ANMELDENTeilen
บทที่ 12 คิดถึง 1
Veröffentlichungsdatum:
10.07.2026 20:25:54“นี่ก็ผ่านไปสองสัปดาห์แล้วนะ” หลี่ชุ่ยผินกระตุ้นเตือนขณะช่วยเกล้าผมในยามเช้าตรู่ อู๋ซ
Aktuellstes Kapitel
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก 2
เมื่ออยู่กันตามลำพัง นางเงียบ เขาก็เงียบ... จนรู้สึกว่าห้องหดแคบลง โลกทั้งใบหยุดนิ่ง ร่างกายมันปวดร้าวราวกับจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ และความรู้สึกมวนท้องจนหายใจไม่ออกนี้มันคืออะไรกัน อู๋ซานเหนียงอดไม่ได้ที่จะสบตาเขา เอี้ยนเซินเองก็จ้องอย่างโหยหา เมื่อเขาสบตานางอีกครั้ง อยู่ๆ หัวใจมันก็รู้สึกว่าการพิชิตศึกในสนามรบ ยังไม่น่ายินดีเท่าได้อยู่กับนาง“ตอนนั้นทำไมไม่ฆ่าข้าทิ้งไปซะ จะมาทำดีกับข้าเพื่ออะไรอีก”อู๋ซานเหนียงพยายามทำตัวแกร่งกล้าเช่นดังเดิม แต่เสียใจด้วยที่แววตาของนางฉายแววเจ็บปวด มันบอกเขาไปหมดแล้ว “บอกมาตามตรงเถอะ บอกมาก่อนที่ข้าจะถูกน้ำใจของท่านฆ่าตาย ตลอดเวลาที่ผ่านมาท่านรู้สึกอย่างไรต่อข้ากันแน่”นางสูดจมูก พยายามเรียกคืนน้ำตา“ข้าจะตาย แต่ท่านไม่ให้ตาย ข้าจะอยู่ ท่านก็ทำให้ข้าทรมานเจียนตาย ข้าตายก็ไม่ได้ อยู่ก็อยู่เหมือนตาย... เอาเถอะ ข้าจะยอมรับโทษทัณฑ์นี้” อู๋ซานเหนียงกำผ้าห่มไว้แน่น ยังมีอีกหลายวิธีที่นางจะตายไปให้พ้นๆ“ข้าไม่อยากตายไปอย่างไร้ค่าโดยที่ยังสงสัย บอกมา... ข้าทำให้ท่านนึกเสียดายคุณหนูเซี่ยงใช่หรือไม่”“ไม่ใช่!” ร่างกายข
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก 1
บทที่ 25 อ้อนวอนหารัก “ไม่!!” อู๋ซานเหนียงสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายก็ประท้วงลั่น ปลายนิ้วมือนิ้วเท้าทุกนิ้วเป็นแผลหิมะกัดและปวดเหลือจะทานทน อู๋ซานเหนียงจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใครอยู่ที่ไหน สมองยังล้าเกินกว่าจะคิดออก รู้แต่ว่าอยากจะหลับแล้วไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลยมีเสียงคนพูดคุยดังแว่วๆ และเปิดประตูเข้ามา นำพาแสงแดดจัดจ้าให้สาดส่องมาถึงเตียง ตอนนี้น้ำแข็งที่จับหนาตามชายคาเรือนชายาเอกกำลังหยดละลายติ๋งๆ แล้ว ฤดูหนาวอันแสนโหดร้ายกำลังจะผ่านพ้นไป ต้นไม้ดอกไม้ริมลำธารเริ่มผลิใบอ่อนต้อนรับเสียงสายน้ำไหล พวกนกและแมลงเริ่มหวนกลับมาอีกครั้ง อู๋ซานเหนียงสับสนมึนงง ไม่แน่ใจว่าหลับๆ ตื่นๆ ไปนานแค่ไหน แต่อย่างน้อยอาการไข้กับอาการปอดบวมก็ทุเลาลงไปมากแล้วเมื่อเรียบเรียงความคิดได้ ร่างบอบบางก็ตัวสั่นเทา จู่ๆ ห้องทั้งห้องก็หมุนต
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 4
“พี่ชายเห็นใจพวกเราเถิด”“วะ! ไอ้เวร พูดไม่รู้เรื่อง จงใจกวนโทสะของข้าชัดๆ” พูดจบก็ฟันใส่ไปหนึ่งดาบ หยงจิ้งเต๋อได้รับบาดเจ็บล้มกลิ้ง เลือดแดงฉานเปรอะร่าง พวกเด็กๆ กับคนแก่กรีดร้องกันระงม“ทำไมพวกท่านถึงทำร้ายพวกเราเช่นนี้ เราเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา พวกท่านเป็นทหารแต่ทำร้ายคนไม่มีทางสู้ ทำเช่นนี้ถูกต้องแล้วหรือ”“ไม่ต้องพูดมาก เงินทองขาดแคลน ใครๆ ก็อยากได้ ในเมื่อเจ้ากล้าขัดคำสั่ง ข้าก็ไม่จำเป็นต้องเมตตา พวกเจ้าตายกลางป่าก็ไปร้องหาความยุติธรรมกับเจ้าป่าเจ้าเขาก็แล้วกัน เฮ้ย อย่าฆ่าเด็กกับผู้หญิง อย่าให้มีริ้วรอยละเดี๋ยวราคาตก ส่วนผู้ชายกับคนแก่ ฆ่าให้หมด”ทหารนอกแถวลงจากหลังม้า ตรงเข้ารื้อค้นทรัพย์สินและไล่ฆ่าคน เด็กกับผู้หญิงที่พอขายได้ถูกไล่ต้อนให้อยู่รวมกันบนรถลาก อู๋ซานเหนียงเองก็ถูกโยนขึ้นไปด้วย เสียงกรีดร้องตะโกนขอความช่วยเหลือดังระงมป่า“ไอ้พวกสันดานถ่อย เป็นทหารแต่ทำตัวเหมือนโจร ก่อกรรมทำเข็ญ อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน วันนี้ข้าจะสู้ตาย”ผู้เฒ่าโผลุกขึ้นมาชูไม้เท้า ทหารหน้าตาเหี้ยมหลาย
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 3
สายตาของนางพร่าเลือนเต็มที...อู๋ซานเหนียงพยายามหายใจเข้าปอด แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกิน มือและเท้าหนาวจนเหน็บชา อากาศหนาวเย็นบาดร่างและหิมะที่โปรยปรายทำให้ทุกอย่างแย่ลง ร่างบอบบางยึดแผงคอของมังกรทะยานไว้แน่นและควบขึ้นเขาเพื่อเลี่ยงทหารที่เฝ้าตามประตูแต่ละด่าน นางจะกลับบ้านให้ได้ไม่ว่าจะต้องเสี่ยงกับอะไรก็ตามแต่มันก็โง่เง่ามากที่ควบม้าเข้าไปในป่ากลางดึกโดยที่ไม่มีอาวุธหรือเงินแม้แต่อีแปะเดียวหิมะที่กองทับถมสูงทำให้มังกรทะยานช้าลง เสียงเห่าหอนของสัตว์ร้ายฟังดูอยู่ไม่ไกล บวกกับรอยอุ้งเท้าใหม่ๆ ดูน่ากลัว อู๋ซานเหนียงไม่มีปัญญาต่อสู้กับพวกมันแน่ แต่อย่างน้อยก็ขอให้นางประคองสติให้ผ่านพ้นแนวป่ามืดทึบ ไปให้พ้นจากเจียนหยาง ไปให้ห่างจากจวนเซินอ๋อง ไปให้ไกลจากคนไม่มีหัวใจจนกระทั่งลำแสงแรกของตะวันลอดผ่านชั้นกิ่งไม้หนาทึบ อู๋ซานเหนียงก็เหนื่อยล้าจนประคองร่างบนหลังม้าไม่อยู่ ร่วงตกลงไปจมกองหิมะ เปลือกตาปิดสนิท หมดแล้วซึ่งเรี่ยวแรงในที่สุดก็มีมือหยาบกระด้างของใครบางคนลากตัวนางออกมาจากหิมะ ส่วนเจ้ามังกรทะยานกระวนกระวาย ดีดขาหลังไปมาเพื่อขับไล่กลุ่มคนแปลกหน้า ม
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 2
มุมมืดอีกด้านหนึ่ง... ผิงผิงเห็นทุกอย่าง นางจ้องมองอู๋ซานเหนียงอย่างโกรธเคือง ในที่สุดอู๋ซานเหนียงคนดีก็เผยธาตุแท้ออกมาจนได้ ไหนเคยบอกสัญญาหนักหนาว่าจะพานางกลับบ้านด้วยกัน... แล้วดูสิ สุดท้ายแล้วอู๋ซานเหนียงก็โกหก ไม่เคยเห็นนางในสายตาแม้แต่น้อยคิดจะทิ้งเพื่อนให้ตายที่นี่แล้วหนีไปเสวยสุขคนเดียวละสิ!!ผิงผิงกำหมัดแน่นก่อนจะรีบวิ่งออกไป ไม่ได้ไปหาเพื่อนแต่รีบกลับไปที่เรือนชายาเอก กระชากผ้าปูเตียงแล้วละเลงห้องให้เละเทะ ในเมื่ออู๋ซานเหนียงคิดจะหนีเอาตัวรอดไปเพียงคนเดียว นางก็จะขัดขวางให้ถึงที่สุด!!ภาพความทรงจำเก่าๆ ตั้งแต่เล็กจนโตวิ่งผ่านเข้ามาในความคิด อู๋ซานเหนียงอยู่กับนางเสมอ ไม่ว่าจะกลุ้มใจ ดีใจ เสียใจ ทุกอย่างแบ่งปันกันเสมอ ผิงผิงจึงชะงักมือ แววตาสับสนลังเล แต่พอนึกถึงองค์ชายเอี้ยนเซินสลับกับไอ้บัณฑิตชั่วจิวจิ่นฟาง ผิงผิงก็คว้ากรรไกรตัดผ้าแล้วกลั้นใจ แทงใส่แขนตัวเองจนเลือดอาบ จากนั้นก็โยนกรรไกรทิ้งไปแล้วร้องไห้เสียงดัง“โอ๊ย! ช่วยด้วยๆๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” นางกำนัลทั้งหลายได้ยินเสียงร้องจึงวิ่งเข้ามาดู เห็นผิงผิงล้มลงไปกองกับพื้นดิ้นไปดิ้นม
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋อง 1
บทที่ 24 พระชายาแห่งจวนเซินอ๋องฤดูหนาวในจวนเซินอ๋องแห่งนี้ ดูเหมือนจะหนาวจับขั้วกระดูก แช่แข็งได้แม้กระทั่งหัวใจคนเป็นๆอู๋ซานเหนียงรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในอุโมงค์ดำมืด ไม่มีพื้นไม่มีเพดานไม่มีผนัง ได้แต่เดินเรื่อยเปื่อยไปท่ามกลางความมืด จนกระทั่งเจอแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ อู๋ซื่อหวงรออยู่ที่นั่น นางจึงวิ่งสุดฝีเท้าไปหาด้วยความดีใจสุดชีวิตแต่มืออันแข็งแรงฉุดรั้งนางไว้ไม่ให้ไป“ท่านพ่อ!!”อู๋ซานเหนียงดิ้นรนสุดแรงเกิด แต่มือแข็งแกร่งนั่นไม่ยอมปล่อยนาง สิ่งสุดท้ายที่จำได้คือนางกรีดร้องอย่างเสียขวัญแล้วทุกอย่างก็ดับวูบไป ร่างบอบบางลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมความอ่อนล้า เนื้อตัวปวดร้าวราวกับจะหลุดเป็นชิ้นๆ จนร้องครางออกมา ความคิดและจิตใจสับสนไปหมด ในที่สุดสายตาพร่าเลือนของนางก็จับนิ่งที่ตราสัญลักษณ์พยัคฆ์ขาวซึ่งเป็นตราประจำตำแหน่งเซินอ๋อง นำพารายละเอียดที่มีแต่ความเสียใจกลับคืนมา“พระชายา... พระชายาทรงฟื้นแล้ว”“ข้าไม่ใช่...”อู๋ซานเหนียงเหนื่
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 5
บัณฑิตจิวจิ่นฟางรู้ข่าวจากน้องสาว เขาก็นั่งเกี้ยวพุ่งมาที่บ้านเฉินจินเหยาทันที“ข้าตั้งใจจะเสนอชื่อน้องสาวเจ้าเข้าวังตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทางหลี่ชุ่ยผินก็เห็นด้วย สั่งให้เหมยเซียงเตรียมตัวเข้าวังตามหลังนางไปได้เลย ข้าให้คนส่งข่าวไปที่บ้านเจ้าแล้ว ป่านนี้คงจะกำลังฉลองอยู่แน่”
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 4
“อ้อ... แสดงว่าไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีกสินะ” “ใช่ มีกันแค่สองคนพ่อลูกเท่านั้น” เฉินจินเหยาตอบโดยไม่คิดอะไร “นายอำเภออู๋มีตำแหน่งขุนนาง แต่ไม่รู้จักผูกมิตรพ่อค้าคหบดี ฐา
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 3
อู๋ซานเหนียงอยู่ท้ายแถวคู่กับผิงผิง ทั้งสองไม่อยากเข้าวังจึงมองดูอยู่เฉยๆ “ทำไมเจ้าไม่อยากเข้าวังละ?” ผิงผิงม้วนผมตัวเองเล่น ใช้ปลายเท้าเขี่ยพื้นไปมาเวลาที่ไม่สบายใจ “ฝ่าบาททรงมีอาย
ชายาพยัคฆ์ บทที่ 3 คัดเลือกตัว 2
เอาล่ะ เมื่อถึงเวลาช่วงบ่ายก็เป็นเวลาบันเทิงของนาง อู๋ซานเหนียงถลกแขนเสื้อขึ้นพลางผิวปากเรียกลิ่วล้อซึ่งเป็นเด็กๆ ไปช่วยกันจับปลามาทำกับข้าวกันอีก แต่ผิงผิงเห็นเข้าเสียก่อนจึงลากตัวอู๋ซานเหนียงไปยังบ
Das könnte dir auch gefallen
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา29.4K Aufrufeสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ27.7K Aufrufeหลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ255.3K Aufrufeย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์100.7K Aufrufeนักฆ่าสาวทะลุมิติมาพลิกชะตาดาวหายนะสู่พระชายาผู้เหี้ยมโหด
ต้าซินซิน6.5K Aufrufeชายาตัวปลอม
ไป๋เหลียน/ฑริกา1.1K Aufrufeชาตินี้นางร้ายจะเป็นมารดา แม้ไม่เคยมีบุตร
ไป๋เจวี๋ย362 Aufrufeจ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ
แป้งหอม5.5K Aufrufe
