Share

9.อ้อน

Penulis: inglada
last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-08 16:21:00

เมื่อกลับมาถึงบ้านผักกาดก็ยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มพอดีเป๊ะๆ คิดเอาก็แล้วกันว่าเขาพาเธอไปออกงานเร็วแค่ไหนเพราะตอนออกไปสองทุ่มพอดี เท่ากับว่าไปกลับทั้งสองที่ใช้เวลาเพียงแค่สองชั่วโมง ไม่รู้ว่าจะรีบกลับไปไหนเหมือนกัน!

“พ่อเลี้ยงขา!”

“ขาซ้ายหรือขาขวาดีล่ะผักกาด!?” ร่างสูงที่ยืนอยู่กลางบ้านเอ่ยถามกลับอย่างทันที สายตาคมจ้องมองไปยังหญิงสาวตัวเล็กที่ตอนนี้ยืนฉีกยิ้มหวานให้เขาอยู่ ที่บอกว่าเธอน่าจะเป็นไบโพล่าน่ะพูดจริงนะ อยู่ๆ จะยิ้มก็ยิ้มอย่างไม่ต้องมีเรื่องมาทำให้ยิ้ม

“หนูไปนอนแล้วนะคะ”

“ไม่สนใจมานอนกับฉันบ้างเหรอ?”

“มันจะดีเหรอคะ ผู้หญิงกับผู้ชายนอนด้วยกัน” ขาเรียวก้าวเท้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนตัวใหญ่แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแสนจะหวาน ดวงตากลมโตจ้องมองเขากลับอย่างไม่ยอมแพ้กับการที่เขาเองก็จ้องหน้าเธอ

“ดีไม่ดีลองดูได้นะ”

“ทำไมต้องเอาชนะหนูด้วย!!”

“ฉันต้องถามเธอมากกว่าทำไมต้องเอาชนะฉัน!?”

“หนูไม่ได้จะเอาชนะพ่อเลี้ยงสักหน่อย!!”

“การที่เธอยืนเถียงฉันคอเป็นเอ็นแบบนี้แหละเรียกว่าการจะเอาชนะ” เสียงทุ้มเอ่ยบอกก่อนจะขยับเท้าเดินไปนั่งลงบนโซฟา สายตาก็ยังคงจับจ้องไปยังร่างเล็กที่ยืนทำหน้าบูดบึ้งอยู่ ผักกาดจึงหันมากอดอกมองเขาด้วยสายตาเขียวปั๊ด

“คิดว่าตัวเองเป็นพ่อเลี้ยงแล้วจะเอาชนะคนอื่นได้หรือไง!?”

“เหอะ! ไร้สาระ”

“หนูไม่อยากพูดกับพ่อเลี้ยงแล้ว”

“ถ้านับคร่าวๆ เธอพูดประโยคนี้กับฉันเกือบครบหนึ่งร้อยครั้งแล้วมั้ง” แถมสุดท้ายเจ้าตัวก็เป็นฝ่ายที่จะมาพูดกับเขาเองเสียทุกครั้ง และไม่ใช่แค่เรื่องนี้แต่เวลาที่เจ้าผักโกรธหรือโมโหอะไรเขา ยังไม่ทันที่เขาจะได้ง้อเจ้าตัวก็หายงอนซะแล้ว จากนั้นเธอก็จะมาโวยวายแทนว่าเขาไม่เคยง้อตัวเองและมาว่าเขาเป็นพ่อเลี้ยงชอบวางอำนาจข่มขู่คนอื่นอีก

“ครั้งนี้หนูพูดจริง!”

“เหรอ?”

“ใช่! หนูจะไม่พูดกับพ่อเลี้ยงตั้งแต่ตอนนี้เลย!!”

“ที่ฉันพูดตอนอยูบ้านเพื่อนเธอฉันพูดจริงนะ อยากกินผักกาด”

“อยากกินคุณก็ไปเปิดตู้เย็นหากินเอง…” เห็นมั้ยว่าสุดท้ายเธอก็พูดกับเขาอยู่ดี เมื่อถูกสายตาที่เจ้าเล่ห์ของราเชนทร์จ้องมองทำให้ผักกาดหยุดพูดและยืนเม้มปากตัวเองแน่น “มะ มองทำไม!!?” เธอเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก

“ฉันอยากกินผักกาดที่อยู่ตรงหน้าของฉัน”

“พูดอะไรก็ไม่รู้ หนูเป็นคนจะกินได้ยังไง บะ บ้าหรือเปล่า!”

“หึ! ฉันได้ยินนะที่เธอบอกกับคนในบ้านนั่นว่าจะกลับบ้านมาให้ฉันกินน่ะ”

“หนูพูดผิดต่างหาก พ่อเลี้ยงอย่ามามองหนูด้วยสายตาแบบนั้นนะ!” สายตาที่เหมือนอยากจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวของเขานั้นมันชวนให้ขนกายลุกซู่ซ่ายังไงไม่รู้

“สายตาแบบไหน?”

“สายตาที่เจ้าเล่ห์นั่นไง!”

“เธอคิดมากไปนะ”

“พ่อเลี้ยงพูดมาเถอะว่าที่จริงแล้วพ่อเลี้ยงแอบชอบหนูน่ะ!” เธอถามพร้อมกับถอยหลังหนีเมื่อร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาหาเธอเรื่อยๆ

“ใช่ ฉันชอบเธอผักกาด”

“อย่ามาพูดประชดประชันหน่อยเลย” ให้ตาย! นี่แม่คุณเธอต้องการอะไรจากเขากันแน่ตอบแบบนี้แล้วยังไม่ถูกใจอีกเหรอ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้มันช่างเอาใจยากจริงๆ เขาก็เพิ่งเข้าเลขสามไปเมื่อไม่กี่เดือนก็ยังไม่ถือว่าแก่คิดว่าจะเข้าใจเธอแต่ก็ไม่เลยสักนิด ชายหนุ่มครุ่นคิดในใจแล้วเอื้อมมือไปจับแขนของผักกาดไว้

“จะทำอะไร นี่มันกลางบ้านนะ”

“ถ้าฉันจะทำกลางบ้านฉันก็ทำได้”

“พี่โจอี้ช่วยหนูด้วยพ่อเลี้ยงจะข่มขืนหนู!!” ผักกาดพยายามสะบัดแขนออกจากมือของราเชนทร์แล้วตะโกนเรียกโจอี้ แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากโจอี้กลับมา มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มร่างสูงที่รดต้นคอของเธอเนื่องจากเขาโน้มใบหน้าเขามาแทบจะสิงเข้าหน้าของเธอแล้ว

“กลับบ้านกันไปหมดแล้ว ทั้งบ้านเหลือแค่เธอกับฉัน…สองคน”

“ปล่อยหนูนะ ไม่งั้นหนูจะตะโกนให้คนในไร่มานี่ทั้งหมดเลย”

“เก็บเสียงไว้ครางชื่อฉันไม่ดีกว่าเหรอ?”

“ไอ้พ่อเลี้ยงบ้า!!”

“อ้อนฉันสิ แล้วฉันจะปล่อย” ราเชนทร์พูดเสียงเย็นๆ อย่างแผ่วเบาจนผักกาดได้แต่ยืนแน่นิ่งแถมตอนนี้ขนแขนเธอลุกซู่ขึ้นมาด้วยความเสียวซ่านยังไงไม่รู้เมื่อใบหน้าของเขายังคงคลอเคลียอยู่บริเวณกกหูของเธอ

“พ่อเลี้ยงปล่อยหนูไปเถอะนะ!”

“นี่อ้อนแล้วเหรอ เหมือนเธอโกรธเคืองฉันมากกว่านะน้ำเสียงแบบนี้”

“แล้วจะต้องอ้อนยังไง?”

“เรื่องแบบนี้เธอถนัดนี่ ต้องให้ฉันสอนด้วยเหรอ?” เขาจ้องไปที่ริมฝีปากของเธอขณะที่ตัวเองพูด จนคนตัวเล็กต้องเอียงหน้าหนีเขาไปทางอื่น ราเชนทร์จึงจับมือของเธอทั้งสองข้างไปไว้ด้านหลังของเธอแล้วก้มหน้าลงไปสูดดมตามซอกคอของเธอ

“พ่อเลี้ยงขา อย่าทำแบบนี้สิคะ” เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมกับเท้าเล็กที่พยายามถอยหนีเขา แต่คนตัวใหญ่กับใช้มือรั้งเอวของเธอไว้แล้วปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ

“แบบนี้แบบไหนเหรอ หื้มม?”

“ก็แบบที่พ่อเลี้ยงกำลังทำอยู่นี่ไงคะ”

“แล้วฉันสามารถทำแบบไหนกับเธอได้บ้างล่ะ?”

“ไม่รู้สิคะ”

“ถ้างั้นฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้สินะ” มุมปากยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะช้อนร่างเล็กขึ้นมาอุ้มและพาเดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนของเขา ผักกาดไม่ดิ้นไม่ร้องหรือโวยวายมีเพียงความนิ่งที่แสดงออกมาเท่านั้น

“ฉันบอกให้เธออ้อนฉัน ถ้าเธอไม่อ้อนการที่เธอมาทำตัวนิ่งใส่เพื่อให้ฉันปล่อยเธอมันไม่สำเร็จหรอกนะ” ราเชนทร์วางผักกาดให้นอนราบไปบนที่นอนส่วนตัวเขาก็ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้าของเธอที่คงจะคิดว่ามาทำตัวนิ่งใส่แบบนี้แล้วเขาจะยอมปล่อยเธอไปสินะ เหอะ! คิดผิดแล้วเจ้าผักกาด!

“เธอก็รู้นะว่าฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้”

“ยกเว้นหนู”

“อ่า ก็ลองดูว่าจะยกเว้นได้มั้ย” พูดแล้วเขาก็ขยับลงไปคร่อมตัวของเธอไว้ แน่นอนว่ามันทำให้ผักกาดถึงกับใจสั่นระรัวมือเล็กนั้นขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้แน่นเมื่อใบหน้าของเธอกับเขาตอนนี้ห่างกันไม่ถึงคืบ

“พ่อเลี้ยงคงไม่คิดจะทำหนูหรอกใช่มั้ยคะ หนูก็แค่เด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ เองนะคะ” ผักกาดทำใจดีสู้เสือยกแขนเรียวไปคล้องคอของราเชนทร์ไว้แล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหวานๆ ทว่าเธอกลับไม่ยอมสบตากับเขาจ้องมองลงไปยังแผงอกแกร่งของเขาแทน

“ฉันจะไม่ทำเธอ หากเธอทำให้ฉันพอใจได้มากกว่านี้”

“เด็กดื้ออย่างหนูจะทำอะไรให้พ่อเลี้ยงพอใจได้ล่ะคะ?”

“มองหน้าฉันแล้วเรียกชื่อฉันสิ”

“แต่พ่อเลี้ยงไม่ชอบให้ใครเรียกชื่อนี่นา…”

“กับเธอฉันอนุญาต มองหน้าฉันเรียกชื่อฉันแล้วฉันจะไม่ทำอะไรเธอ” โทนเสียงนุ่มลึกเอ่ยบอกพร้อมกับใบหน้าที่ก้มลงไปดูดเม้มแถวซอกคอของหญิงสาวจนเธอต้องใช้มือดันแผงอกของเขาไว้

“ระ ราเชนทร์…หนูเรียกแล้ว”

“ฉันอนุญาตให้เธอเรียกชื่อขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงเรียกมันแข็งกระด้างแบบนี้ล่ะ”

“ราเชนทร์ขา พะ พี่ราเชนทร์ขา…อย่าแกล้งหนูแบบนี้สิคะ” เธอรีบเอ่ยเรียกเขาอีกครั้งเมื่อเขาจะก้มลงไปซุกซอกคอของเธออีก ชายหนุ่มจึงยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจแล้วจ้องหน้าเธอแบบนั้น

“เธอยังไม่มองหน้าฉันเลยนะ”

“เรื่องมาก!”

“ว่าอะไรนะ!?”

“พี่ราเชนทร์ขา พี่ราเชนทร์อย่าทำหนูเลยนะคะหนูแค่ดื้อนิดเดียวเองอย่าทำโทษหนูเลยนะคะ ต่อไปนี้หนูจะไม่ดื้อกับพี่ราเชนทร์ของหนูอีกแล้ว” เสียงอ่อนเสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมกับดวงตาที่จ้องฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่หลบสายตา มุมปากหนายกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจกับน้ำเสียงหวานๆ ของเจ้าผักกาดอีกครั้ง ฟอดดด! เขาจึงหอมแก้มของเธอแรงๆ ทีนึงแล้วลุกออกจากตัวของเธอ

“พอใจยัง?” ผักกาดลุกขึ้นนั่งแล้วถามชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ

“พอใจมาก”

“ถ้างั้นหนูกลับบ้านนะ”

“ใครให้กลับ?”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   40.ครอบครัวเมีย The end

    มาถึงบ้านของราชันย์ร่างสูงก็รีบเดินตรงเข้าไปในบ้านซึ่งก็เห็นว่าบิดาของเขากำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ส่วนภาวิณีย์นั้นนั่งปักดอกไม้ลงแจกัน พรึ่บ! เพล้ง!! เขาเดินไปหยิบแจกันจากมือภาวิณีย์ปาลงบนพื้นจนมันแตกกระจายท่ามกลางความตกใจของคนในบ้าน“แกทำบ้าอะไรของแกห้ะ!!”“ทำอะไรเหรอ!! ม๊าผมตายแล้วทุกคนยังมานั่งสบายอารมณ์อยู่ พอใจพวกคุณแล้วใช่มั้ย!!?” ราเชนทร์หันไปตะเบ็งเสียงใส่ผู้เป็นพ่อที่พอได้ยินประโยคของบุตรชายก็ใจหายขึ้นมาทันที ส่วนคนในบ้านนั้นต่างก็ตกใจไม่แพ้กัน“แกพูดอะไรของแก”“ม๊าผมตายแล้ว กระโดดน้ำฆ่าตัวตาย!!”“เป็นไปได้ไง”“มันเป็นไปได้แล้ว!!!”“ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา ฉันไม่ได้สั่งคนไปฆ่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องก็ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องไปเดือดร้อนยุ่งเรื่องของครอบครัวนายนะ” ภาวิณีย์พูดแล้วก็เดินไปนั่งลงบนโซฟาหยิบแก้วชามาจิบดื่มอย่างสบายอารมณ์ ส่วนราเชนทร์นั้นก็ได้แต่ยืนมองหล่อนด้วยสายตาที่แข็งกร้าง มือหนากำเข้าหากันแน่น“ป๊าไม่รู้เรื่องอะไรเลย ชุตายตั้งแต่เมื่อไหร่?”“ไม่รู้เรื่องอะไรเพราะไม่เคยสนใจอะไรเลยไง ปากบอกว่ารักม๊าผมมากกว่าคุณภาแต่ไม่เคยสนใจอะไรผมกับม๊าเลยสักนิด!!!”“ยัยชุเป็

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   39.สูญเสีย

    เมื่อมาถึงบ้านผักกาดก็รีบดึงมือของราเชนทร์ใหขึ้นไปบนห้องแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและของเขาออกก่อนจะนั่งยองลงตรงหน้าของเขา มือเล็กจับแท่งเอ็นไว้ก่อนจะใช้ปลายลิ้นตวัดเลียมันอย่างช่ำชอง“ซี้ดดด! ผักกาด” ฝ่ามือกว้างขยุ้มลงบนเส้นผมของคนตัวเล็กเมื่อเธอกำลังใช้ปากครอบครองมันทั้งดุ้น“บ๊วบๆๆ อ้า!”“พ่อเลี้ยงอยากให้หนูขย่มให้มั้ยคะ!?” ผล่ะปากออกจากแท่งเอ็นเพื่อถามชายหนุ่มร่างสูงที่ตอนนี้ยืนหน้าแดงก่ำอยู่ เขาขบกรามตัวเองแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาตามคอแล้ว“แน่นอนว่าฉันอยากให้เธอขย่มให้ อ้าส์! แค่ปากของเธอมันก็ทำให้ฉันเสียวซ่านแล้วผักกาด!”“ถ้างั้นพ่อเลี้ยงขึ้นไปนอนนะ เดี๋ยวคืนนี้หนูจะบริการพ่อเลี้ยงทั้งคืนเลย” พูดพร้อมกับกัดปากยั่วยวนเพศตรงข้าม ราเชนทร์จึงกระตุกยิ้มอย่างพอใจกับการบริการครั้งนี้ของแฟนสาว จากนั้นเขาก็เดินไปนอนบนที่นอน ส่วนผักกาดก็รีบขึ้นไปนั่งคร่อมเขาโดยที่รับเอาแท่งเอ็นอุ่นเข้าไปในตัวเองด้วย“ฉันเพิ่งนึกได้ว่าเป็นฉันต่างหากที่ต้องทำ ฉันต้องลงโทษเด็กดื้ออย่างเธอ” พรึ่บ! แต่เพราะส่วนมากเขาจะชอบเป็นฝ่ายคุมเกมส์มากกว่าจึงจับร่างบางพลิกให้นอนลง ปึ่ก! แล้วเขาก็กระแทกกายเข้าใ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   38.อยากโดนลงโทษ

    เมื่อได้ยินชมพูตอบแบบนั้นรุ่งฟ้าก็ได้แต่นั่งอ้าปากเหวอ “เธอมองผิดหรือเปล่าชมพู” แล้วเอ่ยถามชมพูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าเธอไม่ได้กินมันผิดจริงๆ แต่ชมพูยังคงพยักหน้าเป็นคำตอบว่าจริง เธอกินมันไปจริงๆ“มีอะไรกัน!?” ราเชนทร์ที่ไม่เข้าใจสิ่งที่สาวๆ คุยกันนั้นจึงถามขึ้น“ก็หนูกับลุงคลอสไปได้ยินพี่สายธาร พี่ลูกปัดและพี่ปุ๊กลุ๊คคุยกันว่าจะมอมยาจับพ่อทำผัว พวกหนูก็เลยจะไปจัดการให้ แต่ว่าน่าจะล่มไม่เป็นท่า…” ชมพูตอบพี่ชายด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วแล้วอ่อนลงในประโยคหลัง ถึงจะไม่เข้าใจว่ายาปลุกเซ็กส์คืออะไรแต่ดูจากสีหน้ารุ่งฟ้าแล้วน่าจะไม่ใช่เรื่องดี“แล้วเธอก็กินไปเหรอ?” ภามถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าสาวๆ พวกนี้ไม่ก่อความวุ่นวายให้คนอื่นแต่เหมือนจะก่อความวุ่นวายให้ตัวเองซะงั้น รุ่งฟ้าพยักหน้าให้เบาๆ ก่อนจะกลืนน้ำลายดังอึกจนทุกคนหันมามองเธอ“เป็นอะไร!?” คลาสถามขึ้นเมื่อรุ่งฟ้าเริ่มจะนั่งไม่อยู่นิ่ง เธอส่ายหน้าให้เขาเบาๆ แล้วพ่นลมหายใจออกช้าๆ ตอนนี้ภายในกายของเธอเริ่มจะร้อนลุ่มขึ้นมาแล้ว“ยาปลุกเซ็กส์เป็นยังไงเหรอ?”“อยากลองดูล่ะ เธอได้ควบม้าทั้งคืนอ่ะ” ราเชนทร์ตอบหญิงสาวข้างกายอย่างทีไปทีแต่ผักกาดถึ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   37.ยาปลุกเซ็กซ์

    จากนั้นเจ้าของงานอย่างคุณวาสนานักธุรกิจสาวชื่อดังก็ขึ้นเวทีเพื่อกล่าวเปิดงานพูดคุยกับแขกในงานตึกตักๆ เสียงวิ่งของชมพูดังขึ้นมาพร้อมกับร่างเล็กมาหยุดฝีเท้าที่ด้านหน้าของผักกาด“พี่ผักแย่แล้ว!”“อะไรคะ?” ผักกาดที่นั่งอยู่บริเวณโต๊ะทานอาหารนั้นถามขึ้นเมื่อเห็นชมพูวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมกับคลอสที่เดินตามหลังมาอีกที“พี่สายธารค่ะ เขาจะจับพ่อทำผัว”“น้องชมพู พูดอะไรคะเนี่ย?”“จริงๆ หนูกับลุงคลอสไปได้ยินมา” ตอบด้วยสีหน้าที่จริงจนผักกาดต้องหันไปมองคลอสเชิงถามว่าจริงเหรอ ซึ่งคลอสก็พยักหน้าให้ก่อนจะเดินไปนั่งข้างน้องสาว“พี่พาชมพูไปเข้าหองน้ำมาเลยได้ยินสายธารคุยกับลูกปัดว่าจะมอมยาพ่อเลี้ยงจับมาทำผัว”“จริงเหรอ?”“หน้าพี่ชายเธอดูไม่น่าเชื่อถือลยหรือไง” คลอสถามน้องสาวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เมื่อเห็นว่าเจ้าผักจะไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเขาสักเท่าไหร่“ก็เชื่อ นี่…ไปหาอะสนุกๆ ทำกันปะ” ผักกาดหันไปมองรุ่งฟ้ากับชมพูสลับกัน ดวงตากลมโตฉายแววซุกซนออกมาทันที“ฉันไม่มาเล่นไร้สาระกับเธอหรอกนะ”“อ่า ถ้างั้นเรื่องเธอพี่ชายฉันพูดออกไปช่วยไม่ได้นะ”“ก็ได้! จะทำอะไรว่ามา”“เธอกับชมพูไปตามดูสายธารเดี๋ยวฉันไปหาสองพี่น

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   36.ขอร้อง

    “น้องผักสวยจังเลยนะครับวันนี้” เสียงของภามเดินตรงเข้ามาหาผักกาดแล้วเอ่ยชมคนตัวเล็กที่กำลังยืนตักเค้กจากจานในมือเข้าปาก เธอจึงหันไปฉีกยิ้มหวานให้ภามใบหน้าคมหล่อเข้ม ผมดกดำถูกเซ็ตไว้อย่างลงตัว ชุดที่เขาสวมใส่เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทสีครีมกางเกงขายาวสีเดียวกับเสื้อสูท รองเท้าหนังคู่แพงนั้นถูกขัดจนเงาวับเมื่อมองสำรวจความหล่อของเขาเสร็จแล้วผักกาดก็รีบเคี้ยวและกลืนเค้กลงท้อง“พี่ภามก็ดูดีนะคะ”“ต้องนิดนึงครับ…น้องตัวเล็กชื่ออะไรนะครับ?”“ชมพูค่ะ พี่ผักเป็นแฟนพ่อนะคะอย่าคิดจะมาจีบ” ชมพูเอ่ยตอบภามด้วยน้ำเสียงสดใส ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าเขม็งจนภามกับผักกาดถึงกับต้องหัวเราะออกมาเบาๆ“พี่ไม่จีบหรอกครับ”“อ้าว! ไม่จีบเหรอคะ?”“หื้ม เรามีแฟนแล้วพี่จะไปจีบได้ไง”“ก็เห็นพี่ชอบเข้ามาทักทายมาพูดด้วยเลยคิดว่าจะมาจีบ” หญิงสาวร่างเล็กถามด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ อุตส่าห์หลงตัวเองว่าที่เขาเข้ามาหาก็เพราะว่าจะกลับมาจีบเธอใหม่ ไม่ได้อยากกลับไปคบแต่คิดว่าตัวเองสวยขึ้นไง แบบเออ…หลงตัวเองอ่ะ ฮิฮิ!“แค่คิดถึงเลยเข้ามาทัก อีกอย่างผักเป็นคู่หมั้นของพ่อเลี้ยงนี่นา”“พี่ก็รู้เหรอคะ?”“ทุกคนก็รู้นี่ครับ”“จ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   35.เด็กน้อยของพ่อเลี้ยง

    เมื่อได้ยินแฟนสาวพูดออกมาเช่นนั้นแล้วราเชนทร์ก็ถึงกับนั่งยิ้มกริ่มออกมาคนเดียว ส่วนผักกาดเธอก็ลุกขึ้นไปปัดกวาดทำความสะอาดบ้านของตัวเองต่อจนเสร็จเรียบร้อยก็เห็นราเชนทร์ยังคงนั่งยิ้มอยู่ไม่หยุด“มานั่งยิ้มอะไรอยู่นี่ควรจะกลับไปนอนพักมั้ยคะ?” “อืม หกโมงก็อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยนะ”“โอเคค่ะ”“ครับ…” ตอบรับด้วยรอยยิ้มแล้วก็เดินออกไป“พิลึกคนจริง นึกจะมาอารมณ์ดีก็มาอารมณ์แบบไม่ต้องมีเรื่องมีราว” พูดกับตัวเองแล้วก็เดินไปเอนตัวนอนบนโซฟาเพื่อพักผ่อนรอไปงานในอีกไม่กี่ชั่วโมงเวลา 19:17 น.ตอนนี้ผักกาดยืนอยู่หน้ากระจกในชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงสั้นเหนือเข่าขึ้นมาสีชมพูอ่อน ใบหน้าเรียวถูกแต่งเติมเพียงเล็กน้อย ผมยาวดัดลอนและปล่อยลงมากลางหลัง เมื่อพอใจกับความสวยของตัวเองแล้วเธอก็หยิบรองเท้ามานั่งสวมที่โซฟาก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาสะพายแล้วเดินตรงไปยังบ้านหลังใหญ่“เมียใครสวยจังเลย” และเมื่อผักกาดก้าวขาเข้าไปในตัวบ้าน เสียงทุ้มของราเชนทร์ก็ดังขึ้น สายตาคมจับจ้องไปที่ร่างเพรียวระหงษ์อย่างไม่ละสายตาจนผักกาดต้องเดินไปยืนข้างโจอี้“เขาเป็นอะไรคะ?”“ผมถาม เขาบอกว่าคุณผักน่ารักกับเขาครับ”“นะ หนูน่ารั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status