Share

บทที่ 2 แฝดน้อง

last update Tanggal publikasi: 2025-05-19 10:27:09

ผ่านไปไม่นานจ้าวชิงชิงก็ฟื้นขึ้นมา

เธอมองสำรวจไปรอบๆ พบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงนุ่มสบายที่เดิมที่เธอตื่นขึ้นมา จ้าวชิงชิงหยิกตัวเองจนต้องหน้าตาบิดเบี้ยว

"ไม่ได้ฝันไปจริงๆ ด้วยแฮะ ฉันตายไปแล้วและมาโผล่ในร่างตัวเองในยุคโบราณอีกด้วย"

จ้าวชิงชิงได้แต่ถอนหายใจเพราะไม่รู้จะทำยังไง เธอต้องใช้ชีวิตอยู่ในร่างนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ แล้วเธอจะมีโอกาสได้กลับไปยังโลกอนาคตที่เธอจากมาได้ไหม

แต่ว่าตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอก็ต้องใช้ชีวิตในร่างนี้ต่อไปในร่างของหลิวลี่เซียน จนกว่าเธอจะหาทางกลับไปได้

นับแต่นี้ไปเธอคือหลิวลี่เซียนแล้วสินะ

หลิวลี่เซียนที่มัวแต่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย พลันจมูกก็สัมผัสเข้ากับกลิ่นยาจีนโบราณ ร่างนี้นี่จมูกไวเหมือนกันแฮะ! ถ้าฉันมีความสามารถแบบนี้บ้าง คงไม่โดนสวะพวกนั้นวางยาจนตกตายเป็นแน่

แอ๊ด!

เสียงประตูเปิดออกเผยให้เห็นร่างของไป๋หลาง เด็กน้อยคนนั้นเดินเข้ามาพร้อมถ้วยยา ยานี่สินะที่เธอได้กลิ่นมันจนฉุนขึ้นจมูกเมื่อกี้

"คุณหนูดื่มยาก่อนนะเจ้าคะ ท่านหมอเพิ่งต้มเสร็จเจ้าค่ะ"

หลิวลี่เซียนมองยาถ้วยนั้นก่อนจะเอ่ยถามไป๋หลางด้วยสีหน้าสงสัย

"ฉัน เอ่อ! ข้าเป็นอะไรเหรอ ทำไมต้องกินยา"

ไป๋หลางยิ้มออกมาก่อนจะวางถ้วยยาลง และเอื้อมมือมาจับที่มือของหลิวลี่เซียนด้วยความทะนุถนอม

"คุณหนูไปชมสวนดอกเหมยกับคุณหนูเจินเซียงเมื่อสองวันก่อนแล้วพลัดตกน้ำเจ้าค่ะ แต่เดิมคุณหนูก็สุขภาพไม่แข็งแรงอยู่แล้ว จึงล้มป่วยลงเจ้าค่ะ บ่าวตกใจแทบแย่ โดนแม่นมหรงดุด่าอยู่เป็นนานสองนาน"

"แม่นมหรง?"

"แม่นมที่เลี้ยงดูคุณหนูมาแต่เล็กอย่างไรเจ้าคะ ส่วนคุณหนูรองก็มีแม่นมหวังคอยดูแล"

"คุณหนูรอง?"

"เจ้าค่ะ คุณหนูหลิวลี่ซือแฝดผู้น้องของคุณหนูเจ้าค่ะ"

อะไรกันเนี่ย ข้ามภพข้ามชาติมาเป็นตัวเองตอนเด็กไม่พอ ยังเป็นเวอร์ชันแฝดด้วย!!

"ทำไมต้องแยกกันด้วยล่ะ?"

"คุณหนูอ่อนแอเจ้าค่ะ ไม่ยอมดื่มนมจากแม่นมคนไหนเลย จนกระทั่งได้แม่นมหรงมาคอยดูแล คุณหนูจึงยอมดื่มนมเจ้าค่ะ"

"อ้อ"

หลิวลี่เซียนพยักหน้าไปมาก่อนจะหยิบถ้วยยาที่ไป๋หลางยื่นมาให้ดื่มจนหมด ก่อนจะทำหน้าตาบิดเบี้ยวไปมา

ขมเอาเรื่องทีเดียวเชียว เฮ้อ!!! เอาน่าชิงชิง ทนไปก่อนละกัน

สามวันต่อมา

หลิวลี่เซียนที่อาการดีขึ้นมากแล้วได้ลุกออกมาจากจวน เพื่อออกมาสูดอากาศภายนอกหลังจากที่อุดอู้มานาน นางยกแขนขยับไปมายืดเส้นยืดสายอย่างสดชื่น นางสวมชุดกระโปรงยาวลวดลายสีฟ้าดอกบัวชมพูที่ชวนให้คนได้พบเห็นต่างรู้สึกสดชื่นมีชีวิตชีวา

"คารวะพี่ใหญ่เจ้าค่ะ"

หลิวลี่เซียนที่กำลังมองดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยหันไปมองตามเสียงทักทายก่อนจะต้องตกใจ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น เพราะรับรู้มาจากไป๋หลางแล้วว่านางมีน้องสาวฝาแฝด

หลิวลี่เซียนสังเกตใบหน้าของหลิวลี่ซืออย่างพิจารณา ช่างเหมือนนางจนแยกไม่ออกจริงๆ

"พี่ใหญ่มองอะไรรึเจ้าคะ?"

"อ้อ ไม่มีอะไร"

หลิวลี่เซียนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปมองทิวทัศน์รอบๆ เหมือนเดิม

"พี่ใหญ่หายดีแล้วหรือถึงออกมาตากลมได้เช่นนี้ ท่านพ่อท่านแม่รู้เข้าคงไม่สบายใจเป็นแน่"

หลิวลี่เซียนไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ยิ้มตอบเล็กน้อย นางสัมผัสได้ว่าในคำพูดที่ดูเป็นห่วงเป็นใยของหลิวลี่ซือไม่ได้มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย

นางรู้สึกสงสัยยิ่งนัก น้องสาวฝาแฝดผู้นี้ของนางคงจะไม่ชอบนางเป็นแน่

เป็นดังที่หลิวลี่เซียนคิด อีกด้านของหลิวลี่ซือก็ไม่ได้มีความรู้สึกรักและผูกพันกับพี่สาวฝาแฝดของนางคนนี้เลยแม้แต่น้อย

ทุกคนต่างชื่นชมว่านางเป็นคู่พี่น้องที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง ใครจะรู้กันว่านางจะไม่ชอบจนถึงขั้นเกลียดเลยด้วยซ้ำที่ได้ยินคำพูดพวกนี้

นางไม่อยากมีฝาแฝด นางไม่ยินดีที่นางจะต้องเหมือนใครและมีใครที่เหมือนนาง นางรู้สึกหงุดหงิดนัก ทำไมตอนเกิดมาพี่สาวคนนี้ไม่ตายๆ ไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ช่างดวงแข็งยิ่งนัก!!! ตกน้ำป่วยปางตายขนาดนั้นแต่ก็ยังรอดชีวิตมาได้

"พี่ไม่เป็นอะไร แล้วนี่เจ้าจะไปไหน?"

"ข้าไปหาท่านแม่มาพอดีว่าจะไปเยี่ยมพี่ใหญ่ แต่บังเอิญเห็นท่านยืนตรงนี้เลยเข้ามาทักทายด้วยความเป็นห่วงเจ้าค่ะ"

"ขอบใจเจ้ามาก"

"น้องขอตัวก่อนเจ้าค่ะ"

หลิวลี่เซียนยิ้มให้หลิวลี่ซือก่อนจะเห็นเงาร่างนั้นเดินลับตาไป

จากการอยู่ในแวดวงธุรกิจมานานในชาติก่อน ทำให้หลิวลี่เซียนค่อนข้างมองคนออกอยู่บ้าง

ถึงจะมองคนออก แต่นางก็เสียรู้ให้หลี่เย่จนได้

หลิวลี่เซียนส่ายหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิดชวนหงุดหงิดนี้ออกไป ถึงจะโกรธจะแค้นมากเพียงไหน มันก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ในตอนนี้

"ไป๋หลาง พาข้าไปหาท่านพ่อท่านแม่ที"

"เจ้าค่ะ"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 50 พานพบอีกครั้ง The End.

    หลิวลี่เซียนค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ความรู้สึกอ่อนเพลียและเหนื่อยล้าถาโถมเข้าใส่ร่างกายของนางอย่างตั้งรับเอาไว้แทบไม่ทัน"ดื่มน้ำก่อนนะคะ คุณหนู"หลิวลี่เซียนหันไปมองก่อนจะพบเข้ากับเลขาหวัง เลขาประจำตัวของนางที่เพิ่งจ้างเข้ามาทำงานให้เมื่อห้าปีก่อนเดี๋ยวนะ!! นี่มันเรื่องอะไรกัน?หลิวลี่เซียนยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มด้วยความหิวกระหาย ก่อนจะมองสังเกตไปโดยรอบ ก็พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังใส่ชุดของโรงพยาบาลอยู่นี่มันเกิดอะไรขึ้น? นางย้อนกลับมาร่างเดิมเช่นนั้นหรือ?หลิวลี่เซียนยกมือขึ้นบีบหว่างคิ้วที่ปวดหนึบขึ้นมาเสียดื้อๆ ความคิดมากมายประเดประดังเข้ามาในหัวของนางอย่างไม่จบไม่สิ้น"คุณหนูชิงชิงคะ อีกเดี๋ยวคุณหมอคงจะมาแล้วค่ะ""เลขาหวัง""คะคุณหนู?""ข้า เอ่อ ฉันหลับไปนานเท่าไร แล้วที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง?"เลขาหวังขมวดคิ้วมอง 'จ้าวชิงชิง' ด้วยแววตาสงสัย แต่ก็ยอมเอ่ยปากเล่าให้เธอฟังทุกเรื่องเลขาหวังเล่าว่า คุณพ่อของจ้าวชิงชิงโทรมาหาเลขาหวังกลางดึกให้รีบพาตำรวจมาที่บ้านโดยด่วนที่สุด เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรท่านประธานจึงให้เรียกตำรวจเข้าไปในเวลาดึกดื่นเช่นนี้แต่เมื่อเธอไปถึงก็พบว่าหลี่เย่สามีของจ้าว

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 49 จากลาอย่างงดงาม

    ภายในคุกหลวงที่มืดมิดไร้ซึ่งแสงไฟส่องสว่าง ปรากฏร่างของเหมยฮวาชิงที่นอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นที่มีหนูตัวน้อยใหญ่ไต่ยั้วเยี้ยไปมาอย่างน่าขนลุก"ได้เวลาดื่มยาพิษแล้ว"เสียงผู้คุมคุกหลวงที่นางได้ยิน ราวกับเสียงแห่งขุมนรกกำลังเรียกร้องหานาง นางไม่อาจจะยอมรับได้เลยว่า สุดท้ายแล้วนางต้องมาตกตายด้วยยาพิษที่ตนเองเป็นคนสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของนางเองหลังจากเหมยฮองเฮาตายจากไปแล้ว ก็มีคำสั่งให้ประหารคนตระกูลเหมยจนสิ้นซาก ไม่เหลือรอดแม้เพียงคนเดียว บ่าวไพร่ถูกโบยจนตกตายไปตามกัน ป้ายคำสั่งทหารนับแสนนายที่เคยอยู่ในมือของท่านพ่อก็ถูกยึดคืนสู่ราชสำนักไปหมด จ้าวจิ้งเทียนช่างโหดร้ายยิ่งนัก เขาถอนรากถอนโคนตระกูลเหมยจนสิ้นซากไร้การได้ลืมตาอ้าปากอีกครั้งจวนตระกูลเหมยถูกยึดเป็นสมบัติคลังหลวง ตระกูลเหมยที่เคยโอ่อ่าใหญ่โต อำนาจบารมีล้นฟ้า ไม่มีผู้ใดกล้าต่อกรด้วย สุดท้ายแล้วกลับหายสาบสูญตายจากไปอย่างไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียวเหมยฮวาชิงถูกกรอกยาพิษทุกวัน วันละสามมื้อ หลิวลี่เซียนช่างจิตใจอำมหิตจนน่าหวาดกลัวเหมยฮวาชิงดิ้นทุรนทุราย ดวงตาเบิกโพลงกระอักเลือดออกมาคำโต ช่วงชีวิตสุดท้ายของนางนั้น นางนึกหวนย้อนไปถึง

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 48 หลิวฮองเฮาผู้มากับไม้หน้าสาม

    รัชศกจิ้งเทียนปีที่หนึ่งหลิวลี่เซียนกำลังนั่งอยู่ที่หน้ากระจกมองดูตนเองถูกเหล่านางกำนัลจัดแต่งอาภรณ์ให้ด้วยความใส่ใจ นางยกยิ้มมุมปากมองดูสตรีที่สูงส่งตรงหน้าด้วยสายตาพอใจ นี่ใช่นางจริงหรือ? ราวกับฝันไปเสียจริงๆ"ได้เวลาแล้วเพคะฮองเฮา"หลิวลี่เซียนพยักหน้าก่อนจะมองไป๋หลางด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ไป๋หลางนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนางกำนัลคนสนิทของหลิวลี่เซียนคอยรับใช้อยู่ข้างกายนางหลิวลี่เซียนนั่งอยู่บนเกี้ยว มองดูเหล่าขันทีนางกำนัลหมอบกราบทำความเคารพนางด้วยสายตาอ่อนโยนมีเมตตา เสียงดนตรีบรรเลงขับขาน ช่างฟังแล้วให้ความรู้สึกตื้นตันในใจเหลือคณานางกับจ้าวจิ้งเทียนอภิเษกสมรสกันเมื่อสองเดือนก่อน หลังจากที่ไท่ซังหวงทรงสละราชสมบัติ จ้าวจิ้งเทียนจึงแต่งตั้งนางขึ้นเป็นฮองเฮาหลิวฮองเฮาสวมชุดสีแดงปักลายหงส์คู่มังกร แถบเซี๊ยะเพ่ยปักลายหงส์พิลาสคู่ มงกุฎหงส์เป็นรูปแบบดั้งเดิมของราชวงศ์ต้าโจว มีหงส์รำแพนคู่หนึ่งตัว ด้านข้างคือหงส์พิลาสข้างละหนึ่งตัว ประดับด้วยทับทิมและอัญมณี ส่งเสริมให้พระนางดูงามสง่าและน่าเกรงขามยิ่งนัก ใบหน้าที่งดงามดูทรงอำนาจชวนมอง ทำให้ผู้ที่ได้พบเห็นไม่สามารถละสายตาจากนางไปได้ฮ่องเต้จ้

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 47 สละราชสมบัติ

    หลิวลี่ซือจ้องมองร่างอันไร้ซึ่งลมหายใจของเหมยฮองเฮาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะใช้ผ้าปิดบังใบหน้า แล้วเดินก้มหน้าก้มตาออกมาจากคุกหลวงโดยไร้ซึ่งพิรุธใดๆ นางเดินไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน ชื่นชมบรรยากาศภายในวังหลวงยามค่ำคืนอย่างสงบเยือกเย็นคืนนี้พระจันทร์ช่างงดงามเหลือเกิน ท่านแม่เจ้าคะ ป่านนี้ท่านคงกำลังชื่นชมข้ากับท่านพี่ลี่เซียนอยู่บนสรวงสวรรค์ใช่หรือไม่?รุ่งเช้าข่าวการตายอย่างปริศนาของเหมยฮองเฮาก็เป็นที่โจษจันกันไปทั่วทั้งวังหลวง สภาพศพช่างน่าเวทนาและน่าขยะแขยงไปในคราเดียวกัน อดีตฮองเฮาพระองค์นี้ช่างอายุสั้นยิ่งนัก เพิ่งจะได้เสวยความสุขอยู่ในตำแหน่งที่สูงสุดได้ไม่นาน ก็ร่วงตกลงมาสู่ความตายเบื้องล่างอย่างน่าอนาถในที่เกิดเหตุพบผ้าคลุมผืนหนึ่งปักตัวอักษรฮวาชิงเอาไว้ คาดว่าน่าจะเป็นของฆาตกรที่ใช้ฆ่าอดีตฮองเฮา ผู้คุมคุกหลวงถูกสอบสวนอย่างหนัก เขาให้การว่ามีนางกำนัลของตำหนักพระชายารององค์รัชทายาทมาขอพบกับอดีตฮองเฮา บอกว่าพระชายารองให้นำสิ่งของมามอบให้อดีตฮองเฮา หลังจากที่นางกำนัลผู้นั้นเดินออกมา อดีตฮองเฮาก็กลายเป็นศพไปเสียแล้ว กว่าจะทราบว่านางตายก็เกือบจะรุ่งสางของอีกวันเหมยฮวาชิงถูกควบคุมตัวมา

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 46 ตกตายไปตามกัน

    จ้าวเฟยหรงมองเหมยฮองเฮาด้วยแววตาเย็นเยียบ บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนที่เขารักยิ่ง นางถึงกับกล้ามาวางยาพิษเชียวหรือ ช่างบังอาจเทียมฟ้ายิ่งนัก!!!"นังคนสารเลว!!!""หึ!! ไม่ใช่แค่บุตรชายของเจ้านะ แม้แต่แม่ของเจ้าก็ถูกข้าวางยาพิษมานานเสียจนร่างกายอ่อนแอ อีกไม่นานนางคงจะไปสู่ปรโลกอย่างเป็นสุขพร้อมกับบุตรชายของเจ้า ฮ่าาๆๆๆ""นังคนสารเลว สุดท้ายเจ้าก็หลุดปากออกมาทั้งหมดว่าเจ้าเป็นคนทำ!!!""แล้วอย่างไรเล่า!! ข้าเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดด้วยตนเอง คนในตระกูลข้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง"จ้าวจิ้งเทียนส่งเสียงเฮอะในลำคอ ใครเชื่อนางก็บ้าเต็มทนแล้ว เขามองนางด้วยสายตาดูแคลนก่อนจะเอ่ยปากกับนาง"คนในตระกูลของเจ้าจะมีส่วนรู้เห็นในความเลวของเจ้าหรือไม่นั้น ข้าจะเป็นคนสืบหาเอง!!!"จางอิงอิงมองเหมยฮองเฮาก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก นางค่อยๆ ย่องไปทางด้านหลังของเหมยฮองเฮาด้วยฝีเท้าที่เบาเป็นอย่างยิ่ง ก่อนจะใช้เข็มเงินอาบยาพิษแทงเข้าไปที่ต้นคอของเหมยฮองเฮาฉึก!!!"อ๊าาาา"หลิวลี่เซียนอาศัยช่วงเวลาชุลมุนนี้ กระทุ้งศอกไปที่ปลายคางของเหมยฮองเฮาอย่างแรงจนนางมึนงง เซถลาใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน"จับนางไว้!!!"เหล่าทหารจับ

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 45 ลอบฆ่า 1-2

    หลิวลี่เซียนยื่นมือไปทุบประตู หวังจะร้องขอความช่วยเหลือ แต่กลับพบว่ามันร้อนเสียจนนางต้องรีบชักมือกลับ ควันสีขาวภายในห้องยิ่งพวยพุ่งมากขึ้นจนนางรู้สึกจุกแน่นที่จมูกและเริ่มหายใจไม่ออก นางถอยหลังออกมาทรุดตัวลงนั่ง สติเริ่มรางเลือนลงไปทุกขณะ"ชิงชิง"หลิวลี่เซียนพยายามประคองสติและเงยหน้าไปมอง ร่างของนางถูกจ้าวจิ้งเทียนช้อนตัวอุ้มขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก่อนที่เขาพานางพุ่งทะยานออกมาจากเรือนที่ไฟกำลังไหม้ลุกโหม"แค่ก แค่ก""เป็นอย่างไรบ้าง"หลิวลี่เซียนพยักหน้าน้อยๆ นางเองรู้สึกดีขึ้นไม่น้อยที่ได้ออกมาจากควันสีขาวที่ลอยคลุ้งเช่นนั้น"ท่านมาได้อย่างไร""ข้ารู้สังหรณ์ในใจว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่ดีกับเจ้าก่อนถึงวันแต่งงานของเรา ข้าคาดเดาไว้ไม่ผิดเลย พวกมันลงมือรวดเร็วยิ่งนัก""ลี่เซียน เจ้าไม่เป็นอะไรนะ""ท่านพี่ ข้าปลอดภัยดีเจ้าค่ะ ซินฮวาเล่า""นางสำลักควันจนหมดสติ หมอหลวงกำลังดูอาการอยู่""เหตุใดไฟจึงไหม้ได้เจ้าคะ""คาดว่าเหมยฮองเฮาคงจะลงมือแล้ว สายสืบภายในของข้าที่แฝงอยู่ในตำหนักนางถูกนางสังหารจนสิ้นไปเสียแล้ว"หลิวลี่เซียนใจหล่นวูบ นางมองจ้าวฝูหมิงด้วยสายตาเป็นกังวล จ้าวฝูหมิงรับรู้ในความกังวลของน

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 17 เข้าวังหลวงอย่างเร่งด่วน

    ตำหนักจ้าวฮวงโหวจ้าวจิ้งเทียนคิดไตร่ตรองเรื่องของเจินเซียงมาสักพักก่อนจะเข้าไปขอพบกับจ้าวฮวงโหวเสด็จแม่ของเขา"ถวายพระพรเสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ""ลุกขึ้นเถิด มานั่งข้างแม่เร็วเข้า จิ้นหมิง"จ้าวจิ้งเทียนลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลงข้างพระวรกายของจ้าวฮวงโหว เขามองพระพักตร์ของเสด็จแม่ตนเองอย่างลำบากใจเร

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 16 ตัดปีกตระกูลเจิน

    ตำหนักพระมเหสีรองเหมย"ถวายพระพรพระมเหสีรองเพคะ"เหมยฮวาชิงย่อกายทำความเคารพมเหสีรองเหมยท่านอาของนาง พระมเหสีรองเหมยพระองค์นี้เข้าวังมาได้ห้าปีแล้ว แต่ยังไม่มีพระโอรสและพระธิดาแม้สักพระองค์เดียว เพราะสุขภาพของนางค่อนข้างไม่สู้ดี แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังคงเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ เพราะราชสำนักยังต้อ

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 15 เหมยฮวาชิง

    หลังจากที่ส่งหลิวลี่เซียนขึ้นรถม้ากลับจวนไปแล้ว จ้าวจิ้งเทียนก็กลับเข้าไปในหอเสี่ยวเอ้ออีกครั้ง เพื่อพบกับใครบางคน"ท่านตามข้ามาด้วยเหตุใด ท่านเหมยไป๋อวี้"จ้าวจิ้งเทียนมองชายตรงหน้าด้วยแววตาเย็นเยียบเหมยไป๋อวี้ เขาคือซื่อจื่อผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของจวนโหวตระกูลเหมย ท่านปู่ของเขาเป็นทหารร่วมรบเคีย

  • ชะตาฟ้าลิขิตสวรรค์   บทที่ 14 พ่อหนุ่มสายเปย์

    "เจ้าสัญญากับข้าได้ไหมลี่เซียน ว่าเจ้าจะไม่บอกใคร""ได้ ข้าให้สัญญา""แต่เจ้าออกมาเช่นนี้คนที่จวนเจ้าไม่สงสัยหรือ""ข้าบอกพวกเขาว่าจะออกมาซื้อเครื่องประดับที่หอเป่าชิงน่ะ"หลิวลี่เซียนพยักหน้าและกอดเจินเซียงเอาไว้แน่น นางช่างน่าสงสารเหลือเกิน ไม่สามารถเลือกทางเดินชีวิตเองได้ ซ้ำยังถูกจับคลุมถุงชนกั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status