MasukShare
บทที่ 21
Tanggal publikasi:
2026-01-29 12:08:05
Bab terbaru
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 35
วันนี้อากาศดี มองไปทางไหนก็สว่างสดใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง แม้ว่าแสงจากดวงอาทิตย์จะร้อนมากแค่ไหน แต่ก็ยังมีลมพัดเอื่อย ๆ ไม่ขาดสายพอทุเลาความร้อนได้บ้าง ยิ่งได้ร่มเงาจากต้นไม้ยิ่งทำให้รู้สึกเย็นขึ้น ช่อไม้นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนจบไปหนึ่งเรื่องก็เริ่มจะง่วงขึ้นมา“คุณเธียรช่อง่วง” เอ่ยบอกคนที่นอนหนุนตักตัว
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 34
‘อีกไม่กี่เดือนก็ต้องไปเรียนต่อมหาลัยแล้ว ปีนี้ได้ใช้เวลาอยู่กับคุณช่อยังไม่คุ้มเลย ทำให้คุณช่อน้อยใจจนร้องไห้อยู่หลายครั้ง ปีนี้พี่ไม่มีอะไรจะเขียนเลยนอกจากอยากขอโทษคุณช่อ ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้ ถ้าไปเรียนที่นู่นพี่ต้องคิดถึงคุณช่อมากแน่ ๆ คุณช่อเองก็คงคิดถึงพี่เหมือนกันใช่ไหม ตอ
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 33
“คุณเธียร”“ครับ?”จู่ ๆ ช่อไม้ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ วางหนังสือในมือขยับมานั่งใกล้ ๆ เธียรวิญช์“จำกล่องจดหมายที่เราเคยเขียนกันตอนเด็ก ๆ ได้ไหม”“กล่องจดหมาย?”“ที่ทุก ๆ วันสุดท้ายของปีเราจะเขียนว่าตลอดปีเจออะไรมาบ้าง พร้อมอธิษฐานขอสิ่งที่ต้องการ”“จริงสิ พี่ลืมไปเลย แล้วตอนนี้คุณช่อยังเก็บไว้อยู
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 32
2 เดือนต่อมา“คุณแม่ครับ ชิมให้ช่อหน่อยว่ามันอร่อยหรือยัง”ช่อไม้ตักผัดผักใส่จานมาให้คุณแม่ชิม เพราะวันนี้ลงทุนเข้าครัวทำกับข้าวเอง เนื่องจากเป็นวันแห่งความรัก นานทีปีหนช่อไม้ถึงจะเข้าครัวทำอาหารสักที ปกติจะเป็นลูกมือช่วยคุณแม่เสียมากกว่า หากให้ทำทุกวันคงได้เททิ้งมากกว่ากิน“เติมซอสเพิ่มเค็มอีกหน่อย
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 31
นั่นเลยเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ช่อไม้ติดเธียรวิญช์เป็นตังเมแต่ตั้งแต่จำความได้ และถึงแม้ว่าจะห่างกันไปนานเป็นสิบปี เธียรวิญช์ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นอยู่ หากว่าเขาตัดใจจากเธียรวิญช์ได้แล้ว ตอนนี้เขาจะนึกเสียดายไหนนะ จะมีโอกาสได้เจอคนที่ทำทุกอย่างให้เขาได้เหมือนเธียรวิญช์หรือเปล่ารถยนต์เลี้ยวเข้าโรงแร
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 30
อร่อย!! อร่อยกว่าของตัวเองที่กำลังกินอยู่ด้วยซ้ำ ไอศกรีมกะทิหอม ๆ มัน ๆ หวาน ๆ กินคู่กับขนมปังนุ่ม ๆ เข้ากันอย่างน่าเหลือเชื่อ ดวงตากลมใสเป็นประกายวับขึ้น จนเธียรวิญช์อดยิ้มตามไม่ได้ ที่บอกว่าซื้อมาฝากความจริงแล้วก็แค่อยากกินเอง ซึ่งปกติเธียรวิญช์ไม่ได้ชอบของหวานอยู่แล้ว แต่ที่กินมาตลอดก็เพราะช่อไม้
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 16
3 วันต่อมาตั้งแต่เรียนจบช่อไม้ก็รู้สึกเหี่ยวเฉาไปบ้างบางวัน แม้จะทำงานยุ่งทั้งวัน แต่ความรู้สึกพวกนั้นก็ไม่หายไป เขาคิดถึงเพื่อน ๆ อยากออกไปเที่ยวเล่น อยากไปพบปะเพื่อนฝูงบ้าง และสุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนต้องโทรตามเพื่อนสนิทสองคนที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่ประถมให้มาหาที่บ้าน เพราะสองคนนี้เรียนจบก็กลับมาช่วยธ
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 15
“สวัสดีตอนเช้านะคุณเธียร”“สวัสดีครับ ไหนแม่พี่บอกว่าคุณช่อไปหาที่บ้าน ทำไมไม่อยู่รอพี่ก่อน”“ช่อแค่จะไปถามเรื่องส้มหวาน แต่พอรู้ว่าน้องปลอดภัยดีช่อก็เลยรีบกลับมาอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน”“คิดมากเหรอครับ หืม?” ดูจากสีหน้าเมื่อวานก็รู้แล้วว่าคิดมาก “พี่บอกแล้วไงว่ายังไงก็ต้องหาเจอ”“ก็ช่อกลัวมันหายนี่”
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 13
“แฮร่!”“นี่! ตกใจหมด” ช่อไม้เป็นคนขวัญอ่อนอยู่แล้ว ยิ่งคิดอะไรเพลิน ๆ จนไม่ทันระวังตัวก็ยิ่งตกใจง่าย“ฮึ..”หญิงสาวตัวเล็กหัวเราะในลำคอเบา ๆ ไม่ได้รู้สึกผิด หรือคิดที่จะขอโทษกันที่ทำให้ช่อไม้ตกใจ“เธอเป็นใคร ทำไมไม่เคยเห็น”“เป็นใครก็ได้โตแล้ว”“มีปัญหาด้านการรับรู้หรือเปล่า เราว่าเธอตอบไม่ตรงคำถาม
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 12
ช่วงบ่ายของวันช่อไม้เดินหอบมานอนแผ่หลาบนแคร่ใต้ต้นไม้ วันนี้อากาศร้อนอบอ้าวตั้งแต่เช้า เริ่มวันมาช่อไม้ก็ไปเก็บส้มที่สวน กว่าจะเสร็จก็บ่ายโมงกว่าเกือบบ่ายสอง คนงานคนอื่น ๆ ก็แยกกันไปพัก บ้างก็แยกไปคัดส้มในส่วนที่จะนำไปส่งที่ร้านผลไม้ และส่วนที่นำไปส่งโรงครัวเพื่อแปรรูปไปเป็นอย่างอื่น อย่างเช่นส้มกวน
Anda juga akan menyukai
