로그인공유
บทที่ 10 โหยหา
게시일:
2025-05-25 19:19:39“ อ้าวบังเอิญจัง ฉันกับเดนกำลังจะไปทานข้าวกันพอดีเลยค่ะ คุณพิชชาสนใจไปด้วยกันมั้ยคะ”
ฟางฟางกล่าวแทรกเข้ามา เชิญชวนพิชชาน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมแนบหน้าลงไปบนแขนหนาสีหน้าโอ้อวดว่าชายผู้นี้เป็นของเธอ แต่หารู้ไม่ว่าตนกำลังเปิดทางให้กับพิชชา ”พอดีเลยค่ะงั้นรบกวนด้วยนะคะ…คุณเดน“ หญิงสาวสวนกลับเสียงหวาน ยิ้มบางให้กับฟางฟางก่อนจะละสายตาไปมองหน้าเดนนิส ทำให้ดวงตาทั้งคู่สบเข้ากัน เมื่ออีกคนจ้องหน้าเธอไว้อยู่แล้ว ”ครับ “ สายตาประกบอยู่บนใบหน้าสง่า กล่าวตอบหญิงสาวเสียงเรียบ ” งั้นเราไปกันเถอะค่ะ “ เมื่อฟางฟางเห็นท่าไม่ค่อยจะดีเท่าใดนัก ก็รีบแทรกบทสนทนาเข้ามา กระชับกอดแขนหนาเอาไว้แน่น ” งั้นพีชขอติดรถไปด้วยคนนะคะ เดี๋ยวจะให้ทิว เอารถไปทำธุระสักหน่อย“ ”เชิญครับ “ ฟางฟางรีบหันหน้ามองชายผู้ที่เธอหมายปองเมื่อเขาเอ่ยปากอนุญาตหญิงสาวไปอย่างง่ายดาย แทนที่จะกล่าวปฏิเสธไป ร่างอวบเผยสีหน้าไม่ค่อยจะพอใจ มองหน้าดูไร้พิษภัยคงคิดจะอ่อยผู้ชายของเธอดั่งที่คิดไว้ไม่มีผิด ช่างตอแหลเสียจริง ”ไปกันเถอะค่ะเดน“ฟางฟางกัดฟันแน่น รีบควงแขนหนาเดินผ่านพิชชาออกไปในทันที ในขณะที่หญิงสาวผู้ถูกลืมยืนมองตามหลังสองคนที่เดินออกไป พิชชาเบะปากหมั่นไส้กอดอกบ่นพึมพำ “ ชิส์… ตอนคบกัน ฉันก็ไม่ได้เป็นเหมือนยัยนี่นะ เปลี่ยนแนวหรอ เปลี่ยนมาชอบคนตอแหลพันธุ์นี้หรอ หรือว่า… ฉันต้องรับบทตอแหล” คิ้วบางขมวดแทบจะติดกัน หญิงสาวยืนใช้ความคิดจนลืมว่าต้องรีบตามสองคนนั้นไป จนทิวต้องกล่าวถาม ” คุณพิชชาไม่รีบตามไปหรอครับมัวแต่ยืนคุยคนเดียว“ ”จริงด้วย! ไปแล้วๆ” พิชชาหลุดออกจากภวังค์รีบวิ่งตามหลังชายหญิงคู่นั้นไป ปล่อยชายลูกน้องให้ถอนหายใจระบายความหนักอกออกมา “ เฮ้อ แล้วกูต้องไปไหนล่ะทีนี้” ทิวยืนบ่นพึมพำดั่งคนถูกทอดทิ้ง ก่อนจะเดินออกไปยันโรงรถ ร้านอาหารหรู… ชายหญิงควงแขนกันเดินเข้าไปในขณะที่พิชชาต้องเดินตามหลัง เมื่อถึงโต๊ะ เดนนิสหย่อนก้นนั่งลงโดยมีร่างอวบนั่งเบียดอยู่ข้างๆ มือสองข้างก็เกาะแขนหนาไว้ไม่ยอมเอาออก พิชชาที่เข้าไปนั่งฝั่งตรงข้าม ถึงขั้นที่จะอดคิดไม่ไหว นั่นคนหรือปริง แทบจะเข้าไปสิงร่างชายหนุ่มอยู่แล้ว “ คุณพิชชาเชิญสั่งตามสบายเลยนะคะ อย่าสนใจเราสองคนเลยค่ะ ปกติเราก็หวานกันแบบนี้เป็นประจำ จริงมั้ยคะเดน”ฟางฟางหันมาพูดกับพิชชา พร้อมแนบหน้าลงบนไหล่กว้างโอ้อวดหญิงสาว ทำตัวสวีทหวานโชว์เธอ “ ครับ”มือหนาสอดเข้ามากอดไหล่หญิงร่างอวบสายตามองหน้าพิชชา ดูก็รู้ว่าจงใจทำให้เธอเห็น “ ตามสบายเลยค่ะ ฉันไม่ถือ” พิชชายิ้มตอบ แม้ในใจจะสั่นระริก แต่เธอต้องไม่แสดงให้สองคนนี้ได้ใจ หันหน้าหนีไปสั่งอาหารกับพนักงานที่ยืนจด “ เดนคะ เดนอยากกินอะไรคะ“ ” อะไรก็ได้ครับคุณสั่งมาเถอะ“ ” เดนอ่ะ ตามใจฟางตลอดเลย“ฟางฟางยิ้มเขินเหลือบตามองคนตรงหน้าไม่รู้ว่าอกแตกตายไปหรือยัง ทว่าพิชชากลับมิได้ให้ความสนใจใดๆทั้งสิ้น เป็นเธอเองที่กลับเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา พิชชาก้มหน้าไถโทรศัพท์ทำเป็นไม่สนใจ แต่เธอฟังทุกบทสนทนาอย่างชัดแจ๋ว มือเล็กกำโทรศัพท์แน่น น้ำเสียงของเขาที่ดูแตกต่างจากเวลาที่คุยกับเธออย่างสิ้นเชิง แต่อย่างไรก็ตามเธอจะไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาทั้งนั้น หากสองคนนั้นกำลังตั้งใจสวิทกันให้เธอดู ก็ปล่อยให้รู้ไปว่าไม่สามารถที่จะควบคุมเธอได้ ชิส์… ทำมาเป็นอวด พิชชาเบะปากเล็กน้อย หมั่นไส้ยัยผู้หญิงคนนี้เต็มทน “ คุณฟางคะฉันรู้สึกว่าสีลิปคุณดูจางลงนะคะ“ หญิงสาวเงยหน้ามองคนตรงหน้าก็คิดบางสิ่งออกจึงรีบเอ่ยทัก ตั้งใจไล่เธอให้ออกไป ” ตายแล้ว งั้นฟางขอไปห้องน้ำแป๊บนึงนะคะเดน” ฟางฟางตกใจรีบหยิบกระเป๋า ลุกออกไปในทันที คนตัวเล็กที่สามารถหลอกยัยผู้หญิงคนนั้นได้ก็แอบยิ้มขำ ไม่คิดว่ายัยนั่นจะหลงเชื่อมุกของเธอ เมื่อเงยหน้าก็พบกับชายหนุ่มที่นั่งจ้องเธอเขม็ง พิชชาเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มหวานกวนชายหน้านิ่งเอ่ยทักเขาน้ำเสียงเชิงหยอกล้อ “ ดูเหมือนคุณจะชอบคุณฟางมากนะคะ” “อืม”เดนนิสไม่ได้ปฏิเสธทำให้คนสวยหน้าบึ้งในทันที “ เหอะปฏิเสธหน่อยก็ได้เถอะ” “ เราสนิทกันด้วยหรอครับ”เขาสวนตอบ ถึงขั้นทำให้หญิงสาวหน้าเจื่อนไปคราหนึ่ง “ ดูท่าเหมือนจะเกลียดฉันจริงๆแฮะ” พิชชาก้มหน้าพึมพำเสียงเบา ก่อนจะกลับมามองหน้าเดนนิส “ แหม อย่าพูดแบบนั้นสิคะเดน” หญิงสาวลุกขึ้นเต็มความสูง เดินอ้อมไปนั่งข้างชายร่างใหญ่ เดนนิสขมวดคิ้วเข้ม เอ่ยถามเสียงแข็ง “ ทำอะไร ของคุณ” “ ก็บอกแล้วไงคะว่าพิชจะจีบคุณ” พิชชาโน้มหน้าเข้าไกล้คนหล่อ พรางยิ้มกรุ้มกริ่ม “หึ.. คุณจะจีบผมยังไงดีล่ะครับ ในเมื่อตอนนี้ผมเกลียดคุณเข้าไส้”ชายหนุ่มเน้นคำ ยื่นหน้ากลับ ทำให้ทั้งคู่แทบจะจูบกัน สบตาไม่มีใครยอมใคร “ ก็จีบ อย่างที่คุณเคยจีบฉัน”สิ้นสุดคำพูดมือเล็กยกขึ้นคล้องรอบคอหนา ทำให้อีกคนสะดุ้งนิดๆ “ ตอนนั้นฉันจำได้ว่าคุณจูบฉัน“ ทั้งคู่มองตากันก่อนจะค่อยๆ ละสายตาลงมามองส่วนของปากที่น่าหลงใหล พิชชาค่อยๆโน้มหน้าลงไปเตรียมจะจูบเดนนิส แต่เธอกลับเป็นคนโดนจูบเสียก่อน “อุ๊ป—-” ดวงตาเบิกกว้างตกใจมองอีกคนที่ประกบปากจูบเธออย่างโหยหา พิชชาค่อยๆหลับตาลงรับรสจูบที่เขามอบมา
최신 챕터
ถ่านไฟเก่า บทที่ 52 จบบริบูรณ์
เช้ารุ่งวันต่อมา ในยามที่หญิงสาวยังคงหลับไหล เธอไม่รู้ตัวเลยว่าชายคนรักอุ้มเธอขึ้นรถมาด้วย จนถึงท่าเรือไปยันเกาะแห่งหนึ่ง พอลืมตาตื่นก็พบกับเจ้าตัวที่นอนอยู่ในห้องที่ไม่เคยคุ้นตา ทว่าสิ่งแปลกรอบตัวไม่ได้ทำให้เธอเป็นกระวนกระวาย เมื่อมองไปแล้วมีเขานอนกอดอยู่ข้างกาย เวลานี้เธอรับรู้ได้เลยว่าเขาคือพื้นที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับตัวเอง ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาก็ถึงเวลาที่ชายผู้หลับไหลอยู่ในอ้อมกอดหญิงสาวลืมตาตื่น จึงพาคนน้องออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก ทันไดเปิดประตูออกมา ดวงตาคู่สวยเปร่งประกายทันที เมื่อวิวด้านหน้าคือกลางทะเลใหญ่ บนพื้นนํ้ามีเงาของท้องฟ้าสีประกายอากาศบริสุทธิ์ที่ห่างหายมานานแตะเข้าปลายจมูก พิชชารีบเดินต้อนออกไปยืนอยู่กลางแจ้งของมุมหนึ่งบนเรือ ซึ่งมีพร้อมทั้งที่นอนอาบแดด หรือแม้กระทั่งสระว่ายนํ้าในตัว หญิงสาวรีบเดินไปยืนสูดเอาอากาสสดชื่นเข้าปอด มองไปยันวิวด้านหน้าที่ใครได้เห็นก็นำพาแต่ความสงบเจ้าสู่จิตใจ ”อื้มมม สงบสุขที่สุดดด“ ร่างระหงสูดเอาอากาศเข้าเต็มปอด ด้วยรอยยิ้มหวานที่แต่งแต้มบนใบหน้า บ่งบอกว่าเธอพึงพอใจกับมันขนาดไหน ”ขนาดนั้นเชียวหรอพิชชา หื้ม” ชายที่เดินตามหลังมาอดที
ถ่านไฟเก่า บทที่ 51 หึงโหด
“ฉันบอกว่าไม่โอเคไง ไม่รับคนนี้ ไปหาคนใหม่มา!” พิชชาสั่งเสียงลั่น กอดอกมองหน้าสองคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง บ่งบอกว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น ทำเอาชายลูกน้องในสูทดำเหงื่อตกทำตัวไม่ถูก เมื่อผู้เป็นนายเองเอาแต่เงียบ คนที่ออกคำสั่งก็เปรียบเสมือนเจ้านายคนที่สอง ส่วนเลขาสาวที่ยังไม่ทันได้เริ่มทำงานก็กำลังจะถูกไล่ออกนั้นแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด “ว่าไงนะคะ!” แนนนี่กัดฟันถาม ผู้หญิงคนนี้คงเป็นแค่เด็กที่ผู้เป็นนายเลี้ยงดูไว้ล่ะสิ มาทำเป็นใช้อำนาจหยิ่งยโส รอให้ตนได้ขึ้นเป็นว่าที่นายหญิงของตระกูลนี้เมื่อไหร่เถอะ จะเอาคืนให้ไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอนปลายเท้าเลยทีเดียว “ฉันไม่พูดซํ้า” เรียวแขนสองข้างยกขึ้นกอดอกพรางยักคิ้วใส่คนมองข้างนึง เป็นการกวนประสาทที่ได้ผลดีเลยแหละ เมื่อเห็นอีกฝ่ายตอบสนองด้วยสีหน้าที่แดงแปร๊ดดั่งระเบิ่ดจะลงนั่นแล้วก็สาแก่ใจ ยิ่งนึกอยากจะกลั่นแกล้งคนที่คิดแต่จะแย่งผัวชาวบ้าน ใบหน้านวลซบลงบนแผงอกแกร่ง ในขณะที่แววตายังคงจับจ้องอยู่บนหน้าซิลิโคนนั่นไม่ละเลือน “คุณเดนนิสคะ—“เมื่อรอให้เจ้านายปริปากช่วยแต่เขากลับเอาแต่เงียบ จึงตัดสินใจเป็นคนกล่าวเรียกเขาหวังจ
ถ่านไฟเก่า บทที่ 50 ไม่โอเค
“กรี๊ดดดด!” เสียงกรี๊ดดังสนั่นทั่วห้อง ในขณะที่ในหัวกำลังมีเสียงเรียกจากชายคนหนึ่งดังเข้ามาแทรก ดั่งว่ากำลังร้องเรียกสติให้กลับคืน “พิชชา… พิชชา… น้องเป็นอะไรพิชชา!” “ฮึกกก!” หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อย ร่างกายเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมา ดั่งกับว่าไปตบตีกับใครมา เมื่อดวงตาเบิ่กกว้างขึ้นสิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าที่คุ้นเคยกำลังโน้มเข้าไกล้เธอพรางเอ่ยเรียกชื่อไม่หยุด ”พิช—-“ เพี๊ยะ!!! คำเรียกยังไม่ทันพ้นคอ ใบหน้าหล่อก็ถูกฝ่ามือเล็กฟาดเข้ามาเต็มแรงจนหันไปตามแรงตบ ทันไดนั้นทั้งความสับสนและอารมณ์หลายอย่างรีบแล่นเข้าสู่โสทประสาท ”ไอ้เดนนิส!!“ ในขณะที่มือหนากำลังกุมพวงแก้มตัวเองพรางครุ่นคิดกับการกระทำของแฟนสาวยังไม่ทันไร ก็มีหมอนใบใหญ่ถูกฟาดเข้าใส่รัวๆจนต้องยกแขนกั้นด้วยความตกใจ “โอ้ยๆ ที่รัก อะไรของน้องเนี่ยโอ้ยย มาตีพี่ทำไม”มือหนารีบคว้าหมอนใบใหญ่ออกจากมืออีกคนเมื่อ พอตั้งตัวได้แล้วมองหน้าแฟนสาวก็เห็นเธอเบ้ปากนํ้าตาคลอเอ่อ ยิ่งนำพาคนมองตกใจกับสิ่งที่เห็น ”พิชชา.. น้องเป็นอะไรครับ หื้อ? ไหนบอกพี่สิ” แม้จะไม่รู้ถึงเหตุผล ทว่าเวลานี้สิ่งเดียวที่สามารถปลอบประโลมแฟนส
ถ่านไฟเก่า บทที่ 49 เลขาคนใหม่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นต่อเนื่องกันเป็นสามครั้ง เรียกความสนใจจากเจ้าของห้องที่นั่งหน้าเครียดทำงาน ก่อนจะส่งเสียงอนุญาตให้คนที่ยืนรอบคำตอบอยู่ด้านนอกได้เข้ามา ประตูเปิดออกนำพาสองคนเดินเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานของประธานบริษัท ทว่าคนที่นั่งอยู่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นให้ความสนใจเลย จนลูกน้องต้องเป็นฝ่ายเอ่ยแจ้งจุดประสงค์ที่มาเยือน “บอสครับ นี่คือเลขาคนใหม่ที่จะเข้ามาทำงานแทนคุณพิ้งค์ชั่วคราวครับ เนื้องจากเธอลาป่วย” แดนกล่าวแจ้งผู้เป็นเจ้านายอย่างเป็นทางการ ก่อนหญิงสาวในชุดรัดรูปเข้าทรงสีแดงสดจะกล่าวแนะนำตัวเองเมื่อเดนนิสเงยหน้าขึ้นให้ความสนใจ “สวัสดีค่ะคุณเดนนิส ฉันแนนนี่ค่ะ เรียกแนนเฉยๆก็ได้ค่ะจะได้สะดวก มีอะไรเรียกใช้แนนได้ตลอดเวลาเลยนะคะ” เลขาสาวคนใหม่พูดเสียงละมุน สิ้นสุดบทพูดไม่ลืมที่จะยิ้มหวานให้กับเจ้าชายมาดนิ่งตรงหน้าไปหนึ่งฉาก “อืม ไม่มีอะไรแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว” คนฟังไม่ได้มีพิธีกงการอะไรมาก หากเข้ามาทำธุระเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่ เมื่อสิ่งตรงหน้าไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ขอเพียงแค่ทำงานได้ไม่ตกบกพร่อง พูดเสร็จก้มหน้าทำงานต่อไม่แม้แต่จะให้ควา
ถ่านไฟเก่า บทที่ 48 รังรัก
“แล้วหลังจากคืนนั้น พี่ก็หาน้องเจอจริงๆ”หญิงสาวอมยิ้มภูมิใจ เมื่อนึกถึงอดีตที่ผ่านมาของเขาและเธอ มันอาจจะเป็นการพบเจอที่แปลก แต่กลับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี “ถ้าพี่หาน้องไม่เจอ พี่จะคว้าน้องมาครอบครองได้ยังไงล่ะ”เดนนิสกล่าวปนขำเบาๆ เด็กสาวที่กล้าเข้ามาท้าทายเขาคืนนี้ กลายเป็นว่าที่ภรรยาเขาอย่างเต็มตัวแล้วในวันนี้ “ถ้าคืนนั้นพี่เป็นพวกโรคจิต น้องคงแย่” คนพูดยํ้า หากแต่เธอโชคไม่ดีแล้วไปเจอกับคนอื่นที่ไม่ใช่เขาคงไม่มีชะตากรรมแบบนี้ “เพราะยังไงน้องก็เชื่อในความโชคดีของตัวเองไงคะ“รอยยิ้มหวานประกบบนใบหน้านวล ก่อนหญิงสาวจะหันหลังเดินก้าวเข้าไปในซอยมืดนั้น โดยมีฝีเท้ายาวคอยก้าวตามหลังอย่างติดๆ “ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ เหมือนจะไม่ค่อยมีคนมา” สายตากวาดมองรอบๆแล้วยังคงรับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเดิมดั่งคืนนั้น แม้จะมืดจนน่ากลัวทว่ากลับมีบางสิ่งที่เรียกว่าความสวยงามปนเปรือ “คงไม่มีใครกล้ามาในที่แบบนี้แล้วแหละ นอกจากคนพิเรนอย่างน้อง” เสียงชายหนุ่มดังลอดเข้ามาจากแผ่นหลัง นำพาคนสวยหันมองเจ้าของคำพูดด้วยสีหน้าหมั่นไส้ “แหม พูดอย่างกับพี่ไม่มาเนาะ ถ้าจะพิเรนคงเป็นพี่มากกว่า” คนตัวเล็กแขวะกลับอย่างไม่ยอ
ถ่านไฟเก่า บทที่ 47 เจอกันครั้งแรก
“ที่นี่….” ชายหนุ่มพึมพำออกมาเสียงเบาพรางหันกลับมามองหญิงคนรักอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “อื้ม พี่จำได้มั้ย ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก” พิชชาพยักหน้าเบาๆผลอยยิ้มหวานให้กับชายที่ยืนมองหน้าเธอ นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ครั้งแรกที่เธอได้พบกับผู้ชายคนนี้ เมื่อไม่กี่ปีก่อน พิชชาเป็นเดินตามถนนอย่างไร้จุดหมาย เมื่อรู้สึกว่าชีวิตช่วงนี้มีแต่ความน่าเบื่อ เมื่อเดินเข้ามาถึงซอยหนึ่ง สายตาจึงจับจ้องเข้ากับชายร่างโปร่งคนหนึ่งที่ยืนพิงผนังสูบบุหรี่ด้วยท่าทางหล่อเหลานั่น เธอไม่เคยพบกับใครที่สูบบุหรี่ได้หล่อเท่เท่าชายคนนี้มาก่อน แม้จะไม่เห็นรูปร่างเขาชัดเนื่องจากความมืด ทว่าแสงไฟอ่อนๆที่ส่องเข้าไปเผยให้เห็นถึงใบหน้าคมคายจมูกโด่งเป็นสันนั่นทำให้เธอสัมผัสได้ว่าเขาคือเทพบุตร ด้วยนิสัยดื้อรั้นของหญิงสาวเป็นสิ่งที่พาเธอเดินเข้าไปหาชายคนนั้นในซอยที่มืดเปลี่ยวได้อย่างไม่มีความเกรงกลัว “น่าเบื่อชะมัด” ควันบุหรี่ถูกเป่าออกมากระจัดกระจาย ในขณะที่คนสูบกำลังพึมพำถึงความเบื่อหน่ายของชีวิต เสียงฝีเท้าที่เดินไกล้เข้ามาดึงให้เขาเหลือบไปสนใจ สายตาคมจ้องเข้ากับใบหน้านวลของผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูสีหน้าเบื่อหน่ายไม่แพ้กับตน เส
ถ่านไฟเก่า บทที่ 13 ของว่าง
“นายจะไปไหนก็ไปได้เลยนะ วันนี้ฉันให้นายพัก” พิชชากล่าวอย่างอารมณ์ดี ภายในรถเบนซ์คันหรูที่จอดเทียบท่าอยู่ท่ามกลางลานจอดรถแห่งบริษัทใหญ่ใจกลางเมือง ลูกน้องหนุ่มเหลือบตามองเจ้านายสาวสวยจากกระจกหลังด้วยสายตาสงสัย “อีกแล้วหรอครับ พักนี้คุณพิชชาจะใจดีเกินไปแล้วนะครับ” ทิวเอ่ยตอบอย่างข้องใจ “หรือไม่ชอบ”
ถ่านไฟเก่า บทที่ 9 จีบใหม่
พิชชาแต่งกายเสร็จก็รีบนั่งรถมาจอดด้านหน้าตึกมหึมา ท่ามกลางบริษัทยักษ์ใหญ่ หญิงสาวก้าวเข้ามาด้วยออร่าความสง่า ใบหน้าจิ้มลิ้มถูกตกแต่งเอาไว้จนคนมองอ้าปากค้าง กระโปงสั้นประกบกับเข็มขัดยอดฮิต เสื้อครอปท็อปกับเสื้อคุมสีดำเงาด้านนอกที่กำลังเป็นกระแสอยู่อยู่ช่วงนี้ รองเท้าบูทยาวถึงหัวเข่าสีขาวนํ้านม กับกล
ถ่านไฟเก่า บทที่ 12 ยินดีต้อนรับ NC
บนโซฟาขนาดคิงไซส์ภายในห้องนอนกว้าง ชายร่างสมส่วนนั่งยกมือพิงพนักด้ายหลัง มืออีกข้างหยิบแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นจิบ สายตาทอดมองกรอบรูปภาพขนาดกลางที่ถูกตั้งไว้บนโต๊ะเบื้องหน้า จ้องเข้าไปนัยตาของหญิงสาวในรูปพร้อมใช้ความคิด ก่อนจะมีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังก้อนขึ้นมาขัดสมาธิ ตริ้ง! คนหล่อละสายตาจากก
ถ่านไฟเก่า บทที่ 11 ของหวาน
“อื้มม“ มือเล็กทาบอยู่บนอกแกร่ง เปล่งเสียงครางออกมาจากลำคอ มือหนากดท้ายทอยหญิงสาวเข้ามาบดจูบแรงๆ คนรอบข้างเริ่มหันมาสนใจ พูดคุยซุบซิบนินทา ไม่นานทั้งคู่จึงผละจูบออกจากกัน พิชชาหอบหายใจถี่ยิบ ลืมตามองใบหน้าเข้ม ก็พบกับสีหน้าชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีความเปลี่ยนไป เดนนิสยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ทำเอาคนตั
다른 추천
เล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์83.3K 조회수ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.7K 조회수ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.1K 조회수คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.7K 조회수Bad Black | เฮียขา ใบหย่าอยู่ไหน
กุหลาบดำ Shadow Writer12 조회수ผีเสื้อขยับปีก
ไหล่ซ่า198 조회수โอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา15 조회수เกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!
ซานเก้อเยา440 조회수
