แชร์

บทที่ 2

ผู้เขียน: จิ่วจิ่วเยว่
กล้ามอกใหญ่มากงั้นเหรอ?!

ซือจิ้นหานคิดว่าตัวเองคงหูแว่วไป เขาได้ยินเสียงของซ่งอวิ๋นเวยเมื่อครู่นี้ แต่ริมฝีปากของเธอกลับไม่ได้ขยับเลย

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดแบบนั้นไม่มีทางออกมาจากปากซ่งอวิ๋นเวยได้แน่นอน

คงเป็นแค่เสียงแว่วไปเอง

“ไปตามหมอหลี่มา” เขาสั่งป้าหวัง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งอวิ๋นเวยได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หลังจากได้รับน้ำตาลเสริมเธอถึงได้ฟื้นขึ้นมา

ป้าหวังกำลังเฝ้าอยู่ข้างเตียง พอเห็นเธอฟื้นขึ้นมาก็พูดว่า “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายอยู่ในห้องนั้นที่ชั้นใต้ดิน ก่อนสี่ทุ่มห้ามใครเข้าไปรบกวนเขาเด็ดขาดค่ะ”

ห้องที่ชั้นใต้ดินห้องนั้น...

คนอื่นๆไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องนั้น แม้แต่การทำความสะอาดตามปกติก็ยังทำไม่ได้ จึงไม่มีใครรู้ว่าข้างในมีอะไรอยู่กันแน่

แต่ซ่งอวิ๋นเวยรู้นี่นา!

ก่อนหน้านี้ยังมีคนใช้ AI จำลองผังและการตกแต่งห้องนั้นตามที่บรรยายไว้ในนิยายอีกด้วย แค่เห็นก็ทำเอาหัวใจเต้นรัวแล้ว

“ฉันรู้แล้วค่ะ” ซ่งอวิ๋นเวยยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ น้ำเสียงจึงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อย

หลังจากป้าหวังออกไป เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูล เธอไม่รู้ว่าโลกในนิยายแห่งนี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่เมื่อเห็นว่าที่นี่มีเยอรมนีอยู่ด้วย ก็อดคิดถึงเรื่องราวในอดีตไม่ได้

ก่อนทะลุมิติเข้ามา เธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ไปศึกษาต่อในเยอรมนี

อย่างที่รู้กันดีว่า การเรียนต่อในเยอรมนีนั้นเข้าเรียนง่าย แต่เรียนให้จบกลับไม่ใช่เรื่องง่าย เดิมทีเธอไม่ได้คิดจะทรมานตัวเองถึงขนาดนี้ แต่เจียงอี้เฉิง เทพบุตรในดวงใจของเธอ เป็นนักเรียนหัวกะทิที่มาจากครอบครัวยากจนอย่างแท้จริง และสิ่งที่เขาดูแคลนที่สุดก็คือคนที่เอาแต่พึ่งพาความร่ำรวยของครอบครัว ใช้ชีวิตไปวันๆโดยไม่คิดทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอัน

บังเอิญว่าซ่งอวิ๋นเวยก็คือคนประเภทที่เขาพูดถึงพอดี คนที่คิดจะอาศัยเงินของครอบครัวใช้ชีวิตไปวันๆโดยไม่ต้องทำอะไร

เจียงอี้เฉิงจึงพนันกับเธอว่า หากเธอสามารถสอบเข้าเรียนต่อระดับปริญญาโทที่เยอรมนีและเรียนจบได้อย่างราบรื่น เขาจะยอมเปลี่ยนทัศนคติและคบกับเธอ

ซ่งอวิ๋นเวยเกิดฮึดขึ้นมาจริงๆ จึงไปเรียนต่อที่นั่นเสียเลย

เธออยู่เยอรมนีมาสามปี กินไส้กรอก มันฝรั่ง และขนมปังจนเอียนไปหมดแล้ว แต่เจียงอี้เฉิงกลับแทบไม่ตอบข้อความเธอเลยด้วยซ้ำ

ไม่คิดเลยว่าโลกในนิยายเรื่องนี้จะมีเยอรมนีอยู่ด้วยเหมือนกัน ผู้เขียนช่างเขียนได้สมจริงไม่น้อย

ค้นไปค้นมา ท้องของซ่งอวิ๋นเวยก็เริ่มร้องจ๊อกๆ ตั้งแต่ทะลุมิติมาจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปกว่าครึ่งวันแล้ว แต่เธอยังไม่ได้กินข้าวร้อนๆสักคำ ไม่แปลกเลยที่เมื่อครู่จะมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ

เธอลุกขึ้นแล้วค่อยๆย่องลงไปชั้นล่าง บันไดวนกว้างขวางทอดลงไปยังโถงที่เงียบสงบ โคมระย้าคริสตัลบนเพดานส่องประกายระยิบระยับ ส่วนภาพวาดสีน้ำมันและภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ประดับอยู่ตามกำแพงก็ดูหรูหราราคาแพงตั้งแต่แรกเห็น

เนื่องจากเป็นนิยายอีโรติก เนื้อเรื่องจึงไม่ได้บรรยายถึงความมั่งคั่งของตระกูลซือไว้มากนัก รู้แค่ว่าร่ำรวยสุดๆ

เวลานี้เมื่อซ่งอวิ๋นเวยมองการตกแต่งรอบๆ เธอก็รู้สึกว่าทรัพย์สินของครอบครัวในโลกความจริงของตัวเอง เมื่อเทียบกับตระกูลซือแล้วแทบไม่มีค่าให้พูดถึงเลย

บ้านหลังนี้ใหญ่เกินไป เธอใช้เวลาหาตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะเจอห้องครัว แต่พอค้นดูจนทั่วกลับไม่มีอาหารที่พร้อมกินเลยสักอย่าง!

อาหารที่ซือจิ้นหานกินเป็นประจำล้วนปรุงสดใหม่จากวัตถุดิบชั้นเลิศ แม้แต่อาหารทะเลก็ไม่แช่แข็ง เขากินแต่ของสดเท่านั้น

ในตู้เย็นว่างเปล่าเสียจนน่าร้องไห้

มื้อเย็นถูกจัดการไปแล้วในช่วงที่ซ่งอวิ๋นเวยหมดสติ อาหารที่เหลือก็ถูกเก็บทิ้งไปหมดแล้ว ต่อให้เธอค้นถังขยะก็ยังหาเศษอาหารไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

เธอจึงจำใจเดินไปหาของกินเล่นหรือผลไม้สำหรับรับรองแขกในห้องรับแขกแทน

เธอก้มๆเงยๆค้นตู้ต่างๆอยู่นาน แต่กลับไม่เจออะไรเลยสักอย่าง

ซ่งอวิ๋นเวยหมดคำจะพูดจริงๆ รวยขนาดนี้จะซื้อขนมมาตุนไว้ในบ้านสักหน่อยไม่ได้หรือไง? ช่วยกระตุ้น GDP ให้กับอุตสาหกรรมขนมบ้างแล้วมันจะเป็นอะไรไป?

เธอลุกขึ้นยืนพร้อมกับบ่นด่าอยู่ในใจ พอหันกลับมาก็ถูกเงาสีดำร่างสูงใหญ่โอบล้อมเอาไว้

“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องดังสนั่นไปทั่วห้องรับแขกอันกว้างขวาง

ท่อนบนของซือจิ้นหานเปลือยเปล่า ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงสแล็กสีดำ บนกล้ามเนื้อกำยำมีหยดเหงื่อเกาะพราว แม้แต่เส้นผมก็ยังเปียกชื้นเล็กน้อย

เขาเพิ่งออกมาจากชั้นใต้ดิน ระหว่างเดินผ่านห้องรับแขกก็เห็นซ่งอวิ๋นเวยกำลังย่อตัวค้นของอยู่ตรงตู้ติดผนัง มีเสียงกุกกักดังขึ้นเป็นระยะ ดูไม่ต่างจากขโมยเลยสักนิด

“คุณกำลังทำอะไร?” เขาคว้าข้อมือของซ่งอวิ๋นเวยไว้ แววตาคมกริบ

ในตอนนั้นตระกูลซ่งอาศัยบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตคนไว้ เสนอเรื่องการแต่งงานระหว่างสองตระกูลต่อหน้าทุกคน ซือจิ้นหานจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องตอบตกลง แต่คนในตระกูลซือต่างก็สงสัยว่าเจตนาของตระกูลซ่งอาจไม่ได้บริสุทธิ์ใจอย่างที่เห็น เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจใช้ซ่งอวิ๋นเวยเป็นเครื่องมือสืบหาความลับทางธุรกิจ หรือขโมยข้อมูลบางอย่างไปหาผลประโยชน์

ท่าทางของซ่งอวิ๋นเวยที่กำลังค้นข้าวของจนทั่วเมื่อครู่นี้ ช่างน่าสงสัยจริงๆ

ซ่งอวิ๋นเวยเงยหน้าขึ้นเบิกตากว้าง ดวงตากลมโตสีดำขาวตัดกันชัดเจนเต็มไปด้วยความตกตะลึง

【เขาเสร็จกิจแล้วเหรอ? เหงื่อท่วมตัวขนาดนี้ คงจัดไปหลายรอบแน่ๆ สมกับเป็นชายที่ทำได้เจ็ดครั้งในคืนเดียวจริงๆ เขาคงไม่ถึงขั้นหมดแรงตายหรอกนะ?】

วินาทีถัดมา เสียงของซ่งอวิ๋นเวยก็ดังขึ้นข้างหูของซือจิ้นหาน เนื้อหาช่างอุจาดตาจนทนดูไม่ได้

คราวนี้กลายเป็นซือจิ้นหานที่ต้องตกตะลึงแทน

ริมฝีปากของซ่งอวิ๋นเวยไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับได้ยินเสียงของเธออีกครั้ง

หรือว่าหูแว่วอีกแล้ว? เพราะเขาต้องพึ่งพาอุปกรณ์ต่างๆเพื่อปลดปล่อยความต้องการทางเพศมาโดยตลอด และในช่วงที่อาการรุนแรงก็ต้องกินยาเพื่อควบคุม บางครั้งเขาถึงกับสงสัยว่าตัวเองเก็บกดจนใกล้จะเป็นโรคจิตแล้วหรือเปล่า

แต่...ผลตรวจสภาพจิตใจครั้งล่าสุดของเขาก็ไม่ได้พบความผิดปกติอะไร

“ฉันหิว ก็เลยลงมาหาอะไรทานน่ะค่ะ” ซ่งอวิ๋นเวยเผยรอยยิ้มขอโทษ “ทำให้คุณตกใจหรือเปล่าคะ? ขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยวฉันก็จะกลับไปพักแล้ว”

เธอขยับข้อมือเล็กน้อย ซือจิ้นหานจึงคลายมือออก

ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่เขาเกิดอาการหูแว่ว จะเป็นตอนที่มีการสัมผัสร่างกายกับซ่งอวิ๋นเวย

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของซือจิ้นหาน หรือว่า...เขาจะสามารถได้ยินเสียงในใจของซ่งอวิ๋นเวยได้ในทันที เพียงแค่สัมผัสร่างกายของเธอ

แววตาของเขาเข้มขึ้น ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแขนของซ่งอวิ๋นเวยอีกครั้ง แขนของเธอเรียวเล็กและมีเนื้อมีหนังอยู่บ้าง

ซ่งอวิ๋นเวยเบิกตากว้างจนแทบถลน

【เขาจะทำอะไรเนี่ย? ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองแรงเยอะขนาดไหน? บีบจนฉันเจ็บไปหมดแล้ว บนเตียงก็คงดุดันแบบนี้สินะ มีแค่ซ่งหว่านหว่านเท่านั้นแหละที่ทนไหว มิน่าล่ะทั้งสองคนถึงได้มีอะไรกันจนลืมวันลืมคืน!】

【เพิ่งออกมาจากห้องหลังเสร็จกิจไม่ใช่เหรอ ปกติน่าจะอยู่ในช่วงหมดอารมณ์แล้วไม่ใช่หรือไง? ว้าว หัวนมของเขาเป็นสีชมพูด้วย!】

นี่คือเสียงในใจของภรรยาผู้เรียบร้อยและอ่อนโยนของเขาคนนั้นจริงๆเหรอ?

ซือจิ้นหานชักมือกลับเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกผู้หญิงแอบจับจ้องและล่วงรู้เรื่องส่วนตัวอย่างไรอย่างนั้น

ซ่งอวิ๋นเวยไม่เข้าใจ “เป็นอะไรไปคะ? คุณไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”

ฮิๆ คงใช้ร่างกายหนักเกินไปสินะ?

เธอแอบคิดในใจอย่างลับๆ

“คุณเคยเข้าไปในห้องนั้นที่ชั้นใต้ดินหรือเปล่า?” สีหน้าของซือจิ้นหานก็เคร่งขรึมลง บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดและน่าหวาดหวั่นอย่างยิ่ง

ห้องนั้นเป็นความลับของเขา การเข้าไปในห้องต้องผ่านการยืนยันตัวตนถึงสามขั้นตอน ได้แก่ การสแกนใบหน้า การสแกนม่านตา และการสแกนลายนิ้วมือ

ตามหลักแล้วซ่งอวิ๋นเวยไม่มีทางเข้าไปได้อย่างแน่นอน แต่เธอรู้ได้อย่างไรว่าเขาทำอะไรอยู่ในห้องนั้น?

ซ่งอวิ๋นเวยส่ายหน้าอย่างไร้เดียงสา “ไม่เคยจริงๆค่ะ ที่ไหนที่คุณบอกว่าห้ามเข้า ฉันก็จะไม่เข้าไปเด็ดขาด”

ซือจิ้นหานจ้องมองเธออยู่หลายวินาที สีหน้าของเธอดูไม่เหมือนคนกำลังโกหก แต่เสียงในใจของเธอ รวมถึงการที่เธอรู้ความลับของห้องนั้นและเรื่องของซ่งหว่านหว่าน ล้วนเป็นสิ่งที่น่าสงสัยทั้งสิ้น

ซ่งหว่านหว่านคือลูกสาวคนเล็กของตระกูลซ่งที่เพิ่งตามตัวกลับมา ในเสียงในใจของซ่งอวิ๋นเวย เขาจะมีสัมพันธ์สวาทกับผู้หญิงคนนี้อย่างเร่าร้อนจนลืมวันลืมคืน

ไร้สาระสิ้นดี

ถึงแม้เขาจะมีความต้องการทางเพศสูงผิดปกติ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องการผู้หญิงทุกคนเสียหน่อย

ลูกสาวคนโตของตระกูลซ่งคนนี้ก็จืดชืดพออยู่แล้ว เขากำลังเตรียมจะหย่า แล้วจะไปมีความสัมพันธ์กับลูกสาวคนเล็กของตระกูลซ่งได้อย่างไร?

ซือจิ้นหานแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่ได้เปิดโปงสิ่งที่ซ่งอวิ๋นเวยคิดอยู่ในใจตรงนั้น แต่กลับอยากรู้เสียแล้วว่าต่อจากนี้ในหัวของเธอจะมีความคิดประหลาดๆอะไรผุดขึ้นมาอีก

เมื่อเห็นซือจิ้นหานเดินจากไป ซ่งอวิ๋นเวยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในเมื่อถูกจับได้แล้ว สู้สั่งเดลิเวอรีมากินให้หนำใจไปเลยดีกว่า

เธอนั่งลงบนโซฟาเปิดแอปสั่งอาหารเดลิเวอรี แล้วกดสั่งมาแบบจัดเต็มในคราวเดียว กะกินให้หายอยากไปเลย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 5

    ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนที่ทำให้ทะลุมิติกลับไปได้บ้างหรือเปล่าถึงเธอจะมั่นใจว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนตอนจบของเรื่องได้ และขอเงินก้อนหนึ่งจากซือจิ้นหานมาใช้ชีวิตได้ ซึ่งชีวิตความเป็นอยู่ก็คงไม่แย่ไปกว่าโลกความเป็นจริงแน่นอนแต่เธอกลับรู้สึกอยู่เสมอว่าตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ยิ่งไปกว่านั้นซ่งหว่านหว่านกำลังจะกลับมาแล้ว ใครจะไปรู้ว่ายัยนั่นจะคิดแผนอะไรมาเล่นงานเธอบ้างหลังจากนั่งกลุ้มใจอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งอวิ๋นเวยก็กินอาหารจนหมดเกลี้ยง แล้วหยิบกระเป๋าลุกขึ้นเดินออกไปเสิ่นจินเหนียนนั่งอยู่ไม่ไกล ระหว่างฟังลูกค้าพูดคุย สายตาของเขาก็แอบเหลือบมองซ่งอวิ๋นเวยเป็นระยะเมื่อครู่เธอยังนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่วินาทีถัดมากลับหายไปแล้วเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเผลอไปสนใจภรรยาของเพื่อนสนิท อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้ซ่งอวิ๋นเวยที่ซือจิ้นหานเคยพูดถึงนั้น เป็นคนที่น่าเบื่อเกินไปก็ได้”ซ่งอวิ๋นเวยเดินเล่นจนถึงช่วงเย็น แล้วเรียกรถกลับบ้านตระกูลซือป้าหวังปรากฏตัวขึ้นราวกับผี สีหน้ายังคงยิ้มเพียงริมฝีปาก แต่แววตากลับไม่ได้ยิ้มตาม “คุณผู้หญิงคะ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ”“เอ่อ…แล้วไงต่อคะ?” ซ่งอ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 4

    “คุณจะไปไหน?” ซือจิ้นหานมองกระเป๋าที่ซ่งอวิ๋นเวยถืออยู่ เป็นกระเป๋าสไตล์วัยรุ่นที่ดูทันสมัยทีเดียวรวมถึงชุดที่เธอสวมในวันนี้ด้วย ทำให้คนมองแล้วสะดุดตา เผยให้เห็นรูปร่างสูงเพรียวที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจนเมื่อก่อนเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ เสื้อผ้าในห้องแต่งตัวของเธอ แม้แต่ไป๋เสียนเมิ่งเห็นแล้วยังรู้สึกว่าแก่เกินไปวันนี้ซ่งอวิ๋นเวยตั้งใจจะออกไปเดินเล่นข้างนอกอีกไม่กี่วัน ทางตระกูลซ่งก็จะแจ้งให้เธอกลับไปร่วมงานเลี้ยงรับรองการกลับมาของซ่งหว่านหว่าน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป สถานะของเธอในตระกูลซ่งก็จะย่ำแย่ลงเรื่อยๆและซือจิ้นหานก็จะค่อยๆถูกซ่งหว่านหว่านดึงดูดความสนใจไปทีละน้อยช่วงเวลาแสนสบายแบบนี้เหลืออีกไม่มากแล้ว!ก่อนจะถึงตอนนั้น ก็ขอใช้ชีวิตให้เต็มที่สักหน่อยแล้วกันเธอตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “อืมๆ ฉันอยากออกไปเดินเล่นสักหน่อย พวกคุณคุยกันตามสบายเลย ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ”“ไปเถอะ” ซือจิ้นหานไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายซ่งอวิ๋นเวยรีบออกจากบ้านตระกูลซือทันที แล้วให้คนขับรถไปส่งเธอที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองเธอเลือกซื้อเครื่องสำอางอย่างพิถีพิถัน และซื้อเสื้อผ้าที่ชอบมาอีกสองชุ

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 3

    ระหว่างรออาหารเดลิเวอรี ซ่งอวิ๋นเวยรู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อยในโลกความเป็นจริง พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไปแล้ว แต่ทิ้งมรดกไว้ให้ไม่น้อย ซึ่งมากพอให้เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปตลอดชีวิตถ้าไม่ใช่เพราะอยากพิสูจน์ตัวเองให้เจียงอี้เฉิงเห็น แล้วเธอจะไปเยอรมนีทำไมกัน?พูดถึงเรื่องนี้แล้ว วิทยานิพนธ์ของเธอก็ยังทำไม่เสร็จเลย ถ้ามีโอกาสได้ทะลุมิติกลับไป จะต้องกลับไปสอบต่ออีกหรือเปล่านะ?แล้วก็เรื่องเจียงอี้เฉิงอีก ก่อนหน้านี้เธอเลื่อนดูโซเซียลของเขาแล้วเห็นว่าข้างกายเขามีผู้หญิงเพิ่มมาคนหนึ่ง ดูท่าทางทั้งคู่จะมีอะไรบางอย่างต่อกันแม่มันเถอะยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของไรเดอร์ส่งอาหารก็โทรเข้ามา “ผมมาถึงหน้าประตูใหญ่แล้ว คุณสะดวกออกมาหยิบอาหารไหมครับ?”ซ่งอวิ๋นเวยรีบสลัดความขุ่นเคืองทิ้งไปทันที แล้วหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องบ้านของซือจิ้นหานใหญ่โตเกินไป ด้านนอกยังมีสวนและถนนอีกด้วย หากเดินไปถึงประตูใหญ่ต้องใช้เวลาถึงสิบห้านาที โชคดีที่มีรถกอล์ฟไฟฟ้าขนาดเล็กแบบเปิดโล่งสำหรับให้คนรับใช้ใช้งาน โดยปกติจะเสียบกุญแจรถทิ้งไว้ตลอดเธอขับรถกอล์ฟมุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่เพื่อไปรับอาหารเด

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 2

    กล้ามอกใหญ่มากงั้นเหรอ?!ซือจิ้นหานคิดว่าตัวเองคงหูแว่วไป เขาได้ยินเสียงของซ่งอวิ๋นเวยเมื่อครู่นี้ แต่ริมฝีปากของเธอกลับไม่ได้ขยับเลยยิ่งไปกว่านั้น คำพูดแบบนั้นไม่มีทางออกมาจากปากซ่งอวิ๋นเวยได้แน่นอนคงเป็นแค่เสียงแว่วไปเอง“ไปตามหมอหลี่มา” เขาสั่งป้าหวังครึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งอวิ๋นเวยได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หลังจากได้รับน้ำตาลเสริมเธอถึงได้ฟื้นขึ้นมาป้าหวังกำลังเฝ้าอยู่ข้างเตียง พอเห็นเธอฟื้นขึ้นมาก็พูดว่า “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายอยู่ในห้องนั้นที่ชั้นใต้ดิน ก่อนสี่ทุ่มห้ามใครเข้าไปรบกวนเขาเด็ดขาดค่ะ”ห้องที่ชั้นใต้ดินห้องนั้น...คนอื่นๆไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องนั้น แม้แต่การทำความสะอาดตามปกติก็ยังทำไม่ได้ จึงไม่มีใครรู้ว่าข้างในมีอะไรอยู่กันแน่แต่ซ่งอวิ๋นเวยรู้นี่นา!ก่อนหน้านี้ยังมีคนใช้ AI จำลองผังและการตกแต่งห้องนั้นตามที่บรรยายไว้ในนิยายอีกด้วย แค่เห็นก็ทำเอาหัวใจเต้นรัวแล้ว“ฉันรู้แล้วค่ะ” ซ่งอวิ๋นเวยยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ น้ำเสียงจึงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อยหลังจากป้าหวังออกไป เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูล เธอไม่รู้ว่าโลกในนิยายแห่งนี้เป็นอย่า

  • คุณผู้หญิงพลิกโฉม จนประธานซือตกหลุมรัก!   บทที่ 1

    “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายกลับมาแล้วค่ะ”ตอนซ่งอวิ๋นเวยได้ยินประโยคนี้ สมองของเธอก็อื้ออึงไปหมดหนึ่งชั่วโมงก่อน เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายเธอทะลุเข้ามาในนิยายอีโรติกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า《ภรรยาสาวอ้อนรักทุกค่ำคืน พี่เขยเร่าร้อนจนเกินต้าน》 เธอไม่ได้ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสาวในเรื่อง แต่กลับกลายเป็นซ่งอวิ๋นเวย ภรรยาคนแรกของพระเอกอย่างซือจิ้นหาน ซึ่งมีชื่อและนามสกุลเดียวกับเธอตลอดสามปีที่เรียนอยู่ในเยอรมนี เธอมีตารางเรียนที่แน่นเอี้ยดและต้องทุ่มเทกับการเรียนอย่างหนัก ความบันเทิงเพียงอย่างเดียวก็คือการอ่านนิยายติดเรตไม่กี่เรื่องในเวลาว่างเพื่อฆ่าเวลาและนิยายเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นเธอจำได้ว่าตอนนั้นกำลังเร่งทำวิทยานิพนธ์จนมึนหัว แล้วเผลอหลับไป พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่ที่หรูหราอลังการ ทุกสิ่งรอบตัวล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความร่ำรวยท่ามกลางความมึนงง เธอพบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง จึงลองใช้การสแกนใบหน้าเพื่อปลดล็อก ซึ่งก็เปิดได้อย่างราบรื่น จากนั้นเธอก็ตรวจสอบเนื้อหาและรูปภาพในโทรศัพท์ จนแน่ใจว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาในนิยายจริงๆ“คุณผู้หญิงคะ คุ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status