登入分享
ตอนที่ 10
publish date:
2026-04-20 18:26:39
最新章節
ชังเจ้า ตอนที่ 31
ตอนที่ 31..ตุ๊บ...ตุ๊บ...ตุ๊บ... หลินม่านเถียนนางทรุดกายลงมาทุบกำปั้นลงบนหัวไหล่ของท่านอ๋องอี้เพราะอารมณ์ที่ไม่คงที่และแปรปรวนเหวี่ยงไปมาหากกล่าวตามภาษาแพทย์ในยุคที่นางยังเป็นอารียาก็คือระบบฮอร์โมนมันแปรปรวนนางจึงควบคุมอารมณ์มิได้เช่นนี้ ซึ่งแน่นอนต้นเหตุทั้งหมดก็มาจากไอ้ท่านอ๋องอี้บ้ากามและแสนจะเอาแต่ใจตนเป็นนี่ผู้เดียว! "ฮือ...คนชั่ว...ข้าเกลียดท่าน...คนชั่ว...ท่านมันบ้า...ข้าชังเจ้า!" คนถูกทุบถูกด่าก็จำทนกัดฟันข่มความเจ็บและจุกเพราะหลินม่านเถียนนางทุบลงมานั้นมิได้ออมแรงหรือเพียงแสร้งตบตีเอามารยาหวังเรียกร้องความสนใจเช่นสตรีอื่นหากแต่แรงนางมีเท่าใดนางก็ทุบกำปั้นลงไปเต็มที่ "อื้ม...ข้าผิดเอง...อย่างร้อง...เจ้าจะทุบข้าเท่าใดก็ได้แต่อย่าร้องไห้...เถียนเถียนอย่างร้อง" จ้าวไท่เฟยที่แอบแง้มบานประตูมาดูว่าผลตามมาหลังจากหลินม่านเถียนนางรู้ว่าตนเองเสียทีเจ้าลูกชายจอมมารของนางแล้วจะโกรธมากเพียงใดก็ทำได้เพียงระบายลมหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเซี่ยเฟิ่งฉีเขาก็เลือกจะเป็นฝ่ายยอมและอดทนเป็นบ้างแล้ว "มานี่กันเถิด อาจิ้ง...แม่นม เราไปดูกันว่าจะทำอาหารบำรุงใดให้เถียนเถียนกับเจ้าก้อนแป้งน้อยได้
ชังเจ้า ตอนที่ 30
ตอนที่ 30“เถ้าแก่เนี้ย…พี่จิ้ง…เปิดประตูให้เหม่ยลี่สักครู่เจ้าค่ะ” ทว่าสองนายและสาวใช้คนสนิทยังมิทันวางแผนจะหลบเลี่ยง’ เจ้ากรรมนายเวร’ ซูเหม่ยลี่นางก็เร่งมาเคาะประตูห้องด้วยกิริยาแตกตื่นอย่างเก็บอาการมิได้ “มีอันใดเหม่ยลี่ดูเจ้าเร่งร้อนอย่างยิ่ง” เป็นเหิงจิ้งที่ถามเอาความกับเด็กสาวที่มายืนหอบฮักๆ ตรงหน้าหลังจากนางเปิดประตูให้เรียบร้อยแล้ว “เรียนเถ้าแก่เนี้ย…พี่จิ้งมีท่านป้าแต่งกายดีมาขอพบเถ้าแก่เนี้ยบอกว่าเป็นคนจากตำหนักอี้หวางเจ้าค่ะ” ซูเหม่ยลี่นั้นถึงเป็นเด็กสาวฉลาดเฉลียวทว่านางก็ยังมิเคยพบพานคนสูงศักดิ์ย่อมมิแจ้งใจต่อจ้าวไท่เฟยที่มาเยือนในวันนี้ ส่วนคนที่จ้องแต่จะปิดดวงตาตนเองไปเข้าเฝ้าเทียนตี้ให้จงได้ ถึงกับต้องกระชากสติกลับทันใดด้วยคิดว่า องค์หญิงเซี่ยจิ่นเหยามาก่อนกำหนดจากที่เหิงจิ้งรายงาน "คุณหนูท่านจะไปที่ใด" เหิงจิ้งที่ดวงตาไวทันได้เห็นคนที่เมื่อครู่นางยังแทบผนึกตนเองกับพื้นเตียงทว่าบัดนี้กำลังจะปีนออกทางหน้าต่างก็เร่งไปคว้าตัวเอาไว้เสียก่อนก็หากว่าเป็นอดีตนางล้วนมิคิดมากแต่ในยามนี้นางสงสัยว่าผู้เป็นนายสาวอาจจะตั้งครรภ์จะให้ปีนออกทางหน้าต่างจะได้ที่ไหน "ให้ข้าไปเถิดอ
ชังเจ้า ตอนที่ 29
ตอนที่ 29 ...อ้วก... เสียงอาเจียนจากเรือนฟ่งหวงนั้นเริ่มดังขึ้นเวลาเดิมเป็นวันที่4นับตั้งแต่อี้หวางเดินทางกลับมาจากชายแดน แม่นมจ้าวที่ดูแลท่านอ๋องมานับตั้งแต่เขาแรกคลอดดูจะวุ่นวายกว่าผู้ใด "ไท่เฟยเพคะท่านอ๋องอี้ทรงประชวรมา4วันแล้วหมอใดก็มิอาจรักษาเราจะทำเช่นไรกันดี" แม่นมจ้าวนั้นกล่าวกับผู้เป็นนายก็จริงทว่าสายตาก็ส่งไปยังคนตัวสูงใหญ่ที่เอาแต่นั่งโก่งคออาเจียนไม่หยุดโดยมีเสี่ยวลิ่ว และอวี่เหวินซางที่คอยช่วยพยุงกายของผู้เป็นนาย ที่มีใบหน้าซีดขาวจนหน้าหวาดเกรง "หรือจะเป็น...โรคระบาดเพคะไท่เฟย" เพราะอี้หวางนั้นเพิ่งกลับมาจากชายแดนสถานที่ซึ่งทุรกันดารและยังมีการรบพุ่งกันอยู่เป็นระยะศพจึงถูกฝังมิได้มิดชิดนักบางครอบครัวที่ตายพร้อมกันนั้นบางทีไร้ผู้รับรู้ก็ถูกฝูงนกแร้งหรือสุนัขป่ากัดกินก็ยังมีชายแดนจึงนับว่าเป็นที่ซึ่งก่อกำเนิดโรคระบาดในทุกฤดูฝนมาเยือนเลยทีเดียว "ปากหรือนั่น? " จ้าวไท่เฟยตวัดสายตามองคนสนิทที่รับใช้ใกล้ชิดกันมานับตั้งแต่ยังเยาว์เสียหนึ่งครั้งจากนั้นจึงเดินไปยืนลูบหลังให้คนที่ยังอาเจียนไม่หยุดทั้งที่อาหารสักชิ้นก็ไม่มีจะให้เขาอาเจียนออกมานอกจากน้ำขมๆ เท่านั้น "เ
ชังเจ้า ตอนที่28
ตอนที่ 28กายงดงามสะบัดอาภรณ์ลุกขึ้นทันที "องค์หญิงจะทรงไปที่ใดเพคะ" เป็นอาสิ่วผู้ซึ่งลูกกำชับอย่างดีว่าจะต้องทำทุกทางมิให้ผู้เป็นนายย้อนคืนกลับไปยุ่งวุ่นวายกับหลินม่านเถียนเร่งเข้าไปกอดขาเรียวสวยภายใต้อาภรณ์ไหมเนื้อดีแน่น "ปล่อย...ข้า..." มิใช่เพียงน้ำเสียงเหี้ยมโหดเท่านั้นทว่าดวงตาสวยบัดนี้ขุ่นเขียวนั้นบอกได้ชัดเจนว่านางมิพอใจเพียงใดที่ตนเองถูกขัดใจครั้งแล้วครั้งเล่า "ข้ากล่าวนี้เจ้ามิเคารพกันแล้วใช่หรือไม่" น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยถามอีกเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าบ่าวผู้จงรักภักดีเพียงนายก็ส่ายศีรษะหนักแน่นเช่นกัน "ดี! " ...ขวับ! ... ...ตุ๊บ! ... จุดจบหนึ่งชีวิตผู้คิดหาญกล้าบังอาจมาต่อกรกับผู้มากอำนาจซึ่งยึดติดความเอาแต่ใจของตนเองเป็นใหญ่มิใช่จะดีเช่นเดียวกับอาสิ่วนางกำนัลผู้เลี้ยงดูองค์หญิงน้อยเซี่ยจิ่นเหยามากว่ายี่สิบเอ็ดหนาว กายที่ไร้ศีรษะนั้นกระตุกตามจังหวะของโลหิตที่พุ่งสาดกระจายออกมาจากลำคอซึ่งแยกจากส่วนศีรษะ ทำเอาแม้แต่องครักษ์เงาเช่นหลิ่วหลานจูที่นางพบพานมาทุกสภาพของศพยังต้องเบือนหน้าหนี "จัดการให้เรียบร้อยก่อนข้าจะกลับมาจากด้านนอกและ...พวกเจ้าคงรู้แจ้งใช่หรือไม่ว่าสมควรจ
ชังเจ้า ตอนที่ 27
ตอนที่ 27...พ้นปลายยามเวย... หนังสือหย่าขาดที่หลินม่านเถียนรอคอยก็มาวางอยู่ตรงหน้าโดยฝีมือของแม่นมจ้าวมาพร้อมกับจ้าวไท่เฟยที่ตลอดมานางเคยคิดว่าท่านนั้นเป็นมารดาสามีที่ค่อนไปทางไม่เป็นมิตรต่อลูกสะใภ้เช่นตนเอง หากแต่ในช่วงหลังมานี้กลับพบว่าบางที่ สตรีสูงวัยตรงหน้ากลับดีต่อนางมากกว่ามารดาเลี้ยงเสียอีก "ต่อให้เจ้าหาใช่คนของบุตรชายข้าแต่จงจำใจเจ้ายังเป็นคนที่ข้าเมตตา หากไปอยู่ภายนอกผู้ใดคิดรังแกเจ้าจงอย่าได้เงียบปากไม่คิดมีเสียงอีก จำที่ข้าเคยบอกได้หรือไม่...หากผู้ใดรังแกเจ้าทำเจ้าเจ็บจงอย่าหันคมดาบมาแทงตนเองทว่าจงแทงเจ้าคนคิดร้ายต่อเจ้า" หลินม่านเถียนคุกเข่าลงโขกศีรษะให้สตรีสูงศักดิ์ด้วยหัวใจเต็มไปด้วยความเคารพ "ลุกขึ้นเถิดเด็กโง่...มานี่เถิดขอข้ากอดเจ้าสักครั้ง" จ้าวไท่เฟยสูดจมูกฟึดฟัดคล้ายจะเก็บน้ำตาเอาไว้ต่อไปไม่ไหว ซึ่งก็เป็นจริงในยามที่กายเล็กสวมกอดนางก็ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาทันที ถึงรู้ว่าคนในอ้อมแขนนางมิได้จากไปที่ใดไกลห่าง แต่ก็มิใช่จะอยู่ใกล้ "ไปเถิดประเดี๋ยวจะมืดค่ำ ข้าขอส่งเจ้าเพียงตรงนี้เถิด มันทำใจเห็นเจ้าจากไปพร้อมข้าวของมิได้" หญิงสูงวัยเอ่ยบอกความในใจ ในยามที่นางก้าว
ชังเจ้า ตอนที่ 26
ตอนที่ 26นางผลักกายแกร่งให้ลงไปนอนหงายสิ้นลายก่อนจะกดริมฝีปากอวบอิ่มกัดแผ่วเบาลงไปตามลำคอทว่าทุกการกระทำนางลงมือเนิบช้าใจเย็นในขณะที่อีกฝ่ายร้อนจนแทบระเบิดออกมาทั้งกายแล้ว “เถียน...เถียน……อ๊า…คนดี…อย่าทรมาน...กันสิเจ้า…อ๊า…ซี๊ด! ...โอ๊ว…” นางเพียงเหลือบสายตาคมสวยซึ้งขึ้นมาสบประสานกับเขาแต่ทว่ากับมิหยุดทรมานกัน ริมฝีปากเล็กหากแต่ร้ายกาจเหลือหลายยามนี้กัดลงต่ำไล่ลงไปจนถึงหัวนมที่เป็นติ่งไตเล็กแต่ส่งสีชมพูยั่วยวนชวนให้นางลงมือทรมานคนที่กำลังมัวเมาไปด้วยฤทธิ์ราคะผสานอารมณ์รักใคร่คุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายกำหนัด และมิรั้งรอนางกัดชิมทันที! “อ๊า…สะ…เสียว…เสี่ยวเถียน…อา…ซี๊ด” ใบหน้าขาวเนียนบัดนี้ขึ้นสีจัดคล้ายกับโลหิตทั้งกายไหลเวียนมาขังยังใบหน้าคมเข้มดุดันเสียแล้วดวงตาคู่นั้นยามทอดมองทุกการกระทำของสตรีที่ตนให้นางไปจนสิ้นแล้วนั้นยิ่งเต็มไปด้วยความรัก ทว่าหลินม่านเถียนกลับมิอาจเข้าใจหรือมองเห็นทั้งสิ้น ยิ่งลิ้นเล็กๆนั้นกระดกสะกิดตุ่มไตนั้นอย่างหยอกเอินกายสูงก็ยิ่งหายใจหอบสะท้าน คนถูกภรรยาทรมานจนแทบคลั่งกายแกร่งบิดส่ายมิแตกต่างจากงูใหญ่ดิ้นรนหาหนทางรอด “เสี่ยวเถียน…ไม่ไหว…แล้ว...ข
你可能也喜歡
เกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่142.4K 閱讀量เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่128.3K 閱讀量ท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW22.1K 閱讀量ทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์21.0K 閱讀量ทะลุมิติ ไปวาดการ์ตูนวายในราชวงศ์เวิน
ไป๋ซวง30 閱讀量ท่านอ๋องข้าไม่ได้รักท่านแล้ว
หนูเหมยจ้า11.3K 閱讀量ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่!
แคลร์ออสติน108 閱讀量เมื่อนางร้ายกลายเป็นข้า
หนามชมพู51 閱讀量
