แชร์

บทที่ 4

ผู้เขียน: จิ่วจิ่วเยว่
“คุณจะไปไหน?” ซือจิ้นหานมองกระเป๋าที่ซ่งอวิ๋นเวยถืออยู่ เป็นกระเป๋าสไตล์วัยรุ่นที่ดูทันสมัยทีเดียว

รวมถึงชุดที่เธอสวมในวันนี้ด้วย ทำให้คนมองแล้วสะดุดตา เผยให้เห็นรูปร่างสูงเพรียวที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน

เมื่อก่อนเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ เสื้อผ้าในห้องแต่งตัวของเธอ แม้แต่ไป๋เสียนเมิ่งเห็นแล้วยังรู้สึกว่าแก่เกินไป

วันนี้ซ่งอวิ๋นเวยตั้งใจจะออกไปเดินเล่นข้างนอก

อีกไม่กี่วัน ทางตระกูลซ่งก็จะแจ้งให้เธอกลับไปร่วมงานเลี้ยงรับรองการกลับมาของซ่งหว่านหว่าน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป สถานะของเธอในตระกูลซ่งก็จะย่ำแย่ลงเรื่อยๆและซือจิ้นหานก็จะค่อยๆถูกซ่งหว่านหว่านดึงดูดความสนใจไปทีละน้อย

ช่วงเวลาแสนสบายแบบนี้เหลืออีกไม่มากแล้ว!

ก่อนจะถึงตอนนั้น ก็ขอใช้ชีวิตให้เต็มที่สักหน่อยแล้วกัน

เธอตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “อืมๆ ฉันอยากออกไปเดินเล่นสักหน่อย พวกคุณคุยกันตามสบายเลย ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ”

“ไปเถอะ” ซือจิ้นหานไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย

ซ่งอวิ๋นเวยรีบออกจากบ้านตระกูลซือทันที แล้วให้คนขับรถไปส่งเธอที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง

เธอเลือกซื้อเครื่องสำอางอย่างพิถีพิถัน และซื้อเสื้อผ้าที่ชอบมาอีกสองชุด อย่างน้อยๆ ก่อนที่เธอจะทะลุมิติมา เธอก็เคยเป็นนักศึกษาสาววัยรุ่นสดใสคนหนึ่งเหมือนกัน

ตอนนั้นเพื่อที่จะพิชิตใจเจียงอี้เฉิง เธอคอยกดติดตามบิวตี้บล็อกเกอร์และสายออกกำลังกายตั้งหลายสิบคน ศึกษาเรื่องการแต่งหน้าและการฟิตหุ่นอย่างจริงจัง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับค่อนข้างน่าเศร้า เพราะเจียงอี้เฉิงไม่ได้อินกับอะไรแบบนั้นเลย

หลังจากชอปปิงจนหนำใจแล้ว เธอก็ฝากของที่ซื้อมาให้คนขับรถนำกลับไปก่อน ส่วนตัวเองตั้งใจจะเดินเที่ยวต่ออีกสักหน่อย

“อวิ๋นเวย!”

ทันทีที่ซ่งอวิ๋นเวยเดินออกมาจากร้านเครื่องประดับ เธอก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ

ซ่งโจวหมิงเดินยิ้มเข้ามาหา เขาเป็นพี่ชายคนโตของเจ้าของร่างเดิม

ตระกูลซ่งมีลูกชายสองคนและลูกสาวสองคน ลูกชายคนโตชื่อซ่งโจวหมิง ส่วนลูกชายคนรองชื่อซ่งชิงเหอ

ซ่งอวิ๋นเวยเป็นลูกคนที่สาม ส่วนซ่งหว่านหว่านที่พลัดหลงหายไปตั้งแต่เด็กนั้น เป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัว

ก่อนที่ซ่งหว่านหว่านจะถูกตามตัวกลับมา พี่ชายทั้งสองคนของซ่งอวิ๋นเวยต่างก็รักและเอ็นดูเธอมาก

แต่หลังจากนั้น พวกเขาก็ถูกเสน่ห์ยั่วยวนของซ่งหว่านหว่านครอบงำ ท่าทีที่มีต่อซ่งอวิ๋นเวยจึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เสน่ห์ยั่วยวนของซ่งหว่านหว่านไม่ได้มีผลแค่กับความรักระหว่างชายหญิงเท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับคนในครอบครัวด้วย ขอแค่เธอเพิ่มระดับความรู้สึกชื่นชอบที่ผู้อื่นมีต่อเธอได้ เสน่ห์ของเธอก็จะยิ่งทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ความชื่นชอบและเสน่ห์เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน ไม่มีใครสามารถหลุดพ้นไปจากอุ้งมือของเธอได้เลยสักคน

“พะ…พี่ใหญ่?” ซ่งอวิ๋นเวยไม่เคยมีพี่ชายมาก่อน พอต้องมาเจอพี่ชายของเจ้าของร่างเดิม เธอจึงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยตอนเอ่ยเรียก

ซ่งโจวหมิงยิ้มอย่างอบอุ่น แล้วหยิบกล่องใบเล็กออกมาจากถุง ภายในมีสร้อยคอมุกเส้นหนึ่ง “วันนี้พี่พาลูกค้ามาซื้อของ พอดีเห็นสร้อยเส้นนี้แล้วรู้สึกว่าเหมาะกับเธอมาก เธอชอบไข่มุกที่สุดไม่ใช่เหรอ? เดิมทีกะว่าจะรออีกไม่กี่วันตอนรับตัวหว่านหว่านกลับมาแล้วค่อยเอาให้ แต่บังเอิญมาเจอเธอวันนี้พอดี ก็เอาไปสิ”

เพียงวินาทีถัดมา สร้อยคอมุกก็ถูกสวมลงบนคอของเธอ ซ่งโจวหมิงพูดต่ออย่างไม่หยุดปาก “อวิ๋นเวย พ่อกับแม่ก็แค่ร้อนใจแทนเธอ ก่อนหน้านี้ที่พูดกับเธอแบบนั้น อย่าโกรธเลยนะ พวกเขากลัวว่าเธอจะรักษาหัวใจของซือจิ้นหานเอาไว้ไม่ได้”

ซ่งอวิ๋นเวยจำข้อความแชตในโทรศัพท์ได้ แม่ของเจ้าของร่างเดิมส่งข้อความเสียงมามากมาย เอาแต่ตำหนิเธอที่แต่งงานมาสามปีแล้วยังไม่มีลูกสักคน ทั้งยังต่อว่าเธอว่าเป็นคนหัวแข็ง ไม่รู้จักปรับตัว และไม่รู้วิธีมัดใจผู้ชาย

ตอนนั้นที่ตระกูลซ่งหน้าด้านส่งเธอเข้าไปแต่งงานกับตระกูลซือ เหตุผลสำคัญส่วนหนึ่งก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล

แต่เธอกลับทำเสียเรื่อง แต่งงานมาสามปีแล้วยังไม่มีลูกสักคน ซือจิ้นหานก็ยังทำท่าทีเย็นชา ไม่ใส่ใจเธออยู่ดี

ซ่งอวิ๋นเวยฝืนยิ้มออกมา “ขอบคุณนะคะพี่ใหญ่ ฉันไม่ได้โกรธพ่อกับแม่หรอกค่ะ”

“อย่างนั้นก็ดีแล้ว” ซ่งโจวหมิงรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก

เขายังต้องไปดูแลลูกค้า หลังจากสวมสร้อยคอให้ซ่งอวิ๋นเวยเรียบร้อยแล้ว จึงเตรียมตัวกลับไป

ซ่งอวิ๋นเวยรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาเล็กน้อย เธอจึงเรียกชายหนุ่มเอาไว้ “พี่ใหญ่!”

“มีอะไรเหรอ?” ซ่งโจวหมิงหันกลับมามองเธอ

“ไม่มีอะไรค่ะ บ๊ายบาย” ซ่งอวิ๋นเวยเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองอยากพูดอะไร พอคิดถึงเรื่องที่ในภายหลังซ่งโจวหมิงถึงขั้นตบหน้าเจ้าของร่างเดิมจนบวมเพราะซ่งหว่านหว่าน ทั้งยังเอาแต่ด่าว่าเธอว่า “นังสารเลว” คำแล้วคำเล่า ในใจก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา

ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเคยดีกับเจ้าของร่างเดิมมากแท้ๆ

เสน่ห์ยั่วยวนบ้าบอของซ่งหว่านหว่านนั่น จำเป็นต้องใช้ความเจ็บปวดของเจ้าของร่างเดิมเป็นเครื่องมือด้วยหรือไง?

หลังจากแยกทางกับพี่ใหญ่ตระกูลซ่งแล้ว ซ่งอวิ๋นเวยก้มดูเวลา ปรากฏว่าล่วงเลยมาจนถึงเวลาเที่ยงแล้ว เธอจึงหาร้านอาหารเพื่อแวะกินข้าว ความรู้สึกของโลกในนิยายกับโลกแห่งความเป็นจริงนั้นช่างแตกต่างกันเหลือเกิน ก่อนจะลงมือทานอาหาร เธอก็ติดนิสัยถ่ายรูปอาหารเก้าช่องโพสต์ลงโซเชียลอวดเพื่อนๆในโซเซียลเป็นอันดับแรก

นี่เป็นหนึ่งในนิสัยที่เธอทำจนเคยชินเพื่อดึงดูดความสนใจของเจียงอี้เฉิง ในเมื่ออีกฝ่ายไม่สนใจเธอ เธอก็ยิ่งโพสต์อวดรูปร่างและชีวิตประจำวันของตัวเองทุกวัน

บางครั้งแค่เจียงอี้เฉิงมากดถูกใจให้ เธอก็ดีใจจนยิ้มแก้มแทบปริแล้ว

ที่บ้านตระกูลซือ

พ่อครัวเตรียมอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ซือจิ้นหานกับเสิ่นจินเหนียนและคนอื่นๆกำลังพูดคุยกันไปพลาง เตรียมตัวรับประทานอาหารไปพลาง

ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ เขาเห็นจุดสีแดงเล็กๆปรากฏขึ้นตรงหน้าโซเซียล เป็นการแจ้งเตือนจากรูปโปรไฟล์ที่ไม่คุ้นตา

เขาไม่เคยรับแอดคนที่ไม่เกี่ยวข้องอยู่แล้ว รายชื่อเพื่อนในลิสต์จึงสะอาดสะอ้านและเป็นส่วนตัวมาก

เมื่อกดเข้าไปดูโซเซียลตามความเคยชิน เขาก็พบว่าซ่งอวิ๋นเวยเปลี่ยนรูปโปรไฟล์แชตแล้ว จากเดิมที่เป็นรูปดอกบัวกำลังอาบแสงแดด ตอนนี้เปลี่ยนเป็นภาพสไตล์การ์ตูนแทน

เป็นรูปสุนัขตัวเล็กสีขาว ขนปลิวไสวไปตามสายลม บนหูยาวๆยังมีโบสีชมพูอันใหญ่ติดอยู่ด้วย

ดูน่ารักปนน่าขำเล็กน้อย

เธอโพสต์รูปทั้งหมดเก้ารูป แปดรูปแรกเป็นภาพอาหารที่ถ่ายจากหลากหลายมุม ดูประณีตน่ารับประทาน ส่วนรูปสุดท้ายเป็นภาพเซลฟี่ของเธอที่ยกแก้วไวน์ทรงสูงขึ้นมา พร้อมขยิบตาให้กล้องอย่างมั่นใจในความหลงของตัวเอง

ในรูป ดวงตาของเธอเป็นประกายสดใส ขนตางอนงามราวกับดอกทานตะวัน

เมื่อก่อนซ่งอวิ๋นเวยแทบไม่เคยโพสต์อะไรลงโซเซียลเลย แต่วันนี้กลับขยันเคลื่อนไหวขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“คงกินข้าวด้วยไม่ได้แล้วล่ะ” ยังไม่ทันเริ่มมื้ออาหาร เสิ่นจินเหนียนก็ได้รับข้อความหนึ่ง เขาจึงพูดอย่างจนใจว่า “ลูกค้านัดฉันไว้”

เขาเป็นทนายความ ลูกความนัดเขาไว้เพื่อพูดคุยเรื่องคดี จึงไม่สามารถปฏิเสธได้

ซือจิ้นหานวางโทรศัพท์ลง “นายไปจัดการธุระก่อนเถอะ”

เสิ่นจินเหนียนออกจากบ้านตระกูลซือไปก่อน เขาขับรถไปยังสถานที่นัดพบที่ลูกค้าเลือกไว้ ซึ่งเป็นร้านอาหารที่กำลังได้รับความนิยมในช่วงนี้

พอมาถึงร้านอาหาร ลูกค้าก็มารออยู่ก่อนแล้ว แต่หางตาของเสิ่นจินเหนียนดันเหลือบไปเห็นซ่งอวิ๋นเวยที่กำลังนั่งกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ที่มุมโต๊ะอยู่พอดี

ซ่งอวิ๋นเวยกินข้าวไปพลาง เลื่อนดูคลิปวิดีโอไปพลาง โชคดีที่โลกนี้ก็มีแอปพลิเคชันวิดีโอสั้นต่างๆเหมือนกัน

ขอแค่เลื่อนเจอหนุ่มหล่อ เธอก็กดถูกใจให้ทุกราย กลัวเหลือเกินว่าอัลกอริทึมจะเข้าใจผิดว่าเธอไม่สนใจ

เมื่อก่อนตอนที่เจียงอี้เฉิงไม่สนใจไยดีเธอ เธอก็อาศัยหนุ่มหล่อกลุ่มนี้ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ยินดีโชว์กล้ามเนื้อเกือบครึ่งตัวให้เธอดูฟรีๆ มาช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ

ลองถามดูสิว่า บนโลกนี้จะยังมีใครที่เสียสละได้ขนาดนี้อีก?

ตอนที่เสิ่นจินเหนียนเดินผ่านข้างตัวซ่งอวิ๋นเวย เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย ก็เห็นนิ้วเรียวขาวราวกับต้นหอมของเธอกำลังกดรัวๆ ลงบนหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นลอนของผู้ชายในหน้าจอ

เสิ่นจินเหนียน: ???

ก่อนหน้านี้ซือจิ้นหานไม่ได้บอกว่าภรรยาของเขาเป็นคนหัวโบราณมากหรอกเหรอ? หัวโบราณถึงขั้นเหมือนคนบวชชีเลยด้วยซ้ำ

แล้วผู้หญิงที่กำลังกดถูกใจหนุ่มกล้ามท้องรัวๆคนนี้เป็นใครกัน?

ซ่งอวิ๋นเวยไม่ได้สังเกตเห็นเสิ่นจินเหนียนเลยแม้แต่น้อย หลังจากดูหนุ่มหล่อจนพอใจและกินจนอิ่มแล้ว เธอก็กลับมาเศร้าอีกครั้ง แล้วลองค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองในโลกความเป็นจริงแล้วกดโทรออกผ่านอินเทอร์เน็ต แต่ก็ใช้ไม่ได้

จากนั้นเธอก็ลองโทรหาเบอร์ของเจียงอี้เฉิง แต่ระบบแจ้งว่าไม่มีหมายเลขนี้

ลองเพิ่มเจียงอี้เฉิงในแชต ก็กลับค้นหาไม่พบชื่อบัญชีของเขาอีก

เธอมองออกไปยังทิวทัศน์ด้านนอกผ่านกระจกบานใหญ่จรดพื้น แม้ทิวทัศน์จะสวยงามและสดใส แต่ในเวลานี้ เธอกลับรู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งกว่าตอนที่อยู่ตัวคนเดียวในเยอรมนีเสียอีก

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 5

    ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนที่ทำให้ทะลุมิติกลับไปได้บ้างหรือเปล่าถึงเธอจะมั่นใจว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนตอนจบของเรื่องได้ และขอเงินก้อนหนึ่งจากซือจิ้นหานมาใช้ชีวิตได้ ซึ่งชีวิตความเป็นอยู่ก็คงไม่แย่ไปกว่าโลกความเป็นจริงแน่นอนแต่เธอกลับรู้สึกอยู่เสมอว่าตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ยิ่งไปกว่านั้นซ่งหว่านหว่านกำลังจะกลับมาแล้ว ใครจะไปรู้ว่ายัยนั่นจะคิดแผนอะไรมาเล่นงานเธอบ้างหลังจากนั่งกลุ้มใจอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งอวิ๋นเวยก็กินอาหารจนหมดเกลี้ยง แล้วหยิบกระเป๋าลุกขึ้นเดินออกไปเสิ่นจินเหนียนนั่งอยู่ไม่ไกล ระหว่างฟังลูกค้าพูดคุย สายตาของเขาก็แอบเหลือบมองซ่งอวิ๋นเวยเป็นระยะเมื่อครู่เธอยังนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่วินาทีถัดมากลับหายไปแล้วเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเผลอไปสนใจภรรยาของเพื่อนสนิท อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้ซ่งอวิ๋นเวยที่ซือจิ้นหานเคยพูดถึงนั้น เป็นคนที่น่าเบื่อเกินไปก็ได้”ซ่งอวิ๋นเวยเดินเล่นจนถึงช่วงเย็น แล้วเรียกรถกลับบ้านตระกูลซือป้าหวังปรากฏตัวขึ้นราวกับผี สีหน้ายังคงยิ้มเพียงริมฝีปาก แต่แววตากลับไม่ได้ยิ้มตาม “คุณผู้หญิงคะ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ”“เอ่อ…แล้วไงต่อคะ?” ซ่งอ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 4

    “คุณจะไปไหน?” ซือจิ้นหานมองกระเป๋าที่ซ่งอวิ๋นเวยถืออยู่ เป็นกระเป๋าสไตล์วัยรุ่นที่ดูทันสมัยทีเดียวรวมถึงชุดที่เธอสวมในวันนี้ด้วย ทำให้คนมองแล้วสะดุดตา เผยให้เห็นรูปร่างสูงเพรียวที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจนเมื่อก่อนเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ เสื้อผ้าในห้องแต่งตัวของเธอ แม้แต่ไป๋เสียนเมิ่งเห็นแล้วยังรู้สึกว่าแก่เกินไปวันนี้ซ่งอวิ๋นเวยตั้งใจจะออกไปเดินเล่นข้างนอกอีกไม่กี่วัน ทางตระกูลซ่งก็จะแจ้งให้เธอกลับไปร่วมงานเลี้ยงรับรองการกลับมาของซ่งหว่านหว่าน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป สถานะของเธอในตระกูลซ่งก็จะย่ำแย่ลงเรื่อยๆและซือจิ้นหานก็จะค่อยๆถูกซ่งหว่านหว่านดึงดูดความสนใจไปทีละน้อยช่วงเวลาแสนสบายแบบนี้เหลืออีกไม่มากแล้ว!ก่อนจะถึงตอนนั้น ก็ขอใช้ชีวิตให้เต็มที่สักหน่อยแล้วกันเธอตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “อืมๆ ฉันอยากออกไปเดินเล่นสักหน่อย พวกคุณคุยกันตามสบายเลย ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ”“ไปเถอะ” ซือจิ้นหานไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายซ่งอวิ๋นเวยรีบออกจากบ้านตระกูลซือทันที แล้วให้คนขับรถไปส่งเธอที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองเธอเลือกซื้อเครื่องสำอางอย่างพิถีพิถัน และซื้อเสื้อผ้าที่ชอบมาอีกสองชุ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 3

    ระหว่างรออาหารเดลิเวอรี ซ่งอวิ๋นเวยรู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อยในโลกความเป็นจริง พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไปแล้ว แต่ทิ้งมรดกไว้ให้ไม่น้อย ซึ่งมากพอให้เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปตลอดชีวิตถ้าไม่ใช่เพราะอยากพิสูจน์ตัวเองให้เจียงอี้เฉิงเห็น แล้วเธอจะไปเยอรมนีทำไมกัน?พูดถึงเรื่องนี้แล้ว วิทยานิพนธ์ของเธอก็ยังทำไม่เสร็จเลย ถ้ามีโอกาสได้ทะลุมิติกลับไป จะต้องกลับไปสอบต่ออีกหรือเปล่านะ?แล้วก็เรื่องเจียงอี้เฉิงอีก ก่อนหน้านี้เธอเลื่อนดูโซเซียลของเขาแล้วเห็นว่าข้างกายเขามีผู้หญิงเพิ่มมาคนหนึ่ง ดูท่าทางทั้งคู่จะมีอะไรบางอย่างต่อกันแม่มันเถอะยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของไรเดอร์ส่งอาหารก็โทรเข้ามา “ผมมาถึงหน้าประตูใหญ่แล้ว คุณสะดวกออกมาหยิบอาหารไหมครับ?”ซ่งอวิ๋นเวยรีบสลัดความขุ่นเคืองทิ้งไปทันที แล้วหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องบ้านของซือจิ้นหานใหญ่โตเกินไป ด้านนอกยังมีสวนและถนนอีกด้วย หากเดินไปถึงประตูใหญ่ต้องใช้เวลาถึงสิบห้านาที โชคดีที่มีรถกอล์ฟไฟฟ้าขนาดเล็กแบบเปิดโล่งสำหรับให้คนรับใช้ใช้งาน โดยปกติจะเสียบกุญแจรถทิ้งไว้ตลอดเธอขับรถกอล์ฟมุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่เพื่อไปรับอาหารเด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 2

    กล้ามอกใหญ่มากงั้นเหรอ?!ซือจิ้นหานคิดว่าตัวเองคงหูแว่วไป เขาได้ยินเสียงของซ่งอวิ๋นเวยเมื่อครู่นี้ แต่ริมฝีปากของเธอกลับไม่ได้ขยับเลยยิ่งไปกว่านั้น คำพูดแบบนั้นไม่มีทางออกมาจากปากซ่งอวิ๋นเวยได้แน่นอนคงเป็นแค่เสียงแว่วไปเอง“ไปตามหมอหลี่มา” เขาสั่งป้าหวังครึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งอวิ๋นเวยได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หลังจากได้รับน้ำตาลเสริมเธอถึงได้ฟื้นขึ้นมาป้าหวังกำลังเฝ้าอยู่ข้างเตียง พอเห็นเธอฟื้นขึ้นมาก็พูดว่า “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายอยู่ในห้องนั้นที่ชั้นใต้ดิน ก่อนสี่ทุ่มห้ามใครเข้าไปรบกวนเขาเด็ดขาดค่ะ”ห้องที่ชั้นใต้ดินห้องนั้น...คนอื่นๆไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องนั้น แม้แต่การทำความสะอาดตามปกติก็ยังทำไม่ได้ จึงไม่มีใครรู้ว่าข้างในมีอะไรอยู่กันแน่แต่ซ่งอวิ๋นเวยรู้นี่นา!ก่อนหน้านี้ยังมีคนใช้ AI จำลองผังและการตกแต่งห้องนั้นตามที่บรรยายไว้ในนิยายอีกด้วย แค่เห็นก็ทำเอาหัวใจเต้นรัวแล้ว“ฉันรู้แล้วค่ะ” ซ่งอวิ๋นเวยยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ น้ำเสียงจึงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อยหลังจากป้าหวังออกไป เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูล เธอไม่รู้ว่าโลกในนิยายแห่งนี้เป็นอย่า

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 1

    “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายกลับมาแล้วค่ะ”ตอนซ่งอวิ๋นเวยได้ยินประโยคนี้ สมองของเธอก็อื้ออึงไปหมดหนึ่งชั่วโมงก่อน เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายเธอทะลุเข้ามาในนิยายอีโรติกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า《ภรรยาสาวอ้อนรักทุกค่ำคืน พี่เขยเร่าร้อนจนเกินต้าน》 เธอไม่ได้ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสาวในเรื่อง แต่กลับกลายเป็นซ่งอวิ๋นเวย ภรรยาคนแรกของพระเอกอย่างซือจิ้นหาน ซึ่งมีชื่อและนามสกุลเดียวกับเธอตลอดสามปีที่เรียนอยู่ในเยอรมนี เธอมีตารางเรียนที่แน่นเอี้ยดและต้องทุ่มเทกับการเรียนอย่างหนัก ความบันเทิงเพียงอย่างเดียวก็คือการอ่านนิยายติดเรตไม่กี่เรื่องในเวลาว่างเพื่อฆ่าเวลาและนิยายเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นเธอจำได้ว่าตอนนั้นกำลังเร่งทำวิทยานิพนธ์จนมึนหัว แล้วเผลอหลับไป พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่ที่หรูหราอลังการ ทุกสิ่งรอบตัวล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความร่ำรวยท่ามกลางความมึนงง เธอพบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง จึงลองใช้การสแกนใบหน้าเพื่อปลดล็อก ซึ่งก็เปิดได้อย่างราบรื่น จากนั้นเธอก็ตรวจสอบเนื้อหาและรูปภาพในโทรศัพท์ จนแน่ใจว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาในนิยายจริงๆ“คุณผู้หญิงคะ คุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status