แชร์

คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!
ผู้แต่ง: จิ่วจิ่วเยว่

บทที่ 1

ผู้เขียน: จิ่วจิ่วเยว่
“คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายกลับมาแล้วค่ะ”

ตอนซ่งอวิ๋นเวยได้ยินประโยคนี้ สมองของเธอก็อื้ออึงไปหมด

หนึ่งชั่วโมงก่อน เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยาย

เธอทะลุเข้ามาในนิยายอีโรติกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า《ภรรยาสาวอ้อนรักทุกค่ำคืน พี่เขยเร่าร้อนจนเกินต้าน》

เธอไม่ได้ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสาวในเรื่อง แต่กลับกลายเป็นซ่งอวิ๋นเวย ภรรยาคนแรกของพระเอกอย่างซือจิ้นหาน ซึ่งมีชื่อและนามสกุลเดียวกับเธอ

ตลอดสามปีที่เรียนอยู่ในเยอรมนี เธอมีตารางเรียนที่แน่นเอี้ยดและต้องทุ่มเทกับการเรียนอย่างหนัก ความบันเทิงเพียงอย่างเดียวก็คือการอ่านนิยายติดเรตไม่กี่เรื่องในเวลาว่างเพื่อฆ่าเวลา

และนิยายเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เธอจำได้ว่าตอนนั้นกำลังเร่งทำวิทยานิพนธ์จนมึนหัว แล้วเผลอหลับไป พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่ที่หรูหราอลังการ ทุกสิ่งรอบตัวล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความร่ำรวย

ท่ามกลางความมึนงง เธอพบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง จึงลองใช้การสแกนใบหน้าเพื่อปลดล็อก ซึ่งก็เปิดได้อย่างราบรื่น จากนั้นเธอก็ตรวจสอบเนื้อหาและรูปภาพในโทรศัพท์ จนแน่ใจว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาในนิยายจริงๆ

“คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายกลับมาแล้ว คุณไม่ลงไปต้อนรับเหรอคะ?” เสียงของป้าหวังแม่บ้านดังขึ้นอีกครั้ง

ปกติทุกวันในเวลานี้ เจ้าของร่างเดิมจะลงมือเตรียมอาหารด้วยตัวเอง เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเหมาะสมที่สุด แล้วไปรอต้อนรับซือจิ้นหานที่ห้องรับแขกด้วยตัวเอง

เจ้าของร่างเดิมกับซือจิ้นหานแต่งงานกันเพราะการคลุมถุงชนของสองตระกูล แต่ฐานะของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันอย่างมาก เพียงเพราะพ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมเคยช่วยชีวิตคุณปู่ของซือจิ้นหานเอาไว้ พวกเขาจึงใช้บุญคุณครั้งนั้นเป็นข้อเสนอในการแต่งงาน ซึ่งตระกูลซือก็ยอมตกลงอย่างไม่เต็มใจนัก

“ได้ค่ะ!” ซ่งอวิ๋นเวยตอบไปพร้อมกับพยายามเค้นสมองนึกถึงเนื้อหาในนิยายเรื่องนั้นไปด้วย

เธอยกชายกระโปรงที่รุ่มร่ามขึ้น แล้วรีบวิ่งลงไปชั้นล่าง ในหัวก็นึกถึงข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับซือจิ้นหาน

ซือจิ้นหาน อายุยี่สิบเก้าปี สูงหนึ่งร้อยเก้าสิบสองเซนติเมตร รูปงามไร้ที่ติ มีดวงตาสีฟ้ามาแต่กำเนิด บุคลิกเย็นชาและสูงส่ง เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลซือ ซึ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในบรรดาสี่ตระกูลใหญ่ของประเทศ C

เขามีความลับที่ยากจะเอ่ยปาก นั่นก็คือมีความต้องการทางเพศสูงผิดปกติ

ในบ้านที่มีขนาดราวกับพระราชวังหลังนี้ มีห้องลับที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา ภายในเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆที่ชวนให้หน้าแดงและจินตนาการเตลิดเปิดเปิง เขาเข้าไปใช้เวลาอยู่ในนั้นวันละหนึ่งถึงสองชั่วโมงแทบทุกวัน

ในนิยายเคยบรรยายไว้อย่างละเอียดว่าซือจิ้นหานเข้าไปทำอะไรในห้องนั้น

แน่นอนว่าเขาเข้าไปปลดปล่อยความต้องการอันน่าสะพรึงกลัวของตัวเอง

ตอนที่ซ่งอวิ๋นเวยอ่านฉากบรรยายช่วงนี้ เธอถึงกับตาค้าง แม้จะได้อ่านฉากเร่าร้อนจนเต็มอิ่ม แต่ในขณะเดียวกันก็อดรู้สึกเสียดายแทนภรรยาผู้อ่อนแอที่มีชื่อเดียวกับเธอในนิยายไม่ได้

ซ่งอวิ๋นเวยในนิยายเป็นกุลสตรีที่ตระกูลซ่งอบรมเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี ตั้งแต่เด็กจนโตเธอยึดถือความสง่างามและความเรียบร้อยเป็นหลัก หลังจากแต่งงานกับซือจิ้นหาน เธอก็ยังคงรักษาคุณสมบัติเหล่านี้ไว้ โดยตั้งปณิธานว่าจะเป็นภรรยาที่ดี ทั้งอ่อนโยนมีคุณธรรมและสง่างาม

แต่เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่สามีต้องการมากที่สุด คือผู้หญิงที่ยอม“ปลดปล่อยด้านเร่าร้อน”ของตัวเองอย่างเต็มที่เมื่ออยู่กันตามลำพัง

แต่งงานกันมาสามปี ซือจิ้นหานที่มีความต้องการทางเพศสูงอย่างมากกลับอดกลั้นความต้องการของตัวเองเอาไว้ และไม่เคยแตะต้องซ่งอวิ๋นเวยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เดิมทีทั้งสองก็ไม่ได้มีความรักให้กันอยู่แล้ว สุดท้ายความสัมพันธ์จึงยิ่งห่างเหินมากขึ้นเรื่อยๆ ท่าทีที่ซือจิ้นหานมีต่อซ่งอวิ๋นเวยก็เย็นชาลงทุกที

จนกระทั่งซ่งหว่านหว่าน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลซ่งที่พลัดพรากจากครอบครัวไปถูกตามตัวกลับมา เธอมีเสน่ห์ยั่วยวนติดตัวอยู่ ไม่ว่าเธอจะต้องการพิชิตใจผู้ชายคนไหน ผู้ชายเหล่านั้นก็จะตกอยู่ใต้เสน่ห์ของเธอทีละคน

เมื่อเสน่ห์ยั่วยวนของซ่งหว่านหว่านมารวมกับความต้องการทางเพศที่สูงผิดปกติของซือจิ้นหาน ทั้งสองจึงเปรียบเสมือนไฟกับเชื้อเพลิงที่โหมกระหน่ำเข้าหากัน จนยากจะหยุดยั้ง

ตั้งแต่บนโซฟาไปจนถึงในห้องครัว จากห้องครัวไปจนถึงระเบียง และจากระเบียงไปจนถึงห้องน้ำ นิยายบรรยายฉากเหล่านี้ไว้อย่างยืดยาว เรียกได้ว่าแซ่บถึงพริกถึงขิงจนแทบจะทะลุออกมา

ส่วนซ่งอวิ๋นเวยเมื่อถูกกระตุ้นจนทนไม่ไหว ก็ลงมือตอบโต้สารพัดวิธี ถึงขั้นคิดจะฆ่าซ่งหว่านหว่าน แต่สุดท้ายกลับถูกซือจิ้นหานจับได้ เขาจึงขายเธอส่งไปยังแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ก่อนจะถูกข่มขืนย่ำยีจนเสียชีวิตอย่างน่าอนาถ

พอนึกถึงจุดจบแบบนั้น ซ่งอวิ๋นเวยก็แทบกุมขมับ

รู้อย่างนี้อ่านนิยายแนวปกติให้มากกว่านี้ก็ดี! เฮ้อ! น่าโมโหจริงๆ!

รถของซือจิ้นหานแล่นเข้าสู่ถนนภายในคฤหาสน์ เขาเอนหลังพิงเบาะหนังแท้ คิ้วเข้มขมวดลงเล็กน้อย ดวงตาลึกคมปิดสนิท สันจมูกโด่งเป็นสันได้รูป ริมฝีปากบางมีสีค่อนข้างซีดจาง ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายเย็นชาและยากจะเข้าใกล้

คำพูดของแม่พลันดังขึ้นในหัวของเขา

“คุณปู่เสียไปสามเดือนแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ยอมให้ลูกแต่งงานกับซ่งอวิ๋นเวย ก็เพราะตระกูลซ่งมีบุญคุณกับเรา ตลอดสามปีที่ผ่านมาเธอก็ยังไม่มีลูกให้ลูกสักคน ในเมื่อลูกเองก็ไม่ได้ชอบเธอ ถึงเวลาแล้วที่ควรจะหย่ากันเสียที”

เขาไม่เคยแตะต้องซ่งอวิ๋นเวย แล้วจะมีลูกได้อย่างไร

ส่วนเรื่องหย่า เขาจะลองพิจารณาดู

เขาเป็นผู้กุมอำนาจสูงสุดของตระกูลซือ เป็นคนที่สูงส่งเกินเอื้อมและไม่อนุญาตให้ใครเข้าใกล้

ซ่งอวิ๋นเวยเองก็คิดเช่นนั้น เธอจึงปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพนอบน้อมอยู่เสมอ ไม่เคยเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน แม้แต่ตอนจับมือกัน เธอก็ยังเขินอายจนหน้าแดงและแสร้งทำเป็นปฏิเสธ

เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่เรียบร้อยมิดชิดและเหมาะสมอยู่เสมอ เวลาพูดก็ใช้เสียงเบานุ่มนวล ส่วนกิริยาท่าทางก็อ่อนโยนและสง่างามตลอดเวลา

ซือจิ้นหานไม่ชอบผู้หญิงที่มีนิสัยแบบนี้

รถค่อยๆจอดลง ซือจิ้นหานลืมตาขึ้น ดวงตาสีฟ้าแผ่ประกายเย็นชา คืนนี้เขาตั้งใจจะคุยกับซ่งอวิ๋นเวยให้รู้เรื่องเสียที

เมื่อเปิดประตูเข้ามา ซ่งอวิ๋นเวยก็ยืนรอต้อนรับซือจิ้นหานกลับบ้านอยู่ในห้องรับแขกอย่างว่าง่ายเช่นเคย

เธอคิดเอาไว้แล้วว่าจะปล่อยให้เนื้อเรื่องดำเนินไปตามเดิม จนกว่านางเอกอย่างซ่งหว่านหว่านจะปรากฏตัว ถึงตอนนั้นเธอจะไม่ทำเหมือนเจ้าของร่างเดิมที่พยายามทุกวิถีทางเพื่อแย่งซือจิ้นหานกลับคืนมา แต่จะรีบตัดสินใจเดินออกมาให้เด็ดขาด

ทำแบบนี้เธอก็จะไม่ต้องตายในโลกนี้ แถมถ้ายังสามารถเอาเงินก้อนโตติดตัวไปได้อีก ชีวิตต่อจากนี้ก็สบายสุดๆ

แต่ว่า ซือจิ้นหานหล่อเกินไปจริงๆ!

ดวงตาของซ่งอวิ๋นเวยเป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้เธอเคยไถดูหนุ่มหล่อในโทรศัพท์มานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครเทียบกับผู้ชายตรงหน้าได้เลย แม้แต่เจียงอี้เฉิง เทพบุตรในดวงใจของเธอก่อนทะลุมิติมา ก็ยังดูด้อยกว่าอยู่เล็กน้อย

ความหล่อกระแทกตาเข้าอย่างจัง จนเธอยืนตัวแข็งทื่อราวกับไก่ตาแตก

ซือจิ้นหานยกแขนทั้งสองข้างขึ้น รอให้ซ่งอวิ๋นเวยเดินเข้ามาช่วยถอดเสื้อคลุมให้เหมือนเช่นทุกครั้ง

แต่ผลคือเธอกลับยืนนิ่งไม่ขยับ แถมยังจ้องเขาเขม็งด้วยสายตาแปลกๆอีกด้วย

“คุณผู้หญิงคะ!” ป้าหวังสะกิดซ่งอวิ๋นเวย

ซ่งอวิ๋นเวยถึงได้สติ เธอยกมือขึ้นแตะมุมปาก โชคดีจริงๆที่น้ำลายยังไม่ไหลออกมา

“มีอะไรเหรอคะ?” เธอหันไปถาม

ป้าหวังมองเธอด้วยความตกตะลึง วันนี้คุณผู้หญิงความจำเสื่อมเหรออย่างไร? การออกมาต้อนรับซือจิ้นหานทุกวันและคอยถอดเสื้อคลุมให้เขาด้วยตัวเอง เป็นกฎที่คุณผู้หญิงกำหนดขึ้นเองแท้ๆ

เธอคิดว่านี่เป็นหน้าที่ของภรรยา อีกทั้งยังช่วยแสดงถึงความสนิทสนมระหว่างสามีภรรยาได้ด้วย

ซือจิ้นหานไม่มีความอดทนมากพอที่จะรอ เขาลดแขนลง ถอดเสื้อคลุมด้วยตัวเองแล้วยื่นให้ป้าหวัง

“ได้ยินว่าพบน้องสาวของคุณแล้ว” เขาก้าวขายาวๆเดินไปนั่งลงข้างโซฟา วางแขนพาดบนที่วางแขนอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วมองซ่งอวิ๋นเวยด้วยดวงตาสีฟ้าคู่นั้น

เมื่อครู่ซ่งอวิ๋นเวยเห็นข้อความที่แม่ส่งมาในโทรศัพท์จริงๆ เนื้อความบอกว่าพบน้องสาวแล้ว แต่ยังไม่ได้พาตัวกลับบ้าน

เธอพยักหน้า “ค่ะ”

“นั่งสิ มีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อย” ซือจิ้นหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย

ซ่งอวิ๋นเวยไม่ได้คิดอะไรมาก เธอทิ้งตัวนั่งลงข้างเขาทันที พอได้มองซือจิ้นหานในระยะใกล้ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาหล่อกว่าเดิมเสียอีก

หล่อขนาดนี้ ถ้าต้องยกให้คนอื่นไปก็แอบเสียดายอยู่เหมือนกัน แต่ชีวิตสำคัญกว่า ตัวประกอบอย่างเธอจะไปสู้กับนางเอกที่มีเสน่ห์ได้อย่างไร?

ซือจิ้นหานเหลือบมองระยะห่างระหว่างพวกเขา ไหล่แทบจะสัมผัสกันอยู่แล้ว กลิ่นมะลิอ่อนๆลอยมาจากเส้นผมของซ่งอวิ๋นเวย เป็นกลิ่นหอมละมุนและบางเบา

เมื่อก่อนเธอมักเลือกนั่งอีกฝั่งหนึ่ง รักษาระยะห่างที่เหมาะสม และปฏิบัติต่อเขาอย่างให้เกียรติกันในฐานะสามีภรรยา

วันนี้เป็นอะไรไป?

ซือจิ้นหานเพิ่งจะอ้าปากพูดเรื่องหย่า สีหน้าซ่งอวิ๋นเวยก็เปลี่ยนไปและทรุดตัวลงซบอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างหมดแรง

【เชี่ย กล้ามอกใหญ่มาก!】

นี่คือเสียงในใจของเธอก่อนที่จะหมดสติไป

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 5

    ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนที่ทำให้ทะลุมิติกลับไปได้บ้างหรือเปล่าถึงเธอจะมั่นใจว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนตอนจบของเรื่องได้ และขอเงินก้อนหนึ่งจากซือจิ้นหานมาใช้ชีวิตได้ ซึ่งชีวิตความเป็นอยู่ก็คงไม่แย่ไปกว่าโลกความเป็นจริงแน่นอนแต่เธอกลับรู้สึกอยู่เสมอว่าตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ยิ่งไปกว่านั้นซ่งหว่านหว่านกำลังจะกลับมาแล้ว ใครจะไปรู้ว่ายัยนั่นจะคิดแผนอะไรมาเล่นงานเธอบ้างหลังจากนั่งกลุ้มใจอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งอวิ๋นเวยก็กินอาหารจนหมดเกลี้ยง แล้วหยิบกระเป๋าลุกขึ้นเดินออกไปเสิ่นจินเหนียนนั่งอยู่ไม่ไกล ระหว่างฟังลูกค้าพูดคุย สายตาของเขาก็แอบเหลือบมองซ่งอวิ๋นเวยเป็นระยะเมื่อครู่เธอยังนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่วินาทีถัดมากลับหายไปแล้วเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเผลอไปสนใจภรรยาของเพื่อนสนิท อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้ซ่งอวิ๋นเวยที่ซือจิ้นหานเคยพูดถึงนั้น เป็นคนที่น่าเบื่อเกินไปก็ได้”ซ่งอวิ๋นเวยเดินเล่นจนถึงช่วงเย็น แล้วเรียกรถกลับบ้านตระกูลซือป้าหวังปรากฏตัวขึ้นราวกับผี สีหน้ายังคงยิ้มเพียงริมฝีปาก แต่แววตากลับไม่ได้ยิ้มตาม “คุณผู้หญิงคะ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ”“เอ่อ…แล้วไงต่อคะ?” ซ่งอ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 4

    “คุณจะไปไหน?” ซือจิ้นหานมองกระเป๋าที่ซ่งอวิ๋นเวยถืออยู่ เป็นกระเป๋าสไตล์วัยรุ่นที่ดูทันสมัยทีเดียวรวมถึงชุดที่เธอสวมในวันนี้ด้วย ทำให้คนมองแล้วสะดุดตา เผยให้เห็นรูปร่างสูงเพรียวที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจนเมื่อก่อนเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ เสื้อผ้าในห้องแต่งตัวของเธอ แม้แต่ไป๋เสียนเมิ่งเห็นแล้วยังรู้สึกว่าแก่เกินไปวันนี้ซ่งอวิ๋นเวยตั้งใจจะออกไปเดินเล่นข้างนอกอีกไม่กี่วัน ทางตระกูลซ่งก็จะแจ้งให้เธอกลับไปร่วมงานเลี้ยงรับรองการกลับมาของซ่งหว่านหว่าน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป สถานะของเธอในตระกูลซ่งก็จะย่ำแย่ลงเรื่อยๆและซือจิ้นหานก็จะค่อยๆถูกซ่งหว่านหว่านดึงดูดความสนใจไปทีละน้อยช่วงเวลาแสนสบายแบบนี้เหลืออีกไม่มากแล้ว!ก่อนจะถึงตอนนั้น ก็ขอใช้ชีวิตให้เต็มที่สักหน่อยแล้วกันเธอตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “อืมๆ ฉันอยากออกไปเดินเล่นสักหน่อย พวกคุณคุยกันตามสบายเลย ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ”“ไปเถอะ” ซือจิ้นหานไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายซ่งอวิ๋นเวยรีบออกจากบ้านตระกูลซือทันที แล้วให้คนขับรถไปส่งเธอที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองเธอเลือกซื้อเครื่องสำอางอย่างพิถีพิถัน และซื้อเสื้อผ้าที่ชอบมาอีกสองชุ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 3

    ระหว่างรออาหารเดลิเวอรี ซ่งอวิ๋นเวยรู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อยในโลกความเป็นจริง พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไปแล้ว แต่ทิ้งมรดกไว้ให้ไม่น้อย ซึ่งมากพอให้เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปตลอดชีวิตถ้าไม่ใช่เพราะอยากพิสูจน์ตัวเองให้เจียงอี้เฉิงเห็น แล้วเธอจะไปเยอรมนีทำไมกัน?พูดถึงเรื่องนี้แล้ว วิทยานิพนธ์ของเธอก็ยังทำไม่เสร็จเลย ถ้ามีโอกาสได้ทะลุมิติกลับไป จะต้องกลับไปสอบต่ออีกหรือเปล่านะ?แล้วก็เรื่องเจียงอี้เฉิงอีก ก่อนหน้านี้เธอเลื่อนดูโซเซียลของเขาแล้วเห็นว่าข้างกายเขามีผู้หญิงเพิ่มมาคนหนึ่ง ดูท่าทางทั้งคู่จะมีอะไรบางอย่างต่อกันแม่มันเถอะยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของไรเดอร์ส่งอาหารก็โทรเข้ามา “ผมมาถึงหน้าประตูใหญ่แล้ว คุณสะดวกออกมาหยิบอาหารไหมครับ?”ซ่งอวิ๋นเวยรีบสลัดความขุ่นเคืองทิ้งไปทันที แล้วหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องบ้านของซือจิ้นหานใหญ่โตเกินไป ด้านนอกยังมีสวนและถนนอีกด้วย หากเดินไปถึงประตูใหญ่ต้องใช้เวลาถึงสิบห้านาที โชคดีที่มีรถกอล์ฟไฟฟ้าขนาดเล็กแบบเปิดโล่งสำหรับให้คนรับใช้ใช้งาน โดยปกติจะเสียบกุญแจรถทิ้งไว้ตลอดเธอขับรถกอล์ฟมุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่เพื่อไปรับอาหารเด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 2

    กล้ามอกใหญ่มากงั้นเหรอ?!ซือจิ้นหานคิดว่าตัวเองคงหูแว่วไป เขาได้ยินเสียงของซ่งอวิ๋นเวยเมื่อครู่นี้ แต่ริมฝีปากของเธอกลับไม่ได้ขยับเลยยิ่งไปกว่านั้น คำพูดแบบนั้นไม่มีทางออกมาจากปากซ่งอวิ๋นเวยได้แน่นอนคงเป็นแค่เสียงแว่วไปเอง“ไปตามหมอหลี่มา” เขาสั่งป้าหวังครึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งอวิ๋นเวยได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หลังจากได้รับน้ำตาลเสริมเธอถึงได้ฟื้นขึ้นมาป้าหวังกำลังเฝ้าอยู่ข้างเตียง พอเห็นเธอฟื้นขึ้นมาก็พูดว่า “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายอยู่ในห้องนั้นที่ชั้นใต้ดิน ก่อนสี่ทุ่มห้ามใครเข้าไปรบกวนเขาเด็ดขาดค่ะ”ห้องที่ชั้นใต้ดินห้องนั้น...คนอื่นๆไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องนั้น แม้แต่การทำความสะอาดตามปกติก็ยังทำไม่ได้ จึงไม่มีใครรู้ว่าข้างในมีอะไรอยู่กันแน่แต่ซ่งอวิ๋นเวยรู้นี่นา!ก่อนหน้านี้ยังมีคนใช้ AI จำลองผังและการตกแต่งห้องนั้นตามที่บรรยายไว้ในนิยายอีกด้วย แค่เห็นก็ทำเอาหัวใจเต้นรัวแล้ว“ฉันรู้แล้วค่ะ” ซ่งอวิ๋นเวยยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ น้ำเสียงจึงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อยหลังจากป้าหวังออกไป เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูล เธอไม่รู้ว่าโลกในนิยายแห่งนี้เป็นอย่า

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 1

    “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายกลับมาแล้วค่ะ”ตอนซ่งอวิ๋นเวยได้ยินประโยคนี้ สมองของเธอก็อื้ออึงไปหมดหนึ่งชั่วโมงก่อน เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายเธอทะลุเข้ามาในนิยายอีโรติกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า《ภรรยาสาวอ้อนรักทุกค่ำคืน พี่เขยเร่าร้อนจนเกินต้าน》 เธอไม่ได้ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสาวในเรื่อง แต่กลับกลายเป็นซ่งอวิ๋นเวย ภรรยาคนแรกของพระเอกอย่างซือจิ้นหาน ซึ่งมีชื่อและนามสกุลเดียวกับเธอตลอดสามปีที่เรียนอยู่ในเยอรมนี เธอมีตารางเรียนที่แน่นเอี้ยดและต้องทุ่มเทกับการเรียนอย่างหนัก ความบันเทิงเพียงอย่างเดียวก็คือการอ่านนิยายติดเรตไม่กี่เรื่องในเวลาว่างเพื่อฆ่าเวลาและนิยายเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นเธอจำได้ว่าตอนนั้นกำลังเร่งทำวิทยานิพนธ์จนมึนหัว แล้วเผลอหลับไป พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่ที่หรูหราอลังการ ทุกสิ่งรอบตัวล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความร่ำรวยท่ามกลางความมึนงง เธอพบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง จึงลองใช้การสแกนใบหน้าเพื่อปลดล็อก ซึ่งก็เปิดได้อย่างราบรื่น จากนั้นเธอก็ตรวจสอบเนื้อหาและรูปภาพในโทรศัพท์ จนแน่ใจว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาในนิยายจริงๆ“คุณผู้หญิงคะ คุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status