03

แต่ว่า.. // คนอายุน้อยกว่าเริ่มทำหน้าตาเศร้าใส่ฉัน

พี่มีอะไรจะถาม

ครับ…// เขายังคงทำหน้าเศร้าและน้ำเสียงเชิงบันทอนอยู่ไม่น้อย

โก้ชอบพี่หรอ// ทันทีที่ฉันพูดจบ ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าถึงกลับหันไปทันที ทำเหมือนจะตะโกนว่าเพื่อน

ไอ..// ไม่ทันที่เขาจะได้พูดที ฉันจับหน้าเขาหันมาให้ตรงกับหน้าฉัน ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปหา ริมฝีปากของฉันประกบเข้าหาริมฝีปากหนาของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ทันทีที่ริมฝีปากแนบกัน ชายที่นั่งอยู่ก็รับริมฝีปากของฉันอย่างไม่ลดละ เขาฉุดตัวของฉันลงไปนั่งอยู่บนตักแกร่ง ก่อนที่มือทั้ง2ข้างของเขา ยังลูบไล้ไปทั้งตัวของฉันอย่างไม่เบามือ อย่างกับว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอกัน

โก้เริ่มเอามือมาสัมผัสที่หน้าอกอันอวบอิ่มของฉัน น้องชายของเขาเริ่มดันขึ้นมายังก้นของฉันที่นั่งทับมันเอาไว้อยู่ ทันทีที่รู้สึกถึงมันฉันก็ถอนจูบออกจากปากของเขา เพราะกลัวว่าเขาจะไปสายในครั้งนี้ และรันยังนั่งรออยู่ข้างนอก

โก้ ไปกินข้าวนะเดี๋ยวสาย

ไม่เอาครับ ผมไม่อยากไปแล้วผมอยากอยู่กับพี่// เด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า กอดฉันไม่ยอมปล่อย แถมยังทำตัวงอแงใส่อีกด้วย ทำเอาคนฟังถึงกับต้องหนักใจ

ไปเถอะนะ กลับมาถึงเมื่อไหร่…ค่อยมาหาพี่ใหม่ พี่รออยู่ที่นี่นี้แหละ// ทำเอาคนที่ได้ยินถึงกับยิ้มออกมา พร่างยังคงทำหน้าเหมือนไม่อยากไปอยู่อีกด้วย

ไปกินข้าวเถอะรันอยุ่ข้างนอก เพื่อนจะรอนาน

ครับ….

เป็นเชี่ยไร ยิ้มมาแต่ไกล หายโกรธกูแล้วว่างั้น// รันถามโก้ด้วยท่าทีขึงขัง

เออ กูหายละ

ทำไรมา

ไม่บอกไอสัส

อย่าทะเลาะกัน รีบกินข้าวพี่จะไปส่ง

ครับบ

มหาลัย

ฉันมาส่งทั้งคู่ถึงมหาลัย ช่วยยกสัมภาระไปยังรถบัส ก็ถูกสายตาคนอื่นจ้องมองมาที่ฉันอย่างน่าแปลกใจ ได้ยินเสียงซุปซิบนินทาอยู่บ้าง ว่าฉันเป็นน้องสาวของ1ใน2คนนั้น ไม่ก็เป็นเด็กของรันบ้างแหละ

พี่ไปก่อนนะ

ครับ ขับรถดีๆครับ// ฉันเพียงแค่ยิ้มตอบรับและขับรถออกไป

ฝั่งของโก้

วันนี้พี่เมลมาส่งมีงเลยหรอวะ// ตินถามขึ้น

อื้ม

เชี่ย พอแต่งตัวแล้วพี่เมลแม่งโคตรสวย อย่างกับเด็กม ปลายเลย// ตินพูดทำเอา โก้ขมวดคิ้วไม่น้อย

เลิกพูดไอสัส

ค้าบๆ หวงเก่งจริงๆ ระวังอกหักนะมึง// ตินบ่นออกมาเล็กน้อย ทำเอาผมแทบจะต่อยปากมัน เอาอะไรมาอกหัก ผมพึ่งจะจูบกับพี่เขา ก่อนมานี่เอง

โก้ เมื่อกี้น้องสาวหรอ// ส้มส้ม ดาวคณะผมถามขึ้น

เปล่า

แฟน?? // ผมขมวดคิ้มเล็กน้อยที่เธอถามผมแบบนี้เพราะเรายังไม่มีสถานะอะไรกันเลย พูดได้เพียงว่า ผมชอบพี่เขา

เปล่า อาจารย์ สอนพิเศษ // รันมันมาช่วยตอบแทนผม

ห๊ะ อาจารย์ อายุเท่าไหนเนี๊ยะ เตี้ยขนาดนั้น

ส้ม ถ้าไม่รู้อะไรก็ไม่ต้องพูด// รันตอบส้มด้วยความมขุ่นเคือง

ก็ได้ โก้~~~~ ไปนั่งกับเราดีกว่าน๊าา// ส้มๆมาควงแขนผม ถ้าเป้นเมื่อก่อนผมคงไปนั่งด้วยให้มันจบๆ แต่ตอนนี้ผมมีพี่เมลแล้ว ไม่อยากให้ใครมาใกล้ผมไปมากกว่าพี่เมลเลยสักนิด

ไม่ เดี๋ยวไปนั่งข้างหลังกับพวกไอ รัน// พูดจบผมก็เดินไปที่นั่งท้ายรถทันที

เอ้าไอโก้ มึงไม่นั่งกับอีส้มหรอ// เขตแดนถามพร้อมยิ้ม

ไม่อ่ะ

ไอโก้แม่งเปลี่ยนไปวะ// ตินพูดขึ้น

เออแล้วพี่เมลพูดไรกับมึงวะ ตอนที่เข้าไปในห้อง// รันถามโก้

เปล่า

อ๋อ

ทำไม

ป๊าววว// เสียงสูงเลยนะเชี่ยรัน

ผ่านไป2ชั่วโมงกว่าก็ถึงทะเลสักที นั่งรถเหนื่อยเลย การมาครั้งนี้เพียงแค่สานสัมพันธ์ รุ่นพี่รุ่นน้องก่อนที่พวกผมจะเรียนจบไปในปีนี้ พอมาถึงก็พากันแยกย้ายจัดแจง ของเข้าห้องงพัก

มึงๆ พี่โก้พี่รันแม่งโคตรหล่อเลยวะ ยิ่งใส่ชุดธรรมดาแล้วยิ่งหล่อเข้าไปอีก// เสียงรุ่นน้องสาวคุยกันมาแต่ไกล ผมที่นั่งอยู่ยังได้ยิน ก่อนน้องๆจะเดินเข้ามาหาผม

นั่งด้วยได้มั้ยคะพี่เขต

ได้ดิ แต่นั่งโต๊ะพี่ต้องกินเหล้านะ// เขตเริ่มพูดอย่างเจ้าเล่ห์

ได้ค่ะ// น้องกวางพูดตอบ

ไอโก้ เก็บแต้มก่อนจบมั้ยวะมึง// รันถามผมขึ้น

เหี้ยเนาะมึงอ่ะ// ผมหันไปตอบไอรันแบบหน้าตาย

โก้มาเล่นน้ำด้วยกันมั้ย // ส้มๆ ที่เดินมาใส่เพียงบิกินี ผมที่ทุนเดิมที่ไม่ได้อะไรกับผู้หญิงอยู่แล้วเจอแบบนี้ไปยิ่งไม่ชอบเลย พอคิดกลับกัน พี่เมลยิ่งทำให้ผมชอบเข้าไปอีก

ไม่อ่ะ

น๊าๆๆ ไม่เล่นน้ำกัน// ส้มๆมาดึงแขนผมเพื่อลากลงไปเล่นน้ำทะเลด้วย ผมเลยตัดปัญหาด้วยการเอาเพื่อนๆลงไปด้วยทั้งหมด ทุกคนเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ผมหวังในใจ ถ้าพี่เมลมาด้วยผมคงจะมีความสุขมากกว่านี้

ตกเย็น ทุกคนมานั่งล้อมวงกินเบียร์พร้อมย่างบาร์บีคิวกินกัน

เรามาเล่นเกมถามคำถามกันมั้ยคะ // น้องจินพูดขึ้น ทำเอาเพื่อนผมเกิดสงสัย

ยังไงอะจิน

จินเคยเล่นกับเพื่อนตอนปาร์ตี้กัน แบบว่า ก็พลัดกันถามไปเรื่อย1 คนจะถามได้1คำถาม ถ้าคนไหนเคยทำ หรือใช่ต้องดื่มค่ะ เกมนี้มีกฎอยู่ว่าห้ามโกหกค่ะ// ทุกคนได้ยินดังนั้นก็เหมือนจะชอบใจกันใหญ่

หึย ดีนะแก้เบื่อด้วย// ส้มๆพูดสวน

ใครคนแรกดี// ส้มๆถามกลับ

มึงนั้นแหละ ค่อยวนมาทางกู// เขตแดนพูดตอบ

อ่ะ งั้นเราก่อนนะ ใครเคยคบซ้อนบ้าง5555// บางคนก็กระดกเหล้าแบบไม่ทันตั้งตัวเพราะคงจะกลัวว่าคนอื่นเห็น แต่ข้อนี้ผมไม่ได้ดื่มเพราะผมยังไม่เคยคนกับใครสักคน

อ่ะตากู ใครเคยมีอะไรกับคนในคณะบ้าง// คำถามของเขต ทำเอาแทบจะทุกคนต้องยกดื่ม รวมถึงผมด้วย อย่างว่าเขาเสนอผมก็สนอง จริงๆผมไม่รู้เลยว่าคนนั้นคือรุ่นพี่ในคณะเพราะเจอกันในพับแห่งหนึ่ง

โก้ ใครอ่ะ // เสียงสัมๆถามผมขึ้น

นานละ เมาได้กับรุ่นพี่ในคณะ// คำตอบของผมทำเอาน้องๆอึ้งกันยกใหญ่

ตากูนะใครแอบชอบไอโก้แดก!!// รันพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะ แต่สาวๆแทบจะทุกคน ยกดื่มกันหมด ทำเอามองแรงกันทีเดียว ผมก็มอง สวนมากผมรู้อยู่แล้ว แต่มีน้องคนนึงที่ผมไม่คิดเลยว่าน้องเขาจะชอบผม น้องเขาชื่อว่า น้องปราย

กูว่าเกมนี้แม่งเริ่มเดือดละ// น้ำอิงเพื่อนสนิทของส้มๆพูดขึ้น

เอาหน่าแค่เกม// ไอรันยังคงพูดต่อ

ตามึงอะไอโก้//ตินพูดขึ้น ผมเงียบไปสักพักเพราะนึกคำถามไม่ออก เพราะคนที่อยากจะถามก็ไม่ได้อยู่ในนี้ เลยคิดสนุก เปิดศึกให้ไอรันเล่นๆดีกว่า

ใครยังซิงบ้าง// ทุกคนอึ้งในคำถามของผม ส่วนผมก็มองหาว่าใครจะดื่มจนมีคนยกแก้วดื่มขึ้นนั้นคือน้องปราย และ กวาง ทำเอาทุกคนเกิดคำถามกับสองคนนี้ ส่วนไอรัน ก็หันมามองหน้าผม ฟิวแบบว่า คืนนี้ต้องได้ใครสักคนในนี้

55555 มึงเอาแบบนี้เลยหรอไอโก้ // ตินพูดขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะเริ่มถามคำถามต่อไป

ใครเคยนอนกับไอเชี่ยรัน เชิญกินเลยครับ// ผู้หญิงส่วนมากดื่ม ก็ใช่สิ รันมันตัวพ่ออยู่แล้ว เก็บคนเดียวแทบจะหมดมหาลัย

แต่ผมไปสะดุ้ดตาอยู่หนึ่งคนคือส้มๆ คิดในใจว่าไปได้กันตอนไหน

ตาหนูนะคะ ใครเคยนอนกับเพื่อนตัวเองบ้าง // คำถามนี้แทบจะฆ่าไอรันเพื่อนผมเลยครับ จนผมหลุดหัวเราะออกมาเพราะมันดื่มแทบจะตลอดทุกเกม

ทุกคนถามกันครบหมดทุกคน ก็เล่นกันเอาจนเมาไปหมด จึงแยกย้ายกันกลับห้องพัก ตอนกลับแยกย้าย ผมสังเกตุเห็นว่า ไอรันมันควง น้องกวางกลับไปด้วย สงสัยคืนนี้คงจัดกันเต็มที่ ทำเอาผมต้องเดินไปอีกทางเพื่อไปนอนอีกบ้านพักนึง เพราะที่จัดห้องไว้คือผมต้องนอนกับมัน

ระหว่างทางที่เดินไป ผมเจอน้องคนหนึ่งนอนหลับอยู่ตรงโต๊ะไม้ มองด้านหลังไม่คุ้นเลย จึงได้เดินไปหาใกล้ๆ สรุปได้ว่าน้องคนนี้คือน้องปรายที่ชอบผมอยู่ น้องเป็นเด็กที่ดูค่อนข้างเรียบร้อย ใส่แว่นตาค่อนข้างน่ารัก ผิวขาวและตัวเล็ก ไม่ได้หุ่นเอ็กแต่อย่างใด

ปรายๆ// ผมเรียกให้น้องได้สติ

อือออ หนูเดินไม่ไหวแล้วอ่าาา// น้องปรายพูดขึ้นมา ทำเอาผม ต้องส่ายหัว ภาระอีกแล้วหรอเนี๊ยะ ผมจึงอุ้มน้องขึ้นเพื่อจะพาน้องไปนอนที่ห้องพักผมอีกห้องที่สำรองไว้ แล้วตัวเองจะไปนอนกับไอเขต

ปราย นอนที่นี่ก่อนนะ// ผมพูดบอกน้องด้วยความหวังดี ก่อนจะหันหลังจะออกจากห้องไป แต่โดนมือเล็กๆ จับที่แขนไว้

พี่โก้ อยู่กับหนูก่อน // ผมรู้ได้ทันทีว่าเธอไม่ได้เมามากนัก แต่คงกำลังอ่อยผมอยู่ ผมพยายาม จะจับเธอไปนอนที่เดิม แต่เธอลุคผมหนักมาก น้องเข้ามาจูบผมทันที เมื่อผมริมฝีปากของผม ได้ถูกริมฝีปากเล็กของอีกฝ่ายทำเอาผมนึกถึงเรื่องของผมกับพี่เมลเมื่อเช้าทันที ทำเอาแกนกายอันใหญ่ของผม มันแทบจะไม่อยู่นิ่ง มันดีดพร้อมสู้ขึ้นมา ผมอดทนจากพี่เมลและรอจนกว่าจะกลับไม่ไหว บวกกับน้องเขามาอ่อยผมด้วย จูบกับผมไม่พอ ยังเอามือมารูดแกนกายของผมอีก

ผมควักมันออกมาจากกางเกงของผม น้องปรายก็นำปากของเขามาเลียและอมไปที่แกนกายของตัวผมทันที ผมนี่เสียวซานไปทั้งตัว เด็กอะไรอมเก่งขนาดนี้ ผมกำผมของน้องแน่น ก่อนจะจับหัวน้องและกระแทกเอวสวนเข้าไปแรงๆ ทำเอาเด็กที่อยู่ตรงหน้าสแทบจะสำลัก

ผมจับน้องปรายให้นอนหงาย ถกกระโปรงเธอขึ้นอย่างเร่งรีบ เพราะเกิดมาชาตินี้ยังไม่เคยได้ลองของใหม่สักที ผมมองน้องปรายที่นอนตาปรืออยู่บนเตียงแต่ก็ยังคงคิดถึงแต่หน้าของพี่เมล ผมหยิบถุงยางจากหัวเตียงที่ทางโรงแรมจัดให้ มาฉีกเพื่อสวมใส่ ก่อนจะยัดเอาลูกชายของผม ยัดเข้าไปในโพร่งสีแทน ผมแปลกใจอยู่มากที่น้องตัวขาวมาก ทำไมทางเข้าถึงมีสีคล้ำ แต่ไม่ได้สนใจอะไร พอสอดใส่เข้าไปเท่านั้นแหละก็รู้ว่าน้อง คงเพียงแค่โกหกว่าตนยังซิงเพราะความรู้สึก มันเหมือนคนอื่นที่ผ่านๆมา ผมสอบเอวสวนกระแทกอยู่นานมาก ไม่เสร็จสักที น้องปรายก้ร้องครวญครางเพราะความเสียวซ่าน

จนผมต้องนึกถึงแต่หน้าพี่เมล ผมถึงเสร็จ แถมยังเผลอครางชื่อพี่เมลออกมาอีก เมื่อเสร็จกิจ ผมก็ออกมาจากห้อง เพื่อไปนอนกับไอเขต แถมผมยังรู้สึกผิดเล็กน้อย ระหว่างเดินกลับ ผมอยากกลับบ้านเอามากๆ เพราะคนที่ชื่อเมลทำให้ผมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยทีเดียว

โทรหาพี่เมลดีกว่า// ผมพูดขึ้นพร่างยิ้มไป

ตรู๊ด………….

ฮาโหล~~

พี่เมลครับ

หืออ~~~

พี่นอนอยู่หรอ

อือ~~~//เสียงพี่เมลตอนงัวเงียทำเอาน้องชายผมตื่นขึ้นมาอีกรอบทั้งๆที่พึ่งเสร็จไปเมื่อกี้ ผมจึงคิดแผนขึ้นมา

พรุ่งนี้พี่มารับผมที่….ได้มั้ยครับ ผมไม่สบายไม่มีรถกลับ// ผมพูดด้วยน้ำเสียงแหบๆเพื่อแกล้งทำว่าตนไม่สบาย

อือ ส่งโลเคชั่นมานะเดี๋ยวพี่ไปรับ ไปนอนพักผ่อนไปดึกแล้ว// ฉันตาตื่นทันทีที่คนที่ฉันชอบเกิดป่วยคิดใจใน คงต้องตากแดดเบอะแน่ๆ

ครับ ขอบคุณนะครับ// พูดจบ พี่เมลก็วางสายไป ทำเอาผมดีใจจนจะกระโดดออกมา รีบเดินกลับไปยังห้องของไอเขตเพื่อไปนอนรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ แต่พอมาคิดดูอีกที ทำยังไง ให้ตัวเองไม่สบายวะ

พอผมนึกออกก็เดินไปที่ทะเล กระโดดลงไปในน้ำทะเลหนาวๆ ก่อนจะขึ้นมานั่งรอให้เสื้อผ้าพอชื้นๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องไอเขตไปนอนที่พื้นและปรับแอร์ให้หนาวขึ้น วิธีนี้ยังไงก็เป็นหวัดแน่

เช้าวันถัดมา

ฝั่งของเมล

วันนี้ฉันตื่นอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ตี5 ออกจากบ้านไปรับโก้ก็6 โมงเช้า ฉันเป็นห่วงเขามากเพราะกลัวจะเป็นหนักจึงรีบแต่งตัวออกจากบ้านแต่เช้า โทรไปหา2 สายก็ไม่ยอมรับ พอไปถึงก็ประมาณ9โมงเช้า ฉันไปถึงโลเคชั่นที่โก้ส่งมาและเดินหาที่พักของเขาอยู่นาน และเจอเข้ากับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

ขอโทษนะคะ รู้สักคนนี้มั้ยคะ// ฉันยื่นรูปจากโทรศัพท์ของฉันให้เด็กหนุ่มดู

อ๋อรู้ครับรุ่นพี่คณะพี่ผม

ตอนนี้เขาอยู่ไหนหรอครับ พอจะรู้มั้ย

อ๋อ น้องสาวพี่โก้หรอ เดี๋ยวพี่พาไปนะ // ฉันงงกับคำพูดเด็กหนุ่มเล็กน้อย ที่บอกว่าฉันเป็นน้องสาวของโก้ใช่สิ ฉันมันเหมือนเด็ก การแต่งตัวและส่วนสูงยิ่งทำให้ฉันเหมือนเด็กเข้าไปอีก

พี่โก้ น้องสาวพี่มาหาครับ// เสียงเด็กหหนุ่มเรียกคนข้างใน แต่ทว่าคนที่เปิดประตูออกมามีเพียงรัน และฉันก็พุ่งเข้าไปในห้องนั้นทันที ทำเอารันตกใจอยู่ไม่น้อย เพราะในห้องมีแผ่นหลังของเด็กสาวที่นอนหลับอยู่โดยไม่ได้สวมเสื้อผ้า

รันโก้อยู่ไหน เห้นโทรมาหาพี่เมื่อคืนบอกว่าไม่สบาย // เมื่อรันได้ยินฉันพูดแบบนั้นก็หยิบเสื้อมาสวมและพาฉันไปที่ห้องของเขตแดนทันที

มันน่าจะนอนห้องไอเขตนะพี่// เชี่ยละ อย่าให้กูพาพี่เมลไปละเจอมันนอนอยู่กับสาวนะไอสัสเอ้ยยย

พาพี่ไปหน่อย// ฉันเริ่มใจเสียเล็กน้อย กลัวว่าเขาจะนอนกับสาวคนอื่นอยู่เหมือนอย่างเพื่อนของเขา แต่นี่มันเรื่องอะไรกัน มาสานสัมพันธ์พี่น้องแบบไหน ถึงได้ผัวได้เมียกลับไปเนี๊ยะ

ห้องนี่ครับพี่// พูดจบรันก็เปิดประตูเข้าไป ภาพตรงหน้าคือแผ่นหลังของเด็กสาว ที่นอนกอดแผ่นหลังของชายอีกคนอยู่ ทำเอาใจฉันตกลงไปอยู่ตาตุ่ม

รัน พี่ว่าโก้คงไม่เป็นอะไรแล้ว พี่กลับก่อนนะ

เดี๋ยวก่อนพี่ ผมปลุกมันก่อน // ทันทีที่รันเดินไปก็พบว่าคนที่หลับอยู่ไม่ใช่โก้แต่เป็นเขตแดน ส่วนโก้นอนหลับอยุ่ที่พื้น

พี่เมล ไอโก้มันนอนอยู่นี่พี่ ตัวร้อนจี๋เลย// เมื่อฉันได้ยินดังนั้น จึงรีบเดินเข้าไปดู ปรากฎว่า คนที่นอนอยู่คือโก้จริงๆด้วย ฉันเอามือสัมผัสไปที่หน้าผากเขา ไอร้อนโดนมือของฉันทันที

เป็นไข้สูงมากเลยรัน พี่ต้องพ่โก้ไปหาหมอแล้วแหละ ช่วยพี่พยุงหน่อย// ฉันพูดค่อนข้างเสียงดังทำเอาเขตแดนกับสาวน้อยที่อยู่ข้างๆตื่นขึ้น

ไอเขตช่วยกูยกไอโก้ขึ้นหน่อย!!!

มีไรวะ

เออ ช่วยกูก่อน

เชี่ย ตัวแม่งร้อนจังวะ แม่งมานอนตัวแต่เมื่อไหร่วะเนี๊ยะ// ทั้งสองคนช่วยกันหามโก้ขึ้นมายังรถของฉัน ฉันก็เตรียมขึ้นรถเพื่อพาโก้ไปหาหมอทันที

เดี๋ยวเสื้อผ้าของโก้ พี่ฝากเก็บกลับมาด้วยนะรัน

แล้วพี่พามันไปโรงบาลไหนครับ

พี่พาไปรักษาที่กรุงเทพเลย เพื่อออกมาจะได้พักผ่อน ไม่อยากให้ย้ายโรงบาลหลายรอบ

ครับๆ ผมฝากมันด้วยนะพี่

อื้ม พี่ไปก่อนนะ// พูดจบฉันก็ขับรถออกไปทันที

เชี่ย พี่เมลเขามาได้ไงวะ//เขตถามรันขึ้น

เขาบอกว่า ไอโก้โทรหาเขาเมื่อคืนให้มารับ มันไม่สบาย

แผนมันป่ะเนี๊ยะ // เขตพูดด้วยความสงสัย

กูว่าไม่น่าใช่ เป็นไข้ตัวร้อนขนาดนี้ ถ้าเป้นแผนมันกูว่ามันจะเทพเกินละ

ระหว่างทางกลับบ้าน โก้ก็ตื่นขึ้นมา

พี่เมล…

เอ้าโก้นอนเลย เดี่ยวพี่พาไปโรงบาลนะ

ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ ผมดีขึ้นแล้ว// ฉันไม่ค่อยมั่นใจกับสิ่งที่เขาพูดเท่าไหร่ จึงยื่นมือไปจับที่ขาของเขา

ตัวยังร้อนอยู่เลย // รอบนี้ฉันเหยียบแทบมิดไมล์เพราะกลัวว่าเขาจะช็อคไปเพราะไข้ขึ้นสูง ผ่านไปชั่วโมงกว่าก็มาถึงโรงพยาบาลใกล้บ้าน โก้ถูกห่ามเข้าห้องตรวจทันทีเพราะมีไข้ที่สูงมาก คุณหมอได้มีการให้น้ำเกลือเข้าเส้นเลือดและฉีดยาลดไข้ นอนดูอาการประมาณ3ชั่วโมงถ้าไม่ดีขึ้นต้องแอดมิดที่โรงพยาบาล ระหว่างที่โก้นอนพักอยู่ฉันก็กลับมายังคอนโด เพื่อเก็บทำความสะอาดห้องรอเพราะ ไม่มีอะไรทำ คิดวะว่า วันนี้เป็นวันหยุด

เมื่อเก็บทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วฉันก็ไปซุปเปอร์มาเก็ตใกล้บ้านเพื่อซื้อของมาตุนไว้เผื่อกินยามหิว ทำอะไรเสร็จก็ได้เวลาไปรับโก้พอดี แต่ต้องรอดูก่อนว่า เขาต้องนอนโรงบาลต่อหรือไม่

โรงพยาบาล

น้องโก้เป้นยังไงบ้างคะ// ฉันถามคุณหมอที่อยู่ตรงหน้า

เมลป่ะ // หมอพูดถามฉันขึ้น ทำเอาฉันคิ้วขมวดด้วยความสงสัย

เราไง นายหนอน// เมื่อหมอพูดแบบนี้ทำเอาฉันยิ้มออกมาเพราะฉันตั้งฉายานี้ให้เพื่อนสนิทของฉันเพียงตนเดียว

เอ้าา ตะวันหรอ

ใช่ๆ ว่าแต่นี่แฟนหรอ// ชี้ไปทางโก้

เปล่าๆ เด็กนักเรียน

เมลเป็นครูหรอเนี๊ยะ// ตะวันถามด้วยความแปลกใจ

ไม่ใช่ เราสอนพิเศษน้องเขาเฉยๆ

อ๋อ

ว่าแต่โก้เป็นไงบ้าง

ดีขึ้นแล้วนนะกลับบ้านได้เลย เดี๋ยวเราให้ยาไปกินด้วย// ตะวันพูดพร้อมยิ้มให้ฉัน

ว่าแต่หนอน มาเป้นหมอที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เห็นมาหาเราเลยย

ได้ 2ปีแล้ว ใครว่าไม่มาหา ฉันไปหาเธอที่บ้าน แต่คุณลุงคุณป้าบอกว่าแก ออกไปอยู่ข้างนอกแล้ว ฉันทักหาแกตลอดแต่แกไม่ตอบฉันเลย

เอ้าหรอ ขอโทษที พอดีงานยุ่งๆๆ// ฉันโค้งคำนับเพื่อนชายที่อยู่ตรงหน้า ก่อนตะวันจะเอามือมาขยี้หัวฉันเบาๆ

พอเลยผมยุ้ง หมด// ฉันพูดพร้อมเอามือมารูปจัดแต่งทรงผม

แล้วนี่แกมีแฟนยัง// ตะวันถามฉันขึ้น

ยังเลยหนอนอ่ะ// ฉันถามพร้อมยิ้มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

เราก็ยังไม่มี เมลพาน้องกลับไปพักผ่อนเถอะว่างๆเราจะทักหานะ

ได้ๆๆ// พูดจบฉันก็บายบ่ายไปที่ตะวัน ก่อนจะเดินไปหาโก้ พอมองไปที่หน้าของเขา เขาทำหน้าตาดูโกรธฉันเอามากๆ

ลุกไหวมั้ยกลับบ้านกัน// เด็กหนุ่มไม่ตอบเพียงพยักหน้า และลุกขึ้นเดินพอเดินผ่านตะวัน เขากลับเอามือมาเกาะที่ไหล่ของฉันทันที ทำเอาตัวฉันเองงงมากๆ

เป็นอะไรรึเปล่า??

เปล่าครับ

โอเคร มีคีการ์ดเข้าห้องรึเปล่า

ไม่มีครับ ผมไม่ได้เอาอะไรมาเลย

งั้นเดี๋ยวพี่ไปขอคีการ์ดสำรองให้นะ// คำพูดของฉันทำเอาเด็กหนุ่มตรงหน้าหันมามองด้วยความไม่พอใจ เป็นอย่างมาก

พี่ไม่อยากให้ผมเข้าห้องพี่หรอ

เปล่า….โก้จะมาอยู่ห้องพี่รึไง

ครับ/ / คำตอบของเขาทำเอาฉันเขินมากๆ แต่ฉันไม่หลุดยิ้มออกมาเลย ได้แต่คิ้วขมวดเข้าหากัน

ก็ได้ ขึ้นไปกินยาแล้วก็นอนพักผ่อนนะ// เด็กหนุ่มทำตามฉันอย่างว่าง่าย พอกินข้าวกินยาเสร็จ เขาก็นอนพัก ส่วนฉันนั่งทำงานต่อ อยู่ที่โต๊ะทำงานข้างๆกัน รู้สึกว่าตอนนี้ฉันนั่งทำงานผ่านไปแล้วประมาณ4ชั่วโมงได้ เป็นเวลา 19:35น. ทำเอาฉันต้องหันไปมองเด็กหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆว่าตื่นรึยัง

พร้อมกับลุกขึ้นนำมือไปสัมผัสที่หน้าผากของเขา รอบนี้ตัวเขาอุ่นๆไข้คงลดแล้ว

โก้ ตื่นมากินข้าวก่อนนะ // เด็กหนุ่มงัวเงียตื่นขึ้น

อืออ ครับ

พี่ไปยกข้าวมาให้นะ

ครับ… // ทันทีที่ผมตื่น ผมก็เช็คโทรศัพท์ของตัวเอง ว่าตอนนี้แประมาณกี่โมงแล้ว พอผมเปิดเน็ตขึ้นเท่านั้นแหละ โทรศัทพ์ของผมแทบค้าง ข้อความจากเพื่อนๆ ทักมาหากันระนาวยกใหญ่ ผมเข้าไปตอบเพียงแชดกลุ่มว่าดีขึ้นแล้วก็ปิดโทรศัทพ์ลงทันที เดินตรงไปยังโตีะอาหารที่พี่เมลเตรียมให้ มันยิ่งทำให้ผมชอบพี่เมลเข้าไปอีก

อ่ะ กินเลยนะ จะได้กินยา

ครับๆ// ผมกินข้าวไปสักพักก็มีคนโทรเข้ามา แต่ผมไม่ได้รับสายแต่อย่างใด

รับหน่อยมั้ย เขาโทรมาหลายรอบละนะ // ฉันพูดบอกเด็กที่กินข้าวอยู่ตรงหน้า เขาก็ทำตามที่ฉันพูดอย่างว่าง่ายเหมือนลูกชายยังไงอย่างงั้น

ฮัลโหล

พี่โก้ เป็นยังไงบ้างคะ

ดีขึ้นแล้วครับ

แล้วเรื่องเมื่อคืนพี่จะรับผิดชอบหนูยังไง// เธอพูดแบบนี้ทำเอาผมตกใจ เพราะพึ่งรู้ว่าคนที่โทรมาคือน้องปราย ทำเอาผมมองหน้าพี่เมลทันที เพราะพี่เมลให้เกียรติผมด้วยการนั่งกินข้าวเงียบๆ เพราะความเงียบนี่แหละ ถึงผมจะไม่ได้เปิดโฟน แต่ก็ยังได้ยินเสียงเล็ดรอดออกมาจากทางโทรศัพท์

เดี๋ยวค่อยคุยกันนะปราย ตอนนี้พี่ไม่สะดวก

พี่เอาหนูแล้วจะทิ้งหนูหรอพี่โก้// ผมได้ยินเสียงน้องพูดจบ ผมก็ตัดสายทิ้งทันที มองไปที่หน้าพี่เมล พี่เมลยังคงกินข้าวไม่สนใจอะไรผมเลย ทำเอาผมกลัวอยู่ไม่น้อย

ผมนั่งกินข้าวจนหมดจานก่อนพี่เมลจะลุกขึ้นเอาจานข้าวไปเก็บแล้วหยิบยามาให้ผม

อ่ะกินยาด้วยนะ พี่เก็บจานให้// พูดเสร็จฉันก็เอาจานโก้ไปเก็บ ใจมันรู้สึกเจ็บอยู่ไม่น้อย ที่เค้าไปมีอะไรกับคนอื่นแต่พอถึงเวลาป่วยกลับมาพึ่งพาเรา หรือเค้าไม่ได้คิดอะไรกับเราจริงๆ คงแค่อยากได้แล้วทิ้งเหมือนคนอื่นๆ ทำเอาฉันมองเขาผิดไปมากๆ แต่ก็ชั่งเถอะเรากับโก้ไม่ได้เป็นอะไรกัน

สถานะเราไม่มีอะไรสักอย่าง เขาจะทำอะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องของเรา คำถามนับร้อยวิ่งเข้ามาให้หัวก่อนที่ฉันจะหยิบยาคลายกังวนมากิน พูดง่ายๆคือยานอนหลับนั้นเอง พอกินเสร็จก็เดินไปนั่งทำงานต่อโดยที่ฉันไม่ได้พูอะไรกับโก้เลยแม้แต่น้อย ดูจากหน้าเขาแล้วดูเหมือนจะรู้สึกผิดอยูเล็กน้อย

ง่วงก็นอนเลยนะ ไม่ต้องรอพี่// คำพูดฉันทำเอาเด็กหนุ่มหน้าหงอยเลยทีเดียว

ครับ แล้วพี่ไม่ง่วงหรอ //เด็กหนุ่มถามฉันด้วยน้ำเสียงที่กังวล

สักพักแหละ พี่พึ่งกินยาไป// พูดไม่ทันขาดคำฉันก็รู้สึกง่วงขึ้นมาจึงได้ไปเอาฟูก เพื่อเอามาปูนอนที่พื้น

พี่จะทำอะไร

ปูที่นอนไง

ทำไมพี่ไม่ขึ้นมานอนบนเตียงดีๆ

ก็โก้นอนอยู่ จะให้พี่นอนยังไง// ฉันพูดพร้อมขมวดคิ้วมองหน้าเด็กชายที่อยู่ตรงหน้า