LOGINตอนที่ 110 ความจริงครึ่งเดียว
หลังจากการปรากฏตัวของศาสตราจารย์อธิปผ่านระบบสื่อสาร ทุกคนภายในห้องทดลองก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเป็นเวลานาน ความจริงที่พวกเขาได้รับนั้นหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ในทันที
ตลอดเวลาที่ผ่านมา มนุษย์ทั้งโลกเชื่อเหมือนกันว่า ภาพนิมิตคือคำเตือนเกี่ยวกับหายนะที่หลินเฟิงจะนำมา
ภาพของเมืองที่ถูกทำลาย
ภาพของผู้คนนับพันล้านที่ล้มตาย
ภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่เหนือซากอารยธรรมในฐานะราชาปีศาจ
ทุกคนเห็นเหมือนกัน
ทุกคนหวาดกลัวเหมือนกัน
และทุกคนตัดสินใจเหมือนกันว่า ชายคนนั้นต้องถูกกำจัดก่อนที่อนาคตจะเกิดขึ้น
แต่ตอนนี้ ความจริงที่ซ่อนอยู่กลับแตกต่างออกไป
ภาพนั้นเป็นเรื่องจริง
แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
หลินเฟิงยังคงยืนอยู่หน้าจอที่ดับลง เขาพยายามเรียบเรียงทุกอย่างในหัว
ถ้าสิ่งที่อธิปพูดเป็นความจริง
ถ้าอนาคตที่ทุกคนเห็นไม่ได้ถูกสร้างขึ้น
แต่เป็นอนาคตที่มีโอกาสเกิดขึ้นจริง
นั่นหมายความว่าเขาอาจกลายเป็นราชาปีศาจจริงๆ
แต่เหตุผลเบื้องหลังอาจไม่ใช่การทำลายโลก
อาจเป็นการต่อสู้กับบางสิ่งที่ใหญ่กว่านั้น
"ผมต้องการรู้ทั้งหมด"
หลินเฟิงพูดขึ้น
เสียงของเขาดังในห้องทดลอง
"ไม่ใช่แค่ความจริงครึ่งเดียว"
ทุกคนมองเขา
มาลีเข้าใจความรู้สึกนั้นดี เพราะเธอเองก็เคยอยู่ในจุดเดียวกัน
จุดที่รู้ว่าความจริงอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่กลับไม่มีใครยอมเปิดเผยทั้งหมด
เฉินอวี่เริ่มค้นหาข้อมูลจากระบบอีกครั้ง เขาพยายามดึงไฟล์ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอนาคตที่อธิปกล่าวถึง
แต่ทันทีที่เขาเปิดข้อมูลชุดหนึ่ง ระบบก็แสดงข้อความเตือน
สิทธิ์ไม่เพียงพอ
ผู้ควบคุมระดับสูงสุดเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้
เขากัดฟัน
"ข้อมูลทั้งหมดถูกล็อกโดยอธิป"
ธันวาเดินเข้ามา
"ถ้าอย่างนั้นเราต้องหาวิธีปลดล็อก"
มาลีมองลูกชาย
"ไม่ง่าย"
เธอพูด
"อธิปไม่เคยสร้างระบบที่ให้ใครควบคุมได้ง่ายๆ"
หลินเฟิงมองเธอ
"แต่คุณเคยทำงานกับเขา"
มาลีเงียบไป
"ใช่"
"งั้นคุณต้องรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน"
คำพูดนั้นทำให้มาลีถอนหายใจ
เธอเดินไปยังเครื่องหลักของห้องทดลอง
"มีสถานที่หนึ่ง"
ทุกคนหันมามอง
"สถานที่ที่เก็บข้อมูลต้นฉบับของโครงการธันวา"
ธันวาถาม
"ทำไมแม่ไม่เคยบอก"
มาลีไม่ได้ตอบทันที
"เพราะฉันไม่อยากให้ใครเปิดมันอีก"
เธอมองหน้าจอ
"เพราะสิ่งที่อยู่ในนั้น ไม่ใช่แค่ความลับของโครงการ"
เธอหยุด
"มันคือเหตุผลที่อธิปเลือกทำทุกอย่าง"
ไม่นานหลังจากนั้น ทีมของหลินเฟิงก็เดินทางไปยังห้องเก็บข้อมูลเก่าของโครงการธันวา สถานที่แห่งนี้ถูกฝังอยู่ลึกใต้พื้นดินและถูกปิดตายมานานหลายปี
ไม่มีชื่อ
ไม่มีสัญลักษณ์
ไม่มีแม้แต่บันทึกในระบบ
เหมือนกับว่ามันไม่เคยมีอยู่
เมื่อประตูถูกเปิดออก ฝุ่นจำนวนมากลอยขึ้นในอากาศ ภายในเต็มไปด้วยเครื่องมือวิจัยรุ่นเก่า และเอกสารที่ถูกเก็บไว้ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของโครงการ
ตรงกลางห้องมีเครื่องบันทึกข้อมูลขนาดใหญ่
มาลีเดินเข้าไป
เธอวางมือลงบนเครื่อง
ระบบตรวจสอบตัวตนทำงาน
เสียงของระบบดังขึ้น
ยืนยันตัวตน
มาลี อดีตหัวหน้าโครงการธันวา
อนุญาตให้เข้าถึงข้อมูลระดับผู้สร้าง
หน้าจอเปิดขึ้น
ข้อมูลจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้น
แต่ไฟล์แรกที่แสดงกลับเป็นชื่อเดียว
อนาคตของโลก
หลินเฟิงมองมัน
ก่อนที่ไฟล์จะเปิดเอง
ภาพบันทึกปรากฏขึ้น
ศาสตราจารย์อธิปในวัยหนุ่มกำลังนั่งอยู่หน้ากล้อง
ใบหน้าของเขาไม่ได้ดูเหมือนนักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่
แต่เหมือนคนที่กำลังแบกรับความกลัวบางอย่าง
"ถ้าใครกำลังดูบันทึกนี้"
เสียงของอธิปดังขึ้น
"แสดงว่าฉันอาจไม่มีโอกาสอธิบายความจริงด้วยตัวเอง"
เขาหยุด
"สิ่งที่มนุษย์เห็นจากนิมิต เป็นเรื่องจริง"
ทุกคนในห้องตั้งใจฟัง
"โลกจะล่มสลาย"
ภาพเปลี่ยนเป็นเมืองที่ถูกทำลาย
"มนุษย์จำนวนมากจะตาย"
ภาพเปลี่ยนเป็นสงคราม
"และหลินเฟิงจะอยู่ท่ามกลางเหตุการณ์นั้น"
หลินเฟิงกำหมัด
แม้จะรู้ความจริงบางส่วนแล้ว แต่การเห็นภาพเหล่านั้นอีกครั้งก็ยังทำให้เขารู้สึกหนักอึ้ง
อธิปในบันทึกพูดต่อ
"แต่สิ่งที่มนุษย์ไม่ได้เห็น"
ภาพเปลี่ยน
คราวนี้ไม่ใช่ภาพของหลินเฟิง
แต่เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนผ่านอวกาศ
"คือสิ่งที่ทำให้โลกต้องเข้าสู่สงคราม"
ทุกคนเงียบ
"ราชาปีศาจไม่ใช่ผู้ทำลายโลก"
เสียงของอธิปหนักแน่นขึ้น
"เขาคือคนที่ยืนอยู่ระหว่างโลกกับสิ่งที่กำลังมา"
ภาพเปลี่ยนเป็นหลินเฟิงในอนาคต
แต่ครั้งนี้แตกต่างจากภาพนิมิตที่คนทั้งโลกเห็น
เขาไม่ได้ยืนอยู่เหนือซากเมืองด้วยความโหดร้าย
เขายืนอยู่หน้ากองทัพของศัตรู
กำลังปกป้องผู้คนที่เหลืออยู่
"ข้อมูลที่มนุษย์ได้รับ ถูกตัดออกครึ่งหนึ่ง"
อธิปกล่าว
"พวกเขาเห็นผลลัพธ์ แต่ไม่เห็นเหตุผล"
หลินเฟิงนิ่ง
นี่คือความจริงที่เปลี่ยนทุกอย่าง
คนทั้งโลกไม่ได้เห็นคำโกหก
พวกเขาเห็นเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องราว
ส่วนที่ทำให้เกิดความกลัว
ส่วนที่ทำให้ทุกคนเลือกทางที่ผิด
ธันวาจ้องภาพอนาคตของตัวเอง
"แล้วทำไมต้องปิดบัง"
เขาถามทั้งที่รู้ว่าเป็นเพียงบันทึก
แต่เหมือนอธิปจะคาดการณ์คำถามนั้นไว้
เสียงของเขาดังขึ้น
"เพราะมนุษย์ยังไม่พร้อมรับความจริง"
ภาพแสดงเหตุการณ์ในอดีต
ผู้คนที่ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับภัยจากอนาคต
แต่พวกเขาไม่ได้เตรียมตัว
พวกเขาแตกแยก
เกิดสงครามระหว่างประเทศ
เกิดการแย่งชิงทรัพยากร
โลกเกือบทำลายตัวเองก่อนศัตรูจะมาถึง
"เมื่อมนุษย์รู้ว่ามีภัยที่ใหญ่กว่าโลกกำลังมา"
อธิปพูด
"พวกเขาไม่ได้รวมกัน"
เขาหยุด
"พวกเขากลัว"
หลินเฟิงเข้าใจทันที
ถ้าคนทั้งโลกเห็นภาพของศัตรูจากอนาคต พวกเขาอาจไม่เตรียมตัว
พวกเขาอาจทำลายกันเองก่อน
ดังนั้นอธิปจึงเลือกใช้วิธีที่โหดร้าย
เขาสร้างศัตรูร่วม
เขาสร้างราชาปีศาจ
เพราะอย่างน้อย มนุษย์จะมีเป้าหมายเดียวกัน
แม้เป้าหมายนั้นจะเป็นคนบริสุทธิ์ก็ตาม
มาลีกำมือแน่น
"แต่นายก็ยังทำลายชีวิตของเขา"
เธอพูดกับภาพของอธิป
ไม่มีคำตอบ
เพราะแม้แต่เจ้าตัวก็คงรู้ว่านั่นคือความผิดที่ไม่สามารถลบได้
ทันใดนั้น ไฟล์สุดท้ายก็ปรากฏขึ้น
ชื่อไฟล์
ความจริงสุดท้ายของแก่นอนันต์
ทุกคนมองหน้ากัน
หลินเฟิงรู้สึกถึงบางอย่าง
บางสิ่งในตัวเขากำลังตอบสนอง
เมื่อไฟล์ถูกเปิด
ข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้น
แก่นอนันต์ไม่ได้ถูกสร้างเพื่อควบคุมอนาคต
แต่มันถูกสร้างเพื่อเตรียมมนุษย์สำหรับสงครามที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยง
จากนั้นมีประโยคหนึ่งปรากฏขึ้น
ผู้ถือครองแก่นอนันต์คนสุดท้าย จะเป็นผู้ตัดสินว่าโลกจะอยู่รอด หรือถูกกลืนกิน
ทุกสายตาหันไปหาหลินเฟิง
เขาไม่ได้เป็นเพียงคนในนิมิต
ไม่ได้เป็นเพียงราชาปีศาจ
เขาอาจเป็นกุญแจสุดท้ายของโลก
แต่ในเวลาเดียวกัน
เขาก็ยังเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกคนทั้งโลกตัดสินไปแล้ว
หลินเฟิงมองข้อมูลตรงหน้า
เขาไม่ได้รู้สึกดีใจที่ความจริงถูกเปิดเผย
เพราะตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า
การพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ใช่ปีศาจ
อาจไม่ใช่สิ่งที่ยากที่สุด
สิ่งที่ยากที่สุดคือ
การพิสูจน์ว่า มนุษย์ทั้งโลกยังสามารถเชื่อในเขาได้หรือไม่
และในขณะที่ทุกคนกำลังพยายามทำความเข้าใจกับความจริงใหม่
ที่ไหนสักแห่งบนโลก
มีบางคนกำลังดูข้อมูลชุดเดียวกัน
ชายผู้ไม่ควรมีชีวิตอยู่
ศาสตราจารย์อธิป
กำลังมองภาพของหลินเฟิงผ่านหน้าจอ
ก่อนจะพูดกับใครบางคนที่อยู่ด้านหลัง
"ขั้นตอนแรกสำเร็จแล้ว"
เสียงปริศนาตอบกลับมา
"แล้วถ้าเขาปฏิเสธชะตากรรมของตัวเองล่ะ"
อธิปเงียบไป
ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ถ้าเขาไม่ยอมเป็นผู้ปกป้อง"
เขามองภาพอนาคตที่กำลังจะมาถึง
"
ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ
ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ
ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก
ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า
ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด
ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ







