56.เริ่มต้นการเอาคืน

 

เบลล่ายกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม เธอเอนหลังพิงรถม้าก่อนจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อนสายตา

ทว่าอยู่ๆ ก็มีแสงสีทองสว่างจ้าจนเธอแสบตา พอรู้สึกตัวอีกทีก็ราวกับว่าเธอกำลังตกลงมาจากฟากฟ้า เธอตกลงที่พื้นหิมะแสนจะหนาวเย็น แต่เบื้องหน้าของเธอคือคิร่าที่กำลังร้องไห้และยกดาบขึ้นมาเตรียมที่จะแทงตัวเอง..

เธอรีบไปแย่งดาบในมือของคิร่าออกมา

“เจ้าทำบ้าอะไรของเจ้าเนี่ย!!”

คิร่าเม้มปากแน่น

อ่า นี่จะต้องเป็นวัลโด้แน่นอนเขากล้าทำร้ายคิร่าจนเธอต้องถือดาบมาเตรียมที่ฆ่าตัวตายขนาดเลยงั้นเรอะ!!

เธอลากคิร่าเข้ามาด้านใน

“องค์จักรพรรดิอยู่ที่ไหน!!”

“ในห้องทำงานค่ะดัชเชสเมบิล…”

เบลล่าลากคิร่าให้เดินตามเธอขึ้นบันไดไปหาวัลโด้ คิร่าร้องไห้อย่างหนักในตอนแรกคิดว่าจะไม่ร้องไห้แล้วด้วยซ้ำแต่พอเห็นเบลน้ำตามันก็ไหลลงมาไม่หยุด

“ผลัวะ!!”

เบลล่าถีบประตูเข้าไปอย่างแรง เธอมองหน้าวัลโด้ที่กำลังทำงานอยู่ด้วยความเคร่งเครียด

“เพี๊ยะ!!!”

เบลล่าตบหน้าวัลโด้อย่างแรง เขามองที่เธอด้วยสายตาตกใจ พอๆ กับคิร่าที่มองเบลด้วยความช็อก!!

“ท่านบอกว่าจะดูแลนางเป็นอย่างดี”

เบลล่าปาดาบใส่หน้าของวัลโด้

“หากว่าข้ามาไม่ทันนางคงจะตายไปแล้ว!!”

วัลโด้ก้มมองดาบที่หล่นอยู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหน้าคิร่า

“ไหนเจ้าบอกว่าหากข้ายอมปลดเจ้าออกจากตำแหน่งองค์จักรพรรดินี เจ้าจะมีความสุขไงล่ะ แล้วทำไม…”

ปลดออกจากตำแหน่งองค์จักรพรรดินี? เบลล่ารีบเดินไปหยิบหนังสือพิมขึ้นมาอ่าน

‘จักรพรรดินีเลอะเลือนใส่ร้ายดยุคเมเบโล่ว่าเป็นคนวางยาพิษตัวเอง’

‘ชนชั้นสูงต่างลงชื่อถอดถอนจักรพรรดินีผู้เสียสติออกจากตำแหน่ง’

“นี่มันอะไรกัน?”

เบลล่ามองไปที่คิร่าและวัลโด้

วัลโด้ถอนหายใจก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่าง ให้เบลล่าฟัง

“ไปเอาไวน์มาให้ข้าสักขวด!”

เบลล่าสั่งสาวใช้ เธอเดินไปหาอัศวินด้านนอก

“ไปรอพบอัศวินของข้าที่คฤหาสน์เมบิล เขาน่าจะใกล้ถึงแล้วบอกเขาว่า ข้าอยู่ที่นี่และพาเขามาหาข้าด้วย”

โดโนแวนต้องตกใจมากทีเดียวที่เธอไม่ได้นั่งอยู่ในรถม้า

เบลล่ารับแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม เธอเดินไปนั่งที่โซฟาก่อนจะถอนหายใจ

“เจ้ารู้เรื่องว่าเป็นฝีมือแบรฮาร์ทมาจากใคร?”

“..บารอนเนสเอเลเกอร์เป็นคนหาข้อมูลมาให้ข้า”

เบลล่ายกมือขึ้นมาจดชื่อบารอนเนสเอเลเกอร์ใส่กระดาษ

“ใครเป็นคนบอกวิธีให้เจ้าเอาเรื่องนี้ส่งให้กรมพิจารณาคดี?”

“บารอนเนสเอเลเกอร์….”

เบลล่ายกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอีกครั้ง เธอเหลือบมองสาวใช้

“เทให้เต็มแก้วเลย…”

เบลล่าหันไปหาวัลโด้

“เจ้าไม่ถามต้นตอของเรื่องกับนางเลยงั้นเหรอ? “

วัลโด้กลืนน้ำลายลงคอ เหตุใดองค์จักรพรรดิเช่นเขาจะต้องรู้สึกหวาดกลัวนางด้วยนะ!!

“ไม่ ข้าไม่ได้ถาม…”

“ไม่ได้ถาม แต่ด่านางอย่างเดียวงั้นสิ!! เหมือนเมื่อครู่ข้าคงจะตบเบาไปสินะ!!”

เบลล่ายกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว เธอกำลังปวดหัวกับผัวเมียคู่นี้อย่างมาก

“นายหญิง!!”

โดโนแวนวิ่งมาหน้าตาตื่น เขาตกใจจริงๆ ที่นายหญิงหายไปจากรถม้า!!

“มาพอดี เจ้าไปเอาตัวบารอนเนสเอเลเกอร์มาให้ข้าเดี๋ยวนี้”

“ครับนายหญิง…”

“เดี๋ยวก่อน!! นั่นคือจดหมายถอดถอนคิร่าออกจากตำแหน่งใช่ไหม เอามาให้ข้าสิ!”

วัลโด้ส่งจดหมายทั้งหมดให้เบลล่า

“ไปสืบชื่อตระกูล คนในตระกูลว่ามีใครบ้าง ธุรกิจทั้งหมดของคนพวกนี้มาโดยละเอียด พรุ่งนี้ข้าจะจัดการพวกเขาเอง!!”

โดโนแวนเดินไปรับจดหมายราวร้อยฉบับจากเบลล่า…

“ครับนายหญิง”

ท่าทางคืนนี้เขาจะไม่ได้นอนสินะ โดโนแวนถอนหายใจก่อนจะเดินออกไป

“เอาล่ะ ทีนี้มันเหลือแค่ปัญหาของเจ้าทั้งสองคนแล้ว ข้ารู้ว่าต่างคนต่างเหนื่อยแต่การพูดใส่อารมณ์กันมันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา มีแต่จะทำให้แย่ลงคิร่า เจ้าพูดประชดวัลโด้ทำไม พูดออกไปทำไมว่าให้เขาเลิกกับเจ้า พอเขาเลิกกับเจ้าขึ้นมาจริงๆ เจ้าก็จะไปทำร้ายตัวเอง เป็นเช่นนี้มันไม่ถูก…เจ้าควรจะเอาเวลาที่โวยวายใส่เขาไปคิดหาทางแก้ไขสิ ไปช่วยกันคิดว่าปัญหามันเริ่มจากตรงไหน พอคิดได้แล้วก็ไปแก้จากตรงนั้น ไม่ใช่มาประชดประชันกันเช่นนี้มันไม่ได้อะไร!!”

คิร่าก้มหน้าลงก่อนที่นางจะร้องไห้ออกมา

“เจ้าเหมือนกันวัลโด้ ทำเพื่อนาง เจ้าทำเพื่อนางแต่ไม่เคยมาพูดคุยกับนางเลย นางไม่ใช้นักเวทย์หรือนักบุญที่จะได้มองเห็นอนาคตได้ นางไม่รู้หรอกว่าท่านกำลังทำอะไรเพื่อนางบ้าง ทำไมอยู่ด้วยกันถึงไม่คิดจะเปิดใจคุยกันนะ!! เคยคิดไหมว่าหากท่านและนางพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมา เรื่องวันนี้มันจะเกิดขึ้นมาไหม!!!”

เบลล่าวางแก้วไวน์ลงพร้อมกับเดินไปหาสาวใช้

“ข้าจะนอนที่นี่ ไปจัดห้องให้ด้วย”

สาวใช้พยักหน้าก่อนจะเดินจากไป..

“วัลโด้ส่งจดหมายไปที่กรมพิจารณาคดี ให้เขาเตรียมพิจารณาคดีในอีกสองวัน ส่วนคิร่าครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่ข้าโกรธเจ้า คืนนี้ไปปรับความเข้าใจกับวัลโด้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาง้อข้า ส่วนวัลโด้หากคืนนี้เจ้ายังปรับความเข้าใจกับนางไม่ได้พรุ่งนี้ข้าจะมาตบหน้าเจ้าอีกรอบ!!”

เบลล่ากล่าวพร้อมกับเดินจากไป

“บางทีนางอาจจะลืมไป ว่าข้าเป็นองค์จักรพรรดิของราชอาณาจักรนี้….”

คิร่าเงยหน้าขึ้นมามองวัลโด้

“ข้า..ขอโทษ”

วัลโด้ถอนหายใจ ก่อนที่เขาจะยกยิ้มออกมา

“วันนี้ข้าจะยอมให้เบลล่ากดขี่หนึ่งวันเพราะที่นางกล่าวมานั้น ไม่มีคำใดที่นางพูดผิดเลย เราต่างก็ไม่เคยเปิดอกคุยกันคิร่าเรารักกันมากขนาดที่เสียกันไปไม่ได้แล้วเหตุใดเราถึงต้องทรมานขนาดนี้ มาเริ่มกันใหม่นะ ครั้งนี้ข้าจะปกป้องและพูดคุยกับเจ้าให้มากขึ้น…”

คิร่ายกยิ้ม เขายกมือขึ้นมาปาดน้ำตาให้เธอ

“ข้าก็จะไม่พูดประชดอีกแล้ว และข้าจะพยายามเข้าสังคมให้มากขึ้นไม่ใช่เพื่อท่านแต่เพื่อตัวข้าเอง….”

วัลโด้โอบกอดคิร่าเอาไว้ เขาโน้มใบหน้าลงไปเพื่อจะจูบเธอแต่คิร่ายกมือขึ้นมาห้ามเอาไว้

“ที่นี่เป็นห้องทำงาน….”

วัลโด้หัวเราะเบาๆ เขาอุ้มคิร่าขึ้นมา

“เช่นนั้นข้าจะพาเจ้าไปที่ห้องนอน…”

…….

บารอนเนสเอเลเกอร์หายไปอย่างไร้ร่องรอย คฤหาสน์เอเลเกอร์มีเพียงบุตรสาวที่ไร้เดียงสาของบารอนเนสงูพิษอาศัยอยู่เท่านั้น

หายตัวไปสามวัน อย่างไม่ต้องเดา เมเบโล่ฆ่าสตรีผู้นั้นแล้วแน่นอน..

“ไปตามหาอัศวินหน้าห้องสองคนนั่นมาให้ได้…เรามีเวลาแค่วันนี้และพรุ่งนี้เท่านั้น…”

โดโนแวนก้มหน้าลงก่อนจะเดินออกไป

“เจ้าควรจะขึ้นเงินเดือนให้เขานะ….”

เลโอกล่าวพร้อมกับโอบเอวของเบลล่าเอาไว้

“ที่รัก ข้าต้องการอำนาจของท่าน…”

เลโอแสยะยิ้ม

“การจะยืมอำนาจของข้าไปใช้ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ เพียงแต่ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนที่สมน้ำสมเนื้อ…”

“หากยากเย็นนักข้าจะไปขอความช่วยเหลือจากอาเชอร์”

“หากว่ายังคิดยั่วโมโหสามี ระวังพรุ่งนี้จะเดินไม่ไหว….”

เบลล่าตีเลโออย่างแรง พร้อมกับส่งกระดาษในมือให้เลโอ

“ท่านก็แค่ถอนหุ้นออกจากตระกูลที่มีรายชื่อพวกนี้ออก ก็เท่านั้น…”

“ก็ต้องดูว่าคืนนี้เจ้าทำให้ข้าพึงพอใจแค่ไหน…?”

“เลโอท่านกำลังยั่วโมโหข้า มันใช่เวลามาพูดเรื่องพวกนี้ไหม!!”

เลโอยืนมือไปรับกระดาษพวกนี้ส่งให้อับบาส

“เรียบร้อยแล้วทีนี้ก็ขึ้นไปบนห้องข้าได้แล้ว”

เลโออุ้มเบลล่าเดินขึ้นไปบนห้องนอนของเขาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

ทุกครั้งที่เธอเข้ามาในคฤหาสน์โอเว่น เธอจะรู้สึกเหมือนกับวันแรกที่เธอเดินเข้ามา คฤหาสน์โอเว่นนี้มีความทรงจำมากมายจริงๆ ด้วยสินะ..

…….

หลังจากที่โอเว่นและเมบิลถอนหุ้นออก ก็เกิดความโกลาหลในแวดวงชนชั้นสูงเป็นอย่างมาก ตอนนี้ที่หน้าคฤหาสน์โอเว่นจึงมีชนชั้นสูงจำนวนมากมารอพบแกรนด์ดยุคโอเว่น และดัชเชสเมบิล

“เลโอตื่นได้แล้วค่ะ มีแขกมาเยอะแล้ว…”

“ให้พวกเขารอบ้างสิ เหตุใดต้องรีบร้อน ตอนนี้มีเรื่องที่รีบร้อนกว่าก็คือเจ้านี่ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว..”

เลโอกล่าวพร้อมกับดึงมือเบลล่าไปกอบกุมที่ตัวตนของเขา

“เมื่อคืนท่านก็ทำทั้งคืนแล้ว!!”

“ก็นั่นมันส่วนของเมื่อคืน ตอนเช้ายังไม่ได้ทำนี่นา…”

เขากล่าวพร้อมกับดึงเบลล่าลงมา แล้วลงมือบอกรักนางอีกครั้ง…

เบลล่าแต่งตัวเสร็จแล้ว เธอมองในกระจกเพื่อเช็คความเรียบร้อยก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง เลโอลงมาก่อนหน้าแล้วพวกเขากำลังคุยกันอย่างออกรส

“สวัสดีครับดัชเชสเมบิล”

เบลล่าส่งยิ้มให้ชนชั้นสูงพวกนั้นก่อนที่เธอจะเดินไปนั่งข้างเลโอ

“ท่านทั้งสองถอนหุ้นไปกะทันหันเช่นนี้ สร้างความลำบากให้พวกเรามากนะครับ!!”

“ข้าไม่อยู่ที่นี่เพียงไม่กี่เดือน มีคนรังแกเพื่อนรักของข้า แถมยังใส่ร้ายนางแล้วยังสร้างบาดแผลในใจที่ยากจะลบเลือนข้ารู้สึกเป็นห่วงสหายจนไม่มีกระจิตกระใจทำธุรกิจอะไรแล้ว ตอนนี้ข้าทำได้แต่เพียงนั่งมองเพชรที่ถูกขุดขึ้นมาเท่านั้น!!”

ชนชั้นสูงพวกนั้นมองหน้ากันอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก พวกเขารู้ดีว่าดัชเชสเมบิลกล่าวถึงองค์จักรพรรดินี

“จริงสิ พรุ่งนี้จะมีการพิจารณาคดีอีกรอบ หากว่าเพื่อนของข้าชนะคดีข้าและแกรนด์ดยุคโอเว่นอาจมีอารมณ์ลงทุนอีกรอบ ข้าอาจจะอารมณ์ดีมากๆ จนลงทุนเป็นสองเท่าจากที่เคยลงทุนไปก็ได้…”

เลโอยกยิ้ม เขามั่นใจว่าเรื่องเงินทองยังไงก็ไม่มีใครเถียงชนะเบลล่าได้แน่นอน