Share

ตอนที่2 งานชมดอกเหมย

last update Last Updated: 2025-08-25 11:02:00

ตอนที่ 3 งานชมดอกเหมย

ภายในห้องหรูหราตกแต่งอย่างวิจิตร กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกเหมยลอยคลุ้งในอากาศ

เซี่ยเหมยลี่นั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง ลี่จิ่นสาวใช้คนสนิท กำลังช่วยหวีผมและจัดแต่งปิ่นปักผมอย่างประณีต

เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ลี่จิ่นถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง มองสำรวจเจ้านายของตนอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วย รอยยิ้ม

“วันนี้คุณหนู ดูงดงามผิดจากปกติเลยนะเจ้าค่ะ”

เซี่ยเหมยลี่มองเงาสะท้อนของตนเองในกระจก พลางยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ผิวขาวเนียนไร้ที่ติ วันนี้นางแต่งหน้าเพียงเบาบางต่างจากการแต่งหน้าจัดแบบที่สตรีในยุคนี้นิยม

นางหัวเราะในใจ นี่เป็นหนึ่งในเทคนิคจากโลกเดิมที่เธอเอามาปรับใช้ ดูเหมือนผลลัพธ์จะออกมาเหนือความคาดหมายทีเดียว

“ไปกันเจ้าค่ะ คุณหนู”

เสียงของลี่จิ่นดึงสติของนางกลับมา เซี่ยเหมยลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย

“ไปไหน?”

นางหันไปมองสาวใช้คนสนิทอย่างงุนงง

“คุณหนูลืมอีกแล้วหรือเจ้าคะ?”

เซี่ยเหมยลี่ทำหน้างงอย่างจริงจัง เพราะเธอลืมจริง ๆ

ลี่จิ่น ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเตือน

“วันนี้คุณหนูต้องไปร่วมงานชมดอกเหมยที่จวน องค์หญิงสามเจ้าค่ะ และที่สำคัญองค์ชายรองก็มาร่วมด้วยนะเจ้าค่ะ”

งานเลี้ยงชมดอกเหมยจวนองค์หญิงสาม….

เพียงแค่ได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเซี่ยเหมยลี่ก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที!

ความทรงจำเกี่ยวกับนิยายที่เธอนั้นเป็นคนสร้างเองกับมือ ผุดขึ้นมาในหัวทันที ‘วันนี้คือวันที่เซี่ยเหมยลี่ตัวร้าย วางยาพิษในอาหารของ ไป๋ซินอวี้นางเอกในนิยาย เพียงเพราะความริษยาที่องค์ชายรองแสดงความสนใจ ในตัวของไป๋ซินอวี้

และเพราะแผนการนี้ ลี่จิ่นสาวใช้คนสนิทกลับกลายเป็นแพะรับบาป ถูกลงโทษอย่างทารุณและจบชีวิตลงอย่างน่าสลด

เซี่ยเหมยลี่เม้นริมฝีปากแน่น นิ้วมือกำเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ไม่! เธอจะไม่ยอมให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเด็ดขาด

เพราะตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการนั้น ไม่ใช่ความรักที่ไม่คู่ควรขององค์ชายรอง เธอต้องการเพียงชีวิตที่สงบสุขเท่านั้น

….

ณ จวนองค์หญิงหลิงซู

ลานสวนกว้างของวังองค์หญิงหลิงซู ถูกจัดตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา พื้นทางเดินปูด้วยหินอ่อนขาวสะอาด รอบข้างเต็มไปด้วยซุ้มดอกไม้ที่เบ่งบานรับแสงแดดอ่อน ๆ ของฤดูใบไม้ผลิ กลิ่นหอมของดอกเหมยโชยมาตามสายลมบางเบา เหล่าคุณหนูจากตระกูลขุนนางต่างแต่งกายด้วยอาภรณ์งดงาม

องค์หญิงหลิงซูในชุดอาภรณ์สีชมพูอ่อน เดินนำหน้าเหล่ากลุ่มสตรีผู้สูงศักดิ์ พวกนางต่างก้าวเดินอย่างเรียบร้อย สง่างาม

“ดอกเหมยในสวนนี้ปลูกมากว่าหลายสิบปี เมื่อถึงยามนี้ก็จะบานสะพรั่งงดงามนัก ท่านหญิงทั้งหลายคิดว่าสีใดงามที่สุด?”

องค์หญิงหลิงซูกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะมีเสียงสนทนาดังขึ้น หลายคนชี้ไปที่ดอกเหมยสีแดงสดที่แข่งกันผลิบาน ส่วนบางคนกลับชื่นชมดอกเหมยขาวที่ดูอ่อนโยนและบริสุทธิ์

“คุณหนูเซี่ย เจ้าคิดว่า…ระหว่างดอกเหมยสีแดงกับสีขาวสีใดงดงามกว่ากัน”

องค์หญิงหลิงซูเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันมามองเซี่ยเหมยลี่ด้วยสายตาสงบนิ่ง

สิ้นเสียงขององค์หญิงหลิงซู เหล่าคุณหนูที่อยู่รอบตัวต่างพากันหันมามองเซี่ยเหมยลี่ บางคนมีรอยยิ้มเย้ยหยัน บางคนดูสนใจใคร่รู้ ว่าสตรีผู้เอาแต่ใจและแสนจะเย่อหยิ่งจนเป็นที่เลื่องลือนั้น จะตอบเช่นใด

เซี่ยเหมยลี่เพียงยิ้มบางก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ทูลองค์หญิง ดอกเหมยนั้นแม้จะมีสีที่แตกต่างกัน แต่ล้วนเป็นเหมยเช่นเดียวกันเจ้าค่ะ สีแดงเปี่ยมด้วยพลังความกล้าหาญ สีขาวสง่างามและบริสุทธิ์ ขึ้นอยู่กับว่าผู้ชมจะมองเห็นความงามในแง่มุมใดมากกว่า”

คำตอบนี้ทำให้ผู้คนต่างพากันพึมพำ องค์หญิงหลิงซูเลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มบางประดับบนใบริมฝีปาก ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“เจ้าช่างมีคำพูดที่น่าสนใจนัก ข้าเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเจ้ามานานไม่คิดว่าตัวจริงจะต่างจากข่าวลือยิ่งนัก ดังคำว่า ได้ยินร้อยครั้ง ไม่เท่ากับเห็นด้วยตาตัวเองครั้งเดียว”

คำพูดขององค์หญิงหลิงซูทำเอาเหล่าคุณหนูรอบข้างมีสีหน้าเปลี่ยนไป บางคนอิจฉา บางคนสงสัยเพราะวันนี้เซี่ยเหมยลี่นั้นดูแปลกไปมาก ทั้งท่าทางที่ดูสง่างามกว่าเดิม ท่าทางแห่งความเย่อหยิ่งนั้นก็หายไปด้วย

ขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการชมสวนดอกเหมย ทันใดนั้น เสียงประกาศจากขันทีก็ดังขึ้น

“องค์ชายรองหลี่จิ้งอวิ๋นเสด็จ!”

……..

sds

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   31 จบ

    จวนตระกูลไป๋ จวนตระกูลไป๋ ภายในห้องหนังสือ แสงโคมส่องกระทบชายสูงวัยที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้จันทร์หอม มือจับพู่กันลากลายอักษรบนกระดาษ เงาร่างบางของไป๋ซินอวี้ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู นางก้าวเข้ามาเงียบ ๆ ในมือถือตะกร้าบรรจุถ้วยน้ำแกงไก่ “ท่านพ่อ ลูกต้มน้ำแกงมาให้ ท่านดื่มเถิดเจ้าค่ะ” แม่ทัพไป๋เหวินหลงละสายตาจากงานในมือ หันไปมองบุตรสาว แววตาฉายความอ่อนโยน ก่อนจะเผยรอยยิ้มบาง ๆ “ขอบใจเจ้ามากนะ” ไป๋ซินอวี้ก้มศีรษะรับ ก่อนจะวางถ้วยน้ำแกงไก่ลงบนโต๊ะ นางค่อย ๆ ทรุดกายลงนั่งข้างบิดา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ “ท่านพ่อ หากลูกอยากเข้าร่วมกองทัพด้วย ท่านจะยินยอมหรือไม่” แม่ทัพไป๋เหวินหลงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนหัวเราะในลำคอ “เจ้าคือสตรี แม้จะใจกล้าหาญ แต่มิอาจอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์ได้หรอก” ไป๋ซินอวี้จ้องมองผู้เป็นบิดา แววตาแน่วแน่ “แต่ลูกอยากองอาจสง่างามกลางสนามรบเช่นเดียวท่าน!” แม่ทัพไป๋เหวินหลงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มจาง ๆ ดึงตราแม่ทัพออกมาวางบนโต๊ะ “หากเจ้าปรารถนาจะควบคุมกองทัพ ก็มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่ทำให้เจ้าอยู่เหนือทหารทั้งปวง” ไป๋ซินอวี้มองตราแม่ทัพที่สะท้อนแสงตะเกียง น

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   30 เกิดอะไรขึ้น

    เกิดอะไรขึ้นจวนตระกูลเซี่ยภายในห้องที่เงียบสงบ มีเพียงแสงตะเกียงริบหรี่ที่ไหวไปตามสายลม เซี่ยเหมยลี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น นางรู้สึกถึงกลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ในอากาศ นางกระพริบตาเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงไม้หอมอันคุ้นเคย“คุณหนูฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ!”เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างยินดี ลี่จิ่นถือถ้วยยาเดินเข้ามา ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความโล่งใจเซี่ยเหมยลี่หันไปมองลี่จิ่น ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว“ลี่จิ่น…ข้ากลับมาได้อย่างไร?”ลี่จิ่นนั่งลงข้างเตียง ยื่นถ้วยยาให้ก่อนจะตอบ“คุณชายใหญ่เป็นผู้พาท่านกลับมาเจ้าค่ะ”เซี่ยเหมยลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงใบหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน“แล้วองค์รัชทายาทเล่า? เขาอยู่ที่ใด”ลี่จิ่นอ้ำอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“องค์รัชทายาทเสด็จเข้าวังหลวงไปปราบกบฏแล้วเจ้าค่ะ”ดวงตาของเซี่ยเหมยลี่เบิกกว้าง นางตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบผลักประตูห้อง วิ่งพรวดออกไป“คุณหนู! คุณหนูเจ้าค่ะ!”ลี่จิ่นร้องเรียกไล่หลัง แต่ไม่อาจหยุดยั้งร่างของนางได้ จึงทำได้เพียงเร่งฝีเท้าวิ่งตามไป…ณ วังหลวงกลิ่นคาวเลือดอวลคลุ้งไปทั่ว ท่ามกลางกอ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   29 กบฏ2

    ตอนที่32 หลินกุ้ยเฟยก่อกบฏ2ณ วังหลวงตำหนักพระสนมหลินกุ้ยเฟยภายในห้องบรรทมที่ตกแต่งอย่างวิจิตร หลินกุ้ยเฟยยืนอยู่กลางห้องในอาภรณ์แพรไหมล้ำค่า เส้นผมดำขลับถูกรวบเกล้าอย่างประณีต แววตาของนางเปล่งประกายเจิดจ้าเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้น แม่นมคนสนิทรีบก้าวเข้ามาพร้อมกระดาษแผ่นเล็กในมือ หลินกุ้ยเฟยรับมาเปิดอ่าน สายตาของนาง พลันริมฝีปากเผยรอยยิ้มแห่งความหวังออกมานางหันไปเหลือบสายตามองไปยังร่างขององค์ชายรองหลี่จิ้งอวิ๋นบุตรชายของตนที่ยังคงนอนหมดสติอยู่บนเตียง ก่อนจะพยักหน้าให้แม่นมคนสนิทเป็นสัญญาณโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยวาจาใดหลินกุ้ยเฟยก้าวเดินออกจากห้องอย่างสง่างาม ผ้าคลุมสะบัดไหวไปตามสายลม….ณ ตำหนักของฮ่องเต้หลินกุ้ยเฟยก้าวเดินเข้ามาอย่างสง่างามพร้อมกับเหล่าทหารที่ตนเองฝึกมาเป็นอย่างดีเพื่อใช้ในการนี้ประกายคมดาบสะท้อนแสงวูบวาบ สังหารผู้คนที่ขว้างทางนางโดยไร้ความปรานี เสียงร่ำให้กรีดร้องดังระงมทั่วบริเวณ ร่างขององค์รักที่ยืนเฝ้าหน้าตำหนักล้มลงราวใบไม้ล่วงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวจากการก่อกบฏในครั้งนี้ท่ามกลางกลิ่นคาวโลหิต หลินกุ้ยเฟยก้าวเดินเข้ามาอย่างองอาจ นางยกมือขึ้นเบา ๆ เหล่าทหารที่ต

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   28 ก่อกบฏ

    ตอนที่ 28 สนมหลินกุ้ยเฟยก่อกบฏ1 ณ วังหลวง ตำหนักพระสนมหลินกุ้ยเฟย แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดเงาจาง ๆ ลงบนผืนพรมลายวิจิตรงดงาม ภายในตำหนักอบอวลด้วยกลิ่นกำยานอ่อนจาง พระสนมหลินกุ้ยเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ มือเรียวจับเข็มปักลวดลายลงบนผ้าเช็ดหน้าเนื้อดี เส้นไหมสีทองร้อยเรียงกันเป็นลวดลายหงส์ทอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นจากเบื้องหลัง ไม่นานนัก แม่นมคนสนิทก็ก้าวเข้ามา ค้อมกายลงพลางเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงเคารพ “องค์ชายรองยังคงคุกเข่าอยู่หน้าตำหนัก บัดนี้ล่วงเลยไปสองชั่วยามแล้วเพคะ” มือที่กำลังปักเข็มชะงักไปครู่หนึ่ง พระสนมหลินกุ้ยเฟยปรายตามองด้ายทองที่พันปลายนิ้ว ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “ให้เขารอต่อไป” นางวางผ้าปักลงบนโต๊ะหินอ่อนเบื้องหน้า ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ “จัดการเรียบร้อยหรือยัง” แม่นมพยักหน้ารับ ก่อนจะก้าวไปเบื้องหน้ายื่นกระดาษแผ่นเล็กออกมา หลินกุ้ยเฟยรับมา คลี่ออกอ่านเนื้อความบนกระดาษก่อนจะเผยรอยยิ้มแห่งความหวังออกมา …. จวนตระกูลไป๋ภายในของไป๋ซินอวี้สายลมเย็นพัดโชยกระทบผ้าม่านสีอ่อนพลิ้วไหวตามแรงลม ภายในห้องเงียบสงบ จนได้ยินเสียงลมพัดแผ่วเบา ไป๋ซินอวี้นั่งตัวตรงอยู่ข้างโต๊ะไม้

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   27 วางยา

    ฮ่องเต้ถูกวางยาณ วังหลวงภายในตำหนักบรรทมบรรยากาศเยียบเย็นราวลมวสันต์ที่ไร้ไออุ่น ฮ่องเต้ทรงบรรทมอยู่บนเตียง ร่างกายนิ่งสนิทราวไร้ลมหายใจ มีเพียงลมหายใจแผ่วเบาที่บ่งบอกว่ายังมีชีวิตอยู่ม่านบางไหวกระเพื่อมเมื่อร่างหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ หลินกุ้ยเฟยประดับอาภรณ์งามสง่า ดวงตาคู่งามนั้นแฝงไปด้วยประกายเย้ยหยันนางเดินมาหยุดที่ข้างเตียง จ้องมองใบหน้าบุรุษที่ครั้งหนึ่งเคยรักสุดหัวใจ แต่บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงร่างไร้สติใต้ฤทธิ์ยาที่นางมอบให้หลินกุ้ยเฟยแค่นหัวเราะเบา ๆ ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มเยียบเย็น ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเต็มไปแฝงไปด้วยความโกรธแค้นในครั้งอดีตอันแสนขมขื่น“ฝ่าบาท…ทรงหลับใหลเช่นนี้ต่อไปเถิดเพคะ อีกเพียงไม่นานพระองค์ก็ทรงจะได้ลงไปพบกับนางในนรกแล้วเพคะ”หลินกุ้ยเฟยหลับตาลง หยาดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นบนหลังฝ่ามือขาวผ่อง ก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่เจือไปด้วยความขมขื่น พลันคิดย้อนไปในครั้งอดีต เมื่อยังคงเป็นเพียงหญิงสาวที่ใสซื่อไร้เดียงสานางกับเขาเคยเป็นดั่งเงาแห่งกันและกัน ครั้งหนึ่งเคยร่วมผ่านความเป็นความตาย นางช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ทั้งสองรักมั่นในกันและกัน

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   26 ใต้น้ำตก

    ใต้น้ำตกก่อนจะแทรกมือใหญ่เข้าไปยังจุดอ่อนไหวกลางกาย นิ้วยาวแตะสัมผัสกับกลีบเกสรที่เริ่มเยิ้มด้วยหยาดน้ำรัก ปลายนิ้วลูบไล้ขึ้นลงอย่างแผ่วเบา นางสะท้านเฮือกเมื่อปลายนิ้วเรียวบดคลึงติ่งเกสรที่เต้นระริกจากอารมณ์อันเร่าร้อนเสียงครางหวานแว่วกังวาน มือเล็กเกาะเกี่ยวแผ่นหลังของเขาแน่น หลี่หานเซียนบดขยี่ติ่งเกสรจนหยาดน้ำรักเอ่อล้นออกมาจากร่างบาง เซี่ยเหมยลี่แอ่นสะโพกขึ้นลงรับสัมผัสนั้นอย่างหลงใหล สะโพกมนกระตุกเบา ๆ ขณะที่เสียงครวญครางยังดังไม่ขาดสายหลี่หานเซียนเลื่อนมือใหญ่ไปจับเรียวขางาม ก่อนจะยกขึ้น แล้วค่อย ๆ ใช้แก่นกายแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่เต็มที่แล้วถูกไถไปมากับร่องกลีบเกสรที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำรัก สร้างความเสียวซ่านให้นางจนเผลอครางออกมา“อา…องค์รัชทายาท”เสียงครางหวานเรียกกระเส่า ร่างบางบิดเร้าอย่างต้องการ การเติมเต็มจนแทบไม่อาจรั้งรอได้อีกต่อไป หลี่หานเซียนขบกรามแน่น ก่อนจะค่อยกดสะโพกสอดแทรกแก่นกายเข้าไปอย่างช้า ๆ จนสุดลำร่างของทั้งสองแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียว เสียงครางหวานของนางดังประสานกับเสียงครางต่ำของเขาร่างบางกอดรัดเขาแน่นขึ้น ขณะที่หลี่หานเซียนเริ่มขยับสะโพกเข้าออกอย่างเชื่องช้า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status