเหตุที่เธอโดนเขาจับตัวไปและคนคนนั้นที่เขาต้องการไม่ใช่เธอ
-ธิดาชอบนายหัว พี่ก็มีพี่พจน์อยู่แล้ว ไม่ควรเป็นหมาหวงก้าง-
-พี่ไม่ได้หวงอะไรคนแบบนั้นเลยนะ พี่แค่เป็นห่วงธิดา-
-ถ้าพี่เป็นห่วงธิดาจริง ๆ ก็ควรที่จะเลิกยุ่งกับนายหัวกุมภ์ซะ ปล่อยให้เขาได้ทำความรู้จักกับธิดา แม่กับพี่ทิ้งธิดาให้อยู่กับพ่อ-
-ธิดาใจเย็น ๆ นะพี่ไม่ได้ทิ้ง แม่ก็ไม่ได้ทิ้ง แต่พ่อ-
-เลิกแก้ตัวได้แล้ว ถ้าพี่รักธิดาจริงก็ห้ามยุ่งกับผู้ชายที่ธิดาชอบอีก ไม่อย่างนั้นเราตัดขาดกัน- ธิดาพูดแค่นั้นก็กดวางสายในทันที
“คุณจะจับตัวเองใส่ตะกร้าล้างน้ำประเคนให้หมอนั่นอีกเหรอ ทั้ง ๆ ที่มีผัวอยู่แล้ว”
กุลยาตื่นจากภวังค์ความคิดอันแสนสับสนวุ่นวายของตัวเองเมื่อได้ยินประโยคของเขา
“ฉันคงไม่ทำอะไรแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้หญิงไม่ดีไปแล้ว”
กุลยาหมุนกายหนีเตรียมเข้าบ้าน กุมภ์ทันได้เห็นน้ำตาของเธออาบแก้ม เขาเข้าสวมกอดจากทางด้านหลัง ร่างของคนในอ้อมแขนสะท้านเพราะกำลังร้องไห้
“ผมขอโทษ ผมทำให้คุณร้องไห้”
“เลิกยุ่งกับฉันสักที แล้วคุณจะไปไหนก็ไป”
“หน้าที่ไปไม่ใช่หน้าที่ผม”
“คะ?” กุลยาอุทาน ที่อุทานเพราะกำลังประมวลประโยคของเขา ก่อนที่เธอจะเบิกตากว้าง กระแทกข้อศอกกลับไปทางด้านหลังแล้วกระทืบเท้าเขาเต็มแรงด้วยความโมโห
“โอ๊ย!” เสียงร้องของนายหัวหนุ่มดังขึ้น เขาคลายอ้อมแขนออก ทำให้ร่างที่เตรียมหนี วิ่งสุดฝีเท้าเพื่อเข้าบ้าน
กุมภ์ยกมือขึ้นทำท่าจะเรียกหญิงสาวเอาไว้ แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของใครบางคน
“ไอ้อังคาร!”
“เอ่อ... เจ้านาย ผมเปล่าแอบฟังนะครับ คือผมปวดฉี่เลยมาหาที่ฉี่”
“มึงสาบาน”
“ไม่ครับ ผมไม่ชอบสบถสาบาน”
“กูไล่มึงออก”
“ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะครับ แต่ทำไมนายหัวต้องไปพูดแบบนั้นกับนายหญิงด้วย คิดถึงเขาจนทนไม่ไหวก็บอกเขาไปตรงๆ สิครับ จะปากแข็งอยู่ทำไม”
“มึงหาว่ากูปากหมา”
“ผมเปล่าพูดนะครับ นายหัวพูดเอง”
“ไอ้อังคาร!”
“ครับ” อังคารรับคำด้วยน้ำเสียงจริงจัง คิดว่าอาจจะโดนเตะอีกสักป้าบสองป้าบ แต่ปรากฏว่า…
“มึงช่วยกูคิดแผนการหน่อย”
“เอ่อ... นายหัวคิดจะทำอะไรอีกล่ะครับ”
“ทำทุกอย่างที่ขวางหน้า”
“เอ่อ... ครับ”
“มึงไปสืบประวัติเมียกูให้ละเอียดยิบเลย เอาด่วน ๆ กูใจร้อน”
“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ ไม่กี่วันก็รู้เรื่องละครับ”
“กูต้องการตอนนี้”
“ห้ะ!!! เจ้านายว่าอะไรนะครับ”
“กูต้องการตอนนี้ไง ถ้าไม่ได้กูไล่มึงออก” เสียงประกาศิตทำให้อังคารลนลานโทร. หาลูกน้องของตัวเองให้ควั่ก
ลูกน้องผู้สมรู้ร่วมคิดคนนั้นก็ไม่ใช่ใคร ไอ้ม่วงนั่นเอง!!!
“โทษฐานที่มึงแอบฟังกูจู๋จี๋กับเมีย!!!”
“ผมว่าก่อนที่เราจะคิดแผนการอะไรกันต่อ วิ่งหนีเถอะครับ”
“วิ่งหนีทำไมวะ”
“เจ้านายดูโน่นสิครับ ผมยังไม่อยากโดนหมาบ้านนี้กัดไข่ครับ”
จบประโยค... อังคารก็วิ่งหนีไปที่รถโดยเร็ว ในขณะที่กุมภ์ใช้วิชาลิงปีนขึ้นไปบนต้นไม้ เจ้าโด้เห่าอยู่ใต้โคนต้นไม่ยอมหยุด ก่อนที่กุมภ์จะได้ยินเสียงของคุณยายมาเรียกสุนัขเข้าบ้าน เขาถึงกับถอนใจแรงๆ
“ทำไมเจ้านายขึ้นไปอยู่บนนั้นล่ะครับ” อังคารเห็นว่าเจ้าสุนัขจอมโวยวายวิ่งกลับบ้านไปแล้ว
Latest chapter
กุมภ์กุลยา 78
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
กุมภ์กุลยา 77
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
กุมภ์กุลยา 76
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
กุมภ์กุลยา 75
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
กุมภ์กุลยา 74
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
กุมภ์กุลยา 73
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห
You may also like
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว61.7K viewsพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.2K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว354.5K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn91.2K viewsเล่ห์รักคามิน
นรมน68 viewsใครๆ ก็เรียกฉันว่า... แม่มดขาว
รอยยิ้มบนกระดาษ15 viewsเด็กดื้อของกัปตันภีม
InTheStars85 viewsทานตะวันในกองเพลิง
ผ้ายับที่พับไว้124 views
