จอมมารอ้างสิทธิรัก

จอมมารอ้างสิทธิรัก

last updateLast Updated : 2025-06-16
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
27Chapters
384views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“เธอกับลูกเป็นสมบัติของฉัน ถึงเธอจะหนีไปสุดขอบฟ้ายังไงก็ไม่มีทางพ้นมือฉันหรอก ฉันต้องตามหาจนเจอนั่นแหละ ของๆ ฉันยังไงก็เป็นของฉัน” วราพิชชาจ้องหน้าคนพูด แล้วก็หลุดปากต่อว่าออกไปอย่างเหลืออด “ฉันกับลูกไม่ใช่สมบัติของคุณค่ะ แต่ฉันเป็นรอยด่างในชีวิตคุณ ที่คุณพยายามจะลบมันทิ้งต่างหากล่ะคะ” โดมินิคจ้องหน้าคนพูดอย่างโกรธปนน้อยใจ ต้องให้เขาแสดงออกแบบไหนนะเธอถึงจะเข้าใจว่าเขาต้องการอะไร คนไม่เคยง้อคนอื่นคิดอย่างกลัดกลุ้มแกมวิตก ก่อนจะหันไปมองแซมการ์ดคู่ใจ แซมพยายามที่จะช่วยเจ้านายอย่างสุดความสามารถ “คุณวราและคูณหนูเป็นคนพิเศษสำหรับเจ้านายครับ เจ้านายพยายามตามหาคุณวรามานานแล้ว พอดีมีปัญหาไม่สามารถกลับมาเมืองไทยได้ตามกำหนด เพราะว่านายใหญ่ล้มป่วยพวกเราเลยต้องอยู่ดูอาการก่อน” “ไปบอกทำไมล่ะ หล่อนไม่จำเป็นต้องรู้หรอก ฉันเผลอแปบเดียว เธอก็หายไป ยังไม่ทันได้บอกอะไรคิดไปเองทั้งนั้น” โดมินิคพูดเสียงสะบัด แต่ไม่ยอมมองหน้าวราพิชชา เขาเมินหน้าหนีบอกแบบงอนๆ ทำเอาคนที่ได้ยินมองเจ้านายแบบขำๆ เพราะไม่เคยเห็นเจ้านายง้องอนใครมาก่อน

View More

Chapter 1

บทที่1.จุดกำเนิดของเรื่อง

"I'm getting married again," Daven said. "And I won’t repeat myself, nor will I be asking for your permission."

He set his coffee cup down abruptly, ending breakfast, he hadn't even touched.

Althea stood frozen near the long dining table topped with white marble. Her fingers, still holding the spatula, began to tremble. But she kept her expression composed. She bowed her head slightly, letting Daven’s words sink in—though they felt like a slow-acting poison, quietly destroying her from the inside out.

"With Vanessa?" Her voice was barely more than a whisper.

Daven didn’t look at her. He simply took a shallow breath before replying coldly, “Yes. Who else?”

Her husband, Daven Callister, had never loved her. His heart belonged entirely to Vanessa Blake. In truth, their marriage had always been nothing more than an obstacle to his love story. But what could Althea do when the woman who arranged the marriage had been so kind to her?

Evelyn Callister—Daven’s grandmother.

Althea hadn’t wanted this marriage either. All she had wanted was a proper funeral for her mother. Everything that followed, she had accepted as fate. She had surrendered, despite the grief that still haunted her from losing her mother. But Evelyn had refused to let it end there. She demanded that her beloved grandson, Daven—the man responsible for Althea’s mother’s death—marry her as a form of atonement. Eve saw Althea as a lonely girl with no one else in the world.

Daven had only agreed because he was cornered by his grandmother’s wishes. He had no choice but to comply. But now, with Evelyn Callister gone—taken by illness two weeks ago—Daven finally saw a chance to escape a marriage he’d never wanted.

There was no reason to stay. Not anymore.

A faint, almost invisible smile appeared on Althea’s lips—not from joy, but from bitter resignation. She turned off the stove and gently set the spatula down. Once again, she closed her eyes tightly, trying to contain the storm raging inside her chest.

“I won’t stand in your way,” she said at last. Her voice was soft—so soft it barely reached across the wide room. “We both know I never had a place in your heart.”

Daven remained silent. He didn’t deny it. He didn’t correct her either. But there was the slightest flicker of disturbance in his gaze as Althea walked slowly toward him. For a moment, he thought she might cry, beg, or show just enough sorrow to make him feel guilty.

But she didn’t.

Althea stood tall. Her hands clenched lightly at the sides of her simple dress. Her long black hair flowed freely down her back, a quiet contrast to the calm strength in her posture. Her warm, light brown eyes now stared at him—blank, unreadable. At the man who had always been a stranger beneath the same roof.

Althea was beautiful, in her quiet way. But that beauty had never stirred anything in Daven. To him, Althea was nothing more than a disruption—an outsider forced into his life. And now that he had the chance to remove her, Daven intended to do exactly that.

“Give me one month of your time,” Althea said calmly. “Just one month ... Let me be your wife for real.”

Daven narrowed his eyes. “What do you mean?”

“I’ll leave, just like you want. After you say your wedding vows to the woman you love.” The words stung as they left Althea’s lips, each syllable carving pain deep into her chest. “You can divorce me, and I promise—I’ll disappear from your life for good. But before that, allow me to know what it feels like to be a wife. Not just some stranger living under your roof.”

Silence fell.

Then a dismissive laugh escaped Daven’s lips. He even wiped the corner of his eye, amused at how absurd her request sounded. What on earth was she thinking?

One month? The idea was laughable.

Daven took a step toward her, closing the distance. His eyes scanned her face, as if trying to decipher a hidden agenda. Maybe his mother had been all along—maybe Althea was just after the wealth tied to his name.

Who didn’t know Daven Callister? CEO of Callister Enterprise, one of the most influential young businessmen in Migathan City. People competed just to get close to him, especially women who thirsted for his attention. But Daven only loved one woman—and it wasn’t his wife.

It was someone else entirely—Vanessa Blake, a rising supermodel whose name was lighting up the fashion world.

“You’re serious?” he asked, his voice cold, laced with disbelief. “This isn’t some cheap soap opera, Althea.”

She gave a small nod. “I’m not asking for your love. Who am I to ask for something like that?” she said with a bitter laugh. “All I’m asking is to be treated properly—as your wife. Have dinner with me. Exchange a few words with me every day. Show me a little affection, even if it’s fake.”

She swallowed hard, her hands clenched into fists to keep herself steady. “After that, I’ll Walk away quietly. You’ll be free to marry anyone you want.”

Daven squinted, unsure whether to laugh harder or feel irritated. Yet beneath his disbelief, something in her words struck a nerve. A simple request—so painfully simple, it piqued his curiosity.

What is Althea's real purpose?

“Why not ask for something more reasonable?”

Althea fell silent. Looking away from Daven was difficult when those midnight-dark eyes were fixed on hers, commanding her not to break eye contact—not until he’d heard everything she had to say.

“If it’s money you want, just say it. I’ll give it to you.”

“No,” she said firmly, without hesitation. Her resolve had already been sealed. There was no turning back now.

“You really don’t know how to give up, do you?” Daven sneered.

“I already have, Daven,” Althea replied softly. “But I just want one memory to keep for the rest of my life. Before I walk away from you for good.”

Neither of them spoke after that.

This time, Daven’s gaze wasn’t as sharp. He looked at the woman before him with an unreadable expression. Was it confusion? Annoyance? Or... curiosity?

“I’m not promising to be nice,” he finally said.

“I never expected you to change,” Althea answered, her calmness more shattering than tears ever could be.

And with that, an unspoken agreement was formed.

One month. Thirty days for Althea to live as the wife of Daven Callister. A reality that should have existed a year ago—ever since their wedding day. But to Daven, she’d always been nothing more than an intruder.

Now, before everything ended, Althea could at least be grateful—Daven hadn’t rejected her request.

“Only one month, Althea,” Daven warned. “After that, you disappear from my sight.”

“I understand exactly what I’m asking for, Daven. You don’t have to worry.”

He scoffed, the corner of his lips curling with disdain. “And if you expect more than what I’m willing to give, I won’t hesitate to throw you out.”

Althea nodded obediently.

“Don’t you dare break your promise, Althea.” His gaze turned sharp again, piercing. “If you do, don’t blame me for destroying your life.”
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
27 Chapters
บทที่1.จุดกำเนิดของเรื่อง
บทที่1.จุดกำเนิดของเรื่องวราพิชา มโนสา สาวน้อยวัยใสเติบโตขึ้นในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ‘อุ้มรัก’ และเพิ่งเรียนจบจากรั้วมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่ง กำลังพยายามหางานทำอย่างสุดความสามารถ เพื่อที่จะแบ่งเบาภาระของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เธอได้อาศัยอยู่และเติบโตขึ้นมา วราพิชชาเติบโตขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าใครเป็นทั้งพ่อและแม่ เพราะเธอถูกทิ้งไว้ในโรงพยาบาล หลังจากแม่ผู้ให้กำเนิดคลอดเธอออกมา และถูกส่งต่อมาอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็ก ‘อุ้มรัก’ จนกระทั่งเติบโต อยู่ในความดูแลของสถานเลี้ยงเด็ก ’อุ้มรัก’ แห่งนี้โดย ผอ.ชลธิชา ที่ขออุปการะไว้โดยที่วราพิชชาไม่โดนส่งไปอยู่ที่อื่นหลังจากโตเป็นสาว เหมือนเด็กคนอื่นๆ หรือเมื่อมีคนมาขอไปอุปการะ ความที่วราพิชชาว่าง่ายไม่เกี่ยงงาน เธออาสาช่วยงานทุกอย่างเท่าที่สามารถทำได้ จนเป็นที่รักใคร่เอ็นดูของทุกๆ คนที่ทำงานอยู่ในบ้าน ’อุ้มรัก’ มีพนักงานอยู่เพียงไม่กี่คน ดั่งเช่น ป้าพิมพ์แม่ครัว ครูน้อย ครูเก๋ และก็ลุงชด รปภ.และก็ครูผู้ช่วยอีก2-3คน จนเธอสมัครงานได้งานที่ ร.ร Grand Hotels.แห่งนี้ เนื่องจากคุณอุษาที่เป็นหัวหน้าแม่บ้านอยู่ที่ร.ร Grand Hotels เป็นเพื่อนกับป้าพิมพ์ๆ จึงฝากฝัง
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
บทที่2.สิ่งที่ต้องเลือก
บทที่2.สิ่งที่ต้องเลือกเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากเมื่อคืนวราพิชชาหนีออกมาจากห้องโดมินิค วราพิชชาตื่นขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลีย กว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่ง เนื่องจากความที่โมโหจนทำให้นอนพลิกตัวกลับไปมา กว่าจะหลับลงได้ต้องใช้เวลานานมากขึ้นกว่าปกติ เธอจำใจลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันก่อนจะแต่งกายเพื่อจะไปทำงานตามปกติ เมื่อเดินทางไปถึงร.ร Grand Hotels.เธอนำของใช้ส่วนตัวไปเก็บที่ล็อกเกอร์แล้วก็ตรงไปที่ร้านขายอาหารพนักงานในบริเวณที่โรงแรมจัดไว้ให้ เพื่อรับประทานอาหารเช้าก่อนที่จะเริ่มงาน “ทางนี้ ...จ้ะวรา” เสียงหวานของนิสาเพื่อนสนิท ดังมาจากหน้าร้านขายน้ำดื่ม“ทำไมวันนี้มาแต่เช้าเลยละ ทุกทีนิสามาเกือบแปดโมงไม่ใช่เหรอ” วราพิชชาถามกลับ“แหม...วันนี้นิสารีบมารอถามวรานะสิ ว่าไงล่ะคุณโดมินิคหล่อหรือเปล่า ตัวจิรงเป็นๆ นะหล่อ มากกว่ารูปถ่ายตามหน้าหนังสือไหม”“วรา ...ไม่อยากพูดถึงอีตานั่นเลย ขอไม่พูดถึงได้ไหม”“แอ๋... ทำไมละหรือว่าขี้เหร่จนวราไม่อยากพูดถึง”“เปล่าไม่ใช่อย่างนั้น คุณโดมินิคเขาก็หน้าตาดีเหมือนในรูปนั้นแหละ”“อ้าว...แล้วทำไม วราไม่อยากพูดถึงละ เขาทำอะไรวราหรือไง!!!”“อืม... เมื่อคืน
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
บทที่3.ตอบแทนบุญคุณ
บทที่3.ตอบแทนบุญคุณวราพิชชาเดินเข้ามาในบริเวณสถานเลี้ยงเด็ก ’อุ้มรัก’ เมื่อกลับจากที่ทำงาน เธอมองรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ‘อุ้มรัก’ อย่างสนใจ คะเนจากสายตาแล้วก็รู้ว่ารถลักษณะแบบนี้น่าจะราคาแพงมาก นานๆ จะมีคนใจบุญกระเป๋าหนักเข้ามาบริจาคให้สถานเลี้ยงเด็ก ’อุ้มรัก’ พวกเขาคงมีฐานะร่ำรวยมาก ทุกวันนี้ทุกคนในสถานเลี้ยงเด็ก ’อุ้มรัก’ ช่วยกันหาคนมาบริจาค ทั้งทำของใช้เล็กๆ น้อยๆ ไปฝากตามร้านค้า ทำขนมกินเล่นไปฝากขาย เพื่อจะได้มีรายได้เพิ่มขึ้น รวมทั้งบรรดาเด็กที่โตพอจะทำงานได้ ช่วยกันทำงานรวมทั้งตัว วราพิชชาเองที่นำเงินเดือนมามอบให้ทุกๆ เดือน แต่ก็ยังไม่เพียงพอกับรายจ่ายที่ต้องจ่ายออกไป เนื่องจากเด็กที่ถูกทิ้งมีจำนวนมากขึ้น แต่รายได้ที่รัฐจ่ายให้ยังคงเท่าเดิม ผอ.ชลธิชา ซึ่งเป็นผู้ดูแลจึงพยามทำทุกๆ ทางเพื่อจะไม่ให้สถานเลี้ยงเด็ก ’อุ้มรัก’แห่งนี้ปิดตัวลง วราพิชชายกมือขึ้นพนมไหว้ศาลพระภูมิ ที่อยู่ในบริเวณบ้าน’อุ้มรัก’“สาธุ... ขอไห้มีคนใจบุญมาบริจาค กันเยอะๆ ทีเถอะค่ะ พวกน้องๆ จะได้ไม่ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น”ในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ ข้าวของราคาแพงขึ้นทุกวัน นับวันมีแต่รายจ่ายที่เพิ่มขึ้
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
บทที่4. วันคืนแสนโหดร้ายก็มาถึง
บทที่4. วันคืนแสนโหดร้ายก็มาถึงโดมินิคเริ่มต้นวันใหม่อย่างอารมณ์ดี วันนี้แล้วสินะ วันที่ทุกอย่างจะเป็นตามความต้องการของตัวเอง วันนี้โดมินิคจะได้พิสูจน์ให้ผู้หญิงคนนั้นได้รู้ว่า เงินมีอำนาจขนาดไหน ไม่ว่าอะไร แพงแค่ไหนก็ซื้อได้หมดแม้แต่คนที่ปฏิเสธเขาเสียงแข็งเพียงใด ก็ยังต้องพ่ายแพ้ต่ออำนาจเงินตรา วิธีการถึงจะต่ำช้าก็ช่างโดมินิคไม่สนใจ อะไรที่โดมินิคต้องการต้องได้เสมอ โดมินิคยกข้อมือขึ้นเพื่อดูเวลาที่นาฬิกาเรือนหรูที่คาดอยู่บนข้อมือใหญ่ นี่ก็ผ่านไปนานจนเวลาถึง 11.00น.เข้าไปแล้ว เจ้าหล่อนทำอะไรอยู่ จนป่านนี้ยังไม่มาสักที ชายหนุ่มเริ่มกระวนกระวาย คิ้วขมวดชนกันจนแซมและการ์ด เริ่มแปลกใจ“แซม... นายนัดเขาไว้เวลาเท่าไร ป่านนี้แล้วทำไมยังมาไม่ถึงอีก” “นัดใครที่ไหนครับ กำหนดงานวันนี้หมดแค่นี้แล้วครับ หรือว่าเจ้านายมีนัดนอกเหนือจากนี้ที่ยังไม่บอกผมอีก”“แล้วที่ฉันให้นายไปทำนะ เวลาสิ้นสุดคือวันนี้ไม่ใช่เหรอ จนป่านนี้เขายังไม่ติดต่อมาอีกหรือไง จะต้องให้รอจนถึงเมื่อไรวะ” โดมินิคพูดเสียงขุ่นผสมความหงุดหงิด “อ๋อเรื่องนั้นนั่นเอง เวลาสิ้นสุดวันนี้ครับ ถึงเวลาเขาจะติดต่อมาเอง นี่ก
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
บทที่5.เสร็จโจร
บทที่5.เสร็จโจรโดมินิคบรรจงอาบน้ำ เขาขัดถูเนื้อตัวอย่างอารมณ์ดี วันนี้เขาจะได้ปราบพยศผู้หญิงสุดหยิ่งที่รออยู่ด้านนอก อยากรู้เหมือนกันวราพิชชาจะหาทางเอาตัวรอดได้อย่างไร โดมินิคเองไม่ได้อดอยากและขาดแคลนผู้หญิงจนต้องมาหาวิธีบีบบังคับเอากับวราพิชชา เขาก็แค่อยากเอาชนะก็แค่นั้น ผู้หญิงสำหรับโดมินิคเองมีมากมายจนไม่อยากจะจำ มีแต่มาเสนอตัว หน้าตาธรรมดาแบบวราพิชชาโดมินิคเจอมาจนนับไม่ถ้วน สวยระดับดารา นางแบบโดมินิคก็ควงมาแล้วทั้งนั้น ทุกคนรู้ข้อตกลงดี หากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน จบกันด้วยดีทุกคน โดมินิคไม่เคยเอาเปรียบใคร ทุกคนที่คบกับโดมินิคจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่า จนไม่มีใครโวยวายเมื่อโดมินิคตัดความสัมพันธ์ จนโดมินิคมาเจอกับวราพิชชา และเพิ่งโดนปฏิเสธเป็นครั้งแรก ทุกๆ ครั้งที่ต้องการผู้หญิงแค่พูดปาก ไม่เคยมีใครปฏิเสธมาก่อนสักราย มีแต่จะขอเวลาเพิ่มในกรณีที่โดมินิคตัดความสัมพันธ์เสียงน้ำหยุดไหลได้สักพักหนึ่ง ก่อนที่โดมินิคที่เดินออกมา กลิ่นหอมของสบู่หลังอาบน้ำโชยมาแตะจมูกจน วราพิชชาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามอง เธอได้แต่ก้มหน้ามองพื้นอย่างไม่รู้ตัวว่าจะต้องทำตัวอย่างไ
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
บทที่6.เจ้าของเจ้าชีวิตแต่ไม่ใช่เจ้าของหัวใจ (เหรอป่าว)
บทที่6.เจ้าของเจ้าชีวิตแต่ไม่ใช่เจ้าของหัวใจ (เหรอป่าว)วราพิชชาลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าตามเวลาปกติของตัวเอง เธอขยับตัวอย่างปวดร้าว กะพริบตาไปมาก่อนจะสะดุ้งสุดตัว รีบยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงภายในห้องสุดหรู สภาพบนเตียงที่ยับย่น บ่งบอกเหตุการณ์ณ์ที่เกิดขึ้นได้เป็นอย่างดี ผ้าห่มผืนหนากองตกอยู่ที่เอวบางทำให้คนที่เพิ่งเปิดประตูห้องน้ำออกมาชะงัก เขามองเธอด้วยแววตาละห้อยละเหี่ย วราพิชชาลดสายตามองตาม เธอรีบกระชากผ้าห่มคลุมร่างกายเปล่าเปลือยอย่างร้อนรน“ตื่นแล้วเหรอ”เธอรีบยกมือปิดปาก กลั้นเสียงกรีดร้องอยู่ใต้ผ้าห่ม น้ำตาเอ่อคลอดวงตาก่อนจะหยดลงตามหางตา เธอตกเป็นของเขาแล้วจริงๆ เพื่อทดแทนบุญคุณ บวกกับความสงสารพี่น้องภายในสถานเลี้ยงเด็ก ‘อุ้มรัก’ จากนี้ไปคงต้องก้มหน้าจำทนจนกว่าจะถึงวันที่มีอิสรภาพ“วันนี้ผมคงไม่ออกไปไหน วราละจะออกไปไหนรึเปล่า” มีเสียงอู้อี้ดังออกมาจากผ้าห่มผืนโต“วราต้องไปทำงานค่ะ ขออนุญาตใช้ห้องน้ำนะคะ”“ตามใจ ผมสั่งอาหารเช้าไว้ให้ รีบออกมากินก่อนไปท
last updateLast Updated : 2025-04-07
Read more
บทที่7. แผน (รัก) ร้าย
บทที่7. แผน (รัก) ร้ายวราพิชชาทำงานตามหน้าที่ที่ตัวเองได้รับมอบหมายมาอย่างเลื่อนลอย ร่างกายเธอยังระบมไม่หาย อาการปวดร้าวและอ่อนเพลียจากการหักโหมที่โดมินิคเรียกร้องตลอดทั้งคืนยังคงอยู่บนตัว เธอทำได้แค่หวั่นวิตกในอนาคตที่จะถึงข้างหน้า ในวันที่ต้องลาจาก คงจะมีแค่วราพิชชาเองเท่านั้นที่ต้องเสียใจ โดมินิคนั้นรอบๆกายเขามีแต่คนมารุมล้อมเอาใจด้วยคุณสมบัติที่มี หล่อ รวย เพอร์เฟค ในทุกๆ ด้านวราพิชชายังงงๆ อยู่ เธอกับโดมินิคไม่น่าจะมาเกี่ยวข้องกันได้ ผู้บริหารระดับสูงกับพนักงานทำความสะอาด ที่เหมือนอยู่คนละโลก ไม่หน้าเชื่อว่าจะมาเจอกัน ใครจะไปคิดว่าโดมินิคเป็นคนชอบเอาชนะแบบนี้ วราพิชชาเองก็มีข้อเสียเปรียบ ทำให้โดมินิคเข้ามาเหยียบย่ำได้ เธอจำเป็นต้องทนก้มหน้ารับกรรมไป จนกว่าจะถึงวันที่หลุดพ้นและมีอิสระภาพอีกครั้ง ไม่แน่ว่ามันอาจจะใช้เวลาไม่นาน โดมินิคมีหน้าที่ ที่ต้องรับผิดชอบมากมาย เขาต้องเดินทางอยู่ตลอดเวลา โรงแรมในเครือโดโนแวนมีอยู่ในหลายๆ ประเทศทั่วโลก อีกไม่นานเขาก็ต้องจากไปไปตรวจงาน อาจจะใช้เวลาไม่ครบตามกำหนดที่ตกลงกันไว้โดมินิคนั่งค
last updateLast Updated : 2025-04-11
Read more
บทที่8.ยอมจำนน
บทที่8.ยอมจำนน โดมินิครีบตามวราพิชชา เข้าไปในห้อง หลังจากพริสากลับไปแล้ว เขาเปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่าวราพิชชาเตรียมตัวจะนอน เธอเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอน และกำลังนั่งหวีผมอยูหน้ากระจกเงา โดมินิคทำเนียนเดินเข้าไปถอดนาฬิกาวางลงข้างๆ เห็นวราพิชชาสะดุ้งจนตัวโยน          “เตรียมน้ำให้หน่อยสิอยากอาบน้ำ…” เขาบอกแล้วก็เดินไปนั่งบนเตียงทำไม่รู้ไม่ชี้          “ค่ะ” วราพิชชารับคำ เดินเลี่ยงไปทำตามคำสั่งที่ได้รับ          วราพิชชาส่งค้อนมาให้โดมินิค และเดินเข้าห้องน้ำไปเงียบๆ นึกทำร้ายร่างกายโดมินิคเป็นครั้งแรก หากเห็นเลือดคงช่วยให้อารมณ์ตนเองดีขึ้น เธอถอนใจ พยายามปลง เขาเพิ่งจะจี๋จ๋ากับผู้หญิงอื่นมา ยังมีหน้ามาป่วนเปี้ยนใกล้ๆ ให้เธอเตรียมน้ำให้อาบ พอเปิดน้ำใส่อ่างจนเต็ม วราพิชชาจึงเดินออกมาเพื่อจะบอกกับโดมินิค เป็นจังหวะเดียวกับที่โดมินิคเดินสวนเข้ามาพอดี ช
last updateLast Updated : 2025-04-11
Read more
บทที่10.ท้องแล้วจร้า(ทำไงดี)
บทที่10.ท้องแล้วจร้า(ทำไงดี)เช้าวันใหม่วราพิชชาตื่นขึ้นมาอย่างอ่อนล้า เธอจมอยู่กับความรู้สึกน้อยใจในโชคชะตา จมอยู่กับน้ำตามาทั้งคืน หันมองรอบตัวข้างกายที่นอนราบเรียบเย็นเฉียบ หมอนไม่มีรอยยุบ โดมินิคคงไม่ได้กลับมานอนที่นี่ เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ๆ ขยับก้าวลงจากเตียงด้วยร่างกายอ่อนเพลีย ความรู้สึกวิงเวียนถาโถมเข้าใส่จนต้องเกร็งตัวจับขอบเตียงไว้จนแน่น ต้องหยุดอยู่นิ่งๆ ไม่กล้าเคลื่อนไหวตัวไปพักใหญ่ๆ คงเป็นเพราะช่วงนี้พักผ่อนน้อย เพราะเมื่อคืนเธอร้องไห้จนดึก เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามไรผม ระบบภายในร่างกายปั่นป่วนลมในช่องท้องพยายามดันเอาทุกๆ สิ่งภายในออกมา         วราพิชชาถลาเข้าห้องน้ำ ยืนเกาะขอบอ่างล้างหน้าจนแน่น เมื่ออาเจียนเอาน้ำรสขมๆ ที่อยู่ภายในกระเพาะอาหารออกมา เนื่องจากเมื่อตอนเย็นมีเหตุขัดใจกันกับโดมินิค วราพิชชามัวแต่เสียอกเสียใจจนไม่ได้กินอาหารเย็น ทำให้เมื่ออาเจียนจึงไม่มีอะไรออกมา เสียงอาเจียนดังอยู่พักใหญ่ จนวราพิชชาหมดแรงรูดลงไปกองอยู่ที่พื้น วราพิชชาตกใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อนึ
last updateLast Updated : 2025-04-14
Read more
บทที่12.สาเหตุ (ที่เมียหนี)
บทที่12.สาเหตุ (ที่เมียหนี)วันเวลาหมุนผ่านเวียนไปเพียงไม่นานก็ผ่านไปร่วมสี่เดือนแล้ว มีข่าวทางเมืองไทยส่งมาเป็นระยะๆแต่ตัวโดมินิคติดธุระไม่สามารถเดินทางกลับไปได้ หลังจากแด๊ดออกจากโรงพยาบาล กลับมารักษาตัวต่อที่บ้าน งานของโดมินิคก็มีปัญหา จึงต้องออกเดินทางไปแก้ปัญหาในหลายๆ สาขาหลายๆ ประเทศ มีทั้งปัญหาใหญ่ๆ และปัญหาหยุมหยิมกวนใจ ทั้งที่ใจจริงแล้วโดมินิคอยากจะบินกลับไปง้อเมียเต็มที โดมินิคให้คนจับตาดูวราพิชชาไว้ ก็ไม่เห็นเธอมีทีท่าอะไร ยังคงไปทำงานตามปกติ เขาจึงนอนใจว่าวราพิชชาคงจะทำตามพันธะสัญญา นักสืบที่ติดตามจะรายงานโดมินิคทุกๆ สัปดาห์ทำให้คลายความคิดถึงไปบ้าง โดมินิคจ้องมองรูปถ่ายที่แนบมากับข้อมูลของวราพิชชาที่นักสืบแนบมาอย่างพิจารณาดูจากรูปเขาไม่ได้รู้สึกไปเองว่าวราพิชชาจะดูมีน้ำมีนวลดูอวบอิ่มขึ้น ดวงหน้าหวานแลดูเศร้าสร้อยก็จริง แต่ร่างกายแข็งแรงก็ดีแล้ว ในรูปเห็นมีแต่นิสาที่เป็นเพื่อนสนิทเท่านั้น โดมินิคจึงวางใจได้ว่าไม่มีใครมาเกาะแกะกับเมียเขา แต่ตอนนี้ซิโดมินิคกำลังเจอกับปัญหาใหญ่ นางแบบมีชื่อของที่นี่คนหนึ่งติดต่อมาว่าท้องกับโดม
last updateLast Updated : 2025-04-18
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status