Home / โรแมนติก / ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก / บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร09

Share

บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร09

Author: r.mustang
last update publish date: 2025-10-23 16:44:25

เมื่อรอแล้วรออีกก็ไม่มีวี่แววว่าช้องนางจะออกมา รามันจึงเดินปึงปังเข้ามาในห้อง กวาดสายตามองหา เมื่อไม่พบก็ตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำพร้อมกับผลักประตูให้เปิดออกอย่างแรง ริมฝีปากหนากำลังจะอ้าออกเพื่อเอ่ยต่อว่า แต่ก็ต้องอ้าค้าง เพราะตอนนี้ร่างกายของช้องนางนั้นมีเพียงบราเซียร์สีสวยและซับในตัวจิ๋วเท่านั้น

ภาพตรงหน้ามันช่างสวยงาม ยั่วยวนใจ ไม่คิดว่าตัวเล็กๆ แบบนี้จะมีอะไรที่ใหญ่เกินตัว ดวงตาคมไล่มองตั้งแต่ศีรษะทุยเลื่อนลงมายังซอกคอขาว ทรวงอกที่ล้นทะลัก รามันกำลังตกอยู่ในภวังค์ แต่ไม่นานก็ละสายตาไปทางอื่น มุมปากยกสูงเมื่อคิดว่าเจ้าหล่อนคงจงใจยั่วตน

ฝ่ายช้องนางนั้นก็มัวแต่ตกใจ ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่คิดว่าเขาจะทำการอุกอาจ กล้าบุกเข้ามาในนี้

“จะยืนแก้ผ้าให้ฉันดูอีกนานไหม รีบๆ เปลี่ยนเข้าสิ” เสียงเหี้ยมนั้นกดตะคอก พร้อมกับเบือนหน้าหนีอีกหน ไม่คิดเลยว่าแค่เห็นทรวดทรงองเอวของหญิงสาวเพียงแค่นี้ อารมณ์ดิบเถื่อนในตัวของเขาจะถูกปลุกขึ้นมา จนเลือดในกายมันวิ่งพลุ่งพล่านไปหมด

ช้องนางรีบหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ทันที ใบหน้านั้นแดงก่ำราวกับเป็นไข้ ไม่คิดเลยว่าเพียงพบเขาแค่วันเดียว เขาจะทำให้เธอทั้งเจ็บและอายได้ถึงขนาดนี้

เมื่อเห็นว่าช้องนางสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว รามันก็สาดกระหน่ำความร้ายกาจให้อีกหน

“แต่งตัวอะไรนานขนาดนี้แม่คุณ ที่นี่มันไม่ใช่บ้านเธอนะ นี่มันไร่ของฉัน เพราะฉะนั้นอย่าทำอะไรอืดอาด” เขาต่อว่าพร้อมกับดึงข้อมือเล็กให้เดินตามไปยังรถจี๊ปคู่ใจ แล้วรถคันโตก็พุ่งทะยานตรงเข้าไปในฟาร์มโคนม

ไม่ถึงสิบนาทีล้อรถก็เลี้ยวเข้าในอาณาเขตฟาร์มโคนม ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากไร่ส้มและบ้านพักเท่าไรนัก พอมาถึงมือหนาก็ฉุดให้ช้องนางลงจากรถ จัดการพาไปยังโรงเรือนพักโค

“ลุงชอบครับ ผมพาคนงานใหม่มาเพิ่ม ช่วยสอนงานให้เธอด้วยครับ ให้ทำความสะอาดโรงเรือนหลังนี้ครับ ส่วนคนอื่นๆ ก็ให้ไปทำความสะอาดโรงรีดน้ำนม” เสียงเข้มข้นเอ่ยบอกลุงชราวัยหกสิบ

หัวหน้าคนงานอย่างลุงชอบต้องขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ เพราะปกติแล้วหน้าที่หาคนงานใหม่มันเป็นหน้าที่ของตน แต่ทำไมวันนี้เจ้านายถึงต้องลงทุนไปหาเอง แถมตอนนี้ที่ฟาร์มก็ไม่ได้ต้องการคนเพิ่ม พอได้เห็นใบหน้าของคนงานใหม่ ชายชราก็ต้องร้องถาม

“ผู้หญิงคนนี้หรือครับ” พอเห็นรูปร่างและผิวพรรณแล้ว ชายชราก็มั่นใจว่าต้องไม่ใช่เพียงคนงานใหม่อย่างแน่นอน

“ใช่ครับ อ้าว! ยังยืนบื้ออยู่อีก ไปทำงานสิ ทำงานแลกข้าว ที่นี่ไม่ใช่โรงทาน ที่จะให้คนที่ไม่ทำงาน มาขอข้าวกินได้” เขาหันมาบอกเสียงหยาบกระด้าง

คิ้วเข้มของลุงชอบขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ที่เห็นเจ้านายนั้นตะคอกหญิงสาวคนนี้ ปกติแล้วรามันไม่เคยดุหรือตะคอกลูกน้องแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้เลยสักครั้ง แถมยังทำท่าทีราวกับไม่พอใจผู้หญิงตรงหน้า เหมือนว่ามีเรื่องโกรธเคืองกันมานับสิบปี

คนโดนตะคอกรีบรับอุปกรณ์จากลุงชรา เพราะรู้ดีว่าหากชักช้ามีหวังต้องโดนคนใจร้ายตะคอกอีกหน แล้วเดินเข้ามาในโรงเรือน จากนั้นก็เริ่มลงมือทำความสะอาด

“ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันครับ” ลุงชอบร้องถามอย่างสงสัย

“เป็นเมียตีทะเบียนของผมครับ”

“เป็นเมีย!! คุณรามันไปแต่งงานตอนไหนครับ ทำไมลุงไม่รู้ แล้วทำไมให้เธอมาทำงานแบบนี้ล่ะครับ” เขาร้องถามด้วยความแปลกใจ งงกับสิ่งที่ได้ยิน

เจ้านายตนไปมีเมียตอนไหน วันๆ ก็เห็นขลุกอยู่แต่ในไร่ในฟาร์ม ไม่เคยที่จะออกไปไหน แถมยังไล่ตะเพิดสาวๆ ที่มาเสนอตัวดามหัวใจที่สลายให้อย่างไม่ไยดี จนสาวๆ ต่างเผ่นหนีกันไปหมด ถ้าจะมีก็แค่วันนี้วันเดียว ที่เจ้านายหนุ่มนั้นขับรถคันโปรดออกไปแต่เช้ามืด พอกลับมาก็มีผู้หญิงคนนี้กลับมาด้วย

“อย่าไปสนเลยครับ ก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่ง ยังไงก็ฝากดูด้วยนะครับ ผมขอไปดูที่ไร่ส้มก่อน” พูดจบ รามันก็เดินจากไป ปล่อยให้ลุงชอบงงงวยกับเรื่องทั้งหมด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |06

    “แต่มึงต้องปล่อย” คนที่ซอยเท้ามาตามเสียงร้องให้ช่วยต้องกำหมัดแน่นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า คำรามเสียงดังลั่น แววตาดุกร้าว ถึงคนภายนอกจะดูว่ากิจนั้นสุภาพ อ่อนโยน แต่พอจะแข็งจะกร้าว เขาก็ไม่แพ้เพื่อนรักอย่างรามันเช่นกันลิลลี่จำได้ดีว่าเสียงคำรามราวกับราชสีห์นั่นคือใคร ใบหน้าสวยรีบหันไปมองตามทันที ใบหน้าหวาดกลัวปรากฏรอยยิ้มขึ้น ใจชื้นขึ้นมาทันที“หมอกิจ”“มึงเป็นใคร มาแส่อะไรด้วย” ชายอีกคนซึ่งกำลังเข้ามาช่วยเพื่อนจัดการกับหญิงสาวตรงหน้ารีบร้องถาม ก่อนจะเดินไปผลักอกอย่างหาเรื่อง อ้อยหวานๆ กำลังเข้าปากช้าง แต่ดันมีคนมาแส่“กูจะแส่ เพราะผู้หญิงที่มึงกำลังลวนลามคือเมียกู” เขาคำรามเสียงดัง จ้องมองมือหยาบซึ่งกำลังจับข้อมือเล็กอยู่ ก่อนเงยหน้าขึ้น เลือดในกายเดือดปุดๆ เพราะข้อมือเล็กมีแต่รอยช้ำจากการฉุดกระชาก“กูบอกให้มึงปล่อยไง”“พวกกูไม่ปล่อย มึงคิดว่ามึงเป็นใคร มาคนเดียวแน่นักหรือไง แล้วกูไม่สนว่ามันจะเป็นเมียใคร เพราะกูอยากได้ กูก็ต้องได้” บอกอย่างท้าทาย ในแววตาไม่มีความกลัวสักนิด เพราะคิดว่าฝ่ายตนนั้นมีสองคน อย่างไรก็ต้องเอาชนะได้อยู่แล้ว“ใช่! ถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยกลับไป แล้วยกอีคนนี้ให้กู

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |05

    “คุณกิจคะ กล้องวิดีโอค่ะ มันเก็บทุกอย่างที่เขาพูดเอาไว้” เธอคิดว่ากิจคงได้ยินเรื่องราวทั้งหมดแล้วกิจแสะยิ้มอย่างกุมชัย พลันรีบมุ่งตรงไปยังกล้องวิดีโอตัวนั้น ฝ่ายภูวดลก็ทำท่าจะลุกขึ้น แต่ก็ลุกไม่ขึ้น เพราะถูกกิจซัดมาหลายครั้ง จนสมองประมวลอะไรไม่ได้“แกมาที่นี่ได้ยังไง” ภูวดลถามเสียงแผ่ว แววตาจ้องมองด้วยความอาฆาตแค้น ก่อนที่ต้องร้องโอดครวญเมื่อถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับมือไพล่หลัง กิจไม่ตอบ รีบเข้าไปดูหญิงสาว“คุณนางเป็นอะไรมากไหมครับ ผมขอโทษนะครับที่มาช้าไปหน่อย” กิจรีบสำรวจร่างกายเล็ก กลัวว่าจะโดนคนใจทรามทำร้าย“นางไม่เป็นอะไรค่ะ นางปลอดภัยดี”“ครับ แต่ให้แน่ใจไปตรวจสักหน่อยนะครับ” ดีนะที่เขาไม่วางสายไป ไม่งั้นคงมาช่วยช้องนางไม่ทัน ไม่เช่นนั้นเขาต้องรู้สึกผิดต่อเพื่อนรัก ที่ไม่สามารถปกป้องเมียของเพื่อนได้ แล้วหันมาหาภูวดลซึ่งถูกตำรวจคุมตัวเอาไว้“แกไม่รอดแน่ไอ้ภู”“กูจะฆ่ามึงไอ้กิจ อีนังนี่ด้วย กูจะฆ่าพวกมึงทั้งหมด อย่าให้กูรอดไปได้นะ กูจะฆ่าพวกมึง” ภูวดลอาฆาตแค้นและสะบัดตัวไม่ยอมให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจับ“ไม่ต้องจับกู กูเดินเองได้”“คราวนี้มึงไม่มีโอกาสได้ออกมาจากคุกแน่ เพราะกูรวบรวมหลักฐา

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |04

    “อ้อ ผมลืมบอกไปอีกอย่าง สาเหตุที่ทำให้สามีของคุณนอนหายใจรวยรินอยู่ที่โรพยาบาลก็เป็นฝีมือผม”ช้องนางถึงกับตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะด่าทอผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว“คุณมันเลว”“ขอบคุณที่ชมครับ คนสวย ผมว่าเราอย่ามัวไปพูดถึงเรื่องของมันเลยครับ มาพูดเรื่องของเราจะดีกว่า” ภูวดลแปรเปลี่ยนจากแววตาดุกร้าวมาเป็นหื่นกระหาย ก่อนก้าวเดินไปหาเหยื่อสาว ฝ่ายช้องนางรีบหนีลนลานทันที พร้อมกับภาวนาให้กิจรับสายและมาช่วยได้ทัน“ไม่ต้องหนีหรอกครับ ยังไงก็หนีไม่รอด” ว่องไวทันคำพูด ภูวดลรีบกระโดดไปตะครุบข้อเท้าสวยแล้วลากกลับมา ก่อนจะนั่งคร่อมร่างสั่นเทาราวกับลูกนกเอาไว้ ยิ่งเห็นแววตาที่สั่นกลัวก็ยิ่งสะใจ อยากจะให้ศัตรูฟื้นขึ้นมาซะวันพรุ่งนี้ จะได้รู้ว่าเขาข่มขืนเมียของมัน ให้มันทุกข์ใจ ถึงอยู่ก็เหมือนตาย“สวยไม่ใช่เล่นแบบนี้สิ ไอ้รามันมันถึงหวงนักหนา”“นางขอร้อง อย่าทำนางเลยนะคะ นางกำลังท้อง อย่าทำนางเลยนะคะ” หญิงสาวพนมไหว้อ้อนวอน นึกว่าความสงสารจะมีอยู่บ้างในจิตใจของภูวดลเมื่อตนบอกว่ากำลังมีเจ้าตัวน้อย แต่เปล่าเลย กลับมีแต่เสียงหัวเราะลั่นดังกลับมา ทำให้ช้องนางหัวใจระส่ำ“แบบนี้สิดี ตอนไอ้รามันมันรู้ ผม

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |03

    ช้องนางอยู่เล่านิทาน ป้อนข้าวให้กับหนูน้อย จนกระทั่งนารีนาถนั้นหลับ เจ้าหล่อนจึงเดินลงไปยังลานจอดรถเพื่อกลับบ้านหลังโต ขณะมือบางกำลังยื่นไปเปิดประตูรถ สายตาก็สะดุดกับกระดาษแผ่นจ้อยที่เสียบเอาไว้หน้ารถ คิ้วสวยเลิกสูงอย่างสงสัยว่ามันคือกระดาษอะไรและของใคร ก่อนก้าวไปคว้ามันมาทันทีที่คลี่กระดาษออก คิ้วสวยต้องผูกกันอย่างครุ่นคิด เม้มริมฝีปากแน่น ไม่รู้ว่าคนที่เอามันมาเสียบไว้มีจุดประสงค์อย่างไร จะมาดีหรือร้ายกัน“หากอยากจะรู้ว่าใครคือเจ้าของไร่บริพักตร์ มาพบกันที่….”ช้องนางนิ่งคิดอยู่นาน สมองกำลังถูกใช้อย่างหนัก ไม่รู้จะไปพบเจ้าของกระดาษใบนี้ดีไหม ใจหนึ่งก็อยากจะรู้ว่าใครคือเจ้าของไร่นั้น ที่สำคัญอยากรู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร ทำไมถึงต้องสร้างข่าวมาโจมตีไร่ของเธอ แถมยังพยายามดึงลูกค้าไปด้วย แต่ก็กลัวว่ามันจะเป็นแผนลวง กลัวว่าอีกฝ่ายจะวางแผนร้ายเอาไว้ ครุ่นคิดอยู่นานจนในที่สุด ช้องนางก็สตาร์ตรถแล้วขับออกไปยังจุดนัดพบ เพราะหากอยากได้ลูกเสือ เธอก็คงต้องเข้าถ้ำเสือไม่นานมากนักก็ถึงจุดหมาย เจ้าหล่อนสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะก้าวเดินมุ่งตรงไปเมื่อพบใครคนนั้น สองเรียวขาสวยก้าวเข้า

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |02

    “เดี๋ยวยกถังน้ำนมขึ้นรถเลยนะคะ”ช้องนางหันไปบอกกับคนงาน นับตั้งแต่ฟาร์มถูกใส่ร้ายว่ามีสิ่งปนเปื้อน ลูกค้าก็พากันมายกเลิกการส่งน้ำนม แถมหลังจากมีการตรวจสอบของกรมคุ้มครองผู้บริโภคเรื่องความบริสุทธิ์ของน้ำนม และผลที่ออกมาคือ น้ำนมโคจากฟาร์มของเธอนั้นปราศจากสารปนเปื้อน หล่อนก็คิดว่าทุกอย่างมันน่าจะดีขึ้น แต่ทว่ามันกลับแย่ลง เมื่อมีฟาร์มคู่แข่งเกิดขึ้น แถมยังดึงลูกค้าไปแทบหมด แต่ก็ยังดีที่คู่ค้าเก่าแก่บางรายยังคงทำธุรกิจด้วยต่อไป รวมถึงรายของอเนกซึ่งกำลังเดินตรงเข้ามาหา“ใกล้เสร็จหรือยังคุณนาง วันนี้ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ต้องขอออเดอร์เร็วหน่อย พอดีผมมีธุระ เลยต้องเร่งคุณนาง” อเนกเอ่ย หันไปมองถังน้ำนมบนรถเพื่อประเมินว่าใกล้ได้จำนวนตามออเดอร์ที่สั่งไว้หรือยัง“ใกล้แล้วค่ะคุณอเนก เหลืออีกสามถังแค่นั้นค่ะ แล้วไม่ต้องเกรงใจหนูหรอกนะคะ หนูยินดีค่ะ หนูต้องขอบคุณมากนะคะที่ยังคงทำธุรกิจกับเราต่อไป ไม่ทิ้งไปเหมือนรายอื่น” มือสวยพนมไหว้สำนึกถึงบุญคุณ“ไม่ต้องไหว้ผมหรอกครับคุณนาง ผมทำธุรกิจกับคุณรามันมานาน เชื่อมั่นใจตัวของเขาครับ แต่ผมอยากจะเตือนอะไรคุณนางเอาไว้สักหน่อย” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |

    “ลิลลี่ครับ ผมอยากให้คุณรู้เอาไว้นะครับว่า ยังไงผมก็รักคุณ ถึงแม้ว่าคุณจะไม่รักผมแล้วก็ตาม”ลิลลี่เมินหน้าหนี ไม่ยอมมอง ก่อนจะหลับตาแน่นข่มความรู้สึกที่มันกำลังจะพยายามทรยศ มันกำลังเรียกร้องให้หล่อนหันไปมองเขา มันเรียกร้องให้เธอให้อภัยเขา“เจ็บแล้วไม่จำนะลิลลี่” สบถด่าทอตนเอง แล้วรีบวิ่งหนีหายไปยังชั้นสองกิจแสยะยิ้มสมเพชตัวเอง‘แกมันสมควรเจ็บแล้วกิจ แกมันโง่ แกมันชั่ว’ เขาเดินโซเซออกไปอย่างไร้เรี่ยวแรง สิ้นหวังฝ่ายทั้งสามที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ก็ถอนหายใจ ส่ายศีรษะออกมา เขาทั้งสามคนไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้เลย ทำไมเวลาทะเลาะต้องใช้แต่อารมณ์ ทำไมไม่ใจเย็นแล้วหันหน้าพูดปรับความเข้าใจกันด้วยเหตุผล ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ“ผมต้องขอโทษแทนลูกสาวด้วยนะครับ เอาเป็นว่าให้แกใจเย็นก่อน แล้วค่อยมาพูดคุยกันใหม่นะครับ” เขารู้ดีว่าลิลลี่นั้นเสียมารยาทไปมากแค่ไหน“ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ ผมต่างหากที่ต้องขอโทษแทนลูกชายผม ที่ทำอะไรโง่ๆ ลงไป”“ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าทั้งสองคนทะเลาะอะไรกัน แต่ที่ผมรู้คือ เรื่องนี้พวกเราทั้งสามคนไม่ใช่คนที่จะตัดสินอะไรได้ เรื่องนี้คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคน หากเขาสองคนเกิดมา

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง07-08

    “ฮือ พ่อขา นางเหนื่อยแล้วค่ะ นางไม่อยากจะสู้แล้ว เขาไม่เคยมองนางในแง่ดีเลย มีแต่กล่าวหานาง เขาคงเกลียดนางมาก เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีนางเป็นเมีย ฮือ...นางผิดหรือคะ ที่ทำเพื่อช่วยครอบครัว” น้ำตายังคงไหลริน หัวใจดวงน้อยมีแต่รอยแผล และมันคงยากที่จะเยียวยารามันไม่ได้ใส่ใจคนที่วิ

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง07

    “ฮือ พ่อขา นางเหนื่อยแล้วค่ะ นางไม่อยากจะสู้แล้ว เขาไม่เคยมองนางในแง่ดีเลย มีแต่กล่าวหานาง เขาคงเกลียดนางมาก เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีนางเป็นเมีย ฮือ...นางผิดหรือคะ ที่ทำเพื่อช่วยครอบครัว” น้ำตายังคงไหลริน หัวใจดวงน้อยมีแต่รอยแผล และมันคงยากที่จะเยียวยารามันไม่ได้ใส่ใจคนที่วิ

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร02 -03

    โรสตวัดใบหน้ากลับมาแล้วส่งค้อนวงโตให้สามีที่ชอบพูดเข้าข้างลูกชาย รวมทั้งพูดถึงว่าที่ลูกสะใภ้อย่างช้องนาง ช้องนาง ชินนุรัตน์คือหญิงสาวใบหน้าคมอายุยี่สิบห้าปี ลูกสาวคนโตของอนุวัต เพื่อนของโรสในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ผู้ซึ่งมาหยิบยืมเงินไปจุนเจือครอบครัวเนื่องจากบริษัทของครอบครัวล้มละลาย ทำให้ครอบครัว

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่1เจ้าสาวของอสูร

    บทที่1เจ้าสาวของอสูรบรรยากาศยามเช้าของกลางไร่ส้มเริ่มมีลมหนาวโชยมาให้รู้สึกหนาวกาย เหล่าคนงานทำงานอย่างขะมักเขม้น บางคนเก็บผลผลิต บางคนกำลังลงแปลงปลูกต้นส้มเพื่อทดแทนต้นเก่าที่ตายไป ส่วนบางคนก็ทำหน้าที่คัดผลส้มตามขนาดไซส์เพื่อส่งขายไร่ส้มแห่งนี้กินเนื้อที่มากกว่าหนึ่งพันไร่ โดยมีชายหนุ่มรูปร่างสู

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status